II SAB/Kr 126/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie : WSA Magda Froncisz WSA Tadeusz Kiełkowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 4 września 2017 r. sprawy ze skargi I. K. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Prezydenta Miasta [...] do dokonania czynności lub wydania aktu w przedmiocie punktów 6, 7, 11 i 15 wniosku I. K. z dnia 23 marca 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie czternastu dni; II. stwierdza, że bezczynność Prezydenta Miasta [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. w pozostałym zakresie skargę oddala; IV. zasądza od Prezydenta Miasta [...] na rzecz skarżącej I. K. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. I. K. w dniu 23 marca 2017 r., na podstawie art. 2 w zw. z art. 4 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt. 3b i pkt. 5c u.d.i.p., skierowała do Prezydenta Miasta wniosek o udostępnienie informacji publicznej, który zawierał następujące pytania: 1. "Czy Urząd Miasta K. dokumentuje wydatki poniesione na zapłatę rachunków pracowników Urzędu Miasta K. za usługi świadczone przez kierowców zarejestrowanych w aplikacji [...]? 2. Jeśli Urząd Miasta K. dokumentuje wydatki poniesione na zapłatę rachunków za usługi świadczone przez kierowców zarejestrowanych w aplikacji [...] na rzecz pracowników UMK, to w jaki sposób? 3. Czy podstawą uiszczenia zapłaty (a tym samym wydania środków publicznych) jest "paragon", o których mowa w pkt 4.6 umowy dostępnej na stronie [...], tj. rachunek otrzymywany na adres e-mail właściciela konta w aplikacji [...]? 4. Jeżeli Urząd Miasta K. rozlicza zamówione za pomocą aplikacji [...] przejazdy na podstawie "paragonów", o których mowa w pkt. 4.6 umowy dostępnej na stronie [...], jaka jest podstawa prawna dokonywania takich rozliczeń mając na uwadze fakt, że nie stanowią one paragonów fiskalnych w rozumieniu przepisów prawa ani też innego równoważnego dokumentu? 5. Jeżeli Urząd Miasta K. nie rozlicza zamówionych za pomocą aplikacji [...] przejazdów na podstawie "paragonów", o których mowa w pkt 4.6 umowy dostępnej na stronie [...], to jakie dokumenty stanowią podstawę uiszczenia zapłaty (a tym samym wydania środków publicznych z budżetu miasta K.)? 6. Ile przejazdów świadczonych przez kierowców zarejestrowanych w aplikacji [...] zamówili pracownicy Urzędu Miasta K. w całym roku 2016 oraz w pierwszym kwartale 2017 roku? 7. Jaka kwota środków publicznych została przeznaczona na zapłatę rachunków za przejazdy pracowników Urzędu Miasta K. za usługi świadczone przez kierowców zarejestrowanych w aplikacji [...] w całym roku 2016 oraz w pierwszym kwartale 2017 roku? 8. Czyją własność stanowią telefony komórkowe, z których dokonywane są zamówienia przejazdów zamówionych przez aplikację [...]? Proszę o wskazanie imion i nazwisk właścicieli (lub nazw podmiotów). 9. Na jakie osoby zarejestrowane są karty SIM telefonów komórkowych, z których dokonywane są zamówienia przejazdów przez aplikację [...]? Proszę o wskazanie imion i nazwisk właścicieli (lub nazw podmiotów). 10. Na jakie nazwiska wydano karty płatnicze, które zostały zarejestrowane w aplikacji [...] celem dokonywania płatności za przejazdy pracowników Urzędu Miasta K.? 11. Jeżeli karty płatnicze, które zostały zarejestrowane w aplikacji [...] celem dokonywania płatności za przejazdy pracowników Urzędu Miasta K. zostały wydane na nazwiska pracowników Urzędu Miasta K. jako służbowe karty płatnicze, proszę o przesłanie: a. kserokopii wniosków pracowników Urzędu Miasta K. o wydanie służbowej karty płatniczej; b. kserokopii upoważnień Skarbnika Miasta/Głównego Księgowego/osoby przez niego upoważnionej do wydania służbowej karty płatniczej, 12. Jeżeli karty płatnicze, które zostały zarejestrowane w aplikacji [...] celem dokonywania płatności za przejazdy pracowników Urzędu Miasta K. zostały wydane na nazwiska pracowników Urzędu Miasta K. jako służbowe karty płatnicze, proszę o udzielenie informacji: a. kiedy służbowe karty płatnicze zostały wydane; b. przez kogo służbowe karty płatnicze zostały wydane; c. jakie numery nadano służbowym kartom płatniczym. 13. Jeżeli karty płatnicze, które zostały zarejestrowane w aplikacji [...] celem dokonywania płatności za przejazdy pracowników Urzędu Miasta K. zostały wydane na nazwiska pracowników Urzędu Miasta K. jako służbowe karty płatnicze, proszę o udzielenie informacji, czy z w/w kart płatniczych celem zamówienia przejazdów przez aplikację [...] korzystają wyłącznie pracownicy, na których nazwiska te karty zostały wydane? Jeśli nie, jakie inne osoby korzystały bądź korzystają z tych kart płatniczych? Proszę o wskazanie imion i nazwisk tych osób. 14. Mając na uwadze, że część przejazdów pracowników Urzędu Miasta K. zamówionych przez aplikację [...] odbyła się poza godzinami pracy Urzędu Miasta K., proszę o udzielenie informacji, czy pracownicy Urzędu Miasta K. otrzymali z tego tytułu wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych? Jeśli tak, jaka była łączna kwota wynagrodzenia wypłaconego pracownikom Urzędu Miasta K. z tego tytułu odpowiednio w 2015 roku, 2016 roku oraz w pierwszym kwartale 2017 roku? 15. Czy zamawianie przez pracowników Urzędu Miasta K. przejazdów za pomocą aplikacji [...] było związane z prowadzeniem czynności kontrolnych na podstawie przepisów art. 85 i nast. Ustawy o transporcie drogowym? Jeśli tak, proszę o przesłanie kserokopii wydanych dla pracowników Urzędu Miasta K. upoważnień do przeprowadzenia kontroli. 16. Na jakiej podstawie prawnej Urząd Miasta K. udostępnia taksówkarzom prowadzącym profil "[...]" na portalu społecznościowym, [...] informacje o toczących się przed Prezydentem Miasta i właściwymi Urzędami Skarbowymi postępowaniach przeciwko kierowcom zarejestrowanym w aplikacji [...]? Jeśli w/w informacje zostały udostępnione w trybie dostępu do informacji publicznej, proszę o przedłożenie kserokopii przedmiotowych wniosków (wraz z prezentatą dokumentującą datę wpływu wniosku do Urzędu Miasta K.)." W odpowiedzi na powyższy wniosek Prezydent Miasta w dniu 7 kwietnia 2017 r. w drodze korespondencji e-mail podał, że wnioskowane informacje, oprócz danych osobowych pracowników Urzędu Miasta K., zostały opublikowane na witrynie Biuletynu Informacji Publicznej Miasta K., a informacja umieszczona w Biuletynie Informacji Publicznej nie podlega udostępnieniu w trybie na wniosek. Następnie, decyzją z dnia 10 kwietnia 2017 r. Prezydent Miasta odmówił skarżącej dostępu do informacji publicznej – danych osobowych pracowników Urzędu Miasta K., którym zostały wydane służbowe karty płatnicze oraz ich numerów. I. K. pismem z dnia 28 kwietnia 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie rozpatrywanej pod znakiem [...] dotyczącej wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 23 marca 2017 r. złożonego przez skarżącą w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Zarzucono, że dopuszczenie się bezczynności przez organ w sprawie rozpatrzenia powyżej wskazanego wniosku o udostępnienie informacji publicznej stanowi naruszenie: I. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 61 ust. 1 Konstytucji [...] z dnia 2 kwietnia 1997 r. poprzez brak udzielenia skarżącej informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, których dotyczył wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej z dnia 23 marca 2017 r.; 2. art. 4 ust. u.d.i.p. z zw. z art. 6 ust. 1 u.d.i.p. poprzez nie wykonanie wynikającego z tych przepisów obowiązku organu do udostępnienia informacji publicznej na wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej z dnia 23 marca 2017 r.; 3. art. 10 ust. 1 u.d.i.p. poprzez brak udostępnienia informacji publicznej na wniosek skarżącej z dnia 23 marca 2017 roku, w sytuacji gdy informacja publiczna, o której udostępnienie skarżąca wnioskowała, nie została umieszczona w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta K.; 4. art. 13 ust. 1 u.d.i.p. poprzez brak jego zastosowania i niewykonanie ciążącego na organie obowiązku udostępnienia informacji publicznej na wniosek skarżącej z dnia 23 marca 2017 r. w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. II. przepisu prawa postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 16 ust. 1 u.d.i.p. poprzez zaniechanie wydania decyzji administracyjnej, w sytuacji gdy nie dokonuje udostępnienia informacji publicznej na wniosek skarżącej z dnia 23 marca 2017 r. Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżąca wniosła o: uwzględnienie skargi, stwierdzenie, że dopuszczenie się bezczynności przez organ w sprawie rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia 23 marca 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżącej z dnia 23 marca 2017 r. w wyznaczonym przez Sąd terminie; zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania w tym opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości [...] zł oraz kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego, rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 PPSA. Skarżąca w uzasadnieniu skargi wskazała, że organ nie udzielił w Biuletynie Informacji Publicznej odpowiedzi na wszystkie pytania zadane przez skarżącą we wniosku z dnia 23 marca 2017 r., a także nie wydał co do tych pytań decyzji o odmowie dostępu do informacji publicznej, organ dopuścił się bezczynności w sprawie rozpatrzenia wniosku w pozostałym zakresie, tj.: 1. w zakresie pytania numer [...] dotyczącego dokumentowania wydatków za usługi świadczone przez kierowców zarejestrowanych w aplikacji [...]; 2. w zakresie pytania numer [...], dotyczącego podstawy prawnej dokonywanych rozliczeń za przejazdy zamówione poprzez aplikację [...] 3. w zakresie pytania numer [...], dotyczącego ilości przejazdów świadczonych przez kierowców zarejestrowanych w aplikacji [...] na rzecz pracowników organu w 2016 roku oraz w pierwszym kwartale 2017 r.; 4. w zakresie pytania numer [...], dotyczącego kwoty środków publicznych przeznaczonych na zapłatę rachunków za przejazdy (w BIP organ zamieścił wyłącznie dane dotyczące wydatków na przejazdy zamówione w pozanormatywnym czasie pracy); 5. w zakresie pytania numer [...], dotyczącego właścicieli telefonów komórkowych, z których dokonywane są zamówienia przejazdów poprzez aplikację [...]; 6. w zakresie pytania numer [...], dotyczącego osób, na które zarejestrowane są karty SIM telefonów komórkowych, z których dokonywane są zamówienia przejazdów poprzez aplikację [...]; 7. w zakresie pytania numer [...], dotyczącego wniosków pracowników Organu o wydanie służbowej karty płatniczej oraz kserokopii upoważnień Skarbnika Miasta (Głównego Księgowego) do wydania służbowej karty płatniczej; 8. w zakresie pytania numer [...], dotyczącego numerów służbowych kart płatniczych, za pomocą których organ dokonuje płatności za zamówione poprzez aplikację [...] przejazdy; 9. w zakresie pytania numer [...], dotyczącego osób korzystających ze służbowych kart płatniczych wydanych na nazwiska pracowników organu; 10. w zakresie pytania numer [...], dotyczącego wydania kserokopii upoważnień do przeprowadzania kontroli wydanych dla pracowników organu; 11. w zakresie pytania numer [...], dotyczącego podstawy prawnej udostępniania administratorom profilu "[...]" na portalu społecznościowym [...] informacji o toczących się postępowaniach przeciwko kierowcom zarejestrowanym w aplikacji [...] oraz dotyczącego udostępnienia ewentualnych wniosków administratora w/w profilu o udostępnienie informacji publicznej. W dalszym uzasadnieniu skargi powołano argumentację na poparcie sformułowanych w skardze zarzutów. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że nie podziela zawartej w skardze argumentacji, albowiem odpowiedzi na wnioski z dnia 23 marca 2017 r. o udzielenie informacji publicznej zostały udzielone w formie elektronicznej w dniu 7 kwietnia 2017 r., co czyni zadość wymogom formalnym dotyczącym pisemnej formy udzielenia odpowiedzi. Natomiast informacje dotyczące kierowców świadczących usługi przewozu osób zlecanych za pomocą mobilnej aplikacji [...] i czynności służbowych podjętych wobec tych kierowców, zostały opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta K., zakładka "Na skróty" -> TAXI przepisy, egzaminy [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 i ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647, ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Rozpoznając skargę na bezczynność, sąd kontroluje jedynie, czy w sprawie zaistniał stan bezczynności, tzn. czy organ podjął określone czynności i załatwił sprawę na danym etapie postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wedle § 1b art. 149 Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Zgodnie z § 2 art. 149 Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości lub w części (art. 151 p.p.s.a.). Na zasadzie art. 119 pkt 4 oraz art. 120 p.p.s.a., jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Artykuł 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1764, dalej u.d.i.p) przewiduje stosowanie do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej przepisów p.p.s.a. Odnosząc się do kwestii dopuszczalności skargi, zauważyć należy, że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej nie wymaga poprzedzenia jej środkiem zaskarżenia wskazanym w art. 52 p.p.s.a. Przechodząc do meritum sprawy, w pierwszej kolejności wskazać należy, że ustawodawca przewidział w u.d.i.p. zamknięty katalog czynności w procedurze dostępu do informacji publicznej. Zgodnie z art. 13 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Z kolei zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Rozpoznanie wniosku o udzielenie informacji publicznej, zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w powołanej ustawie, następuje zatem albo w formie czynności materialno-technicznej (w przypadku udzielenia informacji publicznej oraz w przypadku zawiadomienia o niedopuszczalności zastosowania trybu wnioskowego udostępnienia informacji publicznej), albo w formie decyzji (w przypadku odmowy udzielenia informacji publicznej). Za uzasadnione Sąd uznał zarzuty skargi wobec informacji żądanych w punktach: 6, 7, 11 i 15 wniosku skarżącej z dnia 23 marca 2017 r. uznając, że co do tej części wniosku Prezydent Miasta pozostaje w bezczynności. Zestawiając bowiem treść informacji umieszczonej na stronie BIP Urzędu Miasta (wskazanej przez organ) Sąd doszedł do wniosku, że umieszczone tam informacje tylko częściowo zawierają odpowiedź na wniosek skarżącej z dnia 23 marca 2017 r. Odpowiedzi brakuje w zakresie pytań postawionych w punktach 6, 7, 11 i 15. Co do pytania nr [...] wskazać należy, że w informacji umieszczonej na stronie BIP podano ilość przejazdów świadczonych przez kierowców [...] dla pracowników urzędu w 2016 r. oraz 2017 r. w pozanormatywnym czasie. Natomiast skarżąca żądała odpowiedzi o ilość przejazdów w 2016 r. oraz w pierwszym kwartale 2017 r. ogółem, a nie tylko w pozanormatywnym czasie. Odnośnie pytania nr [...] zauważyć należy, że w informacji umieszczonej na stronie BIP podano wysokość wydanych środków publicznych przeznaczonych na zapłatę rachunków za przejazdy urzędników świadczonych przez [...] jedynie w czasie pozanormatywnym, natomiast skarżąca żądała podania wysokości wydanych na ten cel środków publicznych ogółem, także w czasie pracy urzędników. W kwestii odpowiedzi organu na pytanie nr [...] wniosku z dnia 23 marca 2017 r., dotyczącego wniosków pracowników organu o wydanie służbowej karty płatniczej oraz kserokopii upoważnień Skarbnika Miasta (Głównego Księgowego) do wydania służbowej karty płatniczej, podnieść należy, że ani w BIP ani w inny sposób organ nie udzielił skarżącej odpowiedzi na zadane pytanie, co oznacza, że organ nie załatwił wniosku skarżącej w tym zakresie, a w konsekwencji również co do tego punktu wniosku pozostaje w bezczynności. Wreszcie co do pytania nr [...] wniosku z dnia 23 marca 2017 r., dotyczącego wydania kserokopii upoważnień do przeprowadzania kontroli wydanych dla pracowników organu, Sąd uznał, że organ nie załatwił wniosku skarżącej w tym zakresie. Reasumując, w zakresie żądania udzielenia informacji publicznej sformułowanych w punktach 6, 7, 11, 15 wniosku skarżącej z dnia 23 marca 2017 r. Prezydent Miasta pozostaje w bezczynności. Rozpoznanie wniosku o udzielenie informacji publicznej, zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w ustawie o dostępie do informacji publicznej, następuje albo w formie czynności materialno-technicznej (w przypadku udzielenia informacji publicznej oraz w przypadku zawiadomienia o niedopuszczalności zastosowania trybu wnioskowego udostępnienia informacji publicznej), albo w formie decyzji (w przypadku odmowy udzielenia informacji publicznej). W konsekwencji takiego stwierdzenia Sąd zobowiązał Prezydenta Miasta do rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 23 marca 2017 r. w terminie 14 dni w podanym wyżej zakresie w sposób zgodny z ustawą, działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i pkt 3 p.p.s.a. Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność Prezydenta Miasta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II wyroku). Odnosząc się do kwestii "rażącego naruszenia prawa" wskazać trzeba, że według judykatury rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Podkreśla się, że dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków. Wspomniane przekroczenie musi więc być znaczne i niezaprzeczalne. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd orzekający w niniejszej sprawie wziął pod uwagę, że organ udzielił skarżącemu odpowiedzi w terminie tudzież zamieścił informacje w BIP, chociaż nie udzielił odpowiedzi wyczerpująco na każde z zadanych 16 pytań. Jednakże sam fakt udzielenia odpowiedzi w terminie oraz fakt, że wniosek był rozbudowany i szczegółowy, a sprawa nie była oczywista, należy uznać za przesłankę do stwierdzenia bezczynności organu bez rażącego naruszenia prawa, bowiem zachodzi zdaniem Sądu różnica jakościowa w sytuacji zupełnego braku reakcji organu, a udzieleniem odpowiedzi na wniosek. Oddalając skargę w pozostałym zakresie Sąd miał na względzie, że pozostałe informacje, których dotyczył wniosek skarżącej, są – z zastrzeżeniem pytania nr [...] –zamieszczone w BIP albo objęte decyzją odmowną z dnia 10 kwietnia 2017 r. Wyklucza to zarzut bezczynności. Gdy zaś idzie o wspomniane pytanie nr [...] wniosku z dnia 23 marca 2017 r., wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnieniu podlega tylko informacja mająca charakter informacji publicznej, którą jest zgodnie z przywołanym przepisem "każda informacja o sprawach publicznych". W ocenie Sądu żądanie podania podstawy prawnej działań organu nie mieści się w pojęciu informacji publicznej określonym w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. W ocenie Sądu pojęcie informacji publicznej należy odnosić do sfery faktów (tak: WSA w Krakowie wyrok z dnia 13 czerwca 2017 r. sygn. II SA/Kr [...], publ. LEX nr 2313933). Wyjaśnianie podstawy prawnej działań organu nie jest informacją o sprawach publicznych, nie należy bowiem do sfery faktów, tylko do kwestii prawnych. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w pkt I, II, III sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Sąd zasądził na rzecz skarżącej kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, które stanowił wpis od skargi w wysokości [...] zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej w kwocie [...]zł (w tym [...] zł opłata skarbowa od pełnomocnictwa, [...] zł stawka minimalna) na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800).