IV SA/Wa 1511/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rząsa, , po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. i R. S. na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 września 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wa 249/15 postanawia odrzucić skargę R. S. Pismem z 10 maja 2017 r. skarżący – J. S. i R. S. wnieśli skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 września 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wa 249/15. W skardze podniesiono, że J. S. pismem 6 kwietnia 2017r. wezwała Prezydenta [...] do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 września 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wa 249/15. Sąd ustalił, że powyższe pismo znajduje się w aktach administracyjnych sprawy (tom 1/8). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 154. § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powyższego przepisu wynika zatem, że warunkiem sine qua non do wniesienia skargi na niewykonanie wyroku jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Oznacza to, że jeżeli strona nie wezwała organu do wykonania orzeczenia sądu przed złożeniem skargi do sądu to skarga taka będzie niedopuszczalna. Z akt administracyjnych sprawy i informacji zawartych w skardze wynika, że wezwanie do wykonania wyroku złożyła do organu jedynie J. S.. R. S. natomiast takiego wezwania nie złożył. Wobec tego skarga R. S. jest przedwczesna i w konsekwencji niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.