II SA/Wr 166/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S.A. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 24 maja 2017 r. tut. Sąd oddalił w całości skargę A. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej. Na rozprawie poprzedzającej wydanie końcowego rozstrzygnięcia w sprawie nie stawił się nikt, przy jednoczesnym prawidłowym zawiadomieniu o terminie rozprawy skarżącego, organu administracji oraz uczestników postępowania. Pismem nadanym za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 28 czerwca 2017 r. pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w aktach sprawy nie znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru zawiadomienia o terminie rozprawy, nadto brak jest koperty oraz adnotacji o podwójnym awizowaniu i niepodjęciu przesyłki przez pełnomocnika. Dalej podano, że w dniu 21 czerwca 2017 r. pracownik kancelarii pełnomocnika skarżącego uzyskał telefonicznie informację o wydanym w sprawie orzeczeniu, natomiast w dniu 22 czerwca 2017 r. pełnomocnik skarżącego przeglądał akta sprawy w siedzibie Sądu. Z tych względów zdaniem pełnomocnika należy uznać, że skarżąca spółka nie wiedziała o wyznaczeniu rozprawy na dzień 24 maja 2017 r., a zatem nie dochowała terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zapadłego na tej rozprawie bez swojej winy. Ten stan rzeczy winien skutkować uwzględnieniem wniosku z uwagi na fakt, że spełnia on wszystkie ustawowe przesłanki, w tym złożony został w ciągu siedmiu dni po ustaniu przyczyny uchybienia oraz jednocześnie wniesiono wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z opłatą. Zarządzeniem z dnia 7 sierpnia 2017 r. list adresowany do pełnomocnika skarżącej spółki w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 166/17 - zawiadomienie o rozprawie - nadany w dniu 28 kwietnia 2017 r. reklamowano z uwagi na brak w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru. W dniu 5 września 2017 r. do akt sprawy wpłynął duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru w sprawie II SA/Wr 166/17 przekazany przez Pocztę Polską S.A. Pion Operacji Logistycznych Region Dystrybucji we W. Wydział Ekspedycyjno-Rozdzielczy Dział Obsługi Eksploatacji. Z jego treści wynika, że nadana w dniu 28 kwietnia 2017 r. przesyłka listowa polecona o nr nadawczym [...], adresowana do adw. W. Z., ul. [...], [...] została awizowana do odbioru pierwszy raz w dniu 5 maja 2017 r. oraz awizowana powtórnie w dniu 15 maja 2017 r. Przesyłkę zwrócono do urzędu nadania po upływie terminu do jej odbioru w dniu 23 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisów rozdziału 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późń. zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, jeżeli uchybienie to powoduje ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 1 i 2 p.p.s.a.). O ile zachodzą w/w przesłanki pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu uprawdopodabniające okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i 4 p.p.s.a.). Ze wskazanych regulacji wynika, że w stosunku do strony ubiegającej się o przywrócenie terminu powinny być spełnione kumulatywnie wszystkie przesłanki, a zatem niespełnienie choćby jednej z nich wyklucza możliwość przywrócenia terminu. W ocenie Sądu skarżąca spółka nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu było niezawinione. Wskazać należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Tym samym może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw. Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny, wymagając od strony należytej staranności, zwłaszcza gdy reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika. Jak wynika z akt sprawy, a dokładniej z duplikatu zwrotnego potwierdzenia odbioru – informacji przekazanej przez Pocztę Polską S.A. Pion Operacji Logistycznych Region Dystrybucji we W., przesyłka polecona nr [...] - zawierająca zawiadomienie o rozprawie z pouczeniem o trybie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę - nadana do pełnomocnika skarżącej spółki w dniu 28 kwietnia 2017 r., została awizowana w dniu 5 maja 2017 r., oraz powtórnie w dniu 15 maja 2017 r., a następnie wobec jej niepodjęcia została zwrócona do urzędu nadania w dniu 23 maja 2017 r. Zgodnie z treścią art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma składa się je na okres czternastu dni w placówce pocztowej, pozostawiając zawiadomienie o możliwości jego odbioru, przy czym w wypadku niepodjęcia pisma w terminie, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia wskazanego terminu. Z uwzględnieniem stanu sprawy należało uznać, że wobec niepodjęcia przesyłki w terminie i awizowania skierowanej do pełnomocnika skarżącej przesyłki w dniu 5 maja 2017 r., doręczenie należało uznać za dokonane z upływem 19 maja 2017 r. Stąd też zasadne było uznanie przez Sąd, że pełnomocnik skarżącej został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy, a tym samym winien mieć świadomość, że w tym dniu z może nastąpić ogłoszenie końcowego rozstrzygnięcia w sprawie. Nadto należy podkreślić, że biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy reprezentowanej przez pełnomocnika – niewątpliwie mieści się w nim odpowiednia organizacja odbioru korespondencji, gdyż w sytuacji wniesienia skargi do sądu administracyjnego skarżący, a zwłaszcza jego pełnomocnik, powinien liczyć się z otrzymywaniem korespondencji sądowej. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych. Powyższe stanowisko znajduje pełne odzwierciedlenie w sądownictwie administracyjnym, w którym wskazuje się nadto, że strona będzie ponosić konsekwencje jakie wynikają z doręczenia pisma nawet wówczas, gdy nie podejmie pisma, którego jest adresatem w ustawowym terminie. Koniecznym jest podkreślenie, że skutki procesowe wywołuje samo doręczenie pisma, natomiast z punktu widzenia procesowego obojętne jest to, czy adresat pisma zapoznał się z jego treścią. Jednakże podkreślić należy, że należycie dbająca o swoje interesy strona winna niezwłocznie odebrać i zapoznać się z korespondencją przesłaną jej przez Sąd. Skoro w niniejszej sprawie pełnomocnik nie odebrał w terminie skierowanej do niego przesyłki zawierającej zawiadomienie o rozprawie, a zastosowanie znalazła ustawowa instytucja fikcji doręczenia, w całokształcie okoliczności niniejszej sprawy nie sposób uznać aby uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej i usprawiedliwiało przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z uwzględnieniem powyższego wniosek o przywrócenie terminu należało oddalić i odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, o czym orzeczono na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.