IV SAB/Po 7/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędziowie WSA Donata Starosta (spr.) WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 marca 2017 r. sprawy ze skargi H.R. na bezczynność Burmistrza K. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę Pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. H. R. (zwana dalej również "skarżącą") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Burmistrza Miasta wnosząc o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w określonym terminie, stwierdzenie że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718; zwanej dalej "p.p.s.a."), przyznanie na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca wyjaśniła, że pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. Burmistrz wezwał J. i M. S. o wskazanie spadkobierców po zmarłej A. K., poprzez przedłożenie sądowego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku lub aktu poświadczenia dziedziczenia, w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania. W ocenie skarżącej wezwania tego nie można traktować jako wezwania, o którym mowa w art. 100 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23; zwanej dalej "k.p.a." – uwaga Sądu). Czym innym jest bowiem wezwanie do przedłożenia dokumentów, a czym innym wezwanie do wystąpienia do sądu o ustanowienie spadkobierców. Skarżąca następnie wyjaśniła, że Burmistrz postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. zawiesił postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, w podstawie prawnej powołując art. 97 § 1 pkt 4 i art. 100 § 1 k.p.a. Zdaniem skarżącej brak jest podstaw do uznania, że przepis art. 100 § 1 k.p.a. wymaga aby w postanowieniu o zawieszeniu postępowania jednocześnie kierować wystąpienie, o którym mowa w tym przepisie. Treść art. 100 § 1 k.p.a. jest jasna i nie wskazuje aby organ dokonywał dwóch czynności. Organ, który zawiesza postępowanie powinien sam w pierwszej kolejności podjąć stosowne działanie prowadzące do ustalenia spadkobierców. To organ powinien wystąpić ze stosownym wnioskiem w odrębnym piśmie. Jak zaznaczyła skarżąca pomimo, iż lipcu 2016 r. Burmistrz wiedział, że istnieje potrzeba ustalenia następców prawnych do dnia [...] listopada 2016 r. ani sam nie wystąpił do sądu z wnioskiem o ustalenie spadkobierców A. K., ani nie wezwał żadnej ze stron do wystąpienia o to w oznaczonym terminie, ani też nie załatwił tej sprawy we własnym zakresie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł m.in. o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że wezwał spadkobierców po A. K. do przedłożenia sadowego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku lub notarialnego poświadczenia dziedziczenia, jednak spadkobiercy nie zareagowali na to wezwanie. Wobec tego w ocenie organu należało zawiesić postępowanie i wezwać skarżącą do przedłożenia dokumentu potwierdzającego przeprowadzenie postępowania spadkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem kontroli sądowej nie jest określony akt lub czynność organu administracji publicznej, spośród wymienionych w przepisach art. 3 § 2 pkt 1–4a p.p.s.a., lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Prowadzi to do wniosku, że organ prowadzący postępowanie, który nie podejmuje czynności w sprawie, pozostaje w bezczynności, ponieważ bezzasadnie uchyla się od rozpoznania sprawy i wydania decyzji. Sąd administracyjny rozpoznając sprawę ze skargi na bezczynności organu lub przewlekłości prowadzonego przez ten organ postępowania winien, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, ocenić czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego w tym art. 7, art. 12 § 1 i art. 77 § 1 k.p.a. Obowiązkiem Sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie. Terminy załatwienia spraw określone zostały w art. 35 k.p.a. Rozpoznając niniejszą sprawę w pierwszej kolejności przytoczyć należało okoliczności faktyczne mające znaczenie dla jej rozstrzygnięcia. Z nadesłanych wraz z odpowiedzią na skargę akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] lipca 2016 r. skarżąca zwróciła się do Burmistrza o ustalenie warunków zabudowy na działce oznaczonej nr [...] położonej w K. przy ul. [...]. Następnie, po ustaleniu, że A. K. będąca stroną postępowania zmarła, organ zwrócił się do J. i M. S. o wskazanie spadkobierców po zmarłej poprzez przedłożenie sądowego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku albo notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia. Wobec braku odpowiedzi na wezwanie Burmistrz postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. zawiesił przedmiotowe postępowanie do czasu przedłożenie sądowego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku albo notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia. Organ wyjaśnił, że kwestia ustalenia następców prawnych stanowi zagadnienie wstępne, które wymaga uprzedniego rozstrzygnięcia. Następnie pismem z dnia [...] listopada 2016 r. organ wezwał skarżąca do nadesłania sądowego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku albo notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia po A. K.. Wyjaśnić należy, że wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania przerywa bezczynność organu administracji, co wynika z art. 35 § 5 k.p.a., wedle którego do terminów załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym nie wlicza się między innymi okresów zawieszenia postępowania. Przepis ten wyłącza więc okresy zawieszenia postępowania z terminów przewidzianych w powołanych wyżej przepisach art. 35 k.p.a., co wynika wprost z art. 103 k.p.a. W takiej sytuacji strona, która uważa, że zawieszenie postępowania narusza jej prawa, może wnieść od postanowienia zawieszającego postępowanie zażalenie. Rozstrzygnięcie wydane w wyniku rozpatrzenia środka zaskarżenia podlega zaś kontroli sądu administracyjnego. W razie upływu terminu do wniesienia zażalenia lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona także posiada środki służące ochronie jej praw. Może bowiem żądać podjęcia zwieszonego postępowania, a następnie weryfikacji rozstrzygnięcia o ewentualnej odmowie podjęcia postępowania. Zawieszenie postępowania administracyjnego nie jest więc stanem bezczynności. Opisane wyżej środki ochrony prawnej powodują, że istnieje realna możliwość usunięcia stanu niezgodnego z prawem. W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła skargę już po zawieszeniu postępowania. Wobec powyższego od daty zawieszenia postępowania do daty rozpoznawania sprawy przez Sąd organ nie pozostawał w stanie bezczynności. Natomiast rolą Sądu, w związku z wniesioną skargą, jest ocena, czy organ przed wydaniem postanowienia o zawieszeniu postępowania z dnia [...] września 2016 r pozostawał w bezczynności. W ocenie Sądu również w tym zakresie zarzut bezczynności nie jest uzasadniony. Jak wynika z przedstawionego powyżej stanu faktycznego sprawy organ po wpłynięciu wniosku podjął czynności zmierzające do ustalenia stron postępowania, a po ustaleniu, iż A. K. zmarła, zwrócił się najpierw do J. i M. S. o wskazanie spadkobierców po zmarłej poprzez przedłożenie sądowego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku albo notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia. Wobec braku odpowiedzi organ zawiesił postepowanie. Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, że już po wydaniu postanowienia o zawieszeniu postępowania organ zwrócił się również do skarżącej o nadesłanie niezbędnych dokumentów. Brak orzeczenia w sprawie stwierdzenia nabycia spadku po A. K. uniemożliwia rozpatrzenie sprawy z wniosku skarżącej. Bez rozstrzygnięcia w tej kwestii nie można bowiem ustalić kręgu osób legitymujących się interesem prawnym w rozpoznawanej sprawie. Zaznaczyć należy, że obowiązek załatwienia sprawy przez organ administracji bez zbędnej zwłoki nie może naruszać obowiązków spoczywających na nim z mocy innych przepisów, w szczególności zapewnienia czynnego udziału w każdym stadium postępowania. Z powyżej wskazanych powodów Sad na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.