I SA/Kr 584/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Waldemar Michaldo Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek WSA Urszula Zięba (spr.) Protokolant st. sekretarz: Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2017 r. sprawy ze skargi A. M. na rozstrzygniecie Zarządu Województwa z dnia [...] marca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach poddziałania 19.2." Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" I. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie, II. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz skarżącej koszty postępowania w kwocie [...]zł ( [...]). Rozstrzygnięciem z dnia 9 marca 2017r., nr [...] Zarząd Województwa odmówił A. M. przyznania prawa pomocy, o którą ubiegała się w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, złożonym w dniu 22 grudnia 2016r. Organ działał na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach PROW na lata 2014-2020 (Dz.U. poz. 349 z późn. zm.) oraz art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. poz. 378). W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia organ wskazał, że powodem odmowy przyznania pomocy jest brak spełnienia przez Wnioskodawcę warunku, wynikającego z zapisów § 5 ust. 1 pkt 1 lit. a Rozporządzenia MRiRW z dnia 24 września 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. póz. 1570 z późn. zm.), który wyraźnie wskazuje, że pomoc na operację w zakresie określonym w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a jest przyznawana, jeżeli podmiot ubiegający się o jej przyznanie nie podlega ubezpieczeniu rolników z mocy ustawy i w pełnym zakresie, chyba, że podejmuje działalność gospodarczą sklasyfikowaną w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz.U. Nr. 251, poz 1885 oraz z 2009r. Nr 59, poz. 489), jako produkcja artykułów spożywczych lub produkcja napojów. Zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku o przyznanie pomocy, weryfikacja spełnienia powyższego warunku odbywa się w oparciu o dołączony do wniosku o przyznanie pomocy, załącznik w postaci zaświadczenia, wydanego nie wcześniej niż 1 miesiąc przed dniem złożenia wniosku przez Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (KRUS) o niefigurowaniu w ewidencji osób ubezpieczonych lub Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), potwierdzające fakt podlegania ubezpieczeniu społecznemu, natomiast Wnioskodawczyni dostarczyła zaświadczenie wystawione przez ZUS, że nie jest zgłoszona do ubezpieczeń. Ww. dokument nie potwierdza spełnienia warunku § 5 ww. Rozporządzenia. Stwierdzono zatem, że Wnioskodawczyni złożyła niekompletny wniosek (brak obligatoryjnego załącznika). Jak wskazano w uzasadnieniu, Rada LGD uznała, że na podstawie przedłożonych dokumentów można było stwierdzić, iż Wnioskodawczyni nie jest ubezpieczona w KRUS, a Urząd Marszałkowski Województwa [...] wezwie Wnioskodawcę do przedłożenia prawidłowego dokumentu. Zauważono jednak, że weryfikacja przedmiotowego kryterium odbywa się podczas wyboru operacji przez Radę, która ma obowiązek zaznaczyć prawidłową odpowiedź w karcie weryfikacji zgodności operacji z PROW 2014-2020 i już na tym etapie ww. operacja powinna zostać uznana za niezgodną z programem. Mając powyższe na uwadze organ uznał, że nie został spełniony warunek dostępu określony w § 5 ww. Rozporządzenia, a co za tym idzie, operacja nie mogła zostać uznana za zgodną z PROW 2014-2020. W związku z tym pomoc nie mogła zostać przyznana. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa Wnioskodawczyni opisała dotychczasowe postępowanie w sprawie i wskazała, że przedmiotowy wniosek składała osobiście, a osoba odbierająca go, skrupulatnie odnotowywała każdy załącznik tego wniosku i stwierdziła jego kompletność. Podniosła, że gdyby wiedziała o braku dokumentu z KRUS, dostarczyłaby go niezwłocznie, mając na to dostatecznie dużo czasu. Dodała, że w trakcie posiedzenia Rady LGD (dwukrotnym), wniosek był przeglądany wielokrotnie oraz pozytywnie oceniony i nikt z dziesięcioosobowej Rady nie zauważył braku wymaganego dokumentu. Według Wnioskodawczyni, to wysoce nieprofesjonalne działanie, którego stała się ofiarą. Uznała, że nie jest to jedyne naganne działanie Rady. Po zakończonym naborze na stronie internetowej LGD J. K. pojawiły się wyniki naboru, łącznie z uchwałami podjętymi przez Radę, oddzielnie dla każdego wnioskodawcy. Dwie spośród tych uchwał dotyczyły jednej i tej samej osoby, a ją pominięto. Uchwały są zamieszczone na stronie do chwili obecnej. Również na stronie internetowej LGD J. K. widnieje wykaz dokumentów, jakie należało dołączyć do wniosku. W żadnym wykazie nie ma informacji o konieczności dołączenia do wniosku zaświadczenia z KRUS. Wobec powyższego Wnioskodawczyni domaga się usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ poinformował, że zgodnie z Instrukcją wypełnienia wniosku, należało do niego dostarczyć załącznik w postaci zaświadczenia, wydanego nie wcześniej niż 1 miesiąc przed dniem złożenia wniosku przez KRUS o niefigurowaniu w ewidencji osób ubezpieczonych lub ZUS, potwierdzające fakt podlegania ubezpieczeniu społecznemu. Przedmiotowy załącznik był uwzględniony we wniosku o przyznanie prawa pomocy w wykazie dokumentów załączników w polu IV. Informacja o załącznikach. Wzór wniosku o przyznanie pomocy wraz z instrukcją jego wypełnienia były dostępne na stronie internetowej LGD w wykazie dokumentów konkursowych w ogłoszeniu o naborze, a Wnioskodawca miał obowiązek się z nimi zapoznać. Ponadto w Sekcji B.VIII wniosku o przyznanie pomocy, Wnioskodawca oświadczył, że zapoznał się z zasadami określonymi w przepisach oraz informacjami zawartymi w Instrukcji wypełnienia wniosku o przyznanie pomocy na operacje w ramach poddziałania 19.2. Podano, że Wnioskodawca dostarczył wraz z dokumentacją aplikacyjną zaświadczenie wystawione przez ZUS, z którego wynika, że nie jest zgłoszony do ubezpieczeń, natomiast ww. dokument nie potwierdza spełnienia warunku §5 ww. Rozporządzenia. Organ stwierdził, że Wnioskodawca złożył niekompletny wniosek, a Rada LGD na etapie wyboru operacji nieprawidłowo zweryfikowała dostarczony dokument i przekazała wniosek do dalszej oceny. Z uwagi na powyższe uznano, że nie doszło do naruszenia prawa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca powieliła argumentację zawartą uprzednio w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, a ponadto w odniesieniu do stwierdzenia organu, że jej wniosek był niekompletny, a Rada LGD na etapie wyboru operacji nieprawidłowo zweryfikowała dostarczony dokument i przekazała wniosek do dalszej oceny – zarzuciła organowi brak ponoszenia jakichkolwiek konsekwencji z tego tytułu. Podniosła, że została obciążona bardzo dotkliwie błędnym postępowaniem Rady. Wobec powyższego wniosła o usunięcie naruszenia prawa dokonanego przez LGD J. K., który to podmiot przyczynił się bezpośrednio do wydania decyzji Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] o odmowie przyznania pomocy, o którą się ubiegała. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie, a ponadto podał, że ma wątpliwości, co do aktu lub czynności, który jest przedmiotem zaskarżenia. Skarżąca składa skargę, jak sama wskazuje, na Samorząd Województwa [...] i zarzuca mu naruszenie prawa w związku z wydaniem decyzji o odmowie przyznania pomocy, ale równocześnie domaga się "usunięcia naruszenia prawa dokonanego przez LGD J. K.. Wobec powyższego w pierwszej kolejności organ wniósł o zobowiązanie skarżącej do sprecyzowania tej kwestii. Następne powielił rozważania zawarte uprzednio w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wskazał nadto, że zgodnie z § 19 ust. 4 ww. rozporządzenia z dnia 24 września 2015r. do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się dokumenty niezbędne do ustalenia spełnienia warunków przyznania pomocy albo ich kopie, których wykaz zawiera formularz wniosku o przyznanie pomocy. Natomiast w niniejszej sprawie, wbrew stanowisku zawartemu w złożonej skardze, Skarżąca nie przedstawiła żadnego z dokumentów z KRUS o niefigurowaniu w ewidencji osób ubezpieczonych albo z ZUS, potwierdzającego fakt podlegania ubezpieczeniu społecznemu. Zatem nie przedstawiła dokumentu niezbędnego do ustalenia spełnienia warunku, o którym mowa w § 5 ust. 1 pkt. 1) lit. a) ww. rozporządzenia. Istotnie Skarżąca załączyła do wniosku zaświadczenie ZUS, jednakże nie potwierdza ono faktu podlegania ubezpieczeniu społecznemu (zgodnie z treścią ww. zaświadczenia Skarżąca "nie jest zgłoszona do ubezpieczeń, jako osoba ubezpieczona oraz jako płatnik składek"), a zatem nie jest dokumentem, o którym mowa w ww. formularzu wniosku o przyznanie pomocy. Nie można było zatem zdaniem organu, zasadnie twierdzić, iż Skarżąca przedłożyła wymagany dokument, o obowiązku przedłożenia którego, została należycie poinformowana, co też wyraźnie wynikało z treści skargi, w której sama przytaczała dokładne brzmienie zapisów formularza wniosku. Zważywszy na powyższe wniesiono o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Skargę A. M. należało uwzględnić, aczkolwiek nie w związku z zarzutami sformułowanymi w skardze. Podejmując rozstrzygnięcie Sąd oparł się na powodach innych niż w niej wskazane. Bezspornym w sprawie było, iż Skarżąca ubiegając się o przyznanie pomocy w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, złożyła w określonym przez obowiązujące przepisy terminie, stosowny wniosek. Jeden z załączników wniosku nie spełniał warunków określonych w § 5 ust. 1 pkt 1 lit. a Rozporządzenia MRiRW z dnia 24 września 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. póz. 1570 ze. zm.), który wyraźnie wskazuje, że pomoc na operację w zakresie określonym w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a jest przyznawana, jeżeli podmiot ubiegający się o jej przyznanie nie podlega ubezpieczeniu rolników z mocy ustawy w pełnym zakresie, chyba, że podejmuje działalność gospodarczą sklasyfikowaną w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz.U. Nr. 251, poz 1885 oraz z 2009r. Nr 59, poz. 489), jako produkcja artykułów spożywczych lub produkcja napojów. Zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku o przyznanie pomocy, weryfikacja spełnienia powyższego warunku odbywa się w oparciu o dołączony do wniosku o przyznanie pomocy, załącznik w postaci zaświadczenia, wydanego nie wcześniej niż 1 miesiąc przed dniem złożenia wniosku przez Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (KRUS) o niefigurowaniu w ewidencji osób ubezpieczonych lub Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), potwierdzające fakt podlegania ubezpieczeniu społecznemu. Wnioskodawczyni natomiast dostarczyła zaświadczenie wystawione w wymaganym terminie przez ZUS, że "nie jest zgłoszona do ubezpieczeń, jako osoba ubezpieczona oraz jako płatnik składek". Ww. dokument nie potwierdzał zatem spełnienia warunku § 5 ww. Rozporządzenia. Rada LGD na etapie wyboru operacji nie zakwestionowała dołączonego zaświadczenia i przekazała wniosek do dalszej oceny. Zarząd Województwa uznał natomiast, że Wnioskodawczyni złożyła niekompletny wniosek z uwagi na brak obligatoryjnego załącznika i odmówił przyznania pomocy, o którą ubiegała się Skarżąca. Wydając zakwestionowane przez A. M. rozstrzygnięcie z dnia 9 marca 2017r. organ powołał się na przepisy art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach PROW na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015r. poz. 349 ze zm.) oraz art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2015r. poz. 378 ze zm.). Przepis art. 35 ust 1 pierwszej z wymienionych ustaw stanowi, iż w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. W takim przypadku, podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718). Przytaczając z kolei drugi z powołanych aktów prawnych, zaznaczyć na wstępie należy, iż stosownie do art. 16 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 2017r. o zmianie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017r. poz. 1475) do postępowań w zakresie wyboru operacji w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320, z późn. zm.) w zakresie operacji realizowanych na podstawie ustawy zmienianej w art. 14, wszczętych w terminach składania wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b tego rozporządzenia, które rozpoczęły bieg przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Wspomnianą "ustawą zmienianą w art. 14" jest ustawa z dnia 20 lutego 2015r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, która w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją w listopadzie i grudniu 2016r. i następnie w dacie wydania zaskarżonego aktu, stanowiła w art. 21 ust 1, iż w terminie 45 dni od dnia następującego po dniu terminu składania wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013 (wsparcia na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność) na operacje realizowane przez podmioty inne niż LGD, LGD dokonuje oceny zgodności operacji z LSR, wybiera operacje oraz ustala kwotę wsparcia. Następnie – jak wynika z kolejnych przepisów art. 21 – po dokonaniu wyboru operacji przekazuje stosowne informacje (pozytywne lub negatywne) podmiotom ubiegającym się o udzielenie pomocy wraz z pouczeniem o prawie złożenia protestu od – między innymi - negatywnej oceny projektu. Protest jest rozpatrywany przez zarząd województwa. Przepis art. 23 stanowi z kolei, iż w terminie 7 dni od dnia dokonania wyboru operacji realizowanych przez podmioty inne niż LGD, LGD przekazuje zarządowi województwa wybrane wnioski o udzielenie wsparcie wraz z dokumentami potwierdzającymi dokonanie wyboru operacji (ust 1). W przypadku gdy w tych dokumentach zarząd województwa stwierdzi braki lub będzie konieczne uzyskanie wyjaśnień, zarząd województwa wezwie LGD do uzupełnienia braków lub złożenia wyjaśnień w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni (ust 2). W badanej sprawie organ nie uznał za zasadne skorzystanie z dyspozycji art. 23 ust 2 by wyjaśnić dlaczego LGD przedstawiło wniosek Skarżącej do dalszej oceny mimo dołączenia wadliwego załącznika w zakresie podlegania ubezpieczeniu. Można jedynie obecnie domniemywać, iż uznał taką czynność za bezskuteczną skoro LGD nie posiadało w myśl wówczas obowiązujących przepisów, ustawowych kompetencjo do wezwania wnioskodawczyni o uzupełnienie braku formalnego wniosku. Możliwość taką dopuścił dopiero z dniem 2 września 2017r. art. 14 ustawy z dnia 7 lipca 2017r. o zmianie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz niektórych innych ustaw. Z mocy tego przepisu do art. 21 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności dodano po ust. 1, ust. 1a-1c w brzmieniu: "1a. Jeżeli w trakcie rozpatrywania wniosku o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, na operacje realizowane przez podmioty inne niż LGD konieczne jest uzyskanie wyjaśnień lub dokumentów niezbędnych do oceny zgodności operacji z LSR, wyboru operacji lub ustalenia kwoty wsparcia, LGD wzywa podmiot ubiegający się o to wsparcie do złożenia tych wyjaśnień lub dokumentów. 1b) Wezwanie, o którym mowa w ust. 1a, wydłuża termin określony w ust. 1 o 7 dni. 1c) Podmiot ubiegający się o wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, jest obowiązany przedstawiać dowody oraz składać wyjaśnienia niezbędne do oceny zgodności operacji z LSR, wyboru operacji lub ustalenia kwoty wsparcia zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na podmiocie, który z tego faktu wywodzi skutki prawne." Te znowelizowane przepisy nie miały jednak – jak wyżej wyjaśniono – zastosowania w sprawie, stąd nieskorzystanie przez organ z możliwości przewidzianej w art. 23 ust 2 nie może być przedmiotem negatywnej oceny Sądu. Organ natomiast – w ocenie Sądu – przedwcześnie, zastosował regulację art. 23 ust 3 przepisu, wedle której - jeżeli nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zarząd województwa informuje podmiot ubiegający się o wsparcie o odmowie udzielenia tego wsparcia. Działanie to Sąd uznaje za przedwczesne bowiem organ w żadnym zakresie nie rozważył zastosowania ust 5 art. 23, stanowiącego, że "w razie stwierdzenia, że wniosek o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zawiera braki lub oczywiste omyłki, zarząd województwa wzywa podmiot ubiegający się o wsparcie do usunięcia tych braków lub poprawienia oczywistych omyłek w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Powodu odstąpienia od stosowania dyspozycji tego nie można zdaniem Sądu, upatrywać wyłącznie w systematyce omawianego przepis (art. 23) tj, w tym, że ustawodawca w pierwszej kolejności wskazuje na możliwość odmowy udzielenia wsparcia (ust 3) lub przyznania wsparcia (ust 4) a dopiero następnie w ust 5 przewiduje możliwość wezwania wnioskodawcy o uzupełnienie braków formalnych lub poprawienie oczywistych omyłek. Zaakceptowanie takiego sposobu rozumowania zakładałoby brak racjonalności ustawodawcy skoro orzeczenie zarządu województwa o odmowie przyznania wsparcia kończy postępowanie przed tym organem w przedmiocie przyznania wsparcia. Jakiż więc sens miałoby wprowadzanie do treści art. 23, jej ust 5 ? Ta norma nie miałby żadnych desygnatów. Na jakiekolwiek możliwości zastosowania tej normy na dalszym etapie postępowania jak również na przyczyny odmowy jej zastosowania nie wskazał też w swym rozstrzygnięciu czy w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Zarząd Województwa. Tymczasem norma z art. 23 ust 5 dotyczy etapu przekazania przez LGD zarządowi województwa wybranych wniosków o udzielenie wsparcia do dalszej oceny. Tylko na tym etapie może działać zarząd województwa i tylko tego etapu dotyczyć może analizowany przepis, Nieadekwatne do opisanej sytuacji prawnej byłyby też ewentualne twierdzenia o niemożności zastosowania przepisu z uwagi na fakt, iż stwierdzony brak formalny zaistniał na wcześniejszym etapie postępowania tj. w postępowaniu prowadzonym przez LGD, na którym to etapie podmiot prowadzący postępowanie w poprzednim stanie prawnym nie był upoważniony do wzywania o uzupełnienie braków formalnych a tym samym nie był też upoważniony do działania zarząd województwa. W tym kontekście zauważyć należy, że na wcześniejszym etapie, zarząd nie jest w ogóle uprawniony do działania. Oceny tej nie zmienia także nowelizacja ustawy z dnia 20 lutego 2015r.o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, która weszła w życie z dniem 2 września 2017r. Ustawa ta bowiem - dodając ust 1a do art. 21 - wprowadziła jedynie nowe i niezwykle zasadne uprawnienia dla LGD, która wcześniej nie miała w ogóle upoważnienia do wzywania wnioskodawców do uzupełniania swych wniosków nawet w nieznacznym zakresie. Ustawa ta nie zmieniła jednak kompetencji zarządu województwa, które od początku obowiązywania ustawy opisane były w art. 23 ust 2, 3, 4 i 5 tej ustawy. W ocenie Sądu, Zarząd Województwa winien w stanie faktycznym sprawy rozważyć możliwość zastosowania wszystkich wskazanych wyżej przepisów zawartych w art. 23 omawianej ustawy, ze szczególnym uwzględnieniem regulacji ust 5, najbardziej adekwatnego w sytuacji gdy wniosek Skarżącej o przyznanie wsparcia obarczony był brakiem formalnym w postaci przedstawienia wadliwego załącznika. Jego zastosowanie winno być zatem rozpatrzone w pierwszej kolejności. Na tym powinno skoncentrować się działanie organu przy ponownym prawidłowym rozpoznaniu sprawy. Zaskarżone rozstrzygnięcie jako przedwczesne nie mogło zatem być uznane za oparte na prawidłowym zastosowaniu przepisów postępowania i prawa materialnego czyli za zgodne z przepisami obowiązujące w sprawie prawa a zatem na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c w związku z art. 146 § 1 p.p.s.a. należało orzec o uchyleniu zaskarżonego aktu. Zaznaczyć należy, iż przesłanki odrzucenia skargi nie zaistniały bowiem Skarżąca uiściła stosowny wpis sądowy od skargi a na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku jednoznacznie sprecyzowała przedmiot zaskarżenia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a., zaliczając do nich uiszczony przez Skarżącą wpis sądowy od skargi w kwocie 200zł.