VII SA/Wa 2785/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, sędzia WSA Bogusław Cieśla, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 września 2017 r. sprawy ze skargi L. G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu oddala skargę VII SA/Wa 2785/16 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z [...] października 2016 r. nr [...], Wojewoda [...], działając na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 290 z późn. zm.), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty O. z dnia [...] sierpnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzja Starosty O. z [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę została odebrana przez skarżącego w dniu 6 września 2016 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na "zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma". Skarżący został prawidłowo pouczony o trybie i terminie do wniesienia odwołania. Stosownie do art. 129 § 2 k.p.a. i pouczenia zawartego w decyzji, termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 20 września 2016 r., natomiast odwołanie zostało dostarczone do organu I instancji osobiście przez skarżącego w dniu 21 września 2016 r. W tym stanie rzeczy, w ocenie organu odwołanie zostało złożone po upływie terminu ustawowo przewidzianego do jego wniesienia. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem, skarżący L. G. złożył skargę do tutejszego Sądu, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie wydane na podstawie art. 134 k.p.a., którym Wojewoda [...] stwierdził, że odwołanie skarżącego od decyzji Starosty O. z dnia [...] sierpnia 2016 r. zostało złożone z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia określonego w art. 129 § 2 k.p.a. Z treści art. 134 k.p.a. wynika, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a postanowienie to jest ostateczne. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania ma miejsce wówczas, gdy przy uwzględnieniu zasad określonych w k.p.a. zostanie ono złożone po upływie terminu czternastodniowego, przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. Podkreślić należy, że każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu, stanowi jego uchybienie. W sytuacji więc, gdy uchybienie terminu nastąpiło, to przy braku istnienia prośby (wniosku) o przywrócenie terminu, organ odwoławczy nie ma innej możliwości, niż wydanie na podstawie art. 134 k.p.a. postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Fakt stwierdzenia tej okoliczności wiąże organ administracji, co jednoznacznie wynika z treści bezwzględnie obowiązującego przepisu art. 134 k.p.a. Każde więc uchybienie terminu do wniesienia odwołania powoduje, że organ odwoławczy ma obowiązek wydać postanowienie, o którym mowa w art. 134 k.p.a., chyba że strona domaga się przywrócenia terminu stosownie do art. 58 § 1 i § 2 k.p.a., a wniosek ten zostanie uwzględniony. Termin do wniesienia odwołania liczony jest od dnia doręczenia stronie decyzji organu I instancji. W niniejszej sprawie bezspornym jest, zdaniem Sądu, że decyzja organu I instancji została doręczona skarżącemu w dniu 6 września 2016 r. Taka data widnieje na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma i nie była kwestionowana przez samego skarżącego. Nie budzi zatem wątpliwości, że doręczenie pisma zostało dokonane skutecznie. Termin do wniesienia odwołania mijał zatem we wtorek, 20 września 2016 r. Skarżący prawidłowo został pouczony o terminie do skutecznego wniesienia odwołania. Odwołanie od decyzji L. G. złożył osobiście w dniu 21 września 2016 r., co potwierdza pieczęć urzędu. Również samo odwołanie datowane jest na dzień 21 września 2016 r. W ocenie Sądu, prawidłowo organ odwoławczy uznał, że odwołanie zostało złożone po terminie, a zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 127 § 2 k.p.a. Tym samym organ nie naruszył art. 134 k.p.a. stwierdzając, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Przy wydawaniu skarżonego postanowienia organ odwoławczy nie naruszył również innych przepisów procedury administracyjnej. Zarówno ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny oraz zastosowane przepisy prawa nie budzą zastrzeżeń i jako takie odpowiadają prawu. Stosownie do treści art. 77 i 7 k.p.a. organ administracji publicznej podjął wszystkie niezbędne czynności w granicach niniejszej sprawy mające na celu zebranie całego materiału dowodowego w niniejszej sprawie i dokonał jego rzetelnej oceny. Podkreślić też trzeba, że sprostowanie oczywistej omyłki w treści decyzji nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia odwołania zgodnie z pouczeniem. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.