V SA/Wa 2502/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec- Kudiura, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant sekretarz - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2017 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji utrzymującej w mocy decyzję w sprawie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach zagospodarowania; oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez A.T. Sp. z o.o. z siedzibą w K. – K. (dalej: "Skarżąca", "Strona’’ lub "Spółka’’) jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Prezes ARiMR’’ lub "Organ II instancji’’) z [...] czerwca 2016 r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Opolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. (dalej: "Dyrektor ARiMR’’ lub "Organ I instancji’’) z [...] kwietnia 2016 r. Nr [...] o odmowie uchylenia własnej ostatecznej decyzji z [...] października 2015 r. Nr [...] orzekającej o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. K. (dalej: "Kierownika Biura Powiatowego ARiMR") z [...] czerwca 2015 r. Nr [...] w sprawie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za 2014 r. w pomniejszonej wysokości. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniach od 28 października 2014 r. do 13 listopada 2014 r. w gospodarstwie rolnym Spółki przeprowadzono kontrolę na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni oraz kontrolę CC - wzajemnej zgodności dotyczącej norm DKR (dobrej kultury rolnej) dla części gospodarstwa. Ustalenia z kontroli zawarte zostały w protokołach nr [...] oraz nr [...]. Raporty z kontroli zostały przesłane Stronie 29 stycznia 2015 r., a kopie wpłynęły do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w N. 20 lutego 2015 r. Na podstawie decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. – K. z [...] czerwca 2015 r. Spółce została przyznana płatność z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za 2014 r. w pomniejszonej wysokości. Powodem zmniejszenia płatności było uwzględnienie w całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w tym m.in. raportów z kontroli na miejscu. Decyzja z [...] czerwca 2015 r. została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora ARiMR z [...] października 2015 r., którą Strona zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Sąd prawomocnym postanowieniem z 30 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Op 568/15 skargę odrzucił. W dniu 10 listopada 2015 r. Spółka jednocześnie wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] października 2015 r. i o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z [...] października 2015 r., wskazując jako podstawę wznowienia art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Postanowieniem z [...] grudnia 2015 r. Dyrektor ARiMR wznowił postępowanie w sprawie zakończonej własną ostateczną decyzją z [...] października 2015 r. Następnie zawiesił to postępowanie do czasu zakończenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Decyzją z [...] stycznia 2016 r. Nr [...] Prezes ARiMR odmówił stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej z [...] października 2015 r. Strona nie wniosła od odwołania od tego rozstrzygnięcia. W tej sytuacji [...] lutego 2016 r. podjęto postępowanie w sprawie wznowienia. We wniosku o wznowienie postępowania Spółka wskazała na wystąpienie przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. i przedstawiła okoliczności, które jej zdaniem świadczą o braku udziału Strony w postępowaniu administracyjnym na etapie postępowania przed organem I instancji. Argumentowała, iż organ I instancji naruszył art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 12, art. 15, art. 63, art. 73 § 2, art. 74 § 2, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 79 k.p.a. i art. 54 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2008 z dnia 30 listopada 2009 r. z uwagi na niedostarczenie Spółce pełnej dokumentacji pokontrolnej – tj. płyty CD zawierającej szkice terenowe z zaznaczonymi obszarami (...), o które Strona wnioskowała w trybie art. 73 § 2 k.p.a. w terminie trzech miesięcy od dnia przeprowadzenia kontroli na miejscu. Nieprzedstawienie pełnej dokumentacji w ocenie Strony miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ uniemożliwiło zgłoszenie w terminie zastrzeżeń do protokołów z kontroli. Skarżąca wskazała, że w postępowaniu administracyjnym prowadzonym zarówno przed organem I, jak i II instancji nie miała możliwości złożenia zastrzeżeń w oparciu o weryfikację ustaleń protokołu, który stanowił jedyny materiał dowodowy na podstawie którego organy administracji rozstrzygnęły sprawę. Spółka zarzuciła również brak kompletnych akt – płyty CD oraz brak wskazania w decyzjach "podstaw prawnych będących w zgodzie z art. 78 k.p.a. pomimo obowiązku ustawowego z art. 107 § 3 (...) oraz pisemnych żądań strony (...), podstawy praw zwalniających organ z przestrzegania zapisu z art. 10 k.p.a., nieprzeprowadzenie dowodu wskazującego, co się stało z dokumentacją dowodową z kontroli terenowej (...) oraz nie dopuszczenie dowodu z zeznań świadków’’. Decyzją z [...] kwietnia 2016 r. Dyrektor ARiMR odmówił uchylenia własnej decyzji ostatecznej z [...] października 2015 r. Po rozpoznaniu odwołania złożonego przez Stronę, Prezes ARiMR utrzymał w mocy decyzję Dyrektora ARiMR z [...] kwietnia 2016 r. będącą przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji podkreślił, że Strona zarówno w postępowaniu w sprawie przyznania płatności ONW prowadzonym przez Kierownika ARiMR, jak i w trakcie postępowania odwoławczego nie była pozbawiona prawa udziału w postępowaniu administracyjnym. W trakcie postępowania poprzedzającego wydanie decyzji o przyznaniu płatności ONW na rok 2014, w piśmie z 22 lutego 2015 r. Strona wniosła o zapewnienie jej czynnego udziału w sprawie w każdym stadium postępowania. Udzielona przez organ odpowiedź z dnia 4 marca 2015 r. zawierała informację na podstawie art. 73 k.p.a. o możliwości wglądu do akt sprawy, sporządzania notatek, kopii, odpisów z tych akt. Nie było więc przeszkód, aby Skarżąca wnosiła swoje uwagi. Pismo Spółki z 12 marca 2015 r. potwierdza fakt zapoznania się przez nią z aktami sprawy. Strona napisała w nim m.in. "Po zapoznaniu się ze zgromadzonymi aktami sprawy spółki A. T. wnoszę o jak najszybsze wydanie decyzji zgodnej z obowiązującymi przepisami’’. Wskazuje to na fakt zapoznania się Strony z materiałem dowodowym i nieskorzystania z prawa wniesienia do zgromadzonego w sprawie materiału jakichkolwiek uwag i zastrzeżeń. Organ przyznał, że Strona nie otrzymała płyt CD. Mimo to w wymienionym wyżej piśmie wniosła o jak najszybsze wydanie decyzji. Wówczas nie podnosiła faktu niedoręczenia jej przedmiotowych płyt. Ponadto, już po otrzymaniu płyt CD w dniu 21 sierpnia 2015 r., a więc przed wydaniem decyzji z II – instancyjnej z [...] października 2015 r. Spółka nie wniosła żadnych uwag i zastrzeżeń. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 79 k.p.a., zgodnie z którym strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z oględzin przynajmniej na siedem dni przed terminem, Prezes ARiMR powołał art. 26 i art. 27 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. (z. Urz. L 316 z 02.12.2009 r., str. 65) i wyjaśnił, że w świetle wskazanych regulacji kontrole na miejscu mogą być zapowiadane, jeżeli nie zagraża to celowi kontroli. Zasadą są kontrole niezapowiedziane, wcześniejsze powiadomienie o nich jest wyjątkiem, a więc udział strony w czynnościach kontrolnych nie jest obowiązkowy. Organ II instancji zwrócił również uwagę, że z raportów z kontroli na miejscu wynika, że 28 października 2014 r. reprezentujący spółkę A.H. został telefonicznie powiadomiony o zamiarze przeprowadzenia kontroli, ale pomimo przekazanej informacji nie uczestniczył w przeprowadzonych czynnościach kontrolnych. Reasumując w zaskarżonej decyzji organ II stwierdził brak wystąpienia sytuacji, o której mowa w art. 145 § 1 k.p.a. W skardze złożonej do tut. Sądu decyzji zarzucono naruszenie: 1) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji Dyrektora Opolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] kwietnia 2016 r. odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji tego organu z [...] października 2015 r. 2) art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 145 § pkt 4 k.p.a. a także w związku z przepisem art. 10 § 1 k.p.a. i w zw. z art. 21 ust. 2 pkt 4 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich z dnia 7 marca 2007 r., poprzez ich niezastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji Dyrektora ARiMR z [...] kwietnia 2016 r. odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej tego organu z [...] października 2015 r. i nie wydanie decyzji o uchyleniu decyzji ostatecznej z jednoczesnym rozstrzygnięciem o istocie sprawy, czyli wniosku Spółki o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2014, pomimo niezapewnienia Stronie czynnego udziału w postępowaniu przejawiające się: a) uniemożliwieniem Stronie zgłoszenia zastrzeżeń do raportów z kontroli na miejscu przeprowadzonej w gospodarstwie rolnym Skarżącej w zakresie kwalifikowalności powierzchni oraz w zakresie kontroli CC - wzajemnej zgodności dotyczącej norm DKR dla części gospodarstwa metodą inspekcji terenowej: - z powodu dostarczenia stronie raportów dopiero 16 lutego 2015 r., czyli po upływie 3 miesięcznego terminu wskazanego w art. 54 ust. 2 rozporządzenia Komisji WE nr 1122/2009 stosowanego w niniejszej sprawie na podstawie art. 19 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (UE) NR 65/2011, zgodnie z którym rolnik otrzymuje informacje o wszelkich stwierdzonych niezgodnościach w terminie do trzech miesięcy od dnia przeprowadzenia kontroli na miejscu oraz - z powodu dostarczenia raportów w formie niekompletnej, bo bez szkiców terenowych z zaznaczonymi obszarami wyłączonymi z płatności przez kontrolujących oraz bez zdjęć dokumentujących wszelkie stwierdzone niezgodności (utrwalonych na płycie CD ), o które to dowody Strona zwróciła się pisemnie w obowiązującym terminie. Skutkowało to, zdaniem Skarżącej niemożliwością wykazania nieprawidłowości ustaleń poczynionych przez kontrolujących i złożenia zastrzeżeń przed wydaniem decyzji w I instancji. Uniemożliwiło także skorzystanie z prawa do przeprowadzenia rekontroli, która jednoznacznie wykazałaby błędy inspektorów terenowych. Odnosi się to do norm dotyczących wymogów zebrania biomasy w terminie 2 tygodni. Inspektorzy nadali kody wskazujące na niezebranie biomasy, a w uwagach wskazali, że biomasa została niedbale zebrana. Strona wskazała, że otrzymane przez nią zapisy pokontrolne budzą wątpliwości i wykluczają się wzajemnie. b) uniemożliwieniem Stronie zapoznania się z materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji przez organ I instancji i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, pomimo zgłoszenia żądania w pismach z 29 lutego 2015 r. i 31 marca 2015 r. Skarżąca zwróciła uwagę, iż niejednokrotnie przeglądała akta sprawy, ale zawsze brakowało w nich płyty CD z kontroli (płyta zawierała szkice terenowe oraz dokumentację fotograficzną). Strona podkreśliła, że dokumentacja jest integralną częścią raportu. Na organy administracji nałożony został obowiązek nagrania na płytę wszystkich danych do dnia wysłania raportu, co stanowi gwarancję, że w wersji elektronicznej raportu nie dokonano modyfikacji po jego zatwierdzeniu. Późniejsze nagrane płyty nie gwarantuje, że po dacie wydania raportu nie dokonano modyfikacji dokumentacji pokontrolnej. Spółka podkreśliła, że jej sytuacji nie zmieniło przekazanie wnioskowanych materiałów przez organ II instancji [...] sierpnia 2015 r., czyli po ponad 10 miesiącach od przeprowadzenia kontroli i po prawie 2 miesiącach od wydania decyzji przez organ I instancji. Takie działanie organu uniemożliwiło Stronie zgłoszenie zastrzeżeń do raportu, jak również uniemożliwiło weryfikację zapisów raportu, z uwagi na zbyt długi upływ czasu od przeprowadzenia kontroli. Ponadto naruszyło zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W dalszej części skargi Skarżąca wskazała, że stanowisko organów administracji, że w postępowaniu wznowieniowym rozpoznaje się jedynie wnioski dowodowe Strony, które wskazywałyby na brak jej czynnego udziału w postępowaniu jest niewłaściwe i oznacza wydanie decyzji z naruszeniem art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia celem wydania decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przypisanych. Ponadto w piśmie z 7 lutego 2017 r. Spółka wniosła o dopuszczenie dowodu z prywatnej opinii sporządzonej 31 stycznia 2017 r. przez K. J., biegłej sądowej wpisanej na listę biegłych Sądu Okręgowego we W., specjalistki w zakresie przyznawania i wykorzystywania środków unijnych i krajowych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej na okoliczność : 1) wydania decyzji w postępowaniu administracyjnym, w którym Strona bez własnej winy nie brała czynnego udziału w sprawie, w szczególności: - nie została powiadomiona o kontroli terenowej i nie wzięła w niej udziału, co jest niezgodne z instrukcją realizacji kontroli w zakresie Programu Rolnośrodowiskowego PROW 2007-2013, - nie zostały sporządzone przez organ administracji szkice sytuacyjne terenu (odzwierciedlające miejsca nieskoszone, z ,,niedbale zebraną biomasą"), a zatem nie mogły być przekazane Stronie, w oparciu o który to m.in. materiał Sółka mogłaby dopiero zgłosić zastrzeżenia do raportu, - nie zostały w raportach zamieszczone obliczenia powierzchni nieskoszonej (niezgodnie z instrukcją realizacji kontroli w zakresie Programu Rolnośrodowiskowego PROW 2007-2013, co uniemożliwiło stronie weryfikację jego treści i ustaleń i redakcję zastrzeżeń, - nie zostały stronie udostępnione materiały graficzne (utrwalone na płycie CD) z kontroli przed wydaniem decyzji przez organ I instancji, 2) wydanie decyzji w oparciu o materiał dowodowy w sposób nieprawidłowy zgromadzony przez organy administracji, czyli w sposób błędny, niezgodny z instrukcją stanowiskową kontroli administracyjnej wniosków z instrukcją realizacji kontroli w zakresie Programu Rolnośrodowiskowego PROW 2007-2013, czyli błędnym sporządzeniem raportów z kontroli, nie przeprowadzeniem obowiązkowej weryfikacji i zatwierdzenia raportów w zgodności z instrukcją stanowiskową kontroli administracyjnej wniosków. Dodatkowo, w piśmie z 2 czerwca 2017 r. Strona wniosła o dopuszczenie dowodu z: - pisma ARiMR P. Biura R. z [...] stycznia 2015 r. do pełnomocnika A.-T. Sp. z o.o. w sprawie przekazania kopii raportów z czynności kontrolnych, - pisma Spółki do P. Oddziału Regionalnego ARiMR Kierownika Biura Kontroli na Miejscu w R. z [...] lutego 2015 r. w sprawie wniosku o wydanie załączników do raportów z kontroli terenowej w postaci szkiców terenowych z zaznaczonym śladem GPS, zaznaczonymi terenami uznanymi i wyłączonymi z płatności z wektorami dokumentacji fotograficznej oraz samej dokumentacji fotograficznej, - pisma Spółki do P. Oddziału Regionalnego ARiMR Kierownika Biura Kontroli na Miejscu w R. z [...] lutego 2017 r. w sprawie wniosku o wydanie załączników do raportów z kontroli terenowej w postaci szkiców terenowych z zaznaczonym śladem GPS, zaznaczonymi terenami uznanymi i wyłączonymi z płatności z wektorami dokumentacji fotograficznej oraz samej dokumentacji fotograficznej, - pisma ARiMR w R. P.Oddziału Regionalnego z [...] lutego 2017 r. do Spółki w sprawie przekazania wnioskowanych przez Stronę załączników do raportów z czynności kontrolnych: na okoliczność niepoprawności prowadzenia postępowania przez organ administracji po przeprowadzeniu kontroli terenowej w 2014 r., której wyniki odzwierciedlone w raportach z kontroli stanowiły jedyny dowód do wydania decyzji administracyjnej przez organ I instancji oraz na okoliczność tego, że Skarżąca bez własnej winy nie wzięła udziału w postępowaniu. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty umieszczone w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów należy uznać, że skarga nie jest zasadna. Na początku Sąd wskazuje, że wznowienie postępowania administracyjnego jest nadzwyczajnym trybem postępowania, który służy wyłącznie weryfikacji ostatecznych aktów administracyjnych. Powołany przez Stronę jako podstawa wznowienia w sprawie zakończonej decyzją ostateczną art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. stanowi gwarancję zawartej w art. 10 § 1 k.p.a. zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. Aby było możliwe uchylenie decyzji ostatecznej na podstawie wskazanego przepisu Strona musi udowodnić, że nie uczestniczyła w postępowaniu administracyjnym bez własnej winy. W niniejszej sprawie Spółka chce uchylenia decyzji ostatecznej z [...] października 2015 r. W obszernym uzasadnieniu skargi (będącym rozwinięciem odwołania) stara się wykazać, iż bez swojej winy nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, zakończonym wydaniem decyzji z [...] czerwca 2015 r. o przyznaniu płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za 2014 r. w pomniejszonej wysokości. Ta decyzja została utrzymana w mocy decyzją z dnia [...] października 2015 r. Nie można zgodzić się z twierdzeniem Spółki, iż nie uczestniczyła ona w postępowaniu zarówno przed organem I, jak i II instancji. Decyzja I - instancyjna została wydana po 4 miesiącach od nadesłania przez Spółkę pisma z [...] lutego 2015 r., w którym wniosła o zapewnienie jej czynnego udziału w sprawie i na które otrzymała wyczerpującą odpowiedź organu administracji z 4 marca 2015 r. Zawierała ona informację na podstawie art. 73 k.p.a. o możliwości wglądu do akt sprawy, sporządzania notatek, kopii, odpisów z tych akt. Wówczas Spółka nie złożyła żadnych uwag ani zastrzeżeń, żadnych wniosków dowodowych związanych z toczącym się postępowaniem. Nie można więc skutecznie zarzucić organowi naruszenia obowiązku zapewnienia Stronie czynnego udziału w postępowaniu. Również z pisma z [...] marca 2015 r. skierowanego przez Skarżącą do organu ponad miesiąc przed wydaniem decyzji przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR, wynika, iż Strona nie ma żadnych zastrzeżeń i zapoznała się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Podkreślić należy, że organ administracji powiadomił Spółkę o terminach kontroli w jej gospodarstwie. Raporty z kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniach od 28 października 2014 r. do 13 listopada 2014 r. zostały przesłane Stronie w dniu 29 stycznia 2015 r. Niesporne jest, iż nie wysłano płyty CD. Jednakże brak płyty nie przeszkodził Stronie w skierowaniu do organu pisma z 12 marca 2015 r. Nadto, w dniu 21 sierpnia 2015 r. Spółka otrzymała przedmiotową płytę, a więc na prawie dwa miesiące przed wydaniem decyzji o utrzymaniu w mocy rozstrzygnięcia o przyznaniu płatności ONW w pomniejszonej wysokości. Spółka miała więc możliwość weryfikacji wyników kontroli i zwalczania raportów w postępowaniu administracyjnym zwykłym, a nie nadzwyczajnym. Skarga na decyzję z [...] października 2015 r. została odrzucona przez WSA w Opolu z przyczyn formalnych. Co do wniosków o przeprowadzenie uzupełniających dowodów z dokumentów, zgłoszonych przez Skarżącą w pismach z 7 lutego 2017 r. i 2 czerwca 2017 r. Sąd wyjaśnia, że znany jest mu cały materiał dowodowy znajdujący się w aktach administracyjnych, ponadto przepis art. 106 § 3 p.p.s.a. nie daje wystarczających podstaw do dopuszczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym dowodu z dokumentu, który ma charakter prywatnej opinii biegłego. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, uznając stan faktyczny za w pełni wyjaśniony i ustalając, że rozstrzygnięcie organu administracji będące przedmiotem kontroli jest prawidłowe, a zarzuty wyartykułowane w skardze nie znalazły potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym, na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji wyroku.