I SA/Łd 836/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 4 października 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP: [...] w przedmiocie: ustalenia zobowiązania z tytułu podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. H. S., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie ustalenia zobowiązania z tytułu podatku od spadków i darowizn, w wysokości 32.227 zł. W skardze został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W odpowiedzi na doręczony pełnomocnikowi odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I w przedmiocie obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 967 zł, złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Posiada własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego o powierzchni 60,82 m2 i wartości 161.000 zł. Nie posiada oszczędności ani majątku ruchomego, którego składniki przekraczałyby wartość 5.000 zł. Wnioskodawca wskazał, że posiada wierzytelność w wysokości 145.577 zł, której dochodzi w postępowaniach cywilnych od byłej żony. Źródłem utrzymania skarżącego jest umowa zlecenia z której średni miesięczny dochód wynosi 1.680 zł. Wśród zobowiązań i stałych wydatków wnioskodawca wymienił: czynsz 543 zł, internet – 55 zł, energia elektryczna – 39 zł, dojazdy do pracy – 130 zł, ubezpieczenie – 20 zł, dostawa wody – 45 zł, ogrzewanie – 60 zł, telefon – około 110 zł (razem około 1.027 zł). Ponadto skarżący oświadczył, że ciążą na nim zaległe zobowiązania czynszowe w wysokości 5.275 zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Podkreślenia wymaga przy tym, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W ocenie referendarza treść wniosku oraz załączonych dokumentów wskazuje, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w tym uiścić wpisu od skargi, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Skarżący utrzymuje się z dochodu z umowy zlecenia i otrzymuje z tego tytułu średnio 1.680 zł miesięcznie. Skarżący ponosi niezbędne wydatki związane z utrzymaniem mieszkania w wysokości przekraczającej 1.000 zł. Ponadto ponosi wydatki na leczenie (o czym świadczy nadesłana dokumentacja lekarska). Biorąc pod uwagę, że oprócz ww. wydatków skarżący ponosi wydatki na nabycie żywności (których nie wyszczególnił we wniosku), referendarz ocenił, że wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. Ake.