II SA/Gl 246/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. i J. T. na decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] r. nr [...] przedmiocie wykonania obowiązku usunięcia odpadów p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W związku ze skargą W. S. i J. T. z dnia 26 kwietnia 2016 r. wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Burmistrza [...], Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 17 marca 2017 r. wezwał skarżących między innymi do sprecyzowania przedmiotu skargi, w szczególności przez oznaczenie organu administracji publicznej, którego działania lub bezczynności czy przewlekłego prowadzenia postępowania dotyczy skarga. Ponadto, jeżeli skarga dotyczy działania organu należało wskazać zaskarżoną decyzję, postanowienia lub inny akt bądź czynność, datę jego wydania i numer sprawy. Odpowiadając na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 14 kwietnia 2017 r. wskazali, że przedmiotem ich skargi było wprowadzenie ich w błąd przez Burmistrza Miasta [...] co do terminu i sposobu odwołania od decyzji nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. ), dalej zwanej ustawą, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do treści § 2 przywołanego wyżej przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W rozpoznawanej sprawie skarga została złożona na decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] r. nr [...]. Od tej decyzji stronie przysługiwało uprawnienie do wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., o czym skarżący zostali powiadomieni w pouczeniu zaskarżonej decyzji. Podkreślić należy, że jedną z zasad ogólnych rządzących postępowaniem administracyjnym jest zasada dwuinstancyjności, przewidziana w art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 23), której istota polega na tym, że każda sprawa administracyjna podlega dwukrotnemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu. Ograniczenie tej zasady może być wprowadzone tylko przepisem ustawy. Postępowanie przed sądem administracyjnym może być wszczęte względem aktu, co do którego strona wyczerpała środki odwoławcze przysługujące jej w administracyjnym toku instancji (por. art. 52 p.p.s.a.). Wobec powyższego wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ I instancji należy uznać za niedopuszczalne i w konsekwencji taka skarga musi zostać odrzucona. W świetle tych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy, skargę W. S. oraz J. T. należy uznać za niedopuszczalną, ze względu na fakt, iż jej przedmiotem jest akt administracyjny wydany przez organ I instancji.