II SAB/Łd 186/17

Dnia 12 października 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. i U. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie legalności wybudowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi solidarnie na rzecz skarżących S. M. i U. Z. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 18 września 2017 roku, pod pozycją [...]. a.bł. Pismem z dnia 3 sierpnia 2017 roku S. M. i U. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie legalności wybudowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Do skargi załączyli zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania z dnia 2 sierpnia 2017 roku (nadane drogą elektroniczną) skierowane do [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.. W dniu 18 września 2017 roku skarżący uiścili wpis sądowy w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) powoływanej dalej jako "p.p.s.a", wynika, że skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Nie ulega zatem wątpliwości, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, dopóty wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia, do których należy obecnie ponaglenie – art. 53 § 2b p.p.s.a. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. z 2017 roku, poz. 1257, dalej: "K.p.a.") stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (§ 2). Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (§ 3). Z kolei jak stanowi § 4 art. 37 K.p.a. organ prowadzący postępowanie jest obowiązany przekazać ponaglenie organowi wyższego stopnia bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania. Organ przekazuje ponaglenie wraz z niezbędnymi odpisami akt sprawy. Przekazując ponaglenie, organ jest obowiązany ustosunkować się do niego. Organ, o którym mowa w § 3, rozpatruje ponaglenie w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania (§ 5). Powyższe przepisy wskazują, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga została złożona przedwcześnie i jako taka jest niedopuszczalna. Ze skargą S. M. i U. Z. wystąpili bowiem po upływie jednego dnia od dnia złożenia "zażalenia" zarzucającego organowi powiatowemu przewlekłe prowadzenie postępowania. Wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. nie stanowi natomiast wniesienie skargi przed upływem terminu przysługującego organowi do rozpoznania wniesionego przez stronę środka zaskarżenia. W przypadku ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a., samo wniesienie środka jest wystarczające, przy czym powinno nastąpić po upływie terminu na rozpoznanie tego środka przez organ administracji (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydanie 4, Lexis Nexis, Warszawa 2012, s. 159). Na marginesie wskazać też należy, że skarżący wystąpili z "zażaleniem" na przewlekłe prowadzenie postępowania bezpośrednio do organu wyższego stopnia, zatem terminy z art. 37 § 4 K.p.a. rozpoczną swój bieg dopiero z chwilą przekazania pisma według właściwości organowi prowadzącemu postępowanie (art. 65 § 1 K.p.a.). Wobec powyższego Sąd odrzucił skargę, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono z kolei na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a.bł.