I SA/Rz 376/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Małgorzata Niedobylska Sędzia WSA Jarosław Szaro / spr./ Asesor WSA Jacek Boratyn Protokolant sekr. sąd. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2017 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu pn. "Uruchomienie produkcji innowacyjnych modułów oświetleniowych LED przez firmę [...] Sp. z o.o." 1) uwzględnia skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa [....], 2) zasądza od Zarządu Województwa [...] na rzecz skarżącej [...] Sp. z o.o. w [...] kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Rz 376/17 UZASADNIENIE Instytucja Zarządzająca poinformowała "A" Spółka z o.o. z siedzibą w K. pismem z dnia [...] października 2016r. nr [...] o negatywnej ocenie merytorycznej wniosku tej Spółki o dofinansowanie w ramach działania 1.4. wsparcie MŚP, pod działanie 1.4.1. dotacje bezpośrednie, typ projektu: Rozwój MŚP projektu pn. "[...] nr [...]. W uzasadnieniu pisma Instytucja Zarządzająca powołała się na ocenę projektu z dokonaną przez komisję oceny projektów składającą się z dwóch ekspertów którzy w trakcie oceny merytorycznej przyjęli, że projekt nie wypełnia kryteriów merytorycznych dopuszczających standardowych i w związku z tym nie podlega on ocenie jakościowej. W trakcie dokonanej oceny wniosek został oceniony w ramach następujących kryteriów: 1) zasada zapobiegania dyskryminacji i równości szans kobiet i mężczyzn – kryterium spełnione, 2) zasada zrównoważonego rozwoju – kryterium spełnione, 3) zdolność adaptacji do zmian klimatu i reagowania na ryzyko powodziowe – kryterium spełnione, 4) klauzula delokalizacyjna – kryterium nie dotyczy wniosku, 5) prawidłowość metodologiczna i rachunkowa biznesplanu – kryterium spełnione, 6) poprawność analizy finansowej i/lub ekonomiczne projektu kryterium niespełnione. W tym zakresie wskazano, że przychody ze sprzedaży zostały określone w nierealny sposób. Wnioskodawca założył, że uzyska potrojenie przychodów zaś zysk zwiększy się 55 razy (eksperci 1 i 2), 7) spełnienie kryteriów wynikających ze stosownych rozporządzeń pomocy publicznej/pomocy de minimis – kryterium spełnione, 8) zapewnienie trwałości rezultatów projektu) zdolność do utrzymania rezultatu przez minimum 5 lat lub 3 lata (w przypadku MŚP od zakończenia realizacji – kryterium niespełnione, w tym zakresie eksperci 1 i 2 wskazali iż projekt jest niewykonalny finansowo a więc nie można zapewnić trwałości rezultatu projektu, 9) wykonalność instytucjonalna oraz finansowa projektu - kryterium niespełnione, eksperci wskazali, iż projekt jest wykonany instytucjonalnie jednak niewykonalny finansowo, 10) wykonalność techniczna i technologiczna projektu – kryterium niespełnione. Eksperci uznali że budżet realizacji projektu jest nierealny. 11) zasadność oraz racjonalność planowanych wydatków – kryterium spełnione, 12) realność wskaźników – kryterium niespełnione w ocenie ekspertów wskaźniki są niemożliwe do zrealizowania ze względu na niewykonalność projektu. Od powyższej informacji "A" Spółka z o.o. złożyła protest w dniu [...] listopada 2016r., w którym zarzuciła dokonanie niesłusznej, niespójnej i nieuzasadnionej oceny negatywnej w kryteriach: 1) prawidłowość analizy finansowej i/lub ekonomicznej projektu, 2) zapewnienie trwałości rezultatu projektu, zdolność do utrzymania rezultatu przez minimum 5 lub 3 lata od zakończenia realizacji, 3) wykonalność instytucjonalna oraz finansowa projektu, 4) wykonalność techniczna i technologiczna projektu, 5) realność wskaźników. Stawiając powyższe zarzuty Skarżąca wskazała, że inwestycja była planowana od dłuższego czasu i została wszechstronnie przygotowana i w jej ramach zostanie wdrożony przez wnioskodawcę produkt, którego cechy będą wyróżnikiem zapewniającym sukces rynkowy produktu. Skarżąca wskazała na swoje doświadczenie na rynku oświetlenia posiadane przez kadrę zarządzającą jak również posiada dobrą znajomość rynku, podpisano listy intencyjne ze światowymi dystrybutorami sprzętu oświetleniowego, co pozwoli na osiągnięcie zakładanego poziomu sprzedaży. Spółka podniosła, iż poszczególne wskaźniki zostały skalkulowane na prawidłowym poziomie zarówno w zakresie osiąganych przychodów jak i też uzyskanego zysku. Podniosła, że uzyskała promesę bankową na otrzymanie kredytu, który pozwoli na sfinansowanie inwestycji. W ocenie Spółki stanowisko ekspertów, że przyjęto nierealne wskaźniki i projekt jest niewykonalny finansowo jest nieprawidłowy. Zarząd Województwa uchwała nr [...] z dnia [...] maja 2017r. na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa (Dz.U. z 2016, poz. 486 ze zm.), art. 9 ust. 1 pkt 2, art. 55 pkt 1, art. 57 i art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programu w zakresie polityki spójności finansowanej w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2016, poz. 217 ze zm.) nie uwzględnił protestów. Dokonując jego oceny powołał się na stanowisko ekspertów dokonujących ponownej oceny kryteriów oceny ekspertów dokonujących ponownej oceny kryteriów dopuszczających opisanych powyżej w punkcie 6, 8, 9, 10 i 12. W wyniku dokonanej oceny eksperci wskazali, że dokonana analiza sporządzona jest nieprawidłowo a prognozowane przychody i wynik są zawyżone. Wnioskodawca wskazał jako główną przesłankę zwiększenia sprzedaży doświadczenia pracowników oraz zwiększone moce produkcyjne, nie ujęto natomiast trendów występujących w branży, konkurencji i potencjalnych odbiorców. Ekspert nr 1 podkreślił wzrost przychodów ze sprzedaży i nierealną dynamikę jego wzrostu. Odniósł się do niskich marż przy sprzedaży do marketów i braku podania udziału sprzedaży eksportowej. Wskazał na niską rotację zapasów. Nierealne w ocenie eksperta wskaźniki sprzedaży oraz zysku powodują konsekwencje do przyjęcia niespełnienia pozostałych kryteriów dopuszczających. Ekspert nr 2 podtrzymał stanowisko, iż analiza finansowa jest dokonana w sposób nieprawidłowy a zaistniałe wskaźniki są zawyżone, co nie gwarantuje realizacji projektów. W konsekwencji Zarząd Województwa akceptując powyższą ocenę ekspertów nie uwzględnił protestów. Od powyższej uchwały skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożyła spółka "A" reprezentowana przez radcę prawnego, która zarzuciła: 1) art. 37 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217) dalej ustawa wdrożeniowa, poprzez brak obiektywnej i rzetelnej oceny wniosku polegającym na błędnym przyjęciu, że wniosek nie spełnia kryterium merytorycznego poprawności analizy finansowej i ekonomicznej, kryterium zapewnienia trwałości rezultatów projektu, jak również kryterium wykonalności finansowej projektu, spowodowany niewystarczającymi wynikami finansowymi wnioskodawcy w porównaniu do wartości projektu, podczas gdy wnioskodawca wskazał źródła finansowania w postaci kredytu co w powiązaniu z finasowaniem z otrzymanej dotacji uzasadnia przyjęcie za spełnione wszystkich wymagań stawianych w tym zakresie przed wnioskiem, a ocena przez organ braku wykonalności finansowej projektu (wskazanej jako główny powód oceny negatywnej), opiera się wyłącznie na przypuszczeniach organu dokonujących weryfikacji wniosku. 2) § 5 ust. 4 pkt 7, 8 regulaminu konkursu dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 nr w ramach osi priorytetowej I Konkurencyjna i innowacyjna gospodarka działanie 1.4 wsparcie MŚP, Poddziałanie: 1.4.1., Dotacje bezpośrednie, Typ projektu: rozwój MŚP - polegające na braku wezwania wnioskodawcy do złożenia ewentualnych wyjaśnień odnośnie możliwości osiągnięcia wskazywanych we wniosku przychodów ze sprzedaży oraz wykonalności finansowej projektu, uznanych przez organ jako nierealne na podstawie tylko i wyłącznie własnych przypuszczeń bez uwzględnienia specyfiki dynamicznego rozwoju rynku oświetleniowego; 3) art. 125 pkt 3 lit. a tiret (ii) Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. poprzez dyskryminację i brak przejrzystości przy weryfikacji przez Instytucję Zarządzającą - w szczególności poprzez wybiórcze umożliwianie składania wyjaśnień jednym wnioskodawcom a inny nie. Wnosząc powyższe zarzuty wniósł o: 1) uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpoznania przez Zarząd Województwa, 2) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zarząd Województwa w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sad Administracyjny miał na uwadze, co następuje: Skarga jest uzasadniona i musi skutkować wydaniem rozstrzygnięcia korzystnego dla skarżącego nakazującego ponowne dokonanie oceny projektu przez Instytucję Zarządzającą. W pierwszej kolejności należy odnieść się do zakresu kognicji sądu administracyjnego dokonującego kontroli uchwały Instytucji Zarządzającej polegającej na nieuwzględnieniu protestu od negatywnej oceny projektu złożonego w ramach postępowania toczącego się na podstawie ustawy wdrożeniowej. Niewątpliwie zgodnie z treścią przepisu art.1 ust.1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych ( Dz.U.2016 poz.1066 z zm. ) kontrola działalności administracji publicznej polega na kontroli zgodności z prawem, o ile nic innego nie wynika z ustaw szczególnych. Przepis ten regulujący zakres kontroli sądów administracyjnych musi być stosowany w niniejszym postępowaniu, gdyż z przepisu art. 64 nakazującego stosowanie w określonym zakresie przepisów ppsa nie wynika inny zakres kontroli. W trakcie rozpatrywania sprawy zawisłej przed sądem administracyjnym sąd ten jest więc władny skontrolować przestrzeganie przez organy administracji ( w tym przypadku Instytucję Zarządzającą ) przepisów prawa regulujących przebieg konkursu o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa w latach 2014 – 2020. Kontrola taka musi odbyć się w zakresie przestrzegania regulujących to postępowanie norm zwartych w ustawie wdrożeniowej z uwzględnieniem dookreślających postępowanie organów administracji oraz uczestników konkursów regulacji wydanych przez właściwe organy , w tym Instytucję Zarządzającą – Zarząd Województwa w postaci Regulaminu Konkursu i załączników do niego. Przestrzeganie tych wszystkich regulacji ( jakkolwiek sam Regulamin i załączniki nie stanowią źródła prawa powszechnego ) pozwoli na ocenę zgodności z prawem postępowania organu administracji. Należy wskazać, że podstawowym przepisem regulującym zasady prowadzenia postępowania konkursowego i oceny wniosków złożonych przez poszczególnych uczestników konkursu jest przepis art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Z przepisu tego wynika zatem zasada równości dostępności do pomocy publicznej, a jej realizacja odbywa się w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Dokonując zatem kontroli aktu wydanego w trakcie konkursu sąd administracyjny jest zobowiązany ocenić czy działanie administracji w trakcie konkursu względem wniosku objętego skarga było przejrzyste , bezstronne i rzetelne i czy skarżący miał równy dostęp do środków publicznych, jak inni uczestnicy konkursu. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów wymieniona w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest natomiast z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru. ( por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 22 czerwca 2017 r. I SA/Ke 287/17 ). W przedmiotowej sprawie szczególnego znaczenia nabiera kontrola działania Instytucji Zarządzającej w ramach zasady rzetelnego postepowania przy ocenie projektu , w tym zakresie oceny merytorycznej jakościowej projektu. Zasada rzetelności postępowania w zakresie oceny projektów nabiera szczególnego znaczenia bowiem tylko rzetelna ocena , czyli zgodna ze stanem faktycznym wszystkich wniosków umożliwia realizację równego dostępu wnioskodawców do środków publicznych. Celem przeprowadzenia oceny rzetelności działania organów w tym zakresie należy zatem przyjąć kryteria, przy których ocena taka będzie mogła być uznana za rzetelną a więc ocenę prawidłową uwzgledniająca wszelkie okoliczności mające znaczenie dla wyboru wniosku do finansowania i przyznania jej określonej ilości punktów w rakach ocenianego kryterium wyboru. Po pierwsze ocena taka musi się opierać na pełnym i wyczerpującym zgromadzeniu danych odnośnie danego, podlegającego ocenie kryterium . Dane w tym zakresie muszą być kompletne i pozwalać instytucji oceniającej ( ekspertom ) na prawidłowa ocenę wartości wniosku w danym parametrze. Nie jest rzetelną ocena bazująca na danych niepełnych ( zarówno dokonana na korzyść , jak i na niekorzyść wnioskodawcy ), w tym obniżająca wartość punktową w przypadku oceny jakościowej, czy też stwierdzająca niespełnienie kryterium dopuszczającego. Organ zauważając niepełność danych lub uznając potrzebę ich uzupełnienia ( co może być niezauważone przez wnioskodawcę , mogącego uważać dane za pełne ) powinien zwrócić się do wnioskodawcy o ich uzupełnienie ( oczywiście nie może to prowadzić do zmiany wniosku ) i po jednorazowym uzupełnieniu może dokonać oceny. Wykorzystywanie braków do dokonania oceny , wskazywanie na niepełność danych jako element niekorzystny dla beneficjenta, przy braku wezwania o uzupełnienie, stanowi o nierzetelności oceny. Nie jest bowiem oceną rzetelną ocena dokonana w oparciu o częściowy materiał dowodowy czy częściowe dane obrazujące jakiś parametr podlegający ocenie. Po drugie ocena rzetelna musi być oceną kompletną, odnosić się do wszystkich aspektów danego parametru i musi bazować na posiadanym w danym zakresie np: przez eksperta doświadczeniu zawodowym i wiedzy eksperckiej, jak też musi być dokonana zgodnie z zasadami logiki. Pełność takiej oceny ( dokonywanej na etapie rozpatrywania protestu ) wymaga, aby odnosiła się ona do wszelkich argumentów podnoszonych przez wnioskodawcę kwestionującego ocenę pierwotną. Ocena rzetelna opiera się na wiedzy z danej dziedziny, w ramach której zawiera się parametr podlegający ocenie. I tak ocena parametru ekonomicznego musi wynikać z wiedzy z zakresu ekonomii, ocena parametru technicznego z odpowiedniej dyscypliny technicznej itp. Po trzecie ocena rzetelna to ocena w sposób pełny i prawidłowo uzasadniona. To ocena wskazująca na stanowisko zajmowane przez ekspertów czy organ w danym zakresie oraz argumenty, jakie stanowisko to pozwalają zaprezentować, ze szczególnym uwzględnieniem wiedzy, o czym wspomniano powyżej. Argumentacja zawarta przez organ nie powinna pozostawiać żadnych wątpliwości do tego, że jego ocena wniosku znajduje naukowe potwierdzenie i jest zgodne z aktualnym stanem wiedzy czy badań w danej dziedzinie. Tylko kompleksowe wyjaśnienie stanowiska organu może wyczerpywać pojęcie oceny rzetelnej. Tylko wtedy sąd będzie mógł ją tak ocenić. W tym zakresie Sąd w całości zgadza się ze stanowiskiem zajętym przez NSA w Warszawie w wyroku z dnia 20 czerwca 2017 r. II GSK 1597/17 , który stwierdził, że:" Sama zawartość semantyczna pojęcia rzetelności nie powinna budzić większych wątpliwości i należy je odczytywać jako działanie sumienne, solidne, staranne i zgodne z określonymi zasadami i obowiązkami. Zasada rzetelności jest realizowana co najmniej poprzez pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełniania każdego z kryteriów, które zostało ocenione negatywnie oraz w przypadku kryterium punktowego nie przyznano maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Każde uzasadnienie zawiera przynajmniej wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełniania danego kryterium lub wskazanie okoliczności uniemożliwiających przyznanie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów lub wskazanie okoliczności, które zdecydowały o przyznaniu określonej liczby punktów." Reasumując powyższe rozważania należy zatem stwierdzić, że rzetelna ocena ma miejsce wtedy, gdy organ dysponuje pełnymi informacjami co do każdego kryterium poddawanego ocenie, ocena jest dokonana zgodnie ze wskazaniami wiedzy ustalonej i uznanej w każdej podlegającej ocenie dziedzinie, zaś podjęte rozstrzygnięcia zostały w sposób nie budzący wątpliwości uzasadnione, nie są arbitralne i pozwalają na zrozumienie i ocenę prawidłowości podjętej oceny. Przyjęcie pierwszego elementu zdefiniowanej powyżej rzetelnej oceny projektu związane jest z regulacją zawartą w Regulaminie konkursu w §5 ust.4 pkt 7 uchwały nr [...] Zarządu Województwa z dnia [...] grudnia 2015 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu Konkursu zamkniętego dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach I osi priorytetowej. Stanowi on mianowicie, że w przypadku konieczności uzyskania dodatkowych wyjaśnień lub informacji o projekcie lub dokonania korekt/ uzupełnień wniosków lub załączników wynikających z dokonanej przez Komitet Oceny Projektów oceny kryteriów merytorycznych oceniający zwracają się z wezwaniem o dokonanie stosownych wyjaśnień, informacji lub korekt. Przepis ten statuuje zasadę jednokrotnego uzupełnienia wniosku również na etapie oceny merytorycznej ( oprócz uzupełnienia jednorazowego na etapie oceny formalnej ). Należy przy tym zwrócić uwagę na redakcję tego przepisu, który przewiduje obowiązek zwrócenia się o uzupełnienie wniosku lub udzielenie informacji posługując się słowem " zwracają się ". Jeżeli zatem oceniający wniosek zauważyli wady lub braki o których mowa w tym przepisie to są oni zobowiązania zwrócić się o ich uzupełnienie lub skorygowanie. Takie rozumienie tego przepisu pozostaje w zgodzie z powyżej przedstawionymi twierdzeniami, że rzetelna ocena wniosku może być dokonana jedynie na podstawie kompleksowo sporządzonego wniosku, pozwalającego na jednoznaczna ocenę wpisanych do niego danych. Jeżeli zatem zachodzą, co do jego sporządzenia wątpliwości to powinny być one uzupełnione w warunkach przewidzianych przez § 5 ust.4 pkt 7 Regulaminu. Wątpliwości, o których mowa w regulaminie konkursu to bowiem wątpliwości dotyczące poszczególnych elementów wniosku złożonego przez uczestnika konkursu. Dotyczyć mogą one poszczególnych warunków opisanych we wniosku, rodzaju dokonanych zapisów czy też innych elementów składających się na pełne i prawidłowe rozumienie tych zapisów przez ekspertów. Wątpliwości nie dotyczą tego czy wniosek ocenić pozytywnie czy negatywnie , czy też jaka punktacja ma zostać przyznana za poszczególne kryteria podlegające ocenie. Jeżeli eksperci nie maja wątpliwości co do oceny wniosku a następnie powołują się, że nie wszystkie kryteria zostały w pełni opisane przez uczestnika konkursu, to taka ocena nie jest ocena rzetelną. Nie mogą oni wykorzystywać uzupełnialnych braków we wniosku do jego negatywnej oceny merytorycznej , czy tez pomniejszania ilości przyznanych punktów w poszczególnych kryteriach. Przenosząc powyższe rozważania teoretyczne na realia niniejszej sprawy należy wskazać, że dokonując oceny merytorycznej jakościowej w niniejszej sprawie organ – Instytucja Zarządzająca po pierwsze nie wezwała wnioskodawcy do uzupełnienia elementów wniosku uznając ,że nie ma wątpliwości co do konieczności jego negatywnej ( w postaci pomniejszenia punktów oceny ) oceny, a następnie wytknęła te braki przy dokonywanej ocenie, zaś dokonana ocena jest w znacznej mierze arbitralna i nie pozwala na jej zweryfikowanie pod katem trafności merytorycznej z uwagi na brak odwołania się przez ferujących taka ocenę ekspertów do wskazań wiedzy , które mogłyby ja uzasadniać. Dokonując oceny kluczowego z punktu widzenia ilości przyznanych punktów ( wpływającego również na ocenę punktową w innych kryteriach ) kryterium VI – poprawność analizy finansowej i/lub ekonomicznej projektu wskazano na braki jakie przedstawiona analiza miała zawierać, a w szczególności : - nie uwzględnienie trendów, konkurencji, odbiorców wyrobów, - brak podania wiarygodnych założeń wzrostu sprzedaży, brak podania sprzedaży eksportowej, - niespójności w bilansie,( ekspert I ), - nie wykazanie posiadania zasobów finansowych na realizację projektu ( ekspert II ). Odnośnie kryterium nr VII ekspert II podał, że wnioskodawca nie wykazał, że posiada wystarczające zasoby do utrzymania trwałości efektów projektu. Odnośnie kryterium IX ekspert nr I wskazał na rozbieżności co do finansowania inwestycji w zakresie promesy bankowej na udzielenie kredytu bankowego – inwestycyjnego , odrzucając załączniki dołączone do protestu i wskazując na te rozbieżności uznaje, że podmiot ubiegający się o dofinansowanie nie ma środków na realizację inwestycji, o czym świadczą te rozbieżności. Eksperci ( a Instytucja Zarządzająca przyjmuje ich zdanie za własne ) w ocenie wskazują na pewne braki przedstawionej przez wnioskodawcę analizy projektu inwestycyjnego. Braki te są przy tym – w ocenie sądu brakami uzupełnialnymi , których uzupełnienie może pozwolić na pełną ocenę wykonalności finansowej projektu i prawidłowości sporządzonej analizy inwestycyjnej . Eksperci zamiast zwrócić się o wyjaśnienie tych wątpliwości czy też uzupełnienie danych, na podstawie których wnioskodawca oparł założenia o wysokości przychodów w czasie poszczególnych lat realizowania inwestycji wykorzystali te występujące w ich opinii niepełne dane do dyskredytacji projektu. Należy przy tym zauważyć, że wnioskodawca mógł te dane uważać za kompletne i nie miał obowiązku przypuszczać ,że oceniający uznają je za niepełne lub błędne. Wezwanie do uzupełnienia danych dałoby mu szansę na " obronę zasadności i prawidłowości" przyjętych założeń, a tym samym po uzupełnieniu wniosku prowadziłoby do możliwości dokonania oceny rzetelnej. Uzupełnienie danych lub dokumentów w zakresie prawdziwości przyjętych danych do obliczenia wysokości przychodów za poszczególne lata nie prowadziłoby przy tym do zmiany projektu bowiem te elementy uprawdopodabniały by jedynie już przyjęte założenia, a nie modyfikowały wniosek. Należy przy tym podnieść, że wnioskodawca w załącznikach do złożonego protestu przedstawił pewne dokumenty mogące świadczyć o tym, że przyjęte założenia są realne i mogą zostać osiągnięte. W tym zakresie przedstawił bowiem listy intencyjne z firmami trudniącymi się hurtowym handlem sprzętem oświetleniowym co ma wpływ na ocenę prawidłowości przyjętych założeń. Przedłożenie tych dokumentów na wezwanie w myśl §5 ust.4 pkt 7 Regulaminu miałoby znaczenie dla oceny prawidłowości założeń biznesplanu w części przewidywanych przychodów i zysków. Oceniający odrzucili jednak te dokumenty stwierdzając, że nie podlegają one ocenie. Z dokumentów tych można by oczywiście ustalić inne parametry, o których piszą oni w ocenie , jak wielkość marży , czy też ilość sprzedaży eksportowej. Uzyskanie dodatkowych wyjaśnień od wnioskodawcy w miejsce dokonanej apriorycznej i arbitralnej oceny wniosku pozwoliłoby na rzetelną jego ocenę. W omawianym punkcie dokonano ocen kluczowego elementu wniosku jak wysokość przyjętego przychodu z przeprowadzonej inwestycji. Jak wynika z ocenianej przez sąd uchwały, parametr ten wpływa również na pozostałe kryteria oceny – aktualnie kwestionowane przez skarżącego albowiem przyjęcie braku przychodu w tej wysokości , jak podana w biznesplanie skutkuje również brakiem wykonalności finansowej , technicznej i technologicznej projektu oraz brakiem możliwości zapewnienia trwałości projektu. Mając wątpliwości co do możliwego przychodu w wyniku zrealizowanej inwestycji oceniający powinni zwrócić się do wnioskodawcy o podanie okoliczności uzasadniających taki wolumen sprzedaż i wynikający z niego zysk. Zamiast tego przedstawili oni swoja wersję oceny tego elementu, przy czym ich ocena ma charakter oceny arbitralnej i praktycznie nieuzasadnionej. Jako niemożność osiągnięcia przychodów wskazanych we wniosku podają oni, że są one na poziomie 3,3 raza wyższym niż osiągane dotychczas. Kwestionując wysokości podane przez wnioskodawcę oceniający nie powołują się na żadne prawa ekonomii, wypowiedzi nauki poprzez prace naukowe czy inne badania, z których wynikałoby, że w wyniku przeprowadzonej inwestycji nie jest możliwe potrojenie przychodów ze sprzedaży. Jakkolwiek bowiem być może twierdzenie to jest prawdziwe, to jednak na obecnym etapie sprawy jest ono arbitralne i w żaden sposób nieuzasadnione. Jeżeli Instytucja Zarządzająca chce je podtrzymać to musi wykazać, że w świetle wiedzy ekonomicznej i doświadczenia inwestycyjnego tego typu inwestycje nie mogą zostać zrealizowane. Wykazać taki fakt w sposób niebudzący wątpliwości, tak by Sąd – nie posiadający wiedzy z zakresu ekonomii inwestycji i niemogący korzystać z biegłych mógł je zaakceptować. Sąd bowiem dokonując oceny " dokonanej oceny" przez zarząd województwa w aspekcie jej rzetelności , nie może mieć co do tego wątpliwości. Wykazana argumentacja musi być pełna, a nie zasadniczo jednozdaniowa. W tym zakresie bowiem wnioskodawca przedstawił cały szereg argumentów , co do których organ zasadniczo się nie odniósł, jak np.: pozytywna ocena inwestycji przez Bank, który przyznał promesę na kredyt inwestycyjny. Ocena zatem tego najważniejszego elementu wniosku, który to element ma wpływ na ocenę innych kryteriów po pierwsze została dokonana w oparciu o niepełny wniosek – nie zawierający elementów, które mogłyby prowadzić do innej jego oceny , zaś po drugie jest oceną arbitralna, nie odnosząca się do wskazań wiedzy ekonomicznej pozwalającej na taka ocenę. W tym zakresie musi zostać zrealizowane wymaganie określone w załączniku nr 6 do regulaminu konkursu w zakresie kryteriów oceny merytorycznej jakościowej w punkcie poprawność analizy finansowej, gdzie stwierdzono, że weryfikacja będzie odbywać się w oparciu o obowiązujące przepisy prawa ( m.in ustawa o rachunkowości) i wytyczne ( m.in wytyczne MIR w zakresie zagadnień związanych z przygotowaniem projektów inwestycyjnych) . W przypadku , gdy wymagane będzie obliczenie wskaźników finansowych sprawdzane będą realność i rzetelność przyjętych założeń oraz poprawność obliczeń. W tym zakresie Sąd stoi na stanowisku, że chociaż ocena jest dokonywana przez ekspertów, posiadających z pewnością wiedzę z tematu, w którym się wypowiadają, to jednak ich stanowisko musi być wyrażone w sposób możliwy do skontrolowania przez sąd pod kątem zgodności jego z zasadami tej dziedziny wiedzy, która reprezentują. Stanowiskiem ekspertów sąd nie jest związany. Inny pogląd w tym zakresie prowadziłby do iluzoryczności kontroli sądowej nad działaniami administracji w tego typu postępowaniach. Dokonując zatem ponownej oceny projektu w tym aspekcie organ powinien wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku i wyjaśnienia wszystkich wątpliwości, jakie posiada odnośnie wysokości przyjętych przychodów w poszczególnych latach inwestycji: dlaczego przyjęto taki wolumen przychodów, czy jest on możliwy , wysokość marż , reakcja rynku i inne ( przewidywane przez organ – ekspertów ), po uzyskaniu których będzie można w sposób nie budzący wątpliwości dokonać oceny prawidłowości przyjęcia we wniosku tego poziomu, zaś przedstawiona w tym zakresie ocena powinna być w sposób kompleksowy i nie budzący wątpliwości uzasadniona , przez co możliwe będzie dokonanie jej kontroli w aspekcie jej rzetelności. Nie został w sposób należyty wyjaśniona przez organ kwestia możliwości sfinansowania przez wnioskodawcę inwestycji, przy czym pojawiające się wątpliwości są rozstrzygane na niekorzyść skarżącego. W tym zakresie istniejące rozbieżności co do promesy kredytowej nie zostały wyjaśnione, zaś organ odrzucił przedłożone dokumenty przez skarżącego. Ekspert nr II oceniając kryterium opisane w pkt VIII podniósł, że " wnioskodawca nie wykazał, że posiada wystarczające zasoby do utrzymania trwałości projektu". Takie sformułowanie świadczy o braku we wniosku i nie jest równoznaczne ze stwierdzeniem " nie ma środków " na utrzymanie trwałości. Jeżeli ekspert uważał, że jakaś okoliczność nie jest wykazana to powinien zwrócić wnioskodawcy na to uwagę i wezwać do uzupełnienia. Braki powinny być uzupełniane, a nie oceniane w zakresie spełniania kryterium. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że dokonana ocena narusza prawo a to art. 37 ust.1 ustawy wdrożeniowej poprzez dokonanie oceny w sposób nierzetelny, przejawiający się w braku dokładnego wyjaśnienia zapisów wniosku i dokonanie jego oceny pomimo istniejących , dających się uzupełnić braków i wątpliwości , jak też dokonanie tej oceny w sposób arbitralny i niewystarczająco uzasadniony. Procedując ponownie organ wezwie wnioskodawcę w trybie §5 ust.4 pkt 7 Regulaminu do uzupełnienia , wyjaśnienia lub skorygowania wszystkich kwestii jakie maja wpływ na dokonanie oceny realności przyjętych wskaźników przy biznesplanie w zakresie wysokości przychodów i zapewnienia możliwości finansowania projektu ( kredyt bankowy ) . Sąd nie precyzuje jakie konkretnie zapytania w tym zakresie organ musi wystosować, pozostawiając to organowi w trakcie dokonywanej oceny wniosku ( nie zawęża w ten sposób zakresu zapytania – uzupełnienia). Następnie dokona oceny wniosku zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i dostępną wiedzą z zakresu ekonomii , oceny projektów inwestycyjnych a przyjęte stanowisko w sposób dający się ocenić uzasadni , co pozwoli na dokonanie oceny procedowania organu pod kątem przesłanek z art. 37 ust.1 ustawy wdrożeniowej. Nie były natomiast zasadne zarzuty dotyczące nierównego traktowania podmiotów przez instytucje zarządzająca – w takim zakresie jak przedstawił to skarżący. Kwestionowanie zachowania przez Instytucje Zarządzającą zasady równego traktowania poprzez przyznanie dofinansowania spółce "B", mającej budować taka sama halę jak skarżąca nie jest trafne. To nie rodzaj budowanego obiektu był przyczyną obniżenia punktacji spółce "A". Skarżącej spółce nie przyznano punktów nie z uwagi na braki w projekcie stawianego budynku, ale z uwagi na przedstawiony przez nią biznesplan w zakresie uzyskiwanych – prognozowanych przychodów , które przecież w przypadku tej drugiej spółki liczone są indywidualnie . Brak dowodów by były identyczne. Kwestionowanie tego kryterium w przypadku skarżącej spółki nie świadczy o jej gorszym traktowaniu niż spółki "B". Dlatego ten zarzut został przez sąd uznany za niezasadny. Podstawa orzeczenia sądu jest przepis art.61 ust.8 pkt 1 lit a ustawy wdrożeniowej. O kosztach orzeczono w myśl art. 200 ppsa. W ich skład wchodzą koszty zastępstwa przez radcę prawnego( 480 złotych ) , wpis sądowy ( 200 złotych ) i opłata skarbowa od pełnomocnictwa ( 17 złotych ).