III SA/Lu 274/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (sprawozdawca), Sędziowie WSA Ewa Ibrom, WSA Iwona Tchórzewska, Protokolant Asystent sędziego Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi Gminy Miasta rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu I. stwierdza, ze ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny; II. przekazuje sprawę Zarządowi Województwa do ponownego rozpatrzenia; III. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz Gminy Miasta [...] zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...], na podstawie art. 57 i 58 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 55 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm. - dalej jako: "ustawa wdrożeniowa"), Zarząd Województwa L. poinformował Gminę Miasto Z. (dalej także jako wnioskodawca) o nieuwzględnieniu protestu od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu "Rewitalizacja Rotundy Z. w Z.", zarejestrowanego pod nr [...]. Negatywne rozstrzygnięcie protestu wydane zostało w następującym stanie sprawy. Gmina Miasto Z. złożyła wniosek o udzielenie dofinansowania na realizację projektu "Rewitalizacja Rotundy Z. w Z." w ramach konkursu ogłoszonego dla Działania 7.1: Dziedzictwo kulturowe i naturalne (projekty regionalne) Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 (konkurs nr RPLU.07.01.00-IZ.OO-06-001/16). Pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. Instytucja Organizująca Konkurs (dalej także jako "IOK") poinformowała wnioskodawcę, że wniosek o dofinansowanie projektu "Rewitalizacja Rotundy Z. w Z.", po przeprowadzeniu oceny merytorycznej przez Komisję Oceny Projektów (dalej jako "KOP") spełnił kryteria wyboru projektów i uzyskał 77 pkt. Jednocześnie nie został wybrany do dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego z powodu wyczerpania kwoty środków przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ww. konkursie. Powyższe oznacza, że wniosek o dofinansowanie został oceniony negatywnie w rozumieniu art. 53 ust.2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej. Pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. wnioskodawca złożył protest na ww. informację, kwestionując przeprowadzoną ocenę merytoryczną wniosku w zakresie kryterium skuteczności/efektywności "Efektywność kosztowa wsparcia 1 obiektu zasobów kultury" oraz w zakresie kryterium użyteczności: "Wpływ na zwiększenie efektywności i użyteczności funkcjonowania obiektów objętych projektem". Zdaniem strony skarżącej, błędnie przyjęto, że wskaźnikiem produktu osiąganego w projekcie jest jeden obiekt zasobów kultury, podczas gdy są to dwa obiekty tj. 1) działobitnia (Rotunda) - wpis do rejestru zabytków Woj. L. pod nr [...], 2) przejście obronne do Rotundy, które jest elementem fortyfikacji Miasta Z. - wpis do rejestru zabytków Woj. L. pod nr [...]. Na etapie oceny formalnej pod kątem spełnienia kryterium poprawności, KOP zaakceptowała (uznała) dwa obiekty zespołów kultury objęte wsparciem w ramach projektu. W pierwotnej wersji wniosku o dofinansowanie, złożonej w lipcu 2016 r. wnioskodawca wskazał trzy obiekty zasobów kultury objęte projektem. W piśmie z uwagami z dnia [...] listopada 2016 r., zawarte zostały zastrzeżenia m.in. dotyczące liczby obiektów/zabytków objętych projektem. KOP kwestionując liczbę trzech obiektów zasobów kultury/zabytków nieruchomych nie tylko zaakceptowała, ale sama wskazała, że właściwa liczba to dwa obiekty/zabytki - "prace dotyczą bezpośrednio dwóch obiektów", "prace dotyczą bezpośrednio dwóch obiektach zabytkowych". Wnioskodawca, zgadzając się z powyższą uwagą KOP, w skorygowanym wniosku o dofinansowanie (oraz studium wykonalności), złożonym w listopadzie 2016 r. zredukował ww. wskaźniki produktu do dwóch, tj. 1) działobitnia (Rotunda) - wpis do rejestru zabytków Woj. L. pod nr [...], 2) przejście obronne do Rotundy, które jest elementem fortyfikacji Miasta Z. - wpis do rejestru zabytków Woj. L. pod nr [...]. Ocena merytoryczna w kryterium "Efektywność kosztowa wsparcia 1 obiektu zasobów kultury" dokonana poprzez podzielenie kwoty dofinansowania przez jeden obiekt, stoi w sprzeczności ze wskazaniami (uwagami) przekazanymi wnioskodawcy na etapie oceny formalnej pod kątem spełnienia kryterium poprawności, uwzględnionymi przez wnioskodawcę i zaakceptowanymi przez KOP na etapie oceny formalnej. Dalej wnioskodawca podniósł, że w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz Podręcznika monitorowania wskaźników na poziomie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2014-2020, również mamy do czynienia z dwoma obiektami. Projektem objęte są dwa obiekty budowlane. Działobitnia (Rotunda) jest budynkiem (art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego), zaś przejście obronne do Rotundy jest budowlą (art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego). Obydwa obiekty należą do zasobów kultury, ponieważ są to miejsca prezentacji materialnego dziedzictwa kulturowego, które należy chronić, twórczo wykorzystywać i upowszechniać. Obydwa obiekty stanowią zabytki nieruchome wpisane do rejestru zabytków. Mając powyższe na uwadze, Miasto Z. wniosło o zmianę punktacji w ramach kryterium "Efektywność kosztowa wsparcia 1 obiektu zasobów kultury" w następujący sposób: 6.804.789,97/2 = 3.402.394. Efektywność kosztowa kształtuje się na poziomie poniżej 75% średniego kosztu (do 3.512.604 zł/szt.), za co powinno być przyznanych 5 pkt w ramach tego kryterium (średnia ze wszystkich przyznanych punktów dla wypełnionych wskaźników: 5 pkt Liczba punktów ważonych za kryteria (waga: 5): 25 pkt). W kontekście drugiego ze wskazanych w proteście kryteriów (kryteria użyteczności - Wpływ na zwiększenie efektywności i użyteczności funkcjonowania obiektów objętych projektem), wnioskodawca podniósł, że maksymalnie można przyznać 5 pkt o wadze 3, tj. 15 pkt, zaś KOP przyznała 9 pkt. Zdaniem wnioskodawcy, projekt powinien uzyskać w zakresie tego kryterium maksymalną liczbę punktów. Podał szeroką argumentację, uzasadniającą zasadność tego stanowiska. W ocenie wnioskodawcy, suma punktów przyznanych projektowi powinna wynieść 100, lokując go tym samym na liście projektów wybranych do dofinansowania. Uznając protest za bezzasadny Zarząd Województwa L. podniósł, że w trakcie rozpatrywania protestu powołano eksperta w celu wydania opinii dotyczącej oceny projektu w zakresie oprotestowanych kryteriów. Opinia o projekcie sporządzona została na podstawie dokumentacji projektowej oraz z uwzględnieniem dokumentów programowych RPO WL (w tym Regulaminu konkursu i kryteriów wyboru projektów). W zakresie oprotestowanego kryterium skuteczności/efektywności –"Efektywność kosztowa wsparcia 1 obiektu zasobów kultury" organ podniósł, że analiza dokumentów dołączonych do wniosku, tj. decyzji o wpisie fortyfikacji Miasta Z. do rejestru zabytków pod nr [...] oraz decyzji o wpisie Rotundy do rejestru zabytków pod nr [...], jednoznacznie potwierdza, że obiema decyzjami objęty jest ten sam obszar i ten sam obiekt zabytkowy. Decyzja [...] z 1966 r. wymienia jako objęte ochroną elementy składowe fortyfikacji miasta Z. pod pozycją 13. Przejście obronne do działobitni (Rotundy) przed bastionem II i pod pozycją 14. Działobitnia (Rotunda) przed bastionem II. Uzasadnienie do decyzji określa zakres historyczny ochrony, a więc: zespół urządzeń obronnych zrealizowany w latach 1587 - 1619 przez B. M., modernizowanych w XIX w., a rozbudowywanych w koncepcji napoleońskiej w latach dwudziestych XIX w. przez L. M. - M. Załącznik graficzny obrazuje zasięg terytorialny wpisu. Decyzja [...] z 1970 r. dotyczy tzw. Rotundy w Z. zwanej działobitnią, jednego z elementów dziewiętnastowiecznych urządzeń miasta (...) zbudowanej w latach między 1825 a 1831, zmienionej w czasie okupacji hitlerowskiej w latach 1939 - 1944 na więzienie i miejsce masowej zagłady. Decyzją objęte zostały m.in. pod nr 1 mury dawnej działobitni wraz z ruiną przy bramie wjazdowej, pod nr 4 groblę z drogą dojazdową. Jako granicę terenu objętego wpisem uznano fosę oraz tor kolejowy. Porównanie obu dokumentów pozwala na stwierdzenie, że wpisy Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków dotyczą tego samego obiektu, w tożsamych granicach terytorialnych, z rozszerzeniem ochrony dotyczącej kolejnych warstw historycznych, obecnych w tym samym obiekcie. W takim przypadku nie można uznać, że "Zgodnie z definicją wskaźnika, jeden wpis do rejestru zabytków liczony jest jako jeden zabytek", ponieważ de facto chodzi o ten sam obiekt zabytkowy wpisany powtórnie do rejestru zabytków wpisem indywidualnym, szczegółowym, rozszerzonym. W związku z powyższym nie można przyjąć efektywności kosztowej wsparcia 1 obiektu zasobów kultury na poziomie wskazanym przez wnioskodawcę. Ma to również potwierdzenie w uzasadnieniu do decyzji [...]: "Rotunda wraz z otoczeniem stanowi Miejsce Pamięci Narodowej. Pomnik - mauzoleum urządzone na miejscu niemieckiego obozu zagłady, zorganizowanego w dawnej działobitni z czasów Królestwa kongresowego". Mając na względzie definicje "budynku" i "budowli" określone w ustawie Prawo budowlane można byłoby hipotetycznie rozważać "rozdzielenie" pod względem budowlanym tego obiektu na dwa, ale zapisy analizowanych decyzji wykluczają możliwość kwalifikowania przedmiotowego obiektu jako więcej niż jednego "obiektu zasobu kultury". Łączna liczba przyznanych punktów za kryterium skuteczności/efektywności: 1 "Efektywność kosztowa wsparcia 1 obiektu zasobów kultury" może maksymalnie wynieść 5 punktów a jego waga wynosi 5, tym samym projekt za niespełnienie ww. kryterium łącznie uzyskał 0 punktów. W związku z powyższym protest w części dotyczącej oceny tego kryterium uznano za niezasadny. Z kolei w zakresie oprotestowanego kryterium użyteczności - "Wpływ na zwiększenie efektywności i użyteczności funkcjonowania obiektów objętych projektem" Instytucja Zarządzająca podniosła, że metoda pomiaru zakłada możliwość przyznania 2 punktów, jeżeli w projekcie wykorzystano inne źródła finansowania działań w projekcie niż wkład własny, unijny, kredyty i pożyczki. Protest wnioskodawcy w części dotyczącej oceny tego kryterium użyteczności uznano za zasadny. W związku z powyższym, po dokonaniu weryfikacji oprotestowanego elementu przyznano 2 punkty o wadze 3 punktów, co łącznie daje 6 punktów. Łączna liczba przyznanych punktów za omawiane kryterium użyteczności może maksymalnie wynieść 5 punktów, a jego waga wynosi 3, tym samym projekt za spełnienie ww. kryterium łącznie uzyskał 15 punktów. Uwzględniając powyższe projekt uzyskał łącznie 83, co stanowi 83% maksymalnej liczby punktów (100 pkt) możliwej do uzyskania na etapie oceny trafności merytorycznej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Miasto Z. wniosło o jej uwzględnienie poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez IZ RPO WL, a nadto o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu protestu Miasto Z. zarzuciło naruszenie: - art. 46 ust. 3 w zw. z art. 57 ustawy wdrożeniowej - polegające na zaaprobowaniu, że negatywna ocena projektu Skarżącej, z naruszeniem prawa, nie przedstawiała wymaganego uzasadnienia negatywnej oceny projektu w ramach kryterium "Efektywność kosztowa wsparcia 1 obiektu zasobów kultury"; - art. 57 ustawy wdrożeniowej - polegające na braku rozpatrzenia wszystkich zarzutów protestu skarżącej; - art. 125 ust. 3 lit a) Rozporządzenia ogólnego oraz art. 37 ust. 1 i 2 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt. 7 ustawy wdrożeniowej - polegające na przyjęciu przez IZ RPO WL za podstawę rozstrzygania protestu skarżącej okoliczności nie uwzględniających wiążącego opisu (sposobu rozumienia) kryterium "Efektywność kosztowa wsparcia 1 obiektu zasobów kultury"; - art. 58 ust. 1 pkt. 1 i 2 oraz art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt. 10 ustawy wdrożeniowej, jak również postanowienia Rozdziału VII pkt. 7 Regulaminu konkursu - naruszenie to polegało na podjęciu negatywnego rozstrzygnięcia protestu pomimo tego, że IZ RPO WL ustaliła naruszenie zasad oceny i przyjęła, że projekt skarżącej winien uzyskać ocenę większą o 6 punktów; naruszenie to polega także na tym, że negatywne dla skarżącej rozstrzygnięcie nie znajduje podstaw w świetle opublikowanego Regulaminu konkursu (Rozdział VII regulaminu). W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa L. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm. – dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Ustawą szczególną w tym przypadku jest wymieniona na wstępie ustawa wdrożeniowa. Zasady wnoszenia i rozpatrywania protestu zostały uregulowane w rozdziale 15 ustawy wdrożeniowej. Procedurę związaną z rozpatrzeniem protestu, obok regulacji ustawowych, określa także Regulamin konkursu. Regulamin konkursu nie stanowi wprawdzie źródła powszechnie obowiązującego prawa, w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, jednakże ma normatywny charakter i stanowi podstawowe źródło praw i obowiązków wnioskodawców w procedurze konkursowej. Regulamin konkursu i załączniki do niego mają na celu z jednej strony dokładne poinformowania wszystkich uczestników konkursu o jego zasadach, z drugiej - obiektywną ocenę projektów na podstawie jednolitych, jednakowych dla wszystkich i przejrzystych kryteriów. W konsekwencji też reguły dokonywania ocen projektów, w tym w szczególności kryteria wyboru projektów, powinny zostać w sposób jasny i wyczerpujący określone w regulaminie konkursu i załącznikach do regulaminu. Podkreślenia również wymaga, że sąd dokonując kontroli negatywnej oceny projektu wydanej w trybie ustawy wdrożeniowej, bada czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. U.UE L z dnia 20 grudnia 2013 r.), zgodnie z którym procedury wyboru i kryteria powinny zapewniać, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów, są niedyskryminacyjne i przejrzyste oraz są zgodne z zasadą równości płci i niedyskryminacji oraz zasadą zrównoważonego rozwoju. Ustawa wdrożeniowa jest transpozycją tego rozporządzenia ogólnego. Ocena projektu opiera się na swobodnej ocenie, ale nie dowolnej, gdyż jej granice wyznaczają zasady: równego dostępu i przejrzystości reguł oceny. Natomiast kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania czy dokonana ocena projektu nie narusza wskazanych wyżej reguł. Przeprowadzone w powyższym zakresie badanie zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia protestu wykazało, że jest ono dotknięte wadami, uzasadniającymi przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Trafny jest zarzut naruszenia art. 57 ustawy wdrożeniowej. W zdaniu pierwszym tego przepisu nałożono na instytucję rozpatrującą protest obowiązek weryfikacji prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ dokonując ponownej oceny projektu, powinien szczegółowo ustosunkować się do oprotestowanych przez wnioskodawcę kryteriów oraz rozprawić się ze wszystkimi zarzutami zawartymi w proteście. Lektura zaskarżonego rozstrzygnięcia przekonuje, że organ prezentując swoje stanowisko, odwołał się do opinii powołanego eksperta, której w dodatku nie dołączono. Uzasadniając, dlaczego przyjęto istnienie jednego, a nie dwóch obiektów zasobu kultury, organ ograniczył się wyłącznie do analizy decyzji wydanych przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, znak [...] z 1966 r. oraz [...] z 1970 r. Tylko zdawkowo stwierdzono, że jedynie hipotetycznie można byłoby rozważyć w aspekcie Prawa budowlanego istnienie dwóch obiektów, ale zapisy analizowanych decyzji wykluczają taką kwalifikację. Organ nie odniósł się natomiast wcale do zarzutów wyartykułowanych w proteście, tj. dotyczących związania organu swoim stanowiskiem zaprezentowanym na etapie oceny formalnej odnośnie istnienia dwóch obiektów zasobu kultury oraz stanowiska zawartego w "Podręczniku monitorowania wskaźnika na poziomie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2014-2020". Uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu ma istotne znaczenie z punktu widzenia kontroli sądowo-administracyjnej. Z tego względu powinno ono zawierać czytelne wskazanie i wyjaśnienie przyczyn nieuwzględniana środka odwoławczego. Z uzasadnienia właściwej instytucji powinno bowiem precyzyjnie wynikać, z jakich względów protest nie został uwzględniony, tak aby sąd administracyjny w ramach prowadzonej kontroli mógł bez przeszkód prześledzić proces myślowy organu odwoławczego, który nie podzielił argumentów wnioskodawcy i nie uwzględnił złożonego środka zaskarżenia. Na marginesie tylko należy zaznaczyć, że informacja z dnia [...] kwietnia 2017 r. o ocenie projektu również nie zawierała w tym zakresie żadnego uzasadnienia, poza informacją o załączonej karcie oceny projektu. Tym samym została ona wydana z naruszeniem art. 46 ust. 3 ustawy wdrożeniowej. Argumentacja przytoczona w odpowiedzi na skargę nie może zastąpić uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia protestu. Uzasadniony jest zarzut naruszenia art. 58 ust. 1 pkt. 1 i 2 oraz art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt. 10 ustawy wdrożeniowej, jak również postanowień Rozdziału VII pkt. 7 Regulaminu konkursu. Jak wcześniej wskazano, pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. IOK poinformowała wnioskodawcę, że wniosek o dofinansowanie projektu, po przeprowadzeniu oceny merytorycznej przez KOP spełnił kryteria wyboru projektów i uzyskał 77 pkt. Jednocześnie nie został wybrany do dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego z powodu wyczerpania kwoty środków przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ww. konkursie. Z kolei pismem z dnia [...] czerwca 2017 r., na podstawie art. 57 i 58 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 55 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, Zarząd Województwa L. poinformował wnioskodawcę o nieuwzględnieniu protestu od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu. Przy czym z uzasadnienia ewidentnie wynika, że protest został jednak częściowo uwzględniony, to jest w zakresie kryterium użyteczności - "Wpływ na zwiększenie efektywności i użyteczności funkcjonowania obiektów objętych projektem". Protest tylko w części dotyczącej oceny kryterium skuteczności/efektywności –"Efektywność kosztowa wsparcia 1 obiektu zasobów kultury" zarząd województwa uznał za niezasadny. Tym samym, po częściowym uznaniu protestu za zasadny, projekt uzyskał łącznie 83 (czyli o 6 pkt więcej), co stanowi 83% maksymalnej liczby punktów (100 pkt) możliwej do uzyskania na etapie oceny trafności merytorycznej. Sąd zwraca uwagę, że istotą oceny projektu oraz rozstrzygnięcia protestu jest wykazanie, dlaczego dany projekt zasługuje albo nie zasługuje na dofinasowanie w oparciu o kryteria oceny w danym konkursie. Rzeczą instytucji zarządzającej jest wykazanie, jakie okoliczności przemawiały za taką a nie inną punktacją lub innym sposobem oceny projektu, tak – by z punktu widzenia przepisów prawa – informacja była przejrzysta i poddawała się weryfikacji. Zdaniem sądu, zaskarżone rozstrzygnięcie protestu tych standardów nie spełnia. Sposób rozstrzygnięcia protestu oraz analiza treści jego uzasadnienia prowadzi do wniosku, że Instytucja Zarządzająca (dalej: "IZ") naruszyła reguły wynikające z regulacji mających zastosowanie przy przeprowadzeniu konkursu. IZ uzasadniając swoje rozstrzygnięcie lakonicznie podniosła, że częściowe uwzględnienie protestu należy traktować jako protest nieuwzględniony. Na poparcie swojego stanowiska odwołała się do komentarza do ustawy wdrożeniowej, ograniczając się do podania jego tytułu, bez wskazania jednak chociażby przepisu ustawy, na podstawie którego oparła swoje twierdzenie. Podkreślenia wymaga, że celem udziału wnioskodawcy w konkursie jest uzyskanie dofinansowania projektu, zatem to jest główny wyznacznik tego czy wynik procedury konkursowej okaże się dla niego pozytywny czy też negatywny. Prawidłowość takiego rozumowania potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 lutego 2017 r. sygn. akt GSK 143/17 (orzeczenia.nsa.gov.pl). Z komentarza do art. 58 (vide Wołyniec-Ostrowska Agnieszka komentarz do art. 58 ustawy wdrożeniowej, (w) Komentarz do ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, autorzy: Poździk Rafał (red.), Dołowiec Monika, Harasimiuk Dominika Ewa, Metlerska-Drabik Monika, Ostałowski Jakub, Wołyniec-Ostrowska Agnieszka, Wyd. Sejmowe, 2016), wynika, że "(...) ustawodawca nie określił, w jakich przypadkach mamy do czynienia z uwzględnieniem albo nieuwzględnieniem protestu (analogicznie jak to zostało przykładowo rozwiązane w ramach art. 53 ustawy wdrożeniowej, gdzie zostało uszczegółowione, kiedy mamy do czynienia z negatywną oceną projektu). Niemniej jednak, mając na uwadze treść art. 54 ustawy wdrożeniowej, który wprowadza wymogi formalne protestu i wyznacza tym samym kierunek postępowania odwoławczego w ramach ustawy wdrożeniowej, uwzględnienie protestu niewątpliwie wiązać się będzie z uznaniem za zasadne podniesionych w nim zarzutów. Oznacza to tym samym, że uwzględnienie protestu powinno się wiązać z uznaniem zarzutów w zakresie nieprawidłowej oceny wskazanych przez wnioskodawcę kryteriów, z których oceną nie zgadzał się wnioskodawca lub uwzględnieniem zarzutów o charakterze proceduralnym (...)". Zdaniem autorów komentarza - w przypadku uwzględnienia protestu właściwa instytucja może skierować projekt do określonego etapu oceny. Tego rodzaju rozstrzygnięcie będzie możliwe, gdy przedmiotem protestu była ocena przeprowadzona przez właściwą instytucję. Natomiast, gdy konkurs nie był podzielony na etapy, właściwa instytucja uwzględniając protest może umieścić dany projekt, którego protest dotyczył na liście projektów wybranych do dofinansowania. Umieszczenie projektu na liście projektów zakwalifikowanych do dofinansowania może również dotyczyć oceny końcowej konkursu, który był konkursem podzielonym na etapy, ale środek odwoławczy, jakim jest protest dotyczył oceny finalnej. Jak wynika z treści art. 58 ust. 4 pkt 1 ustawy wdrożeniowej tylko tego rodzaju rozstrzygnięcia może podjąć właściwa instytucja w przypadku pozytywnej, ponownej oceny projektu. Każde bowiem inne rozstrzygnięcie będzie traktowane jako negatywna ocena projektu. Powyższe zasady znajdują swoje odzwierciedlenie także w treści Regulaminu konkursu. W rozdziale VII Regulaminu konkursu uregulowana jest procedura odwoławcza. Pkt 7 regulaminu stanowi, że w przypadku uwzględnienia protestu instytucja organizująca konkurs może odpowiednio skierować projekt do właściwego etapu oceny albo umieścić go na liście projektów, które spełniły kryteria i uzyskały wymaganą liczbę punktów z wyróżnieniem projektów wybranych do dofinansowania, zgodnie z uzyskaną liczbą punktów. Reasumując stwierdzić należy, że projekt może być negatywnie oceniony tylko w sytuacji, gdy nie uzyskał wymaganej liczby punktów i/lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny. Ustawa wdrożeniowa w żadnym miejscu nie zastrzega, że tylko uwzględnienie protestu w całości jest warunkiem pozytywnej oceny projektu. Jeszcze raz wymaga podkreślenia, że protest dotyczył dwóch kryteriów wyboru. Oba wymienione wyżej kryteria mają charakter fakultatywny. Z załącznika nr 6 do regulaminu konkursu, który określa wymogi formalne i kryteria oceny projektów wynika, że spełnienie fakultatywnych kryteriów nie jest konieczne do przyznania dofinansowania, a zatem przyznanie 0 pkt (zero punktów) nie dyskwalifikuje możliwości uzyskania dofinansowania. Z treści zaskarżonego rozstrzygnięcia protestu wynika jedynie, że nie został on uwzględniony w całości. Organy administracji publicznej, działając w zgodzie z zasadą przejrzystości, muszą ustanawiać jednoznaczne warunki i zasady postępowania w przedmiocie wyboru projektu. Uczestnik konkursu nie może natomiast ponosić konsekwencji prawnych nieprecyzyjnych, czy też niewystarczających regulacji. Analogicznie - rzetelna ocena projektu to działanie instytucji w sposób wiarygodny, zgodny z ustalonymi regułami i zasadami postępowania. Odstąpienie od tego rodzaju zasad, czy też oparcie oceny na arbitralnym stanowisku organu, uzasadnia zarzut nierzetelnej oceny projektu. Skoro ustawodawca nie sprecyzował, czy przez uwzględnienie protestu rozumie również częściowe uwzględnienie zarzutów, to należy uznać, że jest to prawnie dopuszczalne i zgodne z istotą postępowania konkursowego. Końcowo sąd zwraca uwagę, że nadal pozostaje aktualny pogląd, że ponowna ocena merytoryczna projektu, dokonana w wyniku przeprowadzenia procedury odwoławczej, nie powinna pogarszać sytuacji wnioskodawcy, tj. nie powinien on otrzymać mniejszej liczby punktów, niż liczba uzyskana w ramach pierwotnej oceny na podstawie ponownie ocenianego kryterium (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 22 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Sz 117/12). Mając powyższe rozważania na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uwzględnił skargę, stwierdzając na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa L. O kosztach postępowania orzeczono z mocy art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. Ponownie rozpatrując protest, organ dostosuje się do wskazań zawartych w uzasadnieniu.