IV SA/Wa 196/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie sędzia WSA Leszek Kobylski (spr.), sędzia WSA Anita Wielopolska, Protokolant st. sekr. sąd. Paweł Konopelski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2017 r. sprawy ze skarg Spółdzielni Mieszkaniowo-Budowlanej "[...]" i Prezydenta [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości oddala skargi Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Wojewody [...] (dalej: Wojewoda, organ II instancji, organ odwoławczy) z [...] grudnia 2016 r., Nr [...] wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. 2013, poz. 267, dalej: k.p.a.) oraz art. 9a ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn.:Dz. U. 2014, poz. 518, dalej: u.g.n.) po rozpatrzeniu odwołania Prezydenta [...] oraz Spółdzielni Mieszkaniowo - Budowlanej "[...]" (dalej: skarżąca, strona skarżąca) od decyzji Starosty [...] (dalej: organ I instancji) nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. orzekającej o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] stanowiącej projektowaną działkę nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 672 m2 na rzecz: K. G., T. N., H. C., M. S., B. F., B. R., M. F., J. N., M. N., G. H. i E. K. w odpowiednich częściach oraz zobowiązującej ww. osoby do zwrotu na rzecz [...] kwoty 7 548 zł zwaloryzowanego odszkodowania. Stan sprawy przedstawia się następująco. W wyniku wniosku złożonego [...] kwietnia 2007 r. przez pełnomocnika spadkobierców F. i F. małż. N. – J. A., wszczęte zostało postępowanie o zwrot nieruchomości oznaczonej jako część nieruchomości pn. "[...]", obecnie część działki nr [...] z obrębu [...], wywłaszczonej na rzecz Skarbu Państwa w decyzji z [...] grudnia 1975 r., nr [...] wydaną z upoważnienia Naczelnika [...] i przeznaczonej, zgodnie z decyzją o lokalizacji szczegółowej nr [...] i [...] z [...] czerwca 1973 r. pod budowę osiedla mieszkaniowego. Uzupełnienie ww. wniosku o zwrot nieruchomości nastąpiło w pismach kolejnych spadkobierców dawnego właściciela z 6 września 2007 r., z 12 marca 2008 r., z 18 kwietnia 2011 r. oraz z 15 września 2011 r. W postanowieniu Nr [...] z [...] maja 2008 r. Prezydent [...] przekazał powyższy wniosek Wojewodzie [...], do rozpatrzenia, zgodnie z właściwością. Wojewoda [...] w postanowieniu Nr [...] z [...] czerwca 2008 r. wyznaczył Starostę [...] jako organ właściwy do załatwienia sprawy z wniosku J. A. w przedmiocie zwrotu nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...]. Z materiału zgromadzonego w przedmiotowej sprawie wynika, że legitymację do występowania w przedmiotowym postępowaniu jako strony posiadają: K. G., T. N., H. C., M. S., M. F., B. R., J. N., M. N., W. H. i E. K., a także Spółdzielnia Mieszkaniowo - Budowlana "[...]" i Prezydent [...]. Krąg osób uprawnionych do udziału w niniejszym postępowaniu ustalono wstępnie na podstawie: 1) aktu notarialnego Rep. Nr [...] z [...] grudnia 1921 r.; 2) postanowienia spadkowego, wydanego przez Sąd Powiatowy dla [...] z [...] maja 1955 r., sygn. akt [...]; 3) postanowienia spadkowego, wydanego przez Sąd Powiatowy dla [...] z [...] kwietnia 1959 r., sygn. akt [...]; 4) postanowienia spadkowego Sądu Powiatowego dla [...] z [...] sierpnia 1972 r., sygn. akt [...]; 5) postanowienia spadkowego Sądu Rejonowego dla [...] Wydział Cywilny z [...] stycznia 2001 r., sygn. akt [...]; 6) postanowienia spadkowego wydanego przez Sąd Rejonowy dla [...] Wydział Cywilny z [...] maja 1997 r., sygn. akt [...]; 7) postanowienia spadkowego, wydanego przez Sąd Rejonowy dla [...] Wydział [...] Cywilny z [...] marca 1977 r., sygn. akt [...]; 8) postanowienia spadkowego Sądu Rejonowego dla [...] Wydział Cywilny z [...] lipca 1992 r., sygn. akt [...]; 9) postanowienia spadkowego Sądu Rejonowego dla [...] Wydział [...] Cywilny z [...] października 2005 r., sygn. akt [...]; 10) postanowienia spadkowego Sądu Rejonowego dla [...] Wydział [...] Cywilny z [...] maja 2008 r., sygn. akt [...].; 11) aktu poświadczenia dziedziczenia po H. N. z [...] kwietnia 2011 r., Rep. A nr [...]; 12) aktu poświadczenia dziedziczenia po J. G. z [...] września 2011 r., Rep. A nr [...]; 13) aktu poświadczenia dziedziczenia po M. F. z dnia [...] czerwca 2015 r., Rep. A nr [...]; 14) aktu poświadczenia dziedziczenia po W. H. z dnia [...] czerwca 2015 r., Rep. A nr [...]. Odnosząc się do kwestii ustalenia kręgu stron niniejszego postępowania należy uznać, że na podstawie ww. postanowień spadkowych są nimi spadkobiercy dawnych właścicieli nieruchomości tj.: G. H., E. K., B. R., M. N., J. N., T. N., H. C., M. S., K. G., B. F. i M. F. reprezentowani przez J. A. Przy tym, M. N., J. N., K. G., B. R., B. F., M. F. i G. H. reprezentowani są jednocześnie przez H. C. Dodatkowo pełnomocnikiem G. H. jest L. K. na mocy pełnomocnictwa z dnia [...] lutego 2016 r. Prezydent [...] jako obecny właściciel przedmiotowej nieruchomości oraz SBM "[...]" z siedzibą w [...] jako obecny dzierżawca nieruchomości o powierzchni stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] (projektowaną [...]) z obrębu [...], na podstawie znajdującej się w aktach przedmiotowej sprawy umowy dzierżawy [...] do dnia [...] kwietnia 2017 r. posiadają także przymiot stron w badanym postępowaniu. W dniu 3 kwietnia 2008 r., pomiędzy Miastem [...] reprezentowanym przez pełniącego obowiązki Dyrektora Biura Gospodarki Nieruchomościami – M. B., a Spółdzielnią Mieszkaniowo-Budowlaną "[...]" zawarta została umowa dzierżawy terenu zabudowanego o powierzchni 23 ha 4950 m2, stanowiącego własność [...], na rzecz wymienionej ww. Spółdzielni, na okres od 10 kwietnia 2008 r. do 9 kwietnia 2014 r. W aktach przedmiotowej sprawy znajduje się ponadto kolejna umowa dzierżawy nr [...] z [...] marca 2014 r. zawarta pomiędzy [...] a Spółdzielnią Mieszkaniowo-Budowlaną "[...]", zgodnie z którą ww. działka stanowi przedmiot dzierżawy ww. Spółdzielni do 9 kwietnia 2017 r. W decyzji Nr [...] z 19 kwietnia 2010 r., Starosta [...] orzekł o zwrocie nieruchomości położonej przy ul. [...], stanowiącej projektowaną działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 672 m2, będącej częścią dawnej działki nr [...] z dawnego obrębu [...] na rzecz: J. G., H. N., M. F., B. R., J. N., M. N., W. H. oraz E. K. w odpowiednich częściach. W piśmie z 4 maja 2010 r. Spółdzielnia Mieszkaniowo-Budowlana "[...]" złożyła odwołanie od powyższej decyzji Starosty [...], zarzucając organowi I instancji błędne ustalenie, że grunt przedmiotowej nieruchomości stał się zbędny na cel wywłaszczenia i podnosząc, że infrastruktura przewidziana w decyzji o lokalizacji i inwestycji dla przedmiotowego terenu w istocie powstała. W piśmie z 5 maja 2010 r. od decyzji pierwszoinstancyjnej odwołanie złożył także Prezydent [...] podnosząc zarzuty podobne do tych, które podała Spółdzielnia Mieszkaniowo-Budowlana "[...]" i wskazując, że zgodnie z poglądem prezentowanym w orzecznictwie, warunek zbędności, o którym mowa w art. 137 ust. 1 pkt 1) u.g.n. musi odnosić się do całości wywłaszczonej nieruchomości, a nie jej części. W decyzji nr [...] z [...] listopada 2010 r. znak [...] Wojewoda [...] uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego wskazano na okoliczność, zgodnie z którą w chwili wydawania decyzji w I instancji, nie została prawomocnie zakończona sprawa zasiedzenia części gruntu położonego przy ul. [...] przez Spółdzielnię Mieszkaniowo-Budowlaną "[...]", prowadzona przed Sądem Rejonowym dla [...]. Wojewoda [...] wskazał, że w przypadku podjęcia przez organ odwoławczy decyzji utrzymującej w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie Starosty [...] z [...] kwietnia 2010 r., mogłoby dojść do utrzymania w obiegu prawnym decyzji niewykonalnej. W związku z powyższym, w ocenie organu odwoławczego, organ I instancji powinien rozważyć konieczność zawieszenia postępowania o zwrot przedmiotowej nieruchomości z powodu wystąpienia zagadnienia wstępnego w postaci postępowania w sprawie zasiedzenia części tejże nieruchomości, bądź, ewentualnie wyznaczyć dodatkowy termin załatwienia sprawy do czasu rozpatrzenia sprawy we wspomnianym przedmiocie przez Sąd Rejonowy dla [...]. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] stanowiącej projektowaną działkę nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 672 m2, w decyzji nr [...] z [...] maja 2012 r. Starosta [...] orzekł o zwrocie tej nieruchomości na rzecz spadkobierców dawnych właścicieli. Od ww. decyzji odwołanie złożył Prezydent [...] oraz Spółdzielnia Mieszkaniowo-Budowlana "[...]", w wyniku rozpoznania, których w decyzji Nr [...] z [...] maja 2013 r. znak [...] Wojewoda [...] uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji ze wskazaniem na konieczność precyzyjnego określenia celu wywłaszczenia na obecnej działce nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 672 m2, ze szczególnym wskazaniem, że dokumentacja powstała pod dacie odjęcia prawa własności nieruchomości poprzednim jej właścicielom na rzecz Skarbu Państwa nie jest w tym zakresie miarodajna, a wnioski zwrotowe złożone w niniejszej sprawie powinny podlegać sprecyzowaniu. Organ stopnia wojewódzkiego zauważył, że rozliczając zwrot działki nr [...] organ I instancji pominął analizę prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego, określającego wartość zwaloryzowanego odszkodowania podlegającego zwrotowi. W decyzji odwoławczej stwierdzono, że sprecyzowania wymaga treść pełnomocnictw udzielonych H. C. i J. A. przez spadkobierców dawnych właścicieli nieruchomości stanowiącej działkę nr [...], w szczególności, w celu skonkretyzowania osób zastępowanych w postępowaniu przez poszczególnych odbiorców decyzji. Wojewoda [...] wskazał, że brak danych sprzed 31 grudnia 1975 r. w niniejszej sprawie spowoduje obowiązek organu I instancji przy ponownym rozpatrywaniu sprawy do rozważenia rzeczywistego zagospodarowania wnioskowanej działki przez pryzmat każdej potencjalnej postaci osiedla mieszkaniowego oraz przestrzennej konkretyzacji projektu osiedla mieszkaniowego na wnioskowanej działce. W decyzji nr [...] z [...] kwietnia 2014 r. Starosta [...] ponownie orzekł o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] stanowiącej projektowaną działkę nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 672 m2 na rzecz: K. G., T. N., H. C., M. S., M. F., B. R., J. N., M. N., W. H. i E. K. w odpowiednich częściach oraz zobowiązał ww. osoby do zwrotu na rzecz [...] kwoty 7 669 zł zwaloryzowanego odszkodowania, uwzględniającą wartość naniesień budowlanych zwiększających wartość nieruchomości po wywłaszczeniu w kwocie 2 276 zł. W piśmie z 25 kwietnia 2014 r. odwołanie od powyższej decyzji Starosty [...] złożył Prezydent [...], zarzucając organowi I instancji, że nieprawidłowo wskazał, że cel wywłaszczenia na przedmiotowej nieruchomości nie został zrealizowany. Strona odwołująca wskazała, że osiedle mieszkaniowe z usługami "[...]" dla którego potrzeb realizacji nastąpiło nabycie nieruchomości jest inwestycją wieloletnią, obejmującą, poza budynkami, także inne elementy infrastruktury technicznej osiedla. W ocenie odwołującego, na działce [...] z obrębu [...] o powierzchni 672 m² zrealizowano cel wywłaszczenia poprzez posadowienie ciągu pieszo-jezdnego stanowiącego łącznik pomiędzy ul. [...], a budynkami zlokalizowanymi przy ul. [...], natomiast pozostała cześć ww. działki stanowi część terenu zieleni osiedlowej wykorzystywanej jako boisko. Prezydent [...] nie zgodził się ze stwierdzeniem organu I instancji, zgodnie z którym parkingi widoczne na sąsiednich nieruchomościach widoczne są dopiero na ortofotomapie z 2008 r., zauważając, że parking jako użytkowany widać już na ortofotomapie z 2005 r. Prezydent [...] stwierdził, że jeśli cel wywłaszczenia został zrealizowany, to zwrot nie jest możliwy bez względu na to, kiedy ta realizacja nastąpiła, przy czym, nie do przyjęcia jest założenie, że nieruchomość stała się zbędna na cel wywłaszczenia nawet w sytuacji, gdy realizacja tego celu nastąpiła po upływie terminów wskazanych w art. 137 ust. 1 u.g.n. Odwołujący powołał się ponadto na wyrok Trybunału Konstytucyjnego wydany w sprawie o sygnaturze P 38/11 z 13 marca 2014 r. W piśmie z 29 kwietnia 2014 r. odwołanie od decyzji Starosty [...] nr [...] z [...] kwietnia 2014 r. złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowo-Budowlana "[...]" podnosząc, że cel wywłaszczenia na przedmiotowej działce został zrealizowany w latach wskazanych w art. 137 ust. 1 pkt 1) i 2) u.g.n., gdyż poprzedniczka prawna Spółdzielni, na podstawie kolejnych decyzji administracyjnych w przedmiocie pozwolenia na budowę wybudowała osiedle mieszkaniowe, w tym, 47 budynków mieszkalnych wielorodzinnych. W ocenie strony odwołującej, nie może przesądzać o zbędności nieruchomości na cel wywłaszczenia nawet wieloletni stan jej niezagospodarowania, a dopiero niepodjęcie jakichkolwiek prac inwestycyjnych na całym terenie zamierzonego przedsięwzięcia w ciągu 7 lat od dnia uzyskania waloru ostateczności decyzji o wywłaszczeniu. W decyzji z [...] czerwca 2014 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] kwietnia 2014 r. W wyniku złożenia skargi na powyższą decyzję, wyrokiem z dnia 9 czerwca 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 213/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność decyzji wydanych w obu instancjach. Zobowiązał organ do prawidłowego ustalenia aktualnego kręgu stron postępowania, którym zapewni udział w postępowaniu i do których kierować będzie podjęte w sprawie rozstrzygnięcia. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. Starosta [...], działając m.in. na podstawie art. 136 ust. 3, art. 137, art. 138 ust. 2, art.139, art. 140, art. 141 ust. 2, art. 142, a także art. 95 pkt 4), art. 96 ust. 1 pkt 1b) i ust. 4 oraz art. 9a u.g.n., ponownie orzekł o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] stanowiącej projektowaną działkę nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 672 m2, będącej częścią dawnej działki nr [...] z dawnego obrębu [...] na rzecz: K. G., T. N., H. C., M. S., B. F., M. F., B. R., J. N., M. N., G. H. i E. K. w odpowiednich częściach oraz zobowiązał ww. osoby do zwrotu na rzecz [...] kwoty 7548 zł zwaloryzowanego odszkodowania, uwzględniającą wartość naniesień budowlanych zwiększających wartość nieruchomości po wywłaszczeniu w kwocie 2225 zł. O powyższej decyzji odwołanie złożyli: Prezydent [...] oraz Spółdzielnia Mieszkaniowo – Budowlana "[...]". Obie strony odwołujące prezentują stanowisko, zgodnie z którym, niesłusznie w decyzji organu I instancji uznano, że cel wywłaszczenia nie został na niniejszej nieruchomości zrealizowany i zrzuciły naruszenie przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego, stwierdzając, że w dacie złożenia wniosku zwrotowego cel wywłaszczenia został na przedmiotowej działce zrealizowany. Z kolei, w piśmie z dnia 7 października 2016 r. H. C. - pełnomocnik części ze spadkobierców dawnych współwłaścicieli nieruchomości położonej w [...], przy ul. [...], sprzeciwił się argumentacji ww. odwołań Prezydenta [...] i Spółdzielni Mieszkaniowe - Budowlanej "[...]", wnosząc o utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji z dnia [...] maja 2016 r., stwierdzając, że planowane na zwracanej działce obiekty infrastruktury osiedlowej do dnia dzisiejszego nie powstały. Rozpoznając sprawę organ odwoławczy w uzasadnieniu wskazanej na wstępie decyzji z dnia [...] grudnia 2016 r. przytoczył brzmienie art. 136 ust. 3, art. 137 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 216 ust. 1 u.g.n. Wojewoda wyjaśnił, iż nieruchomość będąca przedmiotem niniejszego postępowania została przejęta na rzecz Skarbu Państwa na podstawie decyzji z dnia [...] grudnia 1975 r. wydanej z upoważnienia Naczelnika [...] z przeznaczeniem pod budowę osiedla mieszkaniowego wraz z zespołem ulic w rejonie osiedla mieszkaniowego "[...]" - zgodnie z decyzjami lokalizacyjnymi nr [...] i nr [...] z dnia [...] czerwca 1973 r. Przedmiotowa nieruchomość stanowiła w dniu wywłaszczenia własność spadkobierców F. i F. małż. N. Zgodnie z treścią danych z ewidencji gruntów i budynków z dnia [...] maja 201 1 r., wydruku z serwisu iGeoMap dla [...] na dzień 12 września 2013 r., odpisem księgi wieczystej nr [...] oraz treścią wniosków zwrotowych, roszczeniem o zwrot objęta jest aktualnie część działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], oznaczona projektowanym numerem [...] o powierzchni 672 m , uregulowana w ww. księdze wieczystej. Zgodnie z dokumentacją wieczystoksięgową, według stanu na dzień 27 marca 2014 r., działka nr [...] stanowi własność Miasta [...], natomiast jak wynika z pisma Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu [...] w [...] z dnia 19 maja 2011 r., nr [...], nieruchomość stanowi przedmiot umowy dzierżawy nr [...] zawartej pomiędzy [...], a Spółdzielnią Mieszkaniowo - Budowlaną "[...]" do dnia 9 kwietnia 2017 r. Wojewoda wskazał, iż z treści decyzji z dnia [...] grudnia 1975 r., nr [...] wydanej z upoważnienia Naczelnika [...] i przeznaczonej, zgodnie z decyzją o lokalizacji szczegółowej nr [...] i [...] z dnia [...] czerwca 1973 r. nieruchomość stanowiąca obecnie projektowaną działkę nr [...] wywłaszczona zastała z przeznaczeniem pod budowę osiedla mieszkaniowego wraz z zespołem ulic w rejonie osiedla mieszkaniowego "[...]". Wyjaśnił, iż organ I instancji ustalił, że zwracana nieruchomość przeznaczona została pod budowę parkingu usytuowanego równolegle do ul. [...] w [...]. Powyższe przeznaczenie Starosta ustalił na podstawie: decyzji zatwierdzającej plan realizacyjny z dnia [...] października 1976 r., kopii potwierdzonej za zgodność z oryginałem planu realizacyjnego przedsięwzięcia osiedla mieszkaniowego [...] w [...], będącego złącznikiem graficznym do w/wym. decyzji dot. części dawnej działki [...] z obrębu [...], stanowiącej aktualnie część działki ew. nr [...]. Nadto, powołano się na projekt zagospodarowania zieleni z grudnia 1975 r. jako załącznika do decyzji zatwierdzającej plan realizacyjny, na którym również zaprojektowano parkingi lecz prostopadłe do ul. [...] wzdłuż działki nr [...] z dawnego obrębu [...]. W zaskarżonej decyzji organ I instancji uznał, że skoro z zebranych w sprawie dokumentów powstałych przed datą wywłaszczenia - decyzji o wywłaszczeniu z dnia [...] grudnia 1975 r. oraz decyzji lokalizacyjnych z dnia [...] czerwca 1973 r. nie można było sprecyzować konkretnego celu wywłaszczenia na przedmiotowej działce, należało oprzeć się, na zasadzie uzupełniającej na treści ww. dokumentów, powstałych po dacie wywłaszczenia i dokonać wniosków co do konkretnego przedsięwzięcia, zamierzonego na nieruchomości wywłaszczonej. Wojewoda zauważył, iż przy piśmie z dnia 4 marca 2014 r. pełnomocnik stron – H. C. dołączył do akt sprawy dokumentację ZTE II i III [...] - część opisowo programowa z 1975 r., którego inwestorem zastępczym był [...]DIS - [...] Dyrekcja Inwestycji Spółdzielczych. W wymienionym zbiorze dokumentacji mowa jest o dwukondygnacyjnych parkingach - konstrukcji typu "etażerka" o powierzchni zabudowy 1693,4 m2 oraz 1209,6 m2. W wykazie budynków towarzyszących II przedsięwzięcia inwestycyjnego Zespołu Osiedli [...], na stronie 42 opracowania mowa jest o "pełnej ilości miejsc postojowych jako parkingi w poziomie terenu oraz dwa parkingi - etażerki 2 kondygnacyjne". Organ odwoławczy wskazał, iż opowiadając się za niezrealizowaniem celu wywłaszczenia na projektowanej działce nr [...] organ I instancji odwołał się do następujących dokumentów: dokumentacji lokalizacyjnej ZTE II i III [...], Urbanistyka, zdjęć lotniczych wykonanych w dacie 15 maja 1982 r. oraz 22 sierpnia 1987 r., pozyskanych z Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, opinii geodety uprawnionego w zakresie fotogrametrii i teledetekcji – B. B. oraz wyników oględzin nieruchomości przeprowadzonych w dniu 30 czerwca 2009 r. Zauważył, iż z dokumentacji [...]DIS wynika, że prace projektowe na objętym żądaniem zwrotu terenie rozpoczęły się od stycznia 1973 r. Założenia Techniczno - Ekonomiczne II Przedsięwzięcia [...] sporządzone zostały nr [...] z grudnia 1975 r. Z kolei ze zdjęć lotniczych z lat 1982 i 1987 r., na które, naniesione zostały przez uprawnionego geodetę B. B., linie graniczne obecnej działki ewidencyjnej nr [...] wynika, że w dacie 7 lat od dnia uostatecznienia decyzji wywłaszczeniowej z dnia [...] grudnia 1975 r. nie doszło do rozpoczęcia realizacji parkingów usytuowanych równolegle do ul. [...] w [...]. Zgodnie z opinią fotogrametry według stanu na dzień 15 maja 1982 r. na terenie działki nr [...] nie istniał ani parking planowany w projekcie zagospodarowania zieleni z grudnia 1975 r. jako załącznika do decyzji zatwierdzającej plan realizacyjny ani w planie realizacyjnym. Podobnie, zgodnie z opinią biegłego, według stanu na dzień 22 sierpnia 1987 r. nie powstał planowany w ramach wywłaszczenia obiekt parkingowy. Nadto oględziny nieruchomości przeprowadzone w dniu 30 czerwca 2009 r. wykazały, że działka nr [...] (ówczesne oznaczenie geodezyjne) z obrębu [...] od strony ulicy [...] stanowi część terenu zieleni nieurządzonej, zaś w części - chodnik wyasfaltowany. Wojewoda podniósł, iż skoro niekwestionowany jest fakt powstania osiedla mieszkaniowego "[...]" wraz z usługami (zespołem ulic) to wniosek o zwrot wywłaszczonych działek nie mógł zostać uwzględniony i to niezależnie od tego, jaka infrastruktura osiedlowa na spornym terenie powstała, czy też w jaki sposób teren ten został zagospodarowany. Jakkolwiek, w przypadku, gdy w planie realizacyjnym przedmiotowej inwestycji na przedmiotowej działce zaplanowano konkretny obiekt kubaturowy, który, w terminach zawartych w art. 137 ust. 1 u.g.n. nie powstał, ani nie powstał w dniu złożenia pierwszego wniosku o zwrot tj. w 2007 r., nie można, zdaniem organu odwoławczego uznać, że działka [...] została zagospodarowana zgodnie ze sprecyzowanym w decyzji lokalizacyjnej i planie realizacyjnym, celem wywłaszczenia, w ramach osiedla mieszkaniowego. Organ odwoławczy nie zgodził się z stwierdzeniem Prezydenta [...], iż na zdjęciach lotniczych widoczne jest składowisko materiałów budowlanych ani, że ich ewentualne istnienie świadczy o rozpoczęciu realizacji celu wywłaszczenia 7 lat po ustatecznieniu decyzji wywłaszczeniowej. Nadto, zdjęcia lotnicze stanowiły jedynie część materiału dowodowego zgromadzonego i przeanalizowanego na okoliczność zbędności nieruchomości na cel wywłaszczenia, a Prezydent [...] nie przedstawił dowodów, wskazujących na potwierdzenie stawianych przez niego w odwołaniu tez i zarzutów. Nadto, w ocenie Wojewody, fakt dostarczenia przedmiotowego dowodu przez pełnomocnika strony nie wyłącza możliwości oparcia się o jego treść. Wojewoda nie zgodził się również z zarzutem Spółdzielni Mieszkaniowo Budowlanej "[...]", jakoby w realiach rozpatrywanej sprawy, realizacja ogólnego celu wywłaszczenia określonego jako budowa osiedla mieszkaniowego wraz z jego infrastrukturą, uzasadnia niezrealizowanie na działce nr [...] konkretnego obiektu kubaturowego, przewidzianego w planie realizacyjnym tj. parkingów o określonej budowie i liczbie pięter. Organ odwoławczy stwierdził, że prawidłowo Starosta [...] orzekł o zbędności nieruchomości na cel wywłaszczenia określony w decyzji o wywłaszczeniu z dnia [...] grudnia 1975 r. oraz decyzjach lokalizacyjnych z dnia [...] czerwca 1973 r. zgodnie z art. 137 ust. 1 pkt 1 u.g.n. Wojewoda zgodził się ze stwierdzeniem organu I instancji o braku tożsamości stanu prawnego przedstawionego w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 marca 2014 r. sygn. P 38/11 ze stanem prawnym i faktycznym rozpatrywanej sprawy. Podniósł, iż o ile bowiem działka projektowana nr [...] jest skomunalizowana i została wywłaszczona przed dniem 27 maja 1990 r., o tyle na dzień złożenia wniosku o zwrot, nie później niż przed datą 2004 r. cel wywłaszczenia nie został na niej zrealizowany. Wniosek powyższy jest tym bardziej uzasadniony, że cel wywłaszczenia na działce nr [...] nie został zrealizowany w ogóle. Wyjaśnił, iż jako podstawowy dowód w kwestii określenia kwoty zwaloryzowanego odszkodowania z tytułu zwrotu wywłaszczonej nieruchomości następcom prawnym dawnego jej właściciela, stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 672 m2 organ I instancji przyjął operat szacunkowy sporządzony w dniu [...] maja 2015 r. zaktualizowany na dzień 5 maja 2016 r. przez rzeczoznawcę majątkowego – A. K. W dokumencie tym rzeczoznawca majątkowy określił wartość zwaloryzowanego odszkodowania na kwotę 5 323 zł. Nadto uwzględnił w określeniu wartości działki nr [...] wartość naniesień budowlanych na niej dokonanych po dniu wywłaszczenia nieruchomości - chodnika o nawierzchni bitumicznej lanego, który wyceniono na 2 225 zł. Zwiększenie wartości odszkodowania nie obejmuje wszystkich nakładów dokonanych na nieruchomości, ale tylko te, które mogą być poniesione na rachunek i ryzyko podmiotu wywłaszczonego, a tymi są nakłady związane z realizacją celu publicznego. W operacie szacunkowym z 2015 r. organ odwoławczy nie stwierdził uchybień natury formalnej ani merytorycznej. Stwierdził, że wskazane w art. 140 ust. 4 u.g.n. zwiększenie wartości nieruchomości wskutek działań podjętych bezpośrednio na nieruchomości, powiększające wysokość odszkodowania określonego według zasad wskazanych w art. 140 ust. 2 u.g.n., zwracanego Skarbowi Państwa lub jednostce samorządu terytorialnego przez byłego właściciela lub jego spadkobierców, może obejmować tylko te nakłady, które zostały podjęte dla realizacji celu, na rzecz którego nastąpiło wywłaszczenie. Zdaniem Wojewody uznając, że nawierzchnia asfaltowa na działce nr [...] została wykonana w celu realizacji celu publicznego, organ I instancji zasadnie doliczył kwotę 2 225 zł do kwoty odszkodowania podlegającego zwrotowi na rzecz [...]. Konkludując Wojewoda uznał, że ustalenia organu I instancji w zakresie zwrotu działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] są prawidłowe i zgodne ze zgromadzonym materiałem dowodowym. W omawianym zakresie Starosta [...] dokonał prawidłowej interpretacji przepisu art. 136 ust. 3 i art. 137 ust. 1 u.g.n. oraz wypełnił obowiązek nałożony nań z mocy art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. tj. zebrał w sposób wyczerpujący materiał dowodowy niezbędny do prawidłowego zakończenia postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości położonej przy ul. [...] oraz ocenił istotne z punktu widzenia niniejszego postępowania okoliczności w oparciu o całokształt kompletnego materiału dowodowego. Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od powyższej decyzji Wojewody wnieśli: Spółdzielnia Mieszkaniowo-Budowlana "[...]" (sygn. akt: IV SA/Wa 196/17) oraz Prezydent [...] (sygn. akt: IV SA/Wa 197/17). Spółdzielnia Mieszkaniowo-Budowlana "[...]" zaskarżonej w całości decyzji z [...] grudnia 2016 r. zarzuciła powierzchowność w ocenie stanu faktycznego i prawnego sprawy, naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez następujące istotne uchybienia: 1) naruszenie art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie w sposób dostateczny stanu faktycznego i prawnego przedmiotowej sprawy; 2) naruszenie prawa materialnego tj. art. 136 u.g.n. poprzez zastosowanie niedozwolonej rozszerzonej interpretacji przepisu i przyjęcie, że część nieruchomości wywłaszczonej decyzją z dnia [...] grudnia 1975r. nie została użyta na cel określony w decyzji wywłaszczeniowej, skoro już w 1975r. tj. przed wydaniem decyzji wywłaszczeniowej i w oparciu o decyzje lokalizacyjne z 1973r. opracowana została dokumentacja ZTE II i III [...], przewidująca przeznaczenie dawnej działki o nr [...] z dawnego obrębu [...] pod parkingi, sport i zieleń osiedlową; 3) brak ustaleń czy i kiedy właściwy organ dowiedział się, że część wywłaszczonego w dniu [...] grudnia 1975r. terenu nie została użyta na cel określony w decyzji wywłaszczeniowej - budowa osiedla mieszkaniowego wraz z zespołem ulic w rejonie osiedla mieszkaniowego [...] i kiedy o tym fakcie powiadomił poprzedniego właściciela lub jego spadkobierców oraz czy uprawnienie do zwrotu nieruchomości lub jej części nie wygasło w oparciu o art. 136 .5 u.g.n.; 4) nie dokonanie szczegółowych ustaleń w zakresie potrzeb infrastrukturalnych zrealizowanego wg decyzji lokalizacyjnych nr [...] i [...] z dnia [...] czerwca 1973r. osiedla mieszkaniowego [...] tj. w celu przeznaczenia części wywłaszczonych terenów pod parkingi i obiekty sportowe przeznaczonych dla mieszkańców osiedla obejmującego 47 budynków mieszkalnych wielorodzinnych, poprzez nie dokonanie właściwych ustaleń czy działka, o której zwrot wystąpiono, była w okresie 7 lub 10 lat od dnia prawomocności decyzji wywłaszczeniowej, wykorzystywana przez mieszkańców na cele parkingowe i sportowo-rekreacyjne; 5) błędne ustalenie, że zwrócona działka nr [...] nie była przeznaczona na cele parkingowe i rekreacyjno-sportowe w ramach zrealizowanego osiedla mieszkaniowego oparciu o dowody z fotografii lotniczych, które nie uwidoczniały wybudowanych obiektów parkingowych w okresie lat 1982 i 1987, a tylko składowane materiały budowlane, podczas gdy w tym czasie możliwe było również parkowanie pojazdów na wyznaczonych terenach ziemnych, bez konieczności wznoszenia specjalistycznej w tym zakresie infrastruktury, jak również rekreację i sport osiedlowy mieszkańcy osiedla realizowali na terenach zielonych przeznaczonych na ten cel w planie realizacyjnym osiedla; 6) oznaczenie w zaskarżonej decyzji działki o nr [...] z obrębu [...] podczas gdy Urząd Miasta [...] Biuro Gospodarki Nieruchomościami Delegatura w [...] nie wyrażało zgody na podział nieruchomości i wydzielenie takiej działki celem jej zwrotu byłym właścicielom wskazując, że projektowana ewidencyjna działka obejmuje swym zasięgiem część ciągu pieszego zrealizowanego w ramach budowy osiedla, stanowiącego łącznik pomiędzy ulicą [...], a budynkami zrealizowanymi przy ul. [...]. W razie zaś uprawomocnienia się zaskarżonej decyzji Starosty [...] Nr [...] wywoła w przyszłości konflikty między mieszkańcami a nowymi właścicielami tej części nieruchomości; 7) bezpodstawne przyjęcie, że cel oznaczony w decyzji wywłaszczeniowej nie został zrealizowany; 8) nieprawidłowe ustalenie, iż kwota do zwrotu na rzecz [...] w wysokości 7548 zł jest odszkodowaniem właściwie zwaloryzowanym. Skarżąca Spółdzielnia wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody [...] w całości z uwagi na naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy jak również wskazanie, iż utrzymana w mocy decyzja Starosty [...] także obarczona jest wadami, które powinny skutkować jej uchyleniem. Prezydent [...] w uzasadnieniu skargi z 5 stycznia 2017 r. wskazał m.in., iż analizy zebranych dokumentów wynika, że po wywłaszczeniu projektowana działka nr [...] stanowiła część infrastruktury osiedlowej. W początkowym okresie stanowiła zaplecze budowy w postaci placu budowy (zdjęcie lotnicze dostępne na [...] wykonane w latach 1976 -1977) aż do roku 1987, co potwierdza biegła w zakresie fotogrametrii i teledetekcji: "teren projektowanej działki nr [...] jak i pozostały teren wewnątrz ogrodzenia jest częściowo zdewastowany, częściowo służy jako składowisko materiałów budowanych". W kolejnych latach po wybudowaniu budynków kubaturowych teren został uprzątnięty i wybudowano na nim chodnik sąsiadujący z parkingiem samochodowym. Pozostały obszar to zieleń osiedlowa wykorzystywana przez mieszkańców osiedla jako boisko sportowe. Prezydent zauważył także, iż oględziny nieruchomości przeprowadzone w dniu 30 czerwca 2009 r. wykazały, że zwracana nieruchomość w części stanowi teren zielony, a na części zrealizowano asfaltowy chodnik. W ocenie Prezydenta nie ulega wątpliwości, że na wywłaszczonym terenie zrealizowano część osiedla mieszkaniowego. Zatem cel wywłaszczenia, czyli budowa osiedla mieszkaniowego został zrealizowany. Uwzględniając powyższe ustalenia oraz fakt, że spełniane funkcje zwracanej nieruchomości realizowane na przestrzeni lat stanowią przykład infrastruktury osiedlowej, a w konsekwencji są dowodem zrealizowania celu wywłaszczenia wskazanego w decyzji z dnia [...].12.1975 r. Prezydent wskazał, iż skoro decyzja wywłaszczeniowa zawarta z właścicielami nieruchomości - została podpisana [...].12.1975 r. z powołaniem się na potrzebę budowy osiedla mieszkaniowego wraz z ulicami, a plan realizacyjny tego osiedla uściślający konkretne przeznaczenie wywłaszczonych nieruchomości nie został przed tą datą sporządzony, to brak jest podstaw do uznania, że cel wywłaszczenia nie został osiągnięty z tego względu, że na zwracanej nieruchomości istnieje infrastruktura osiedlowa a nie parking, który skonkretyzowano w planach dopiero po zawarciu decyzji wywłaszczeniowej. Jednocześnie zwrócił uwagę, że wniosek o zwrot przedmiotowej nieruchomości spadkobiercy poprzednich właścicieli złożyli [...] kwietnia 2007r. kiedy cel wywłaszczenia był już zrealizowany. Z uwagi na fakt, że w oparciu o zgromadzony materiał nieprawidłowo przyjęto, że celem wywłaszczenia była budowa parkingu, a nie budowa osiedla mieszkaniowego z usługami i pod tym kątem prowadzono postępowanie, co w konsekwencji doprowadziło do błędnych wniosków, Prezydent wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] nr [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skarg. Na rozprawie w dniu 7 września 2017 r. Sąd, na podstawie art. 111 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") zarządził połączenie sprawy IV SA/Wa 196/17 i IV SA/Wa 197/17 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzić je dalej pod sygnaturą IV SA/Wa 196/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57 a, który jednak na gruncie niniejszej sprawy nie znajduje zastosowania. Mając na uwadze powyższe kryteria kontroli sądowej, stwierdzić należy, że skargi Spółdzielni Mieszkaniowo-Budowlanej "[...]" oraz Prezydenta [...] nie zasługują na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zasady i tryb zwrotu wywłaszczonych nieruchomości uregulowane zostały przepisami art. 136-142 zawartymi w rozdziale 6 działu III ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r. poz. 518 dalej: "u.g.n."). Przepis art. 216 ust. 1 u.g.n. stanowi, że przepisy rozdziału 6 działu III stosuje się odpowiednio do nieruchomości przejętych lub nabytych na rzecz Skarbu Państwa na podstawie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1974 r. Nr 10, poz. 64 oraz z 1982 r. Nr 11, poz. 79). Zgodnie z art. 136 ust. 3 u.g.n., poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli, stosownie do art. 137, stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Sytuacje, w których nieruchomość należy uznać za zbędną, precyzują przepisy art. 137 ust. 1 u.g.n. Zgodnie z ww. przepisem nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jeżeli: - pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu albo - pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany. Istotą postępowania administracyjnego w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości jest zatem ustalenie zbędności tych nieruchomości na cel na jaki zostały one wywłaszczone w rozumieniu przytoczonych powyżej przepisów art. 136-137 u.g.n. Podstawowe znaczenie ma zatem w niniejszej sprawie ocena, czy na nieruchomości, której dotyczy postępowanie zwrotowe, zrealizowany został cel wywłaszczenia. Na wstępie należy przypomnieć, iż nieruchomość, będąca przedmiotem kontrolowanego postępowania, oznaczona jako część nieruchomości pn. "[...] hip. Nr [...] dawny [...]" (obecnie część działki nr [...] z obrębu [...]) stanowiąca wówczas własność F. i F. małż. N. została przejęta na rzecz Skarbu Państwa na podstawie decyzji z dnia [...] grudnia 1975 r. nr [...] wydanej z upoważnienia Naczelnika [...] z przeznaczeniem pod budowę osiedla mieszkaniowego wraz z zespołem ulic w rejonie osiedla mieszkaniowego "[...]" - zgodnie z decyzjami lokalizacyjnymi nr [...] i nr [...] z dnia [...] czerwca 1973 r. Sprecyzowanie wykorzystania ww. nieruchomości nastąpiło w decyzji zatwierdzającej plan realizacyjny z dnia [...] października 1976 r., z której wynika, że nieruchomość ta przeznaczona została pod budowę parkingu usytuowanego równolegle do ul. [...] w [...]. W ocenie Sądu organy orzekające w niniejszej sprawie prawidłowo orzekły o zbędności nieruchomości na cel wywłaszczenia określony w decyzji o wywłaszczeniu z [...] grudnia 1975 r. oraz decyzjach lokalizacyjnych z [...] czerwca 1973 r. zgodnie z art. 137 ust. 1 pkt 1 u.g.n. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, iż ww. inwestycja nie została zrealizowana. Sąd zauważa, iż w dacie 7 lat od dnia uostatecznienia decyzji wywłaszczeniowej z dnia [...] grudnia 1975 r. nie doszło do rozpoczęcia realizacji parkingów usytuowanych równolegle do ul. [...] w [...]. Z kolei, według stanu na dzień 15 maja 1982 r., na terenie działki nr [...] nie istniał ani parking planowany w projekcie zagospodarowania zieleni z grudnia 1975 r. Podobnie, zgodnie z opinią biegłego według stanu na dzień 22 sierpnia 1987 r., nie powstał planowany w ramach wywłaszczenia obiekt parkingowy. Sąd zauważa, iż parkingi widoczne są na sąsiednich nieruchomościach dopiero na ortofotomapie z 2008 r., zaś na zwracanym terenie do chwili obecnej nie wybudowano żadnych parkingów. Natomiast oględziny nieruchomości przeprowadzone w dniu 30 czerwca 2009 r. wykazały, że działka nr [...] (ówczesne oznaczenie geodezyjne) z obrębu [...] od strony ulicy [...] stanowi część tzw. terenu zieleni nieurządzonej (obszar zdewastowany, niezagospodarowany), zaś w części stanowi niewielki fragment chodnika wyasfaltowany. Jako niezasadne zostały ocenione zarzuty zarówno Prezydenta [...], jak i SBM "[...]" jakoby zwracana nieruchomość stanowiła w części teren zielony, a na części zrealizowano asfaltowy chodnik. Rzeczywiście, jak wykazała wizja w terenie, na niewielkiej części zwracanej działki jest urządzony chodnik o nawierzchni bitumicznej o powierzchni ok.46 m2. Natomiast teren nie może być uznany za osiedlowy teren zieleni, ponieważ widoczny jest obszar zdewastowany i niezagospodarowany. Ustalone stanu nie można uznać za odpowiadający definicji i pojęciu zieleni osiedlowej. Brak jest również dokumentów zatwierdzających zmiany planu realizacyjnego w tym zakresie poprzez zastąpienie parkingu innymi elementami osiedla. A zatem należy uznać, iż zarówno wizja w terenie dokonana z udziałem stron, jak również oględziny nieruchomości nie potwierdziły faktu realizacji na ww. nieruchomości żadnej infrastruktury osiedlowej. Sąd za prawidłowe uznał zatem stanowisko Wojewody, że w przypadku, gdy w planie realizacyjnym przedmiotowej inwestycji na przedmiotowej działce zaplanowano konkretny obiekt kubaturowy, który, w terminach zawartych w art. 137 ust. 1 u.g.n. nie powstał, ani nie powstał w dniu złożenia pierwszego wniosku o zwrot tj. w 2007 r., nie można uznać, że działka [...] została zagospodarowana zgodnie ze sprecyzowanym w decyzji lokalizacyjnej i planie realizacyjnym, celem wywłaszczenia, w ramach osiedla mieszkaniowego. W kontekście powyższych ustaleń, jako niezasadne należy potraktować zarzuty skarg, że realizacja ogólnego celu wywłaszczenia określonego jako budowa osiedla mieszkaniowego, uzasadnia niezrealizowanie na ww. nieruchomości konkretnego obiektu kubaturowego. Zdaniem Sądu zarzuty skargi nie znajdują oparcia w stanie faktycznym i prawnym przedmiotowej sprawy. W ocenie Sądu, ustalenia organów orzekających w zakresie zwrotu działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] są prawidłowe i zgodne ze zgromadzonym materiałem dowodowym. W omawianym zakresie dokonały one prawidłowej interpretacji przepisu art. 136 ust. 3 i art. 137 ust. 1 u.g.n. oraz wypełniły obowiązek nałożony z mocy art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. tj. zebrały w sposób wyczerpujący materiał dowodowy niezbędny do prawidłowego zakończenia postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości położonej przy ul. [...] oraz oceniły istotne z punktu widzenia niniejszego postępowania okoliczności w oparciu o całokształt kompletnego materiału dowodowego. Sąd w składzie orzekającym kontrolując zaskarżoną decyzję podzielił stanowisko organów, iż przedmiotowa nieruchomość w części nie została wykorzystana zgodnie z celem wywłaszczenia, a tym samym zaistniały przesłanki materialnoprawne pozwalające na orzeczenie o zwrocie części wywłaszczonej nieruchomości. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż organy orzekające prawidłowo orzekły o zbędności ww. nieruchomości na cel wywłaszczenia określony decyzją z [...] grudnia 1975 r. stosownie do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami. Jednocześnie Sąd za niezasadny uznał zarzut podniesiony w skardze SBM "[...]" nieprawidłowego ustalenia, iż kwota do zwrotu na rzecz [...] w wysokości 7548 zł jest odszkodowaniem właściwie zwaloryzowanym. Kwotę odszkodowania na rzecz [...] ustalono na podstawie operatu szacunkowego wykonanego przez rzeczoznawcę majątkowego, aktualnego w dacie wydawania rozstrzygnięcia. W treści operatu rzeczoznawca stwierdził, że po wywłaszczeniu na nieruchomości były podjęte działania, które zmieniły wartość przedmiotowej nieruchomości. Wartość rynkowa prawa własności gruntu wg. stanu na dzień wywłaszczenia, bez uwzględnienia skutków wynikających ze zmiany przeznaczenia w planie i zmian w otoczeniu nieruchomości wynosi 760 031 zł, natomiast wartość odtworzeniowa wg. stanu na dzień oględzin wynosi 762 257 zł. W tymże dokumencie rzeczoznawca określił wartość zwaloryzowanego odszkodowania na kwotę 5 323 zł, która podlega powiększeniu o wartość naniesień w postaci ww. chodnika o nawierzchni z lanego asfaltu. Wartość powyższego nakładu rzeczoznawca wyliczył w podejściu kosztowym stosując metodę kosztów odtworzenia techniką wskaźnikową. Wartość naniesień budowlanych ustalona na podstawie kosztu odtworzenia obejmuje koszt odtworzenia obiektów budowlanych pomniejszony o stopień zużycia (46m2 x 96,76zł x 50% =2225zł). W ocenie Sądu prawidłowo organy przyjęły, że nawierzchnia asfaltowa została wykonana w celu realizacji celu publicznego, powiększając wysokość odszkodowania określonego wg. zasad określonych w art.140 ust.2 u.g.n., stąd wyliczenie 7548 zł zwaloryzowanego odszkodowania do zwrotu na rzecz [...], jest prawidłowe. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargi.