V SA/Wa 1263/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi F. w S. na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości zawarte w piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny a nadto przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości; 2. zasądza od Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości na rzecz F. w S. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi z dnia [...] lipca 2017 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez F. Spółkę z o.o. z siedzibą w S. (dalej: Skarżący, Spółka, Wnioskodawca, Strona), jest informacja Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (zwany dalej PARP, organ) zawarta w piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r. znak nr [...] wydana w przedmiocie protestu złożonego w ramach działania 1.3. Ponadregionalne powiązania kooperacyjne, poddziałanie 1.3.2. Tworzenie sieciowych produktów przez MSP w ramach Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014-2020. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] listopada 2016 r. Lider Konsorcjum F. Spółka z o.o. przystąpiła do konkursu organizowanego przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości w ramach Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014-2020, Oś priorytetowa I: Przedsiębiorcza Polska Wschodnia, Działanie 1.3. Ponadregionalne powiązania kooperacyjne, poddziałanie 1.3.2. Tworzenie sieciowych produktów przez MSP składając projekt zatytułowany "Potencjał Polski Wschodniej - produkt polegający na zapewnieniu możliwości dotarcia do miejsc kompleksowej obsługi turystów zlokalizowanych w miejscach o szczególnych walorach krajobrazowych, kulturowych, kulinarnych Polski Wschodniej łączący dziedzictwo i tradycję z nowoczesnością rozwiązań do ich prezentacji wykorzystujące dostępne rozwiązania tworzące innowacyjny produkt". Pismem z [...] marca 2017 r. PARP poinformowała Spółkę o negatywnej ocenie projektu z powodu niespełnienia następujących kryteriów merytorycznych: 1. Kryterium dostępu nr 1 "Poprawność wskaźników projektu" 2. Kryterium dostępu nr 6 "Minimalny udział finansowy członków konsorcjum we wkładzie własnym projektu w ramach kosztów kwalifikowalnych" 3. Kryterium dostępu nr 8 "Wnioskodawca zapewnia finansowanie projektu" 4. Kryterium dostępu nr 9 "Prognoza finansowa wskazuje na opłacalność projektu 5. Kryterium dostępu nr 10 "Wydatki w ramach projektu są kwalifikowalne, racjonalne i uzasadnione" 6. Kryterium rankingujące nr 2 "Potencjał rynkowy produktu będący efektem projektu" 7. Kryterium rankingujące nr 6 "Projekt ma zapewnioną wykonalność pod kątem stabilizacji współpracy między członkami konsorcjum". Minimalna liczba punktów umożliwiająca wybranie projektu do dofinansowania wynosiła 28 pkt a projekt Konsorcjum otrzymał 32 pkt, jednakże, z uwagi na niespełnienie powyższych kryteriów, w ocenie PARP nie mógł zostać skierowany do dofinansowania. Skarżący wniósł protest kwestionując ocenę projektu w odniesieniu do wskazanych wyżej kryteriów merytorycznych. Zaskarżonym pismem z dnia [...] marca 2017 r. PARP uwzględniła protest w zakresie kryterium nr 1 "Poprawność wskaźników projektu" uznając kryterium za spełnione. W odniesieniu do pozostałych kryteriów PARP, po przeanalizowaniu zarzutów podniesionych w proteście podtrzymała wcześniejsza ocenę. PARP wzięła pod uwagę opinię niezależnego eksperta, powołanego do składu Komisji Oceny Projektu, który stwierdził brak podstaw do zmiany oceny zakwestionowanych kryteriów. Pismem z dnia [...] lipca 2017 r. Lider Konsorcjum wniósł skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia PARP. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono: 1. błędne zastosowanie art. 125 ust. 3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U.UE.L.2013.347.320, ze zm.), poprzez naruszenie przewidzianej w tym przepisie zasady przejrzystości w sposób opisany poniżej w zarzutach nr 2.1. - 2.6; 2. błędne zastosowanie art. 37 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy o zasadach polityki spójności, tj. dokonanie oceny projektu z naruszeniem zasady przejrzystości i zasady rzetelności, a ponadto w sposób sprzeczny z kryteriami wyboru projektów i na podstawie kryteriów sprzecznych z postanowieniami Regulaminu, poprzez: 2.1.przyjęcie, że w ramach kryterium dostępu nr 6 - minimalnego udziału finansowego członków konsorcjum we wkładzie własnym - Skarżąca powinna wykazać zaangażowanie poszczególnych konsorcjantów w wymiarze nie tylko finansowym, ale i rzeczowym, przejawiającym się dokonaniem przez konsorcjantów wydatków na własną rzecz, a ponadto powinna wskazać podstawę (formę prawną) wniesienia wkładu przez konsorcjantów, pomimo że: a) żadne z tych wymagań nie wynika z § 5 ust. 7 Regulaminu Konkursu; b) żadne z tych wymagań nie wynika z Załącznika nr 1 do Regulaminu Konkursu (Kryteriów wyboru projektów) zawierającego opis tego kryterium; c) jedyną przesłanką przyznania punktów w przedmiotowym kryterium jest minimalny udział finansowy konsorcjantów we wkładzie własnym konsorcjum, co Skarżąca zapewniła w § 5 Umowy Konsorcjum, w którym konsorcjanci zobowiązali się do wniesienia określonych wkładów na wkład konsorcjum; d) argumenty IP powołane w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nie mają związku z przedmiotowym kryterium; e) niezrozumiałym jest formułowanie przez IP żądania doprecyzowania podstawy (formy) wniesienia wkładu przez konsorcjantów, skoro w § 5 Umowy Konsorcjum konsorcjanci zobowiązali się do wniesienia wkładów, co zgodnie z art. 860 § 1 kodeksu cywilnego samo w sobie stanowi prawną podstawę wniesienia wkładu; 2.2. przyjęcie - w ramach kryterium dostępu nr 6 - minimalnego udziału finansowego członków konsorcjum we wkładzie własnym - że dokumentacja aplikacyjna nie wyjaśnia, w jaki sposób konsorcjanci partycypują w wydatkach; "wydatków w projekcie dokonuje wyłącznie Lider projektu"; konsorcjanci są jedynie "stroną finansującą przedsięwzięcie Lidera, a nie realizującą je wspólnie", pomimo że: a) w § 5 Umowy Konsorcjum konsorcjanci zobowiązali się do wniesienia na rzecz konsorcjum wkładów w określonej wysokości; b) scedowanie na Lidera wyłącznego prawa gospodarowania wkładami konsorcjantów, w tym prawa do dokonywania wydatków związanych z realizacją projektu, wobec zastrzeżenia w Umowie Konsorcjum, że Lider czyni to w imieniu własnym, lecz na rachunek konsorcjum, nie oznacza - wbrew odmiennemu rozumowaniu IP - że wydatków w sensie ekonomicznym dokonuje wyłącznie Lider, a nie konsorcjanci; c) w § 4 Umowy Konsorcjum przewidziano szereg postanowień nakładających na konsorcjantów obowiązek wykonania szeregu czynności faktycznych i prawnych w zw. z realizacją projektu, 2.3. przyjęcie w ramach kryterium dostępu nr 8 - zapewnienia przez Wnioskodawcę finansowania projektu - że sfinansowanie Projektu z pożyczki udzielonej przez I. sp. z o.o., którego wiarygodność finansową Skarżąca potwierdziła promesą udzielenia kredytu na kwotę 60.000.000,00 PLN wystawioną przez Bank Spółdzielczy w O., powinno zostać dodatkowo wykazane przez Skarżącą dokumentami potwierdzającymi zdolność I. sp. z o.o. do sfinansowania Projektu, pomimo że z Załącznika nr 1 do Regulaminu Konkursu (Kryteriów wyboru projektów) zawierającego opis tego kryterium wynika, że obowiązek przedstawienia dokumentów potwierdzających zdolność do sfinansowania Projektu dotyczy konsorcjantów, a nie podmiotu udzielającego pożyczki na rzecz konsorcjum, co do którego Załącznik nr 1 do Regulaminu Konkursu wymaga jedynie udokumentowania wiarygodności i realności pozyskania takich zewnętrznych źródeł finansowania, a promesa jest wskazana jako dokument wystarczający do potwierdzenia wiarygodności i realności zewnętrznego dofinansowania; 2.4. przyjęcie w ramach kryterium dostępu nr 8 - zapewnienia przez Wnioskodawcę finansowania projektu - że Skarżąca nie wykazała zapewnienia możliwości wniesienia umówionych wkładów przez niektórych konsorcjantów (F. sp. z o.o., I. sp. z o.o., S. sp. z o.o., K.H. T., D. sp. z o.o., E. sp. z o.o., B.B. T., I. G.A., S. G.S., I.P. P. oraz Stowarzyszenie S.M.), pomimo że promesa udzielona przez Bank Spółdzielczy w O. na kwotę 60.000.000 jest promesą udzieloną dla całego konsorcjum, a więc dla wszystkich konsorcjantów; 2.5. przyjęcie w ramach kryterium rankingującego nr 6 - wykonalność pod kątem stabilności współpracy między konsorcjantami - że zastrzeżenia przedstawione przez IP w przedmiocie kryterium dostępu nr 6 i 8 świadczą także o niespełnieniu kryterium rankingującego nr 6, pomimo że: a) zastrzeżenia IP w przedmiocie kryterium dostępu nr 6 są sprzeczne z Regulaminem Konkursu, co wykazano w zarzutach nr 1-4; b) IP w żaden sposób nie wyjaśniła, dlaczego postanowienie w Umowie Konsorcjum, że wydatków związanych z realizacją projektu dokonuje wyłącznie Lider, działając w imieniu własnym, ale na rachunek Konsorcjum miałoby być nieodpowiednie i niewystarczające dla sprawnej realizacji projektu, chociaż w istocie rozwiązanie to zapewnia sprawną realizację projektu poprzez centralizację czynności związanych z realizacją projektu; c) sugestia IP - jakoby rzekomo niedookreślona forma własności infrastruktury wytworzonej w ramach projektu była zagrożeniem dla sprawnej realizacji projektu - jest sprzeczna z prawem, albowiem forma własności wytworzonej infrastruktury wynika z kodeksu cywilnego - skoro w Umowie Konsorcjum zastrzeżono, że Lider dokonuje czynności w imieniu własnym, ale na rachunek Konsorcjum, to znaczy, że właścicielem infrastruktury jest Lider, ale ma obowiązek rozliczyć się z niego z konsorcjantami (art. 734 § 2 w zw. z art. 740 zd. 2 k.c. w sposób wskazany w art. 871 § 2 w zw. z art. 867 § 1 zd. 1 k.c.); 2.6. przyjęcie, że Skarżąca nie spełniła także innych kryteriów oceny wniosku - wskazanych szczegółowo w uzasadnieniu niniejszej skargi, w sposób naruszający zasadę przejrzystości i zasadę rzetelności oceny, z przyczyn szczegółowo wyjaśnionych w uzasadnieniu niniejszej skargi; 3. błędne zastosowanie art. 57 w zw. z art. 37 ust. 1 Ustawy o zasadach polityki spójności, poprzez nieskorzystanie przez IP z pomocy Panelu Ekspertów, pomimo że było to uzasadnione i konieczne, z przyczyn szczegółowo wskazanych w uzasadnieniu zarzutu; 4. błędne zastosowanie art. 125 ust. 3 lit. "a" (i) i (ii) w/w Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r., poprzez ustanowienie w Regulaminie Konkursu (§ 14) bardzo lakonicznej regulacji postępowania odwoławczego, która m.in. nie reguluje kwestii skorzystania przez IP z pomocy ekspertów, w tym przeprowadzenia na etapie postępowania odwoławczego panelu ekspertów, pomimo że może to prowadzić do naruszenia zasady przejrzystości, zasady równego dostępu beneficjentów do pomocy i do dyskryminacji niektórych wniosków, a tego typu przy czym szczegółowe regulacje dot. postępowania odwoławczego stosują inne Instytucje przyznające dofinansowanie. W odpowiedzi na skargę PARP wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2014 r., poz. 1146 ze zm.) – dalej: ustawa wdrożeniowa - w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50 tej ustawy, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Praktyka sądów administracyjnych wskazuje, że przy interpretacji przepisów ustawy wdrożeniowej przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Uznać należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez PARP, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonej informacji, stwierdzić trzeba, iż została podjęta z naruszeniem prawa. Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania PARP z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z: - ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020; a także postanowieniami systemu realizacji programu, w szczególności: - Wytycznymi w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014 - 2020 (zwanymi dalej: "Wytycznymi"), za pomocą których na podstawie art. 5 ustawy wdrożeniowej minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określa ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych; - Regulaminem konkursu, ogłoszonego w dniu [...] września 2016 r. w zakresie Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014-2020, Oś priorytetowa I: Przedsiębiorcza Polska Wschodnia, Działanie 1.3. Ponadregionalne powiązania kooperacyjne, poddziałanie 1.3.2. Tworzenie sieciowych produktów przez MSP (zwanym dalej: "Regulaminem konkursu"). W ocenie Sądu potwierdził się zarzut naruszenia treści art. 37 ust. 1 w zw. z art. 57 ustawy wdrożeniowej, ze względu na brak rzetelnej oceny wniosku poprzez naruszenie zasad przejrzystości przy rozstrzyganiu protestu Skarżącej. Treść art. 37 ust.1 ustawy stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Nadto w ust. 2 tego przepisu wskazuje się, że projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego. Należy podkreślić w związku z tym, że treść przepisu przewiduje równy dostęp wnioskodawców do wszelkich informacji dotyczących warunków i sposobu oceny projektów, przy czym ocena ta musi być przeprowadzona przy pomocy określonych, opracowanych zgodnie z prawem kryteriów ich oceny. W przypadku trybu konkursowego o jakim jest mowa w art. 38 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, konkurs jest oceniany zgodnie z art. 39 ustawy, który przeprowadza właściwa instytucja w trybie art. 40 ustawy oraz na podstawie regulaminu konkursu, o jakim jest mowa w art. 41 ustawy. Nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowym konkursie, w którym ocenie podlegał sporny projekt, Wnioskodawca miał dostęp do informacji dotyczącej konkursu, jak również sposobu oceny wniosków, miał również dostęp do Regulaminu konkursu, jak również innych dokumentów dotyczących jego przeprowadzenia na takich samych zasadach jak inni uczestnicy i okoliczności tych nie kwestionował. Z kolei art. 57 ustawy wdrożeniowej stanowi, że właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5, w terminie nie dłuższym niż 30 dni, licząc od dnia jego otrzymania. W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy w trakcie rozpatrywania protestu konieczne jest skorzystanie z pomocy ekspertów, termin rozpatrzenia protestu może być przedłużony, o czym właściwa instytucja informuje na piśmie wnioskodawcę. Termin rozpatrzenia protestu nie może przekroczyć łącznie 60 dni od dnia jego otrzymania. Przedmiotem sporu w sprawie jest prawidłowość oceny projektu z zastosowaniem się do kryteriów oceny wniosków oraz prawidłowe, jednoznaczne i przejrzyste dokonanie tej oceny poprzez właściwe jej uzasadnienie. Zaznaczenia przy tym wymaga, że ocena tej kwestii przez Sąd z racji braku wiadomości specjalnych ogranicza się jedynie do kontroli prawidłowości dokonania oceny wniosku w zgodzie z ustawą wdrożeniową, Regulaminem konkursu i kryteriami oceny wniosku stanowiącymi załącznik do Regulaminu. W przedmiotowym konkursie był to Regulamin do Konkursu nr 2 rok 2016 ( zatwierdzony 30.09.2016r.) Oceniając zaskarżone rozstrzygnięcie pod tym kątem należy uznać, że ocena wniosku na etapie rozpatrzenia protestu została dokonana w sposób nieprawidłowy. Należy wskazać, że zgodnie z zapisami § 8 ust. 1 Regulaminu konkursu ocena projektów dokonywana jest w oparciu o kryteria wyboru projektów określone w załączniku nr 1 do regulaminu na podstawie informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie oraz informacji lub dokumentów, o których mowa w ust. 6 (jeśli wnioskodawca był wezwany do ich złożenia), a także informacji udzielanych przez wnioskodawcę podczas posiedzenia Panelu Ekspertów, o którym mowa w § 10 ust. 1. Zgodnie z § 10 ust. 1 Regulaminu ocena merytoryczna projektów jest dokonywana przez KOP w formie Panelu Ekspertów, ust. 2 - Ocena merytoryczna projektów dokonywana jest w oparciu o kryteria merytoryczne, określone w załączniku nr 1 do regulaminu. Z kolei zgodnie z § 14 ust. 1 Regulaminu w przypadku negatywnej oceny projektu, o której mowa w art. 53 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia protestu na zasadach określonych w rozdziale 15 ustawy wdrożeniowej. Ust. 3 stanowi zaś, że PARP rozpatruje protest weryfikując prawidłowość oceny projektu, o której mowa w art. 57 ustawy wdrożeniowej. Ust. 4 określa, że projekt może otrzymać dofinansowanie w wyniku procedury odwoławczej pod warunkiem, że spełnił kryteria wyboru projektów i uzyska co najmniej tyle punktów, ile uzyskał projekt umieszczony na ostatnim miejscu na liście projektów wybranych do dofinansowania w ramach konkursu, w którym wnioskodawca złożył wniosek z uwzględnieniem kryteriów rozstrzygających, oraz pod warunkiem dostępności środków finansowych. Odnosząc się do zarzutów skargi przede wszystkim wskazać należy, że trafne są zarzuty Skarżącej kwestionujące sposób, w jaki została dokonana ocena projektu na etapie rozpatrzenia złożonego protestu. Mianowicie z treści odpowiedzi na skargę, co potwierdził również pełnomocnik PARP na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2017 r., przy rozpatrywaniu protestu Skarżącej została wzięta pod uwagę opinia niezależnego eksperta, powołanego do składu Komisji Oceny Projektu, który stwierdził brak podstaw do zmiany oceny zakwestionowanych kryteriów. Jednocześnie w treści cyt. Regulaminu konkursu brak jest jakiegokolwiek zapisu odnoszącego się do powoływania niezależnego eksperta i dokonywania przez niego ponownej oceny projektu na etapie rozpatrzenia protestu. Nie można przy tym uznać, w ocenie Sądu, że wystarczającym uregulowaniem tej kwestii jest ogólny zapis art. 57 ustawy wdrożeniowej, albowiem wynika z treści tego przepisu, że w uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy w trakcie rozpatrywania protestu konieczne jest skorzystanie z pomocy ekspertów, termin rozpatrzenia protestu może być przedłużony, o czym właściwa instytucja informuje na piśmie wnioskodawcę. Tym samym przepis ten wskazuje, iż możliwym jest powołanie eksperta na etapie rozstrzygania protestu, jednakże kwestia ta winna być - zdaniem Sądu - określona w Regulaminie konkursu, albowiem wnioskujący winni wiedzieć, w jaki sposób na etapie rozpatrywania protestu następuje ponowna ocena przez eksperta ich wniosku. Działanie PARP, które miało miejsce w rozpatrywanej sprawie, w ocenie Sądu narusza zasady określone w cyt. art. 37 ustawy wdrożeniowej. Należy bowiem stwierdzić, że z uzasadnienia rozstrzygnięcia wydanego w przedmiocie złożonego protestu nie wynika, iż w jego podjęciu brał udział niezależny ekspert, nie są też wskazane jego opinie w sposób, który umożliwiałby dokonanie ich rzetelnej oceny przez Skarżącą. Tym samym takie działanie organu słusznie należy uznać za niewystarczające w świetle art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Jak już wyżej wskazano przepisy nakazujące rozpoznanie projektów w sposób rzetelny i bezstronny z uwzględnieniem zasad równego dostępu i przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu określają fundamentalne zasady rozpoznania składanych wniosków Biorąc powyższe pod uwagę należy uznać, że ocena projektu opiera się na swobodnej ocenie, ale nie dowolnej, gdyż jej granice wyznaczają zasady: równego dostępu i przejrzystości reguł oceny. Wynik takiej oceny powinien zawierać uzasadnienie, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały o takim, a nie innym rozstrzygnięciu np. o przyznanej ilości punktów w ramach tej oceny. Natomiast kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza wskazanych wyżej reguł. Zatem na etapie badania sprawy (po wniesionym proteście), beneficjent powinien uzyskać precyzyjne wskazanie co do wyników tego etapu, winien uzyskać ocenę ze szczegółową, jasną, rzetelną i przejrzystą analizą ocen. Informacja musi zawierać powody, które zdecydowały o nieuwzględnieniu protestu wraz z ich uzasadnieniem. Tylko wówczas sąd administracyjny może odnosić się do zarzutów skargi, poznać stanowisko instytucji oceniającej projekt i ocenić, czy tak przeprowadzona ocena jest zgodna z prawem. W ocenie Sądu brak informacji co do trybu przeprowadzania ponownej oceny wniosku na etapie protestu skutkował również tym, iż Skarżąca wskazała w treści skargi na błędne zastosowanie art. 57 w zw. z art. 37 ust. 1 ustawy o zasadach polityki spójności, poprzez nieskorzystanie przez IP z pomocy Panelu Ekspertów, pomimo że było to uzasadnione i konieczne, z przyczyn szczegółowo wskazanych w uzasadnieniu zarzutu. Mając na uwadze przedstawione nieprawidłowości przy ocenie wniosku, a w szczególności przy rozstrzygnięciu protestu, należy uznać, że w sprawie doszło do naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W tym stanie rzeczy Sąd uznając, że ocena wniosku została przeprowadzona z naruszeniem prawa mającym istotny wpływ na wynik oceny, przekazał sprawę PARP do ponownego rozpoznania na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej. Zaznaczenia przy tym wymaga, że w ocenie Sądu ponowne rozpoznanie sprawy powinno polegać na ponownym rozstrzygnięciu protestu, przy prawidłowym poinformowaniu Skarżącej o udziale niezależnego eksperta, jak i wyniku jego oceny, ponieważ pozwoli to na dokonanie oceny wniosku i protestu w sposób wynikający z cyt. przepisów prawa. O kosztach Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a