II OZ 869/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2017 r. o odrzuceniu skargi w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 490/17 ze skargi A. J. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 16 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 490/17 odrzucił skargę A. J. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało skarżącemu doręczone w dniu 29 grudnia 2016 r., zatem skargę należało wnieść najpóźniej w dniu 30 stycznia 2017 r. Skarga została wniesiona jednak w dniu 31 stycznia 2017 r., na co wskazuje data stempla pocztowego. Zaistniała więc podstawa do jej odrzucenia określona w art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, domagając się jego uchylenia. Zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 83 § 3 P.p.s.a. polegające na błędnym uznaniu przez Sąd pierwszej instancji, iż skarga została złożona w dniu 31 stycznia 2017 r., a więc po upływie 30-dniowego terminu zawitego, który upływał w dniu 30 stycznia 2017 r., które to błędne ustalenie skutkowało zastosowaniem instytucji odrzucenia skargi jako złożonej po terminie w oparciu o regulację art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., podczas gdy z analizy dokumentów w postaci nadania przesyłki inkorporującej skargę na postanowienie Ministra Środowiska i wydruku z Internetowego Systemu Śledzenia Przesyłek Poczty Polskiej wynika bezspornie, iż przesyłka inkorporująca wspomnianą skargę została nadana w Urzędzie Pocztowym nr [...] w [...] przy ul. [...] w dniu 28 stycznia 2017r., a więc z zachowaniem 30-dniowego terminu zawitego do składania rzeczonego rodzaju środków odwoławczych, a finalnie, iż skutek złożenia skargi ziścił się zgodnie z zasadą wynikającą z regulacji art. 83 § 2 P.p.s.a. w dniu 28 stycznia 2017 r., nie zaś jak przyjął Sąd pierwszej instancji w dniu 31 stycznia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt administracyjnych wynika, że postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 grudnia 2016 r., co wynika z potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej zaskarżony akt. Z powyższych względów zasadnie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 30 stycznia 2017 r. (ze względu na to, że ostatni dzień terminu - 28 stycznia wypadał w sobotę, a 29 stycznia w niedzielę). Skarga została wniesiona w dniu 31 stycznia 2017 r., na co wskazuje data stempla pocztowego, czyli po upływie ustawowego terminu. Uprawnione było zatem jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Dołączone do zażalenia dokumenty nie podważają powyższych prawidłowych ustaleń Sądu pierwszej instancji. Zarówno potwierdzenie nadania przesyłki (k. 36), jak i wydruk z internetowego śledzenia przesyłek Poczty Polskiej (k. 37) dotyczy innej przesyłki, a mianowicie opatrzonej nr nadawczym[...] , podczas gdy skarga została nadana przesyłką o numerze nadawczym [...] (k. 19). Z tych względów zażalenie jako niezasadne podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.