II SA/Gl 466/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędzia WSA Andrzej Matan, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno Handlowego "A" Sp.j. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 92a ust. 1, art. 93 ust. 1, art. 14 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. 2016 r. poz. 1907, zwanej dalej ustawą lub ustawą o transporcie drogowym lub u.t.d.), art. 10 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98 jak również uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. WE L 102/1 z dnia 11 kwietnia 2006 r. ze zm.), art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. UE L nr 60, str. 1), art. 104 Kpa, po ponownym rozpatrzeniu sprawy zgodności wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę Przedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowe Handlowe "A" Spółka jawna W. z siedzibą w miejscowości G., przy ul. [...], z przepisami ustawy o transporcie drogowym (poprzednia wydana w przedmiotowej sprawie decyzja z dnia [...] r. została uchylona, a sprawa przekazana organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia decyzją Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r.). [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w K. (dalej też jako WINB) nałożył na przedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowo Handlowe "A" Spółka jawna W. w G. karę pieniężną w wysokości 4 300 zł z tytułu: 1. niezgłoszenia na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego organowi, który wydał zaświadczenie na wykonywanie przewozu drogowego na potrzeby własne, zmiany danych, o których mowa w art. 8, w wymaganym terminie (800 zł) zgodnie z lp. 1.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym; 2. naruszenia obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego – za każdy pojazd (500 zł) zgodnie z lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym; 3. okazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy – za każdą wykresówkę (600 zł) zgodnie z lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym; 4. nieuzasadnionego użycia kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu – za każdy dzień (400 zł) zgodnie z lp. 6.3.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym; 5. wykonywania przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące, które nie rejestruje wszystkich wymaganych elementów (2000 zł) zgodnie z lp. 6.1.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, oraz umorzył postępowanie administracyjne w przedmiocie naruszenia z lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym tj. naruszenia obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy – za każdego kierowcę w zakresie danych cyfrowych wczytanych z karty kierowcy D. S., G. P. oraz M. W. W uzasadnieniu stwierdził, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte w związku z wynikami kontroli przeprowadzonej w objętym decyzją Przedsiębiorstwie w dniach od 20 do 27 marca 2015 r. Przedmiotem kontroli była zgodność wykonywania działalności gospodarczej w zakresie uprawnień do wykonywania przewozów drogowych określonych w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym oraz przepisach wykonawczych do tej ustawy; przestrzeganie przepisów ruchu drogowego w zakresie transportu drogowego na zasadach określonych w przepisach ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602 z późn. zm.), zgodność wykonywania działalności gospodarczej w zakresie regulacji czasu pracy kierowców określonych w przepisach rozporządzenia (WE) Nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, Umowy Europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe AETR, sporządzonej w Genewie 1 lipca 1970 r., (Dz. U. z 1999 r. Nr 94 poz. 1086 i 1087 ze zm.) oraz ustawy o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2004 r. Nr 92 poz. 874). Kontrolą objęto okres od dnia 20 marca 2014 r. do 27 marca 2015 r., wyniki kontroli zostały ujęte w protokole kontroli z dnia 27 marca 2015 r. Odnośnie kary w kwocie 800 zł za niezgłoszenie w terminie 28 dni od dnia powstania zmiany danych, który to obowiązek wynika z art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o transporcie drogowym organ stwierdził, że obejmuje on m.in. nr rejestracyjny i nr VIN jako identyfikujące pojazd. Skoro Przedsiębiorstwo kupiło nowy samochód dnia 1 lipca 2014 r. i od 7 lipca 2014 r. wykorzystywało go w swojej działalności to miało obowiązek zgłosić związane z tym pojazdem dane. Zmiana została zgłoszona dopiero 11 grudnia 2014 r., a więc po ustawowym terminie. Z obowiązku tego nie zwalnia błąd w dowodzie co do typu pojazdu, który został usunięty dnia 20 listopada 2014 r. Również ewentualna błędna informacja organu wydającego zaświadczenie nie ma w tym przedmiocie znaczenia. Odnośnie obowiązku wczytywania danych z urządzenia rejestrującego za każdy dzień za naruszenie którego to obowiązku wymierzono karę 500 zł WITD stwierdził, że w okresie 28 dni nie wczytano danych z urządzenia rejestrującego w samochodzie o nr rej. [...] za okres od 7 do 31 lipca 2014 r. Dokumentacja w tym zakresie została uzupełniona dopiero 27 marca 2015 r. przez odczytanie danych przez firmę usuwającą awarię tachografu. Organ uznał, że prawidłowo sprawując kontrolę przedsiębiorca już wcześniej mógł i powinien stwierdzić, że za ten okres dane nie zostały sczytane. W odniesieniu do wymierzonej kary w kwocie 600 zł zgodnie z lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym tj. okazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy (300 zł za każdą wykresówkę) organ stwierdził, że okazane wykresówki nie zawierają wszystkich danych o aktywności kierowcy G. P. w dniach 3 grudnia 2014 r. i 19 grudnia 2014 r. Z wykresówki z dnia 3 grudnia 2014 r. nie wynika jaką czynność kierowca wykonał od godz. 13 25 do 1336 oraz, że zmienił on pojazd z samochodu o nr rej. [...] na samochód o nr rej. [...], którym wykonywał przewozy drogowe rejestrując aktywność na karcie kierowcy, na której również nie dokonano wpisu manualnego za w/w okres. Odnośnie wykresówki z dnia 19 grudnia 2014 r. to nie wynika z niej jak kierowca przemieścił się na trasie C. – G. Tymczasem zgodnie z art. 9 ust. 2 Rozporządzenia nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz "Czas spędzony na dojeździe do miejsca postoju pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia lub powrotu z tego miejsca, jeżeli pojazd nie znajduje się ani w miejscu zamieszkania kierowcy, ani w bazie pracodawcy, w której kierowca zwykle pracuje, nie jest liczony jako odpoczynek lub przerwa, chyba że kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i posiada dostęp do koi lub do kuszetki". Uzasadniając wymierzenie kary w kwocie 400 zł (2 x200 zł) zgodnie z lp. 6.3.1 załącznika nr 3 do ustawy za nieuzasadnione użycie kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu organ I instancji stwierdził, że naruszenia tego dopuścił się kierowca G. P. w dniach 3 grudnia i 18 grudnia 2014 r. W pierwszym z tych dni użył w pojeździe o nr rej. [...] innej wykresówki w godzinach od 6 45 do 13 25 a innej w godzinach od 13 55 do 14 50. W dniu 18 grudnia 2014 r. w tym samym pojeździe użył jednej wykresówki w godzinach od 6 30 do 12 45 zaś innej w godzinach od 13 45 do 14 20. Tymczasem po dwukrotnej zamianie pojazdu można było kontynuować rejestrację zapisu aktywności na pierwszej wykresówce. Zgodnie bowiem z przepisami wykresówka jest przypisana do kierowcy i powinna być używana przez cały okres dziennego prowadzenia pojazdu nawet gdy przesiada się on na inny pojazd. W celu zarejestrowania zmian pojazdu służą zaś miejsca na rewersie wykresówki. Przewidziane wyjątki od tej zasady w sprawie nie miały miejsca. Uzasadniając wymierzenie kary w kwocie 2000 zł na podstawie lp. 6.1.2 załącznika nr 3 do ustawy WITD stwierdził, że związany z tą karą pojazd Przedsiębiorstwa marki [...] został zarejestrowany po raz pierwszy w Polsce dnia [...] r. po jego sprowadzeniu jako podwozie do zabudowy i po dokonaniu w Polsce tej zabudowy. W zakresie wymogów wyposażenia go w urządzenia rejestrujące powinien spełniać on zatem wymogi obowiązujące w dacie pierwszego dopuszczenia do ruchu. Skoro nastąpiło to po 1 października 2012 r. to powinien on zostać wyposażony w urządzenie rejestrujące dwa niezależne sygnały ruchu pojazdu, w tym co najmniej jeden ze źródła niezależnego czujnika ruchu. Wymóg ten został wprowadzony w celu wykrycia manipulowania danymi dotyczącymi czujnika ruchu. W odniesieniu do kontrolowanego pojazdu strony wymóg ten nie został zaś spełniony. W odwołaniu od tej decyzji reprezentowane przez radcę prawnego Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowe "A" Spółka j. W. wniosła o jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie, względnie jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Zarzuciła, że decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego tj. rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1266/2009 z dnia 16 grudnia 2009 r., rozporządzenia (WE) nr 561/2006 z dnia 16 marca 2006 r., rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r., art. 92c ust. 2 u.t.d. poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, że w niniejszej sprawie brak jest okoliczności, które wskazywałyby na to, że naruszenia przepisów wystąpiły wskutek zdarzeń i okoliczności, których strona nie mogła przewidzieć. Ponadto zarzuciła naruszenie art. 7, art. 77, art. 80 Kpa poprzez dokonanie błędnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, co doprowadziło do zaniechania dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i zakwestionowanie przez organ, że wskazane naruszenia nie powstały bądź powstały z przyczyn niezależnych od strony. Wniosła o przeprowadzenie przez organ odwoławczy dowodów uzupełniających w celu ustalenia daty pierwszego dopuszczenia do ruchu pojazdu [...] oraz na okoliczność powodów użycia przez kierowcę G. P. kilku wykresówek w okresie 24-godzinnym. W zakresie naruszenia dotyczącego wykonywania przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące, które nie rejestruje wszystkich wymaganych elementów strona wskazała, że organ I instancji nie wyjaśnił jednoznacznie, w jaki sposób pojazd o nr rej. [...] został sprowadzony do Polski. W ocenie strony organ nie zebrał wystarczających dowodów w zakresie stwierdzenia, że pojazd został dostarczony do Polski na lawecie. Ponadto pełnomocnik strony podniósł, że organ nie ustalił z jakim wskazaniem licznika kilometrów został sprzedany pojazd, nie zebrał dowodów potwierdzających informację z [...] Sp. z o.o., że pojazd został sprowadzony na lawecie. W zakresie naruszenia obowiązku wczytania danych z urządzenia rejestrującego wskazano, że brak danych cyfrowych z pojazdu o nr rej. [...] w formie do odczytania wynikał z awarii tachografu. Dane za okres 7 lipiec 2014 r. – 31 lipiec 2014 r. zostały pobrane przez serwis tachografów w chwili usunięcia awarii, w tym zakresie. Ponadto, wskazał, że dane cyfrowe są pobierane przez stronę częściej niż wymagają tego obowiązujące przepisy. W zakresie naruszenia polegającego na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy wskazał, że kierowca G. P. nie wrysował ręcznie lub nie wprowadził ręcznie lub w postaci wpisu manualnego w tachografie cyfrowym danych w zakresie swojej aktywności przez 11 minut w dniu 3 grudnia 2014 r., kiedy przesiadał się z pojazdu wyposażonego w tachograf analogowy do pojazdu wyposażonego w tachograf cyfrowy. Kierowca wysiadając i wyjmując wykresówkę z tachografu analogowego nie jest w stanie przewidzieć ile czasu zajmie mu czynność zmiany pojazdu. Podniosła, że ustawodawca w przepisach dotyczących wymagań dla tachografów cyfrowych nie wskazuje precyzyjnie, jaki czas ma być ustawiony na wyświetlaczu urządzenia. W zakresie naruszenia polegającego na nieuzasadnionym użyciu kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu odwołująca się wniosła o odstąpienie od nałożenia kary z uwagi na fakt, iż nie jest w stanie kontrolować kierowcy w trakcie wykonywania zadania przewozowego i nadzorowania, czy kierowca przesiadając się pomiędzy pojazdami w prawidłowy sposób operuje wykresówkami. Wskazała, że kierowca G. P. po wnikliwym zapoznaniu się z przepisami przyznał, iż na szkoleniu źle przekazano mu informację i przyjął mandat w wysokości 200 zł od kontrolującego. Główny Inspektor Transportu Drogowego odwołania tego nie uwzględnił i zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia obszernie wskazał obowiązujące przepisy odnoszące się do zachowań w związku z którymi zostały wymierzone poszczególne kary. Odnosząc ich treść do stwierdzonych w czasie kontroli w Przedsiębiorstwie odwołującej się uchybień potwierdził ich ocenę prawną dokonaną przez organ pierwszej instancji. W szczególności za zasadne uznał stanowisko, że dla wymierzenia kary na podstawie lp. 6.1.2 załącznika nr 3 do ustawy decyduje wyposażenie pojazdu w dacie pierwszego dopuszczenia do ruchu tj. pierwszej rejestracji a nie w dacie aktywacji tachografu. Nie zostało zaś wykazane aby pierwsza rejestracja pojazdu miała miejsce przed 1 października 2012 r. Odniósł się również szczegółowo do zgłoszonych w odwołaniu zarzutów uznając je za niezasadne. Co do zgłoszonych w odwołaniu wniosków dowodowych podniósł, ze nie zostały one zgłoszone w postępowaniu przed organem pierwszej instancji oraz, że ustalenia dające podstawę do wymierzenia kar wynikają z treści protokołu przeprowadzonej kontroli, który został podpisany bez zastrzeżeń przez odwołującą się Spółkę. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego reprezentowana przez radcę prawnego strona wniosła o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją WITD w K. oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. Zarzuciła, ze zostały one wydane z naruszeniem rozporządzenia Komisji (UE) nr 1266/2009 z dnia 16 grudnia 2009 r. dostosowującego do postępu technicznego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym, rozporządzeniem (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytywanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz z kart kierowców, nadto z naruszeniem art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym poprzez jego niezastosowanie. Zarzuciła również mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie art. 6, 7, 8, 77 i art. 80 Kpa. W uzasadnieniu skargi odnośnie wymierzenia kary w kwocie 2000 zł za wykonywanie transportu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące, które nie rejestruje wszystkich wymaganych elementów podniesiono, że zgodnie ze stanowiskiem Komisji Europejskiej dla oceny spełnienia wymogu wyposażenia pojazdu w tachograf "trzeciej generacji" (wymóg posiadania dwóch niezależnych sygnałów rejestrujących ruch pojazdu) decyduje data aktywacji takiego urządzenia rozumiana jako jego sparowanie za pomocą karty warsztatowej z pojazdem przez przypisanie mu nr VIN pojazdu, co w rozpoznawanej sprawie miało miejsce [...] r. więc przed 1 października 2012 r., a nie data rejestracji pojazdu. Jest to wykładnia autentyczna i organy nie powinny jej ignorować nawet gdy nie stanowi źródła prawa i nie jest formalnie wiążąca. Zdaniem skarżącej nawet gdyby przyjąć w tym względzie odmienną interpretację to organy nie wyczerpały wszystkich możliwości ustalenia daty pierwszej rejestracji pojazdu [...], zgodnie z jej wnioskami dowodowymi. Odnośnie kary w łącznej kwocie 400 zł za użycie przez kierowcę w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu kilku wykresówek – zgodnie z lp. 6.3.1 załącznika nr 3 do ustawy, podniesiono, że za naruszenie to w świetle treści art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy skarżąca nie ponosi odpowiedzialności. Należycie bowiem szkoliła kierowców i planowała ich zadania. Za naruszenie to całkowitą odpowiedzialność ponosi kierowca G. P. Zdaniem skarżącej w związku z wymierzeniem jej kary w łącznej kwocie 600 zł za naruszenie z lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy organy żądają czynności niemożliwych w praktyce do wykonania, a to biorąc pod uwagę krótkie okresy (przerwy) obejmujące brakujące dane. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując w ogólnym zarysie stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem wbrew sformułowanym w niej zarzutom brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa dającym podstawę do jej wzruszenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. z 2017 r. poz. 1369, zwanej dalej ustawą p.p.s.a). W pierwszej kolejności należy podnieść, że jakkolwiek wydane w sprawie decyzje organów obu instancji zostały zaskarżone w całości to sformułowane w skardze zarzuty nie obejmują zasadności wymierzenia kary w kwocie 800 zł zgodnie z lp. 1.8 załącznika nr 3 u.t.d. oraz kary w kwocie 500 zł zgodnie z lp. 6.3.1 z tego załącznika. W tej części w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego ustalenia organów orzekających (które Sąd przyjmuje za własne) nie budzą wątpliwości i nie zostały przez skarżącą zakwestionowane. Prawidłowo zostały też ocenione z punktu widzenia obowiązujących, a szczegółowo powołanych w zaskarżonej decyzji przepisów. W konsekwencji kary za te naruszenia zostały wymierzone zgodnie z obowiązującymi przepisami. Już tylko z tego względu żądanie uchylenia decyzji organów obu instancji w całości nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu zasadnie zastały też wymierzone kary co do naruszeń wymienionych w pkt 1-3 rubrum decyzji organu pierwszej instancji. Jak to wskazał organ odwoławczy zgodnie z art. 34 rozporządzenia nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające...: 1. Kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Nie wyjmuje się wykresówki ani karty kierowcy z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. 2. Kierowcy odpowiednio chronią wykresówki lub karty kierowcy i nie używają zabrudzonych lub uszkodzonych wykresówek lub kart kierowcy. 3. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać tachografu zainstalowanego w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) oraz (iv): a) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf analogowy – wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc wykresówki; lub b) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy – wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do manualnego wprowadzania danych, w jakie wyposażony jest tachograf. W świetle tych przepisów kierowca ma obowiązek rejestracji na wykresówce pełnej aktywności w danym dniu począwszy od momentu przejęcia pojazdu do zakończenia dziennego okresu pracy. Obowiązek ten dotyczy również aktywności w postaci dojazdu do miejsca postoju lub powrotu z tego miejsca, jeżeli pojazd nie znajduje się ani w miejscu zamieszkania kierowcy, ani w bazie pracodawcy, w której kierowca zwykle pracuje, gdyż co do zasady zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia 561/2006 czas ten nie jest liczony jako odpoczynek lub przerwa. W tym zakresie obowiązujące przepisy nie przewidują mających zastosowanie w niniejszej sprawie wyjątków. W szczególności z obowiązku pełnej rejestracji aktywności nie zwalnia kierowcy fakt zmiany pojazdu w danym dniu roboczym, czy też fakt grzecznościowego podwiezienia kierowcy do bazy innym pojazdem. Wtedy bowiem rejestracja aktywności kierowcy powinna nastąpić w sposób ręczny lub manualny określony wyżej zgodnie z art. 34 rozporządzenia nr 165/2014, czego kierowca G. P. w dniach 3 i 19 grudnia 2014 nie uczynił. W świetle tych przepisów nie ma znaczenia jak długo trwała przerwa pomiędzy poszczególnymi formami aktywności kierowcy. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości i nie jest kwestionowany fakt niezgodnego z prawem (przepisami wskazanymi szczegółowo przez ITD przy omówieniu tego naruszenia) użycia przez kierowcę G. P. w dniu 3 i 18 grudnia 2014 r. kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu. W konsekwencji wymierzona skarżącej z tego tytułu kara znajduje pełne uzasadnienie w treści lp. 6.3.1 załącznika nr 3 do u.t.d. Wbrew stanowisku skarżącej brak jest również zdaniem Sądu podstaw do zastosowania odnośnie tego naruszenia treści art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. Zdaniem Sądu przewidziane tym przepisem wyłączenie odpowiedzialności przedsiębiorcy nie obejmuje bowiem sytuacji gdy jego pracownik nie zna czy też błędnie stosuje obowiązujące przepisy, w tym również gdyby został on błędnie (według zeznań kierowcy G. P.) pouczony na zorganizowanym szkoleniu o możliwości użycia w danych okolicznościach więcej niż jednej wykresówki. Przedsiębiorca odpowiada bowiem nie tylko za właściwe szkolenie kierowców ale również za posiadanie przez nich właściwej znajomości obowiązujących przepisów. Z tego też względu brak było podstaw do dopuszczenia na tę okoliczność zgłoszonego w postępowaniu odwoławczym dowodu z zeznań G. P. w charakterze świadka. Brak jest także podstaw do odstąpienia od ukarania skarżącej na podstawie lp. 6.1.2 załącznika nr 3 do ustawy. Jak wynika z przytoczonych co do treści i szczegółowo omówionych przez organ odwoławczy przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 2135/98 z dnia 24 września 1998 r. oraz przepisów zmieniających zawartych w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1266/2009 z dnia 16 grudnia 2009 r., wynikające ze zmienionej nowej wersji rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 wymogi co do wyposażenia pojazdów w urządzenia rejestrujące należy odnieść do pierwszego dopuszczenia danego pojazdu do ruchu. W konsekwencji objęty postępowaniem samochód skarżącej marki [...] o nr rej. [...] powinien być wyposażony według wymogów obowiązujących od 1 października 2012 r., tj. w trzecią generację tachografów. Prawidłowo ustaliły bowiem organy orzekające, że dopuszczenie to nastąpiło z dniem jego pierwszej rejestracji mającej miejsce na terenie Polski 18 grudnia 2012 r. Całkowicie zgodzić się w tej kwestii trzeba z zawartą w zaskarżonej decyzji argumentacją, której skarżąca w skardze nie podważyła, że powoływana w skardze opinia Komisji Europejskiej w sprawie MATT Automotive z dnia 15 września 2015 r. nie ma charakteru wytycznej w rozumieniu przepisów prawa europejskiego, tylko zapytania prawnego. Komisja Europejska dokonała interpretacji przepisów prawa wspólnotowego wyłącznie w odniesieniu do zapytania prawnego przedsiębiorcy MATT Automotive, nie stanowiąc wykładni legalnej obowiązujących przepisów. W związku z powyższym wskazana interpretacja przepisów prawnych nie jest źródłem prawa obowiązującego w Polsce. Brak jest także podstaw do przyjęcia, że z naruszeniem powołanych w skardze przepisów Kpa sprawa nie została należycie wyjaśniona i rozważona gdy chodzi o pierwszą rejestrację pojazdu. Poczynione przez organy orzekające ustalenie, że miała ona miejsce na terenie Polski dnia 18 grudnia 2012 r. znajduje bowiem zdaniem Sądu pełne potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, ocenionym przez organy zgodnie z treścią art. 80 Kpa. Skarżąca w żaden sposób nie podważyła jednoznacznego w swej treści pisma [...] Sp. j. w S. z dnia [...] r. i [...] Sp. z o.o. we W. z dnia [...] r. z których wynika, że objęty postępowaniem samochód został sprowadzony do Polski na auto-lawecie, jako podwozie samochodu ciężarowego. W takim też stanie (jako nowe podwozie przeznaczone do zabudowy) został zakupiony następnie przez [...] Sp. j. i dopiero po wykonaniu zabudowy skrzyniowej i wystawieniu dokumentacji do rejestracji przez [...] [...] Sp. z o.o. został sprzedany skarżącej w dniu [...] r. jako nowy skompletowany pojazd, która też dokonała jego pierwszej rejestracji w dniu [...] r. W świetle tych pism, których strona skarżąca w żaden sposób nie podważyła brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że przed 1 października 2012 r. pojazd ten był zarejestrowany na terenie [...]. Tym samym nie było podstaw do przeprowadzenia na tą okoliczność dodatkowego postępowania dowodowego o które skarżąca wnioskowała w odwołaniu, zwłaszcza w sytuacji gdy oprócz mało sprecyzowanych sugestii nie nagromadziła ona żadnych przekonywujących dowodów (które mogła i powinna przecież zgromadzić w takiej sytuacji we własnym zakresie) podważających w jakikolwiek sposób treść w/w pism. Z tych wszystkich względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.