IV SA/Wa 433/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka (spr.), sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Protokolant st. sekr. sąd. Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2017 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz J.J. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zarząd Dzielnicy [...] decyzją Nr [...] z [...] września 2016 r., po rozpatrzeniu wniosku [...] sp. z o.o., ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami na parterze (handel lub gastronomia), z garażem podziemnym oraz wjazdem i niezbędną infrastrukturą techniczną, na działce ew. [...] w obrębie [...], położonej przy ul. [...] w Dzielnicy [...]. Pismem z 12 października 2016 r. (data stempla pocztowego) [...] sp. z o.o. na podstawie art. 111 § 1 k.p.a. wniosła o uzupełnienie decyzji Zarządu Dzielnicy [...] Nr [...] z [...] września 2016 r. w kwestii prawidłowego określenia wymaganej liczby miejsc postojowych. Zarząd Dzielnicy [...] postanowieniem Nr [...] z [...] października 2016 r. na podstawie art. 111 § 1b k.p.a. odmówił uzupełnienia decyzji nr [...] o warunkach zabudowy z [...] września 2016 r. w trybie art. 111 § 1 k.p.a. Odwołania od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] Nr [...] z [...] września 2016 r. wnieśli: J. J. pismem z 4 listopada 2016 r. i [...] sp. z o.o. pismem z 10 listopada 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją nr [...] z [...] listopada 2016 r., po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez J. J., od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] Nr [...] z [...] września 2016 r., ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami na parterze (handel lub gastronomia), z garażem podziemnym oraz wjazdem i niezbędną infrastrukturą techniczną, na działce ew. [...] w obrębie [...], położonej przy ul. [...] w Dzielnicy [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją nr [...] z [...] stycznia 2017 r., po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...], od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] Nr [...] z [...] września 2016 r., ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami na parterze (handel lub gastronomia), z garażem podziemnym oraz wjazdem i niezbędną infrastrukturą techniczną, na działce ew. [...] w obrębie [...], położonej przy ul. [...] w Dzielnicy [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nr [...] z [...] listopada 2016 r., wniósł J. J.. Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: przepisów prawa procesowego mających istotny wpływ na wynik sprawy: art. 61 § 4 oraz art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niezawiadomienie jednej ze stron - Z. J., o wszczęciu postępowania administracyjnego na wniosek [...] sp. z o.o. złożony w dniu 22 października 2015 r. art. 8 k.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób pobieżny i niedokładny, jak również w terminie mogącym budzić zastrzeżenia, jak i wykazując nieuzasadnioną zmianę poglądów, art. 81 k.p.a. poprzez niezawiadomienie jednej ze stron - Z. J. - o możliwości zapoznania się z aktami i wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: art. 1 ust. 2 w zw. z art. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27.03.2003 r.(Dz.U. z dnia 10.05.2003 r. Nr 80, poz.717 z późn.zm, zwanej dalej "Upzp") - poprzez nieuwzględnienie w zaskarżonej decyzji wymagań ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury, art. 61 ust 1 Upzp - poprzez przekroczenie przy ustalaniu zasad zabudowy i zagospodarowania terenu zasady dobrego sąsiedztwa tzn. poprzez ustalenie zasad i warunków zagospodarowania i zabudowania terenu objętego decyzją w sposób odstający od charakterystycznych, typowych i reprezentatywnych dla analizowanego terenu parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych oraz intensywności wykorzystania terenu, § 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003 r. w sprawie sposobów ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. 2003, Nr 164, poz. 1588) / zwanego dalej "Rozporządzeniem W"/ w zw. z art. 61 ust. 1 Upzp - poprzez przeprowadzenie nierzetelnej analizy występujących na terenie analizowanym funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których w art. 61 ust. 1-5 Upzp oraz wydanie na jej podstawie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania. Wobec powyższych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej również "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślić należy, że dokonując kontroli legalności zaskarżonego aktu, sąd, stosownie do treści art. 134 p.p.s.a. nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przepis ten umożliwia sądowi wszechstronne i obiektywne zbadanie sprawy niezależnie od podniesionych zarzutów. Oceniając zaskarżoną decyzję w oparciu o powyższe kryteria Sąd orzekający w niniejszej sprawie doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie albowiem decyzja będąca przedmiotem skargi rażąco naruszyła art. 138 k.p.a. w zw. z art. 127 § 1 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a. Otóż Zarząd Dzielnicy [...] wydał w dniu [...] września 2016 r. decyzję o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji wyżej opisanej. Odwołanie od tej decyzji wniósł J. J.. Organ odwoławczy, po rozpatrzeniu tego odwołania, w dniu [...] listopada 2016 r. wydał decyzje, którą utrzymał w mocy decyzję ustalającą warunki zabudowy. Decyzja ta stanowi przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie. Jednakże jak już wyżej wskazano, od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z [...] września 2016 r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, odwołanie wniosła również [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...]. Po rozpatrzeniu tego odwołania, organ odwoławczy decyzją z [...] stycznia 2017 r. również utrzymał w mocy decyzję ustalającą warunki zabudowy. Od decyzji Kolegium z [...] stycznia 2017 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] wniosła [...] sp. z o.o. WSA w Warszawie postanowieniem z 5 kwietnia 2017 r. wydanym w sprawie sygn. akt IV SA/Wa 841/17 skargę [...] sp. z o.o., jako wniesioną po terminie odrzucił. W tej sytuacji w obrocie prawnym pozostała decyzja Kolegium z [...] stycznia 2017 r. W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy rozpatrzył dwa odwołania wniesione od decyzji organu I instancji w odrębnych postepowaniach odwoławczych zakończonych wydaniem dwóch decyzji. Jednym ze skutków wniesienia odwołania jest to, że zakwestionowana decyzja nie może stać się ostateczna. Jeżeli w sprawie występowały dwie strony lub więcej, to wniesienie odwołania przez jedną z nich sprawia, że decyzja pozostaje nieostateczna również dla pozostałych (wyrok NSA z 23 lipca 1996 r., SA/Rz 493/95, LEX nr 28899). W przypadku równoległego wniesienia odwołania przez dwie strony organ administracji powinien rozpoznać sprawę merytorycznie i wydać decyzję ostateczną w stosunku do obu stron. Oddzielne rozpatrzenie odwołań i wydanie odrębnych decyzji w odniesieniu do każdego z odwołań powoduje, że decyzja podjęta później, będąca kolejną decyzją ostateczną w tej samej sprawie, dotknięta jest wadą nieważności (wyrok NSA z 19 lutego 1999 r., I SA/Gd 737/97, LEX nr 38675). Tym samym wniesienie odwołania od decyzji organu I instancji przez dwie lub więcej strony postępowania administracyjnego nakłada na organ odwoławczy obowiązek ich łącznego rozpatrzenia w jednym terminie Sprawa administracyjna jest bowiem traktowana jako jedna i wniesienie odwołań implikuje konieczność ich łącznego rozpatrzenia w ramach dyspozycji art. 138 k.p.a. Kierując się tą zasadą organ rozpatrzy wszystkie odwołania jednocześnie i wyda rozstrzygnięcie administracyjne. Z tego względu przedwczesne było ustosunkowanie się do zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego. Mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję ze względu na uchybienie przepisom postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1lit. c) p.p.s.a. Ponieważ postanowieniem z 5 kwietnia 2017 r., wydanym w sprawie sygn. akt IV SA/Wa 841/17, WSA w Warszawie odrzucił jako wniesioną po terminie skargę [...] sp. z o.o. od decyzji Kolegium z [...] stycznia 2017 r., czyli wydal rozstrzygnięcie jedynie o charakterze procesowym i nie będąc związanym art. 153 p.p.s.a., na podstawie art. 135 p.p.s.a. Sąd w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, uchylił również decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.