II SAB/Wr 13/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 10 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 maja 2017 r. sygn. akt II SAB/Wr 13/17 w sprawie ze skargi K. G. na bezczynność Starosty O. w przedmiocie doręczenia decyzji o zezwoleniu na prowadzenie robót związanych z budową i konserwacją wysokoprężnego gazociągu magistralnego postanawia: odrzucić wniosek. Pismem nadanym przez pocztę w dniu 2 sierpnia 2017 r. K. G. wniosła o uzupełnienie wyroku wydanego w niniejszej sprawie o rozstrzygnięcie, czy Starosta pozostaje w bezczynności w zakresie zaniechania odtworzenia akt postępowania, skoro z akt sprawy wynika, iż Starosta wie z urzędu o istnieniu kopii lub oryginału decyzji PPRN i o posiadaniu tego dokumentu przez inne podmioty i łatwo może ten dokument pozyskać występując o jego wypożyczenie dla wykonania kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem. Nadto wniosła o uzupełnienie wyroku o rozstrzygnięcie, czy decyzja PPRN w O. jest ostateczna pomimo braku doręczenia jej stronie i kolejnym następcom prawnym strony, w tym skarżącej. Dodatkowo wniosła o wyjaśnienie, co oznacza użyte przez Sąd w uzasadnieniu wyroku sformułowanie, iż "Wojewoda "uhonorował" przedmiotową decyzję w przedmiotowym postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Przepis art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369; dalej: p.p.s.a.) stanowi, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku wydanego w niniejszej sprawie w dniu 31 maja 2017 r. został doręczony stronom z urzędu, w tym w dniu 6 czerwca 2017 r. doręczono go K. G. (dowód doręczenia: k. 22 akt sądowych). Zatem termin 14-dniowy do złożenia wniosku o uzupełnienie ww. wyroku upłynął z dniem 20 czerwca 2017 r. Tymczasem skarżąca z wnioskiem wystąpiła w dniu 2 sierpnia 2017 r., a więc po upływie terminu. W konsekwencji zastosowanie znajdzie art. 157 § 1a p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o uzupełnienie wyroku zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Zauważyć oczywiście wypada, że wyrok z dnia 31 maja 2017 r. został skarżącej – na jej wniosek – doręczony wraz z uzasadnieniem (pismo z dnia 26 lipca 2017 r.), jednak doręczenie to nie rozpoczęło biegu terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Jest tak, ponieważ uzupełnić można jedynie wyrok (sentencję), a nie jego uzasadnienie. Dlatego też w art. 157 § 1 p.p.s.a. mowa o tym, że termin do złożenia wniosku o uzupełnienie biegnie od ogłoszenia lub doręczenia wyroku, a nie wyroku z uzasadnieniem. W razie bowiem oddalenia skargi termin na złożenie wniosku o uzupełnienie upływa wcześniej niż termin, w którym strona może uzyskać wyrok z uzasadnieniem. Wskazać jeszcze wypada, że ewentualne braki, którymi zdaniem strony dotknięte jest uzasadnienie wyroku, mogą być kwestionowane wyłącznie w drodze postępowania odwoławczego, czyli w drodze skargi kasacyjnej (por. postanowienia NSA: z dnia 7 grudnia 2007 r., sygn. akt II OZ 1268/07, z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt I FSK 524/10, z dnia 13 czerwca 2011 r., sygn. akt II FSK 2344/10, z dnia 10 marca 2008 r., II OZ 1361/07 – Orzeczenia.nsa.gov.pl). Uwzględniając powyższe Sąd na podstawie art. 157 § 1a p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia. Na marginesie wskazać jeszcze należy, że wniosek skarżącej zawierał także wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku z dnia 31 maja 2017 r. i wniosek ten zostanie rozpoznany w drodze odrębnego postanowienia.