II SA/Kr 556/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski Sędziowie: WSA Małgorzata Łoboz (spr.) WSA Beata Łomnicka Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2017 r. sprawy ze skargi Spółki [...] w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 27 stycznia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy ustalenia wysokości i rodzaju świadczeń I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz strony skarżącej Spółki [...] w K. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 1 grudnia 2015 r. Spółka [...] dalej jako "spółka wodna" zwróciła się do Prezydenta Miasta K. z wnioskiem o wydanie decyzji w trybie art. 171 ust. 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, ustalającej wysokość i rodzaj świadczeń dla osób, które nie są członkami spółki wodnej, a odnoszą korzyści z urządzeń spółki. Spółka wniosła, aby za nieuprawnione pobieranie wody i korzystanie z urządzeń spółki były to świadczenia pieniężne będące wielokrotnością składek płaconych przez członków spółki. Osoby takie miałyby ponosić opłaty w wysokości sześciokrotności wysokości obowiązujących dla członków spółki wodnej składek podstawowych: stałej i zmiennej, tj. 6 x 17,00 zł (składka miesięczna stała) i 6 x 4,50 zł (składka zmienna proporcjonalna do ilości pobranej wody). Natomiast w przypadku braku możliwości wykonania pomiaru ilości pobranej wody, wniosła o ustalenie świadczeń przy założeniu miesięcznego poboru wody w ilości 5 m3/osobę związaną z podmiotem pobierającym wodę (mieszkaniec, pracownik). W piśmie z dnia 21 kwietnia 2016 r. spółka wskazała, że taką osobą jest m.in. J. S. [...], właściciel działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] przy ul. [...] w K.. Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 4 listopada 2016 r. znak: [...] na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.z. 20416 r. poz. 23) – dalej jako "k.p.a.", orzekł o umorzeniu postępowanie administracyjne prowadzone na podstawie art. 171 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2015 r. poz. 469 ze zm.), w sprawie ustalenia wysokości i rodzaju świadczeń dla J. S. [...], [...], ul. [...] - osoby wskazanej przez spółkę wodną [...], jako niebędącej członkiem spółki, a odnoszącej korzyści z urządzeń spółki. W uzasadnieniu organ przedstawił przebieg postępowania. Podniósł, że w toku postępowania, na podstawie zebranego materiału dowodowego ustalono, że żadna nieruchomość, będąca własnością J. S. nie jest podłączona do sieci spółki wodnej [...]. Przyłącza do budynków zostały odłączone od sieci [...] która w dalszym ciągu biegnie wzdłuż drogi dojazdowej. Wszystkie budynki są podłączone do sieci Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji S.A. Na tę okoliczność, jako dowód w sprawie zostały, pismem z dnia 16.08.2016 roku przedłożone protokoły odbiorów przyłączy wodociągowych do sieci wodociągowej MPWiK S.A. dla budynków przy ul. [...] (dz. nr [...], [...]), ul. [...] (dz. nr [...], [...]), ul. [...] (dz. nr [...], [...]), ul. [...] (dz. nr [...], [...]), ul. [...] (dz. nr [...], [...]). Natomiast przedstawiciel wspólnoty mieszkaniowej nieruchomość przy [...] M. M. w dniu 20 września 2016 r. przedłożył do akt sprawy umowę Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji S.A. w K. z dnia 2 września 2016 r. [...] o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków w odniesieniu do nieruchomości przy ul. [...] w K.. W związku z powyższym, organ powołując się na treść art. 105 § 1 k.p.a. uznał za zasadne umorzenie przedmiotowego postępowania. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła w ustawowym terminie spółka [...] reprezentowana przez Zarząd Spółki. W uzasadnieniu odwołania spółka wskazała, że firma [...] i jej ewentualni następcy, którzy obecnie mają podpisane umowy z MPWiK w K., wcześniej pobierali wodę z sieci Spółki [...] nie będąc jej członkami, więc powinni uiścić opłaty z tytułu korzystania z tych urządzeń. Ponadto, wskazała, że na działce nr [...] nadal znajduje się studzienka i punkt czerpalny wody z sieci spółki [...]. Po rozpatrzeniu ww. odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 27 stycznia 2017 r. znak: [...] na podstawie art. art. 171 ust. l ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - prawo wodne (t.j. Dz. U. 2015.469) oraz art. 138 § l pkt 2 k.p.a., uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że odmówiło ustalenia wysokości i rodzaju świadczeń od J. S. [...] – osoby wskazanej przez spółkę wodną [...], jako niebędącej członkiem spółki, a odnoszącej korzyści z urządzeń spółki. Na wstępie organ odwoławczy streścił przebieg dotychczasowego postępowania. Powołując się na treść art. 171 ust. 1 ww. ustawy podniósł, że jeżeli osoby fizyczne lub osoby prawne niebędące członkami spółki wodnej oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej odnoszą korzyści z urządzeń spółki lub przyczyniają się do zanieczyszczenia wody, dla której spółka została utworzona, obowiązane są do ponoszenia świadczeń na rzecz spółki. Wyjaśnił również, że obowiązek ponoszenia świadczeń na rzecz spółki spoczywa na tych podmiotach, które faktycznie korzystają z urządzeń spółki wodnej i z tego odnosi bez podstawy prawnej korzyść w rozumieniu prawa cywilnego jakim jest bezpodstawne wzbogacenie. Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy stwierdził, że Prezydent Miasta K. wykazał w przeprowadzonym postępowaniu, że J. S., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "[...]", który był właścicielem działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] przy ul. [...] w K. nie korzysta z sieci spółki wodnej [...]. Ponadto, organ I instancji ustalił, że obecnie żaden budynek znajdujący się na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] przy ul. [...] w K. nie jest podłączony do sieci spółki wodnej [...], co zresztą nie zostało zakwestionowane przez spółkę. Odnosząc się natomiast do zarzutu, że na działce nr [...] nadal znajduje się studzienka i punkt czerpalny wody z sieci spółki [...] organ odwoławczy wyjaśnił, że fakt istnienia urządzeń infrastruktury wodnej nie rodzi obowiązku ponoszenia świadczeń na rzecz spółki wodnej z tytułu korzystania z urządzeń spółki lub przyczyniania się do zanieczyszczenia wody, bowiem nie jest to tożsame. Niezależnie od powyższego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołując się na treść art. 105 k.p.a., stwierdziło, że w rozpoznawanej sprawie nie zaszła przesłanka bezprzedmiotowości postępowania – zarówno podmiotowa jak i przedmiotowa. Organ odwoławczy podkreślił, że umorzenie postępowania jest spowodowane powstaniem trwałej i nieusuwalnej przeszkody w kontynuacji postępowania, zastojem trwałym i ostatecznym postępowania, co ma miejsce między innymi, gdy sprawa, która miała być załatwiona w drodze decyzji, albo nie miała charakteru sprawy administracyjnej jeszcze przed datą wszczęcia postępowania, albo utraciła charakter sprawy administracyjnej w toku postępowania administracyjnego. Ponadto decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego nie rozstrzyga o materialnoprawnych uprawnieniach i obowiązkach stron. W związku z powyższym w ocenie organu odwoławczego, nieprawidłowe było umorzenie przedmiotowego postępowania. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się Spółka [...], reprezentowana przez pełnomocnika – dalej skarżąca, wnosząc skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: I. naruszenie art. 7 k.p.a., 75 k.p.a., 77 k.p.a. 80 k.p.a., 107 § 3 k.p.a. poprzez: - oczywiście błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, że Pan J. S. nie korzystał z urządzeń spółki wodnej [...] oraz nie korzystał z wody dostarczanej przez tą spółkę; - zaniechanie ustalenia, kto i w jakich ilościach dostarczał J. S. wodę w okresie do momentu wykonania przyłącza do sieci MPWiK, w szczególności na cele związane z realizacją przez niego budowy budynków; - zaniechanie ustalenia, kiedy faktycznie rozpoczęły się dostawy wody do budynków zrealizowanych przez J. S. oraz kiedy zostały one zasiedlone; - nieposiadające oparcia w stanie faktycznym sprawy stwierdzenia: że budynki zrealizowane przez J. S. zostały odłączone od sieci spółki wodnej W. ; że podłączenie do sieci MPWiK wyklucza istnienie równoległego podłączenia do sieci spółki wodnej [...] - nienależyte wyjaśnienie podstaw decyzji poprzez pominięcie okoliczności dotyczących poboru wody przez Pana J. S. do momentu wykonania przyłącza do sieci MPWiK i oparcie się wyłącznie na stanie faktycznym stworzonym po podłączeniu do sieci MPWiK, jako jednorodnego, istniejącego przez cały okres objęty wnioskiem spółki wodnej [...] II. naruszenie art. 171 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t.j.: Dz.U. z 2015 r. poz. 469, ze zm.) poprzez zaniechanie przeprowadzenia postępowania prowadzącego rozstrzygnięcia istoty sprawy i wydanie decyzji w oderwaniu od poczynionych ustaleń. Wobec powyższych zarzutów, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skargi, skarżący rozwinął zarzuty podniesione w skardze. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być zasadna. Przedmiotowe postępowanie prowadzone było na wniosek spółki wodnej [...] złożony w dniu 07.12.2015 roku w sprawie wydania decyzji ustalającej wysokość i rodzaj świadczeń dla osób, które nie są członkami spółki wodnej, a odnoszą korzyści z urządzeń spółki. W tracie postępowania prowadzonego przez organ I instancji wnioskodawca wskazał, że chodziło o osobę fizyczną pana J. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...]", który był właścicielem działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] przy ul. [...] w K.. Na podstawie informacji J. S. organy ustaliły że obecnie żaden budynek znajdujący się na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] przy ul. [...] w K. nie jest podłączony do sieci spółki wodnej [...]. Przyłącza do budynków zostały odłączone od sieci [...], która w dalszym ciągu biegnie wzdłuż drogi dojazdowej. Obecnie wszystkie budynki są podłączone do sieci Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji S.A. Na tę ostatnią okoliczność jako dowód w sprawie zostały przedłożone protokoły odbiorów przyłączy wodociągowych do sieci wodociągowej MPWiK S.A. dla budynków przy ul. [...] (dz. nr [...], [...]), ul. [...] (dz. nr [...], [...]], ul. [...] (dz. nr [...], [...]), ul. [...] (dz. nr [...], [...]), ul. [...] (dz. nr [...], [...]). Mając na uwadze, że bezpodstawne wzbogacenie następuje po stronie osoby trzeciej, która odnosi korzyści z usług spółki utworzonej dla ochrony wód – SKO stwierdziło, że J. S. obecnie nie korzysta z sieci spółki wodnej [...] zatem nie zachodzą przesłanki z tego przepisu. Jest tak zarówno dlatego, że budynki na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] przy ul. [...] w K. nie są podłączone do sieci Spółki [...], jak i dlatego, że sam fakt istnienia urządzeń infrastruktury wodnej nie rodzi obowiązku ponoszenia świadczeń na rzecz spółki wodnej z tytułu korzystania z urządzeń spółki lub przyczyniania się do zanieczyszczenia wody, bowiem nie jest to tożsame. Na wstępie należy przypomnieć, że w świetle art. 171 ust. 1 p.w., jeżeli osoby fizyczne lub osoby prawne niebędące członkami spółki wodnej oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej odnoszą korzyści z urządzeń spółki lub przyczyniają się do zanieczyszczenia wody, dla której spółka została utworzona, obowiązane są do ponoszenia świadczeń na rzecz spółki. Przesłankami zastosowania normy prawnej zawartej w art. 171 ust. 1 prawo wodne jest zachowanie osoby trzeciej - osoby fizycznej lub osoby prawnej - niebędącej członkiem spółki wodnej lub zachowanie jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej; urządzenie należące do spółki wodnej, z którego korzysta osoba trzecia lub zanieczyszczenie wody, o której stan dba spółka, spowodowane przez osobę trzecią oraz osiągnięcie przez tę osobę korzyści z powyższych działań. Wobec braku w prawie wodnym definicji pojęcia korzyści uzyskanych w powyżej opisany sposób - bezpodstawnie, dokonując interpretacji tego pojęcia należy odnieść się do instytucji prawa cywilnego jakim jest bezpodstawne wzbogacenie. Zgodnie z treścią art. 405 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 1964r., Nr 16, póz. 93 ze zm., dalej "k.c.") - kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości. Zgodnie z ust. 2 art. 171 p.w. wysokość i rodzaj świadczeń, o których mowa w ust. 1, ustala, w drodze decyzji, starosta. Jak wyjaśnił B. R. w Komentarzu do art. 171 p.w. – przepis ten "będzie miał zastosowanie, jeśli zostanie spełniona jedna z dwóch przesłanek – podmioty lub jednostki muszą odnosić korzyść z urządzeń, których właścicielem jest spółka wodna, albo muszą przyczyniać się do zanieczyszczenia wody, dla której ochrony spółka została utworzona. Tylko pierwsza z tych sytuacji jest klasycznym uzyskaniem korzyści. Ustawodawca zresztą wprost posługuje się terminem "korzyść". W istocie komentowany przepis doprowadzi do nawiązania stosunku cywilnoprawnego na podstawie decyzji administracyjnej, w którym to stosunku prawnym spółka wodna będzie wierzycielem, a podmiot lub jednostka dłużnikiem". Z powyższego przepisu wynika zatem, że ustawodawca wyposażył spółki wodne w prawo obciążania kosztami działalności spółki nie tylko jej członków, lecz również inne osoby, przy zachowaniu innych ustawowych przesłanek. W stosunku do osób niebędących członkami spółki przesłanką tą jest "odnoszenie korzyści z urządzeń spółki". Wykazanie, że podmioty niebędące członkami spółki wodnej odnoszą korzyści z urządzeń spółki, która na podstawie art. 77 ust. 1 ustawy obowiązana jest do utrzymywania urządzeń melioracji wodnych objętych jej działalnością, obliguje właściwego starostę do obciążenia tego podmiotu świadczeniem na rzecz spółki wodnej. Na gruncie art. 171 p.w. nie można mówić o korzyściach potencjalnych, jak ma to miejsce w przypadku opłat adiacenckich uregulowanych w u.g.n., ale o faktycznych korzyściach odnoszonych przez konkretnych właścicieli nieruchomości (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 11 października 2012 r. II SA/Lu 626/12, LEX nr 1235135). Wobec tego w świetle tego przepisu dla ustalenia wysokości i rodzaju świadczeń na rzecz spółki wodnej konieczne jest stwierdzenie, że dany podmiot korzystał z urządzeń spółki lub przyczyniał się do zanieczyszczenia wody i w związku z tym osiągnął korzyść. Osiągnięcie przez ten podmiot korzyści z powyższych działań uzasadnia powstanie obowiązku ponoszenia świadczeń na rzecz spółki wodnej. "Odnoszenie korzyści skutkujące bezpodstawnym wzbogaceniem po stronie osoby trzeciej w rozumieniu przepisu art. 171 następuje wówczas, gdy korzysta ona z usług spółki utworzonej dla ochrony wód z pominięciem ciężarów związanych z ich osiągnięciem. Treść art. 171 odnosi się do faktów, które zaistniały, a nie do zdarzeń przyszłych" (por. tak Mirosław Kałużny w: Komentarz do art. 171 Prawa wodnego, publ. Lex/el.). Jak wynika z powyższych rozważań, kwestią podstawową w niniejszej sprawie było ustalenie, czy J. S., prowadząc działalność gospodarczą, korzystał z urządzeń spółki [...] z pominięciem ciężarów i czy w związku z tym osiągnął korzyść. Wbrew bowiem stanowisku SKO, dla zastosowania powyższego przepisu, czyli ustalenia w drodze decyzji obowiązku ponoszenia świadczeń na rzecz Spółki, nie ma decydującego znaczenia okoliczność, czy podmiot korzysta z urządzeń także w chwili wydawania decyzji w przedmiotowej sprawie. Z przepisu art. 171 p.w. nie wynika, aby była to przesłanka czy warunek pozytywnego rozstrzygnięcia. Nie ulega bowiem wątpliwości, w świetle przytoczonej wykładni, że do obciążenia tego podmiotu świadczeniem na rzecz spółki wodnej konieczne jest ustalenie zaistniałego już ( w przeszłości poprzedzającej wydanie decyzji ) faktu korzystania z urządzeń Spółki bez ponoszenia ciężarów. Warto zauważyć, że wykładnia odmienna, niezależnie od tego, że nie wynika z literalnego brzmienia przepisu, prowadziłaby do sytuacji, w której wystarczyłoby po wszczęciu sprawy administracyjnej zaprzestać korzystania z urządzeń Spółki, żeby zniweczyć możliwość wydania orzeczenia, skoro równocześnie wiadomo, że nie ustala się korzyści potencjalnych. Jeśli zatem tak przyjąć, to stwierdzić należy, że wykładnia dokonana przez organy jest błędna i narusza art. 171 prawa wodnego. Powoduje to w efekcie konieczność stwierdzenia, że doszło nadto do naruszenia przepisów procesowych, które wskazują zarzuty skargi. Mianowicie chodzi tutaj o przepisy art. 7, 77, 75, 80 i 107 § 3 k.p.a. Organy bowiem w ogóle nie dokonały ustalenia, przez jaki okres i w jakim zakresie J. S. korzystał z urządzeń Spółki, oraz czy i jakie korzyści odniósł. W sposób szczegółowy bowiem ustalić należy, czy i jakie budynki na przedmiotowych działkach zostały przyłączone do urządzeń Spółki [...] oraz w jakim okresie czasu i w jakim zakresie J. S. korzystał z urządzeń Spółki; czy tylko poprzez przyłączenie budynków i pobór wody, czy też chodzi o inne urządzenia. Co do budynków na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] przy ul. [...] w K., wskazania wymaga, że samo przyłączenie ich do sieci MPWiK kreuje pewnego rodzaju domniemanie, że zostały one odłączone od sieci Spółki [...], ale należy to ustalić bez wątpliwości. Ponadto przyłącza MWPiK zostały odebrane w 2016r., a zatem wcześniej woda dla celów budowy przypuszczalnie mogła być pobierana z sieci [...], gdyż skądś inwestor czerpał wodę. To również wymaga szczegółowego wyjaśnienia. Co zaś do stwierdzenia organów, że aktualnie J. S. nie korzysta z urządzeń Spółki [...], albowiem budynki są podłączone do sieci MPWiK, wskazać trzeba na pismo pracownika J. S. z 1 września 2016r. /k.159 akt adm./, iż J. S. jest właścicielem działki nr [...], na której zlokalizowana jest studzienka z licznikiem [...] W tym miejscu p. J. S. pobiera wodę z sieci [...] Treść tego pisma wskazuje, że J. S. nadal, wbrew twierdzeniom organów, korzysta z urządzeń Spółki [...], co przeczy wyrażonej przez te organy tezie. Warto zauważyć, że chodzi o tę samą działkę, której dotyczy oświadczenie J. S. z rozprawy administracyjnej /k. 55 akt adm./, że po wykonaniu stanu surowego budynku, w uzgodnieniu z przedstawicielami Spółki nastąpiło przeniesienie studzienki budowlanej na koniec inwestycji, tj. działkę nr [...], wówczas przedstawiciel [...] zainstalował licznik. Reasumując, nieodzowne jest szczegółowe ustalenie okresów czasu, w jakich miało miejsce korzystanie przez J. S. z urządzeń [...], czy i w jakim zakresie ma to miejsce także obecnie, oraz jakie odnosi on z tego tytułu korzyści, tak obecnie, jak i w przeszłości. W przypadku ustaleń prowadzących do stwierdzenia czerpania korzyści, niezbędne będzie ustalenie stosownych świadczeń w oparciu o art. 171 p.w. Należy też wyjaśnić ostatecznie kwestię członkostwa J. S. w Spółce [...] Organy bowiem, poza przytoczeniem treści wszystkich dokumentów związanych z tym tematem, nie przesądziły jednoznacznie tej kwestii, co jest przecież warunkiem czynienia ustaleń w materii korzyści. Jeśli zaś w tym przedmiocie miałaby się toczyć odrębna sprawa, to niewątpliwie miałaby ona wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie przedmiotowej. Z powyższych przyczyn, na zas. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, wobec naruszenia prawa materialnego i procesowego mających oczywiście istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, orzeczono o uchyleniu decyzji organów obu instancji. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (DZ.U. 2015.1800). Na kwotę zasądzonych kosztów składają się wpis w kwocie [...]zł, opłata kancelaryjna [...] zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika – adwokata w kwocie [...]zł. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy ustalą wyżej wskazane istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i prawidłowo zastosują prawo materialne.