I SA/Po 1252/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 13 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata PL o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi WK o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – adwokatowi PL tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...] ([...]) + [...] ([...]) tytułem podatku VAT za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] odrzucił skargę WK o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] o sygn. akt [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia [...] poinformowała, że w związku z pismem skarżącego z dnia [...] wyznaczyła dla skarżącego w miejsce adwokata RW pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata PL. Adwokat PL pismem z dnia [...] wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczyła, że koszty te nie zostały opłacone w całości lub w części. Adwokat PL równocześnie przedłożyła sporządzoną w dwóch egzemplarzach opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega wniosek pełnomocnika z urzędu o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako: "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które obowiązuje od 2 listopada 2016 r. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2) lit. b) rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w drugiej instancji: za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c) opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w pierwszej instancji: w innej sprawie – [...]. Z § 4 ust. 1 rozporządzenia wynika, że opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (por. § 4 ust. 3 rozporządzenia). Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącego, za które przysługuje wynagrodzenie, było sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik równocześnie zawarł wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej i oświadczył, że opłaty nie zostały uiszczone nawet w części. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, należało przyznać adwokatowi PL tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną, t.j. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] ([...]), które wynika z następującego rozliczenia: wynagrodzenie w wysokości [...] ([...]) + [...] ([...]) podatek VAT. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) i § 4 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia należało postanowić, jak w sentencji.