III SA/Łd 757/17

Dnia 22 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 22 września 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie złożenia propozycji pracy postanawia: odrzucić skargę. a.l. III SA/Łd 757/17 UZASADNIENIE Komisarz B. S., w piśmie oznaczonym datą [...] (nr [...]) otrzymała propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w Ł. i jako stanowisko, służbowe zaproponowano: "starszy ekspert skarbowy", zaliczane do grupy stanowisk samodzielnych w służbie cywilnej. Pismem z dnia 31 maja 2017 roku skarżąca wezwała Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. o wydanie decyzji administracyjnej w postaci propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej, a następnie, w dniu 5 czerwca 2017 roku złożyła odwołanie od otrzymanej propozycji zawierającej decyzję o zwolnieniu ze służby. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. pismem z dnia 12 czerwca 2017 roku poinformował skarżącą, że przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2016 roku wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej nie przewidują trybu odwoławczego od propozycji zatrudnienia przedstawionej funkcjonariuszowi. Wskazał jednocześnie, ze przepisy tej ustawy nie przewidują formy decyzji dla propozycji pracy dla funkcjonariusza. B. S., pismem z dnia 12 czerwca 2017 roku wezwała do usunięcia naruszenia prawa. Organ, pismem z dnia 5 lipca 2017 roku odpowiedział na to pismo, podtrzymując argumenty zawarte w poprzednich pismach. B. S., w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zarzuciła przedstawionej propozycji pracy nieważność i bezprawność, z uwagi na brak podstaw prawnych do złożenia jej propozycji pracy w świetle ustawy wymienionej na wstępie oraz niekonstytucyjność akty/czynności jako niezgodnych z art. 2, 7, 32 ust. 1 i 60 Konstytucji RP. Organ administracyjny wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Wskazać należy, że przed przedstawieniem oceny merytorycznej zasadności skargi Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi. W tej sprawie skarga została w istocie wniesiona na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. dotyczące propozycji pracy. Organ wyjaśnił w pismach kierowanych do skarżącej, że propozycja pracy dla funkcjonariusza nie ma charakteru decyzji a jednocześnie znajduje oparcie w przepisach prawa, co oznacza, że brak podstaw do wydania decyzji administracyjnej w postaci propozycji służby. Oceniając dopuszczalność skargi Sąd uznał, że pisma nie stanowią aktu podlegającego kontroli sądowoadministracyjnej. To zaś oznacza, że skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Żadne z zaskarżonych pism nie jest decyzją, ani też żadnym z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 3 i 4a – 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o podstępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz. 718 ze zm.) dalej p.p.s.a. Nie można im przyznać charakteru aktu administracji publicznej, o jakim mowa w artykule 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a., gdyż nie rozstrzygają w sposób władny o prawach i obowiązkach strony skarżącej. Samo zaskarżone pismo nie kształtowało ani nie wpływało na prawa i obowiązki skarżącej i nie powodowało przekształcenia dotychczasowego stosunku służbowego. Do przekształcenia stosunku służbowego funkcjonariusza w umowny stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony lub określony (art. 171 ust. 1 ustawy) mogło dojść tylko i wyłącznie na podstawie oświadczenia skarżącej. Należy dodać, ze do propozycji zatrudnienia o jakich mowa w art. 165 ust. 7 ustawy nie stosuje się przepisów Kpa, gdyż z woli ustawodawcy postępowanie w tym zakresie zostało unormowane odrębnie i w inny sposób od postępowania związanego z przedstawieniem funkcjonariuszowi propozycji pełnienia służby (art. 169 ustawy). Wskazać należy, że w przypadku propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia nie ma podobnych uregulowań określających, że ma ona formę decyzji, a ustawodawca nie przewidział, że stanowi ona czynność, bądź akt innego rodzaju podlegający kontroli w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z tych też względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucono skargę. a.l.