VII SA/Wa 2461/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), sędzia WSA Maria Tarnowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016r., [...] na podstawie art. 58 § 2 oraz art. 59 § 2 k.p.a., po rozpoznaniu wniosku M.M. – odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2016r., stwierdzającej nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2012r. nr [...] (sprostowanej postanowieniem z [...] lipca 2012r.) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej M. M. pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynków gospodarczych na recykling tworzyw sztucznych na działce nr ew. [...] w J.e, gmina I.. Organ wskazał, że pismem z dnia [...] marca 2016r. M. M. wniósł o uzupełnienie ww. decyzji z dnia [...] lutego 2016r. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016r., Wojewoda odmówił, uzupełnienia ww. decyzji z uwagi na złożenie ww. wniosku z dnia [...] marca 2016r. po upływie czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 111 § 1 kpa. Kolejnym pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. (nadanym w UP [...] kwietnia 2016r.) M. M. wniósł odwołanie od ww. decyzji bez wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wobec powyższego GINB postanowieniem z [...] czerwca 2016r., [...], stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Następnie podaniem z dnia [...] lipca 2016 r. (nadanym [...] lipca 2016r.) M.M. ponownie złożył odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Organ powołał art. 58 § 1 kpa i art. 58 § 2 i § 3 kpa i podkreślił, iż z treści ww. przepisów wynika, że organ jest zobowiązany przywrócić termin wtedy, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: a) uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie uprawdopodobniony, b) zainteresowany złożył wniosek w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, c) zainteresowany dopełnił czynności, dla której określony był termin jednocześnie ze złożeniem wniosku. Organ nie może przywrócić terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Dalej stwierdził, że przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej w dacie odbioru przez M. M. postanowienia z dnia [...] kwietnia 2016r., to jest [...] kwietnia 2016r. W uzasadnieniu ww. postanowienia organ wskazał bowiem wprost, że z uwagi na niezachowanie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji, nie ma zastosowania art. 111 § 2 kpa. Zatem już [...] kwietnia 2016r. (a nie z chwilą otrzymania ww. postanowienia z dnia [...] czerwca 2016r.) wnioskodawca wiedział, że termin do wniesienia odwołania zaczął biec od dnia jej doręczenia jego pełnomocnikowi, a nie od dnia doręczenia wnioskodawcy postanowienia z dnia [...] kwietnia 2016 r. odmawiającego uzupełnienia ww. decyzji. A zatem co najmniej w tej dacie ustała przyczyna uchybienia terminowi do dokonania ww. czynności procesowej. Tak więc termin na wniesienie wniosku o przywrócenie terminu upłynął najpóźniej z dniem [...] kwietnia 2016r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został zatem wniesiony niewątpliwie z uchybieniem terminu z art. 58 § 2 kpa. Na koniec organ odniósł się do zarzutów dotyczących niepoinformowania organu wojewódzkiego przez jego pełnomocnika o wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez M.M. i wyjaśnił, że są one w istocie związane z przesłanką uprawdopodobnienia braku winy, o której mowa w art. 58 § 1 kpa. W rozpatrywanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu został złożony po terminie. Skargę na ww. postanowienie złożył M.M. i wnosząc o jego uchylenie zarzucił naruszenie: 1. art. 58 § 1 kpa, poprzez jego niezastosowanie i nieprzywrócenie terminu pomimo, że uprawdopodobnił, że uchybienie przedmiotowego terminu nastąpiło bez jego winy, 2. art. 58 § 2 kpa, poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że jego wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 kpa, 3. art. 6, 7, 8, 11 i art. 77 kpa poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na bezpodstawnej odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, bez uprzedniej analizy stosownych przepisów prawnych i sytuacji faktycznej oraz błędnej ocenie materiału zgromadzonego w sprawie, co doprowadziło do wydania zaskarżonego postanowienia bez wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Zdaniem skarżącego zaskarżone postanowienie jest błędne i nie powinno się ostać. Decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2016r. została bowiem doręczona [...] marca 2016r. i przeznaczona dla żony skarżącego (współwłaścicielki nieruchomości) jednakże był to jedyny egzemplarz decyzji, z którym mógł się zapoznać i który został mu de facto doręczony. Skarżący wskazał, że do czasu doręczenia mu postanowienia GINB z dnia [...] czerwca 2016r. w dobrej wierze i w sposób obiektywnie uzasadniony okolicznościami sprawy (m.in. treść odwołania pełnomocnictwa z dnia [...] lutego 2016r. i związane z nią obowiązki pełnomocnika, których ten bez jego wiedzy nie dopełnił) zakładał, że jego działania mieszczą się w terminach określonych w kpa. Dopiero rozstrzygnięcie tej kwestii na niekorzyść wnioskodawcy pozwoliło stwierdzić, że uchybił on terminowi. Następnie podniósł, że nastąpiło to bez jego winy bowiem jego były pełnomocnik, który nie dopełnił obowiązków. Pismem z dnia [...] lutego 2016r. skarżący wypowiedział pełnomocnictwo D.K. i od tego dnia działał samodzielnie. Zakładając, że nie naruszył terminu do wniesienia odwołania i działa w zgodzie z przepisami kpa skarżący złożył w terminie 14 dni od doręczenia zaskarżonej decyzji (od [...] marca 2016r.) wniosku na podstawie art. 111 kpa, a po jego rozstrzygnięciu odwołania. Dopiero ostateczne rozstrzygnięcie kwestii terminu do złożenia odwołania skutecznie zniosło domniemanie działania wnioskodawcy zgodnie z terminami określonymi w kpa i stanowiło powzięcie informacji, że uchybił on terminowi do wniesienia odwołania. Zdaniem skarżącego dniem ustania przyczyny uchybienia jest dzień doręczenia mu postanowienia GINB z dnia [...] czerwca 2016r. tj. [...] czerwca 2016r. a uchybienie to nastąpiło bez jego winy. Ponadto wniosek o przywrócenie terminu wraz z odwołaniem został nadany [...] lipca 2016r., tj. przed upływem siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Wskazać trzeba, że zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W myśl art. 58 § 2 k.p.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w siedmiodniowym terminie jest zatem warunkiem formalnym jego rozpoznania, który organ ma obowiązek badać przed dokonaniem jego merytorycznej oceny, a więc przed rozpoznaniem, czy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Natomiast sam termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegnie od czasu ustania przyczyn uchybienia, a zatem ustaleniu podlega także moment, kiedy w rzeczywistości, obiektywnie ustała przyczyna uchybienia terminu do dokonania czynności. Niedochowanie tego terminu skutkuje odmową jego przywrócenia. Okoliczności powzięcia przez stronę informacji o uchybieniu terminu muszą jednoznacznie wskazywać, że strona na ich podstawie miała co najmniej obiektywną możliwość pozyskania wiedzy o tym fakcie. W świetle powyższych rozważań, w ocenie Sądu, wbrew stanowisku skarżącego, przyczyna uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2016r. nie ustała w momencie doręczenia mu postanowienia GINB z dnia [...] czerwca 2016r., a zatem w dniu [...] czerwca 2016r. Przyczyna ta ustała – jak słusznie wskazał organ - w dacie, kiedy skarżący z uzasadnienia postanowienia z dnia [...] kwietnia 2016r., to jest w dniu [...] kwietnia 2016r. dowiedział o braku możliwości uzupełnienia, w trybie art. 111 § 2 kpa ww. decyzji Wojewody [...]. W dniu [...] kwietnia 2016r. ustała bowiem przyczyna uchybienia terminu do dokonania czynności procesowej w postaci wniesienia odwołania. W konsekwencji termin na złożenia omawianego wniosku upłynął z dniem [...] kwietnia 2016r. Natomiast z akt sprawy wynika, że skarżący złożył wniosek o przewrócenie terminu do wniesienia odwołania dopiero w dniu [...] lipca 2016r., a zatem z ewidentnym uchybieniem 7 dniowego terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a. W konsekwencji organ nie mógł przejść do kolejnego etapu postępowania, to jest przystąpić do oceny, czy zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r. poz. 1369).