II GZ 726/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 6 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Gl 514/17 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu usunięcia pojazdu z drogi postanawia oddalić zażalenie. Zarządzeniem z 11 lipca 2017 r. (sygn. akt I SA/Gl 514/17) Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej: Przewodniczący Wydziału), działając na podstawie art. 49 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), pozostawił bez rozpoznania wniosek B. P. (dalej: skarżący) o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z [...] września 2016 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu usunięcia pojazdu z drogi. Przewodniczący Wydziału stwierdził, że skarżący nie podpisał wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i w związku z tym został wezwany do usunięcia braku formalnego tego wniosku przez jego podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłka zawierająca to wezwanie została skierowana do skarżącego na adres zakładu karnego, w którym wówczas przebywał, gdzie została mu doręczona 17 maja 2017 r. Wezwanie do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu pozostało bez odpowiedzi. W związku z tym Przewodniczący Wydziału, powołując się na art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a., uznał, że skoro skarżący w żaden sposób nie ustosunkował się do wezwania do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu, to wniosek taki należało pozostawić bez rozpoznania. Skarżący złożył zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału. Wyjaśnił w szczególności, że odesłał podpisaną kserokopię z wnioskiem o przywrócenie terminu, którą otrzymał 17 maja 2017 r. Dodał, że nie wie dlaczego pismo to nie dotarło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej: WSA). Do zażalenia skarżący załączył pismo z 15 sierpnia 2017 r., w którym wskazał w szczególności, że miesiąc wcześniej opuścił zakład karny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei z art. 49 § 2 p.p.s.a. wynika, że jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania, przy czym na zarządzenie takie przysługuje zażalenie. W niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie został przez skarżącego podpisany. Taki brak pisma uniemożliwia nadanie wnioskowi dalszego biegu. Wobec tego Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 4 maja 2017 r. (które zostało wykonane 13 maja 2017 r.) zasadnie wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu – przez podpisanie tego wniosku, a także zgodnie z prawem wskazał rygor niewykonania wezwania. Wezwanie to zostało skarżącemu skutecznie doręczone 17 maja 2017 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 8 akt sądowych) - za pośrednictwem Dyrektora Zakładu Karnego w [...] (z uwagi na to, że skarżący przebywał wówczas w zakładzie karnym). Wbrew twierdzeniom zażalenia, w aktach sprawy nie ma dowodu, że skarżący odesłał podpisaną kserokopię wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący nie wykazał również, że pismo do WSA, zawierające podpisaną kserokopię wniosku o przywrócenie terminu, złożył w terminie określonym w wezwaniu w administracji zakładu karnego - stosownie do art. 83 § 4 p.p.s.a. (o ile w tamtym czasie przebywał jeszcze z zakładzie karnym). W tej sytuacji Przewodniczący Wydziału prawidłowo uznał, że skarżący nie wykonał wezwania do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu. To zaś musiało skutkować pozostawieniem tego wniosku bez rozpoznania, stosownie do art. 49 § 2 p.p.s.a. Ze wskazanych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. PG