II SAB/Wa 611/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędziowie WSA Adam Lipiński, Maria Werpachowska (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 października 2017 r. sprawy z wniosku Z.R. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2016 r. sygn. akt II SAB/Wa 611/16 w sprawie ze skargi Z.R. na bezczynność Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 17 listopada 2015 r. postanawia: odmówić uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku. Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 611/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z.R. na bezczynność Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 17 listopada 2015 r. Wnioskiem z dnia 28 grudnia 2016 r. skarżący wystąpił do Sądu o uzupełnienie powyższego wyroku o dodatkowe rozstrzygnięcie na wniosek zawarty w skardze z dnia 2 sierpnia 2016 r. w pkt. C i D tj. C) wszczęcia postępowania mediacyjnego w trybie art. 115 P.p.s.a. w celu wyjaśnienia okoliczności odmowy ze strony Urzędu Ministra wszczęcia postępowania w trybie art 127 § 3 k.p.a. o ponowne rozpatrzenie sprawy na wniesiony w terminie wniosek z dnia 17 listopada 2015 r. i: a. stwierdzenia bezczynności i przewlekłość postępowania w przedmiocie weryfikacji w trybie art. 127 § 3 k.p.a. jego decyzji z [...] września 2015 r. bądź; b. stwierdzenia bezczynności i przewlekłość postępowania w przedmiocie publikacji postanowienia o odmowie przywrócenia terminu na podanie z dnia 30 marca 2016 r. "Sprostowanie". D) ukarania grzywną organu za rażącą bezczynność i przewlekłość postępowania w maksymalnej kwocie. Skarżący wniósł także o uzupełnienie powyższego wyroku o dodatkowe rozstrzygnięcie w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 612/16, gdyż są ze sobą w związku i skargi były wniesione w jednym piśmie. Nadto wniósł o uzupełnienie orzeczenia o dodatkowe pouczenie o prawie wystąpienia z powództwem cywilnym i wniesienia pozwu do sądu powszechnego, bowiem został pozbawiony możności działania wskutek naruszenia jego dóbr osobistych przez kolaborujący z organem sąd administracyjny, co pozbawia go dochodu i zabezpieczenia społecznego oraz bezpieczeństwa, więc zagraża jego zdrowiu i życiu. Wskazał, że nie godząc się z rozstrzygnięciem Sądu z uwagi na przymus adwokacki nie ma możliwości odwołania się od niego inaczej jak tylko w postępowaniu cywilnym. W związku z tym, zdaniem skarżącego, orzeczenie winno być uzupełnione także o dodatkowe pouczenie, bowiem sąd cywilny odrzuci jego pozew, jeżeli w pouczeniu od wyroku nie będzie takiego pouczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie wyroku może mieć miejsce jedynie w przypadkach określonych w art. 157 § 1 P.p.s.a., tj. w sytuacji, gdy sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Taka sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie. Sąd oddając skargę na bezczynność Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 17 listopada 2015 r. orzekł o całości skargi. Ponadto Sąd nie był obowiązany do zamieszczenia w takim rozstrzygnięciu żadnego dodatkowego orzeczenia. Przede wszystkim podnieść należy, że w piśmie z dnia 2 sierpnia 2016 r. skarżący zawarł łącznie 5 skarg. W dniu 26 sierpnia 2016 r. w oparciu o to pismo została zarejestrowana skarga Z.R. na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...]maja 2016 r. nr [...]– sygn. akt II SA/Wa 1464/16 oraz na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...]maja 2016 r. nr [...]– sygn. akt II SA/Wa 1465/16. Ponadto w dniu 30 sierpnia 2016 r. w oparciu o to samo pismo została zrejestrowana skarga na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...]maja 2016 r. nr [...]– sygn. akt II SA/Wa 1479/16. Z akt tej ostatniej sprawy na podstawie art. 57 § 3 P.p.s.a. zostały wyłączone dwie skargi Z.R. na bezczynność Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej: w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 17 listopada 2015 r. oraz w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 30 marca 2016 r. Sprawy te zostały w dniu 30 sierpnia 2016 r. zarejestrowane pod sygnaturami odpowiednio II SAB/Wa 611/16 oraz II SAB/Wa 612/16. O rozdzieleniu powyższych skarg skarżący został poinformowany pismem z dnia 2 września 2016 r. doręczonym mu w dniu 19 września 2016 r. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 6 grudnia 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 611/16, rozstrzygał wyłącznie o skardze Z.R. na bezczynność Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 17 listopada 2015 r. Sprawy z pozostałych skarg Z.R. zawartych w piśmie z dnia 2 sierpnia 2016 r. również zostały rozpoznane przez tutejszy Sąd: wyrokiem z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1465/16 oddalił skargę na postanowienie Ministra Pracy, Rodziny i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2016 r. nr [...], wyrokiem z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1464/16 Sąd oddalił skargę na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2016 r. nr [...], wyrokiem z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1479/16, Sąd oddalił skargę na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...]maja 2016 r. nr [...], wyrokiem z dnia [...] lutego 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 612/16, Sąd oddalił skargę na bezczynność Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 30 marca 2016 r. Wskazać należy, że żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zobowiązuje sądu do zawarcia w orzeczeniu kończącym postępowanie rozstrzygnięcia co do złożonego przez stronę wniosku o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego. Podobnie żaden z przepisów powołanej ustawy nie przewiduje obowiązku pouczania stron postępowania o możliwości wniesienia powództwa do sądu powszechnego. Środkiem odwoławczym od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny jest w świetle art. 173 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. O terminie i sposobie tego środka odwoławczego sąd zobowiązany jest stosownie do treści art. 140 P.p.s.a. pouczyć stronę postępowania działającą w sprawie bez profesjonalnego pełnomocnika. Podnieść przy tym należy, że pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej nie jest elementem wyroku. Pouczenie takie jest udzielane ustnie na rozprawie bądź zawarte jest w piśmie sądu doręczającym odpis wyroku. Należy zatem stwierdzić, że wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku wydanego w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.