II SA/Kr 868/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka (spr.) Sędziowie : WSA Aldona Gąsecka-Duda WSA Tadeusz Kiełkowski Protokolant : starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2017 r. sprawy ze skargi R. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia 22 maja 2017 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Wojewoda decyzją z dnia 22 maja 2017 r., znak: [...], na podstawie: - art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a. Dz.U.2016.23, ze zm.); - art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (dalej: P.b. Dz.U.2016.290, ze zm.); po rozpatrzeniu odwołania skarżącego - R. P. od decyzji Starosty [...] z dnia 12.07.2016 r., znak: [...], nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla inwestycji pn. - budowa budynku handlowego z wewnętrznymi instalacjami: wody, kanalizacji, centralnego ogrzewania i elektryczną, - przebudowa istniejących zewnętrznych instalacji wody i kanalizacji, - budowa wewnętrznej linii zasilającej energetycznej (w.l.z.),- rozbiórka budynku sklepu, na działce nr ewid. [...] w M. gm. G., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym: Zaskarżoną decyzją organ I instancji, na podstawie art. 28 ust. 1, art. 32 ust. 4, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ust. 1 ustawy P.b., udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę opisanej wyżej inwestycji. Od decyzji tej w przepisowym terminie, odwołał się skarżący, właściciel niezabudowanej działki nr [...], sąsiadującej z terenem działki inwestora od strony północnej i zachodniej. Skarżący zarzucił, że poziom terenu działki, której dotyczy przedmiotowa decyzja został na przeważającej jej części znacząco podniesiony poprzez nawiezienie mas ziemi, bez jakichkolwiek pozwoleń. Wskazał, że podwyższenie i zmiana rzędnej terenu stanowi odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego, zatem jest dopuszczalna po wcześniejszej zmianie pozwolenia na budowę, tymczasem w decyzji nie ma jakiejkolwiek wzmianki dotyczącej doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Zarzucił, że w przedmiotowej decyzji nie zapewniono możliwości przyłączenia budynku do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. Oświadczył, że sieć wodno-kanalizacyjna biegnie po działce sąsiedniej a skarżący nie wyrazi zgody na podłączenie mediów do przedmiotowej inwestycji po jego działce. Zdaniem skarżącego organ I instancji nie przeanalizował we właściwy sposób zgodności zamierzenia z § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na działkę sąsiednią jest zabronione. Zarzucił, że organ I instancji nie zobowiązał inwestora do przedstawienia stosownych bilansów wód opadowych i roztopowych w nawiązaniu do przyjętego sposobu rozwiązania odprowadzenia tych wód. Skarżący wskazał także, że doły chłonne są niewystarczające do odprowadzenia wód opadowych, nie wiadomo jak mają wyglądać i jak będą opróżniane. Zarzucił, że zatwierdzony projekt nie posiada informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, ze względu na specyfikę projektowanego obiektu sklepu spożywczego, zarzucał zbyt bliskie usytuowanie śmietnika od strony działki skarżącego zauważył, że projektowany zjazd nie spełnia kryterium zjazdu publicznego. W nawiązaniu do powyższego, organ odwoławczy na podstawie art. 136 k.p.a., wobec licznych zarzutów odwołania, zlecił organowi I instancji uzupełnienie dowodów i materiałów w sprawie w zakresie dotyczącym zarzutu ewentualnego podniesienia przez inwestora poziomu terenu działki nr [...], dotyczącym zarzutu ewentualnego rozpoczęcia robót przez inwestora objętych nieostatecznym pozwoleniem na budowę. Polecił także przedstawienie wyjaśnień projektanta odnośnie zarzutu naruszenia w projekcie § 29 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, przedstawienie bilansu ilości wód opadowych i roztopowych w nawiązaniu do przyjętego sposobu odprowadzania tych wód. Wobec obaw skarżącego, że zostaną naruszone jego interesy jako właściciela działki sąsiedniej, organ odwoławczy polecił wyjaśnienie i doprecyzowanie zawartych w projekcie informacji odnośnie projektowanej kanalizacji deszczowej do studni chłonnej jak i studni chłonnej rozsączającej. Wskutek podjętych przez organ odwoławczy działań, organ I instancji przekazał uzupełnione akta sprawy. Do akt załączono oświadczenie inwestora oraz projektanta odnośnie podniesionych zarzutów. Inwestor oświadczył, że nie dokonał zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości. Natomiast przed przystąpieniem do zlecenia wykonania projektu inwestor zlecił wykonanie mapy do celów projektowych, obrazującej rzędne i układ terenu działki [...] przeznaczonej do planowanej inwestycji. Inwestor złożył oświadczenie, iż na żadnym etapie realizowania planowanej inwestycji poziom terenu działki nie został podniesiony poprzez nawiezienie mas ziemi (należy w tym miejscu wyjaśnić, że złożone oświadczenie mówiące o "realizacji inwestycji" dotyczy etapu po złożeniu wniosku, o pozwolenie na budowę, nie rozpoczętej już budowy). Natomiast przed przystąpieniem do zlecenia wykonania projektu Inwestor zlecił wykonanie mapy do celów projektowych, obrazującej rzędne i układ terenu działki [...] przeznaczonej do planowanej inwestycji. Inwestor przedstawił uzupełniony przez projektanta projekt budowlany, oraz wyjaśnienia projektanta, który stwierdził, iż nie jest mu wiadome aby nastąpiło podniesienie poziomu terenu działki nr [...] i w związku z tym, aby zaistniała możliwość doprowadzenia do zmiany stanu wód na gruncie ze szkodą dla działek sąsiednich. Przedstawiona przez inwestora aktualna mapa do celów projektowych obrazuje rzędne i układ terenu działki [...] przeznaczonej dla planowanej inwestycji. Rozwiązania projektowe dotyczą takiego podniesienia terenu działki [...], które nie powodują zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości ( § 29 warunków technicznych), a zapewniają zgodne z § 28.2 warunków technicznych odprowadzenie wód opadowych na nieutwardzony teren własnej działki, do dołu chłonnego w postaci studni rozsączającej. Projektant odniósł się do zarzutu odwołania - uwzględnienia w projekcie spadków terenu wyjaśniając, iż na str. 23 e,f projektu pokazane zostały profile projektowanego ukształtowania terenu. W odpowiedzi na zarzuty odwołania projektant uzupełnił projekt, również w zakresie bilansu wód opadowych i roztopowych w nawiązaniu do przyjętego rozwiązania sposobu odprowadzenia tych wód, oraz doprecyzował zawarte w projekcie informacje odnośnie projektowanej kanalizacji deszczowej do studni chłonnej, jak i studni chłonnej rozsączającej. Projektant wyjaśnił, że zaprojektowana kanalizacja deszczowa, odprowadzająca wody opadowe z dachów i utwardzonych fragmentów działki, spowoduje zagospodarowanie tych wód na działce inwestora. W projekcie zostały szczegółowo opisane przyjęte rozwiązania. Wyjaśnione zostało, że w celu zapewnienia lepszego efektu zaprojektowano dwa typy odwodnienia: odwodnienie liniowe na powierzchni terenu, tj. rozmieszczone wzdłuż granic działki korytka betonowe ze spadkiem w kierunku studni rozsączających, oraz kanalizację deszczową pod poziomem terenu, do odprowadzenia wód opadowych z dachu budynku, do której wody opadowe będą kierowane przez cztery rury spustowe, do studni chłonnej, gdzie ulegną rozsączeniu do gruntu. Projektant wyjaśnił, że zaprojektowane trzy studnie chłonne są w stanie przyjąć jednorazowo 10,2 m3 wód opadowych co przy występującym na działce dobrze przepuszczalnym gruncie gwarantuje ich przyjęcie i rozsączenie na działce Inwestora. Skarżący pomimo zapoznania się z uzupełnioną przez projektanta oraz inwestora dokumentacją, podtrzymywał swe zarzuty, co doprowadziło do wystąpienia przez organ II instancji do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. (dalej: PINB) o ustalenie w ramach kompetencji czy inwestor poprzez ewentualne nawiezienie ziemi i podwyższenie terenu działki rozpoczął roboty budowlane objęte przedmiotową decyzją. W odpowiedzi, PINB po przeprowadzeniu kontroli na terenie przedmiotowej działki, pismem z 09.03.2017 r., znak: [...] stwierdził: Zdaniem PINB w M. brak jest obecnie podstaw do uznania, że wykonane w 2013 r. roboty budowlane utwardzenia powierzchni gruntu części działki nr ewid. gr. [...] objęte są nieostatecznym pozwoleniem na budowę z dnia 12.07.2016 r. znak: [...] Argumentem w tym zakresie może być (m.in.) fakt, że mapa do celów projektowych z dnia 01.12.2015 r., stanowiąca podstawę do sporządzenia projektu zagospodarowania działki nr ewid. gr. [...], uwzględnia te roboty budowlane jako istniejący (przed przystąpieniem do etapu projektowania inwestycji) element zagospodarowania działki/terenu. Zgodnie ze stanowiskiem organu II instancji, ustalenia PINB stały się dla niego wiążące w przedmiotowej sprawie bowiem zgodnie z przepisem art. 32 ust. 4a ustawy Prawo budowlane nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1. W związku z powyższym, organ odwoławczy wyraził opinię, że analiza całościowa materiału dowodowego nie potwierdza zarzutów podniesionych w odwołaniu. Organ odwoławczy dokonał całościowej analizy prawnej poszczególnych zarzutów wskazanych w odwołaniu, stwierdzając, że odnosząc się do wyrażonego w odwołaniu oświadczenia, iż sieć wodno - kanalizacyjna biegnie po działce sąsiedniej, a skarżący nie wyrazi zgody na podłączenie mediów do przedmiotowej inwestycji po Jego działce, wyjaśnił na podstawie projektu budowlanego, iż odprowadzenie ścieków z projektowanego budynku będzie się odbywać przebudowaną (w związku z rozbiórką budynku starego sklepu), istniejącą zewnętrzną instalacją kanalizacyjną do istniejącego zbiornika na ścieki sanitarne, natomiast zaopatrzenie w wodę poprzez przebudowywaną również istniejącą zewnętrzną instalację wodociągową. Organ podkreślił, iż przyłącze do działki nr [...] jest, zgodnie z oświadczeniem projektanta, w dobrym stanie technicznym, wykonane zostało zgodnie z obowiązującym prawem i nie jest objęte zakresem prac projektowych. Zarzut, iż zatwierdzony projekt nie posiadał informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia jest chybiony. Informacja ta znajduje się na str. 28 projektu budowlanego. Za treść informacji odpowiedzialny jest uprawniony projektant. Również podniesiony w odwołaniu zarzut, zbyt bliskiego usytuowania śmietnika od strony działki skarżącego jest chybiony. Odległość ta, jak wskazuje rysunek projektu zagospodarowania terenu, od strony działki nr [...], wynosi - 3.40 m, co jest zgodne z § 23 warunków technicznych. Na koniec odnosząc się do zarzutu, iż projektowany zjazd nie spełnia kryterium zjazdu publicznego, wyjaśnia się że zjazd ten jest istniejący. Ponadto, zgromadzone akta sprawy wskazywały, że przedmiotowa inwestycja, obejmująca, budowę budynku handlowego z wewnętrznymi instalacjami: wody, kanalizacji, centralnego ogrzewania i elektryczną, - przebudowę istniejących zewnętrznych instalacji wody i kanalizacji, - budowę wewnętrznej linii zasilającej energetycznej (w.l.z.),- rozbiórkę budynku sklepu, na działce nr ewid. [...] w M. gm. G. jest zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego Uchwałą nr [...] Rady Gminy G. z dnia 26 lutego 2015 roku w sprawie: miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 20 sołectw Gminy G. dla działki nr ewid.[...] w obrębie M.. Projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Przedmiotowa inwestycja nie naruszała interesów osób trzecich, chronionych art. 5 Prawa budowlanego. Inwestor przedstawił oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt budowlany spełnia wymagania podane w art. 34 ust. 1, 2 i 3 w/w. ustawy, sprawdzono zgodność projektu budowlanego z ustaleniami planu miejscowego, a także wymaganiami ochrony środowiska oraz zgodność projektu zagospodarowania działki z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, sprawdzono kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz wykonanie projektu przez osoby uprawnione, (art. 35 ust. 1). W powyższym zakresie nie stwierdzono uchybień. Organ wskazał, iż analiza przedłożonego materiału dowodowego nie wykazała naruszenia prawa materialnego, które uprawniałoby organ administracji architektoniczno-budowlanej do zakwestionowania prawidłowości przedmiotowej inwestycji. Przedmiotowa inwestycja nie narusza występujących w obszarze oddziaływania uzasadnionych interesów osób trzecich. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję wpłynęła skarga skarżącego R. P.. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W powyższej skardze, skarżący wskazał, że wydana decyzja jest rażąco sprzeczna z szeregiem przepisów. Wskazał, że organ bezzasadnie oparł się na ustaleniach PINB, że roboty budowlane w 2013 r. polegały jedynie na utwardzeniu powierzchni gruntu działki nr ewid. gr. [...] gdy tymczasem są to stwierdzenia nieprawdziwe i nie mające odzwierciedlenia w stanie faktycznym. Jego zdaniem organ bezpodstawnie przyjął, że argumentem w zakresie nieobjęcia przedmiotowych robót pozwoleniem na budowę z dnia 12.07.2016 r. jest mapa dla celów projektowych z dnia 01.12.2015 r. która ma potwierdzać, iż roboty budowlane wykonane zostały przed etapem projektowania inwestycji. Podkreślił, iż takie postawienie sprawy jest niedopuszczalne w świetle przepisów prawa budowlanego, gdyż wystarczyłoby do sanowania samowoli budowlanej przedstawiać mapy do celów projektowych z których wynika, że dane roboty budowlane objęte są istniejącym, w chwili przystępowania do projektowania inwestycji, elementem zagospodarowania działki terenu. Obie wydane w sprawie decyzje są zdaniem skarżącego sprzeczne ze sobą, np. w uzasadnieniu decyzji organu I instancji stwierdza się wymijająco, że "ziemia z wykopów zostanie w całości zagospodarowana na działce inwestora i niedopuszczalny jest jej wywóz bądź składowanie na działce sąsiedniej." natomiast uzasadnienie u organu II instancji potwierdza, że prowadzone były jedynie roboty budowlane utwardzenia powierzchni gruntu. Nadto organ II instancji uznał za prawidłowe ustalenia dotyczące robót budowlanych polegających na zmianie odpływu jedynie na podstawie samego oświadczenia inwestora, że nie dokonał zmiany naturalnego spływu wód opadowych i jego wyjaśnienia, iż "nie jest wiadomym inwestorowi by nastąpiło podniesienie poziomu terenu działki [...] i w związku z tym by zaistniała możliwość doprowadzenia do zmiany stanu wód na gruncie ze szkodą dla działek sąsiednich". Skarżący zarzucił, iż wszystkie wyżej wymienione ustalenia są sprzeczne. Nieprawdziwe więc są zdaniem skarżącego wobec powyższego wyjaśnienia i oświadczenia inwestora w tym zakresie, tym bardziej, iż sam organ I instancji stwierdził w odpowiedzi na jedno z pism, iż "ziemia z wykopów zostanie w całości zagospodarowana na działce inwestora i niedopuszczalny jest jej wywóz bądź składowanie na działce sąsiedniej." Podkreślił, iż poziom terenu działki której dotyczy przedmiotowa decyzja, według skarżącego został na przeważającej jej części znacząco podniesiony poprzez nawiezienie mas ziemi bez uzyskania w tym zakresie jakichkolwiek pozwoleń. Powołał treść art. 29 ustawy Prawo wodne. W przedmiotowym stanie faktycznym inwestor, jak twierdzi skarżący, nie mając jakichkolwiek zezwoleń nawoził samowolnie ziemię podwyższając poziom działki na znacznym jej obszarze. Przedmiotowa decyzja niejako sanuje wcześniejsze sprzeczne z prawem posunięcia inwestora co jest niedopuszczalne. W ocenie skarżącego także nieprawidłowe są ustalenia organu, iż przyłącze wodociągowe do działki [...] jest w dobrym stanie technicznym. Są to stwierdzenia nieprawdziwe gdyż główny rurociąg wykonany jest w części z azbestowych rur o złej jakości. Natomiast od głównego rurociągu do działki nr [...] biegnie rura o bardzo małym przekroju, niedostosowana do funkcji jakie ma pełnić około 200 metrowy budynek. W ciągu ostatnich dwóch lat zdarzały się ich awarie. W tym zakresie oparcie się w ustaleniu stanu faktycznego przez organ II instancji na oświadczeniu inwestora jest nieprawidłowe. Zgodnie z § 26 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, działka budowlana, przewidziana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi, powinna mieć zapewnioną możliwość przyłączenia uzbrojenia działki lub bezpośrednio budynku do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektroenergetycznej i ciepłowniczej. Dlatego też niezgodne ze stanem faktycznym stwierdzenia zawarte w decyzji organu II instancji dotyczące istniejącego przyłącza wodociągowego w zakresie jego dobrego stanu technicznego z pominięciem faktu, że biegnie ono po nieruchomości której właściciel nie wyraził zgody na taki jej przebieg - są rażącym naruszeniem przepisów prawa budowlanego. Na etapie postępowania zarówno przed pierwsza jak i drugą instancją organy nie ustaliły prawidłowości i stanu technicznego rurociągu w należyty sposób. Skarżący podtrzymał także zarzut, iż doły chłonne (str. 23b - 23e projektu) są niewystarczające w stosunku do ilości wód oraz że nie zagwarantowano w projekcie, że wody opadowe skierowane będą do dołów chłonnych, a nie w kierunku działki sąsiedniej tym bardziej, iż nie uwzględniono w projekcie naturalnego pochylenia działki inwestora w kierunku działki skarżącego. W trakcie postępowania nie sprawdzono w należyty sposób przepuszczalności gleby, na której znajdować się będą doły chłonne. Stwierdzenia te są całkowicie pozbawione merytorycznych podstaw i nie zostały w należyty sposób udokumentowane. Skarżący zarzucił także decyzji organu II instancji, iż odnośnie umiejscowienia śmietnika/kosza na śmieci w związku z charakterem obiektu nie wzięto pod uwagę sposobu użytkowania obiektu po wybudowaniu i jego funkcji. W niniejszej skardze wskazano także na zarzut sprzeczności z przepisami prawa budowlanego zaprojektowania zjazdu, który nie zapewnia odpowiednich parametrów dla zjazdu, który w przedmiotowym przypadku ma charakter zjazdu publicznego z drogi wojewódzkiej (zjazd określony przez zarządcę drogi jako zjazd co najmniej do jednego obiektu, w którym jest prowadzona działalność gospodarcza, a w szczególności do stacji paliw, obiektu gastronomicznego, hotelowego, przemysłowego, handlowego lub magazynowego). Zjazd ten nie spełnia kryteriów dla zjazdu publicznego co skarżący podnosił w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Cele planowanej działalności gospodarczej są zbyt istotną zmianą w dotychczasowym sposobie użytkowania by można było uznać za prawidłowe stwierdzenia zawarte w decyzji organu II instancji, iż "zjazd ten jest już istniejący". Projektowany zjazd nie spełnia zatem wymogów w zmianie użytkowania i zmianie charakteru i przede wszystkim zakresu działalności, która będzie wykonywana po wybudowaniu obiektu. W najbliższej odległości znajduje się przejście dla pieszych, wysepka, skrzyżowanie, przystanek autobusowy, czego nie uwzględniono w projekcie zagospodarowania terenu, a co stwarza bezpośrednie zagrożenie dla stanu bezpieczeństwa ruchu pojazdów i pieszych. Decyzji organu II instancji skarżący zarzucił także, iż nie wzięła pod uwagę stopnia zacienienia planowanego obiektu dla nieruchomości sąsiednich, a w szczególności dla nieruchomości skarżącego, która z trzech stron będzie zacieniona, i która wskutek planowanej inwestycji starci swoje walory. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wyjaśniając motywy wyroku należy w pierwszej kolejności przypomnieć, że zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), kontrola sądowoadministracyjna sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."). W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach albo stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd, wobec tak sprecyzowanych kryteriów badania legalności, jest decyzja Wojewody, którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającej decyzji pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego obejmującego budowę budynku handlowego wraz z wewnętrznymi instalacjami i , przebudową instalacji zewnętrznych oraz rozbiórką budynku sklepu na działce nr [...] w M. gm. G.. Dokonując analizy zgromadzonych w sprawie dokumentów, a także mając na względzie uzasadnienia obu wydanych w sprawie decyzji Sąd uznał, że projekt budowlany przedłożony przez inwestora spełnił wszystkie wymogi konieczne do uzyskania pozwolenia na budowę. Wskazać trzeba, iż decyzja o pozwoleniu na budowę nie ma charakteru uznaniowego. Stanowi o tym wyraźnie przepis art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290), zwanej dalej: "Prawo budowlane", zgodnie z którym w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Z powyższego wynika, iż organ nie można odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, o ile przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany spełnia wymagania określone w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, a inwestor dopełnił czynności wymienionych w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Tym samym ocenie w niniejszej sprawie podlegało, czy zaskarżona decyzja zapadła z zachowaniem art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Wskazać należy, że zgodnie z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (pkt 1) oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (pkt 2). Dostrzec też trzeba, iż z przepisu art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego wynika, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ architektoniczno-budowlany sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W ocenie Sądu, akta sprawy wskazują na to, że organy orzekające dokonały sprawdzeń, o których mowa w ww. art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego i słusznie uznały, że przedstawiony projekt jest kompletny i zgodny miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego 20 sołectw Gminy G.. Inwestycja nie narusza również przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422) co do odległości planowanego budynku od granicy z działką sąsiednią i pozostałych granic. Powyższe wskazuje więc, że organy orzekające w sprawie pozwolenia na budynku handlowego na działce nr [...] w M. gm. G. wydały prawidłowe decyzje i brak jest podstaw prawnych do stwierdzenia ich nieważności bądź uchylenia. Inwestor i organy architektoniczno-budowlane obu instancji spełnili bowiem wszystkie wymogi, o jakich mowa w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Odnosząc się zatem do zarzutów skargi dotyczących bezpodstawnego przyjęcia przez organ II instancji, że roboty budowlane związane z utwardzeniem powierzchni gruntu działki nr [...] zostały wykonane przed etapem projektowania inwestycji stwierdzić należy, że są one nieuzasadnioną polemiką z zaprezentowanym stanowiskiem organu. Opartym , co istotne, na wynikach przeprowadzonego w tym względzie postępowania wyjaśniającego wraz z oględzinami terenu sporu, z którego wynika ponad wszelką wątpliwość, że inwestor dokonał utwardzenia działki w roku 2013, czyli przed wystąpieniem z wnioskiem w badanej sprawie, że toczy się w tym przedmiocie postępowanie legalizacyjne, zaś fakt wykonania robót w okresie wskazanym potwierdza dodatkowo mapa dla celów projektowych odzwierciedlająca rzędne terenu działki inwestycyjnej na grudzień 2015 r. Skarżący zaś w zarzutach nie podnosi żadnych rzeczowych argumentów dla możliwości rozważenia przyjęcia stanowiska przez niego prezentowanego. Ewentualna zaś zmiana stosunków wodnych na gruncie, akcentowana w skardze, nie może być przedmiotem badania w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę. Podobnie należy ocenić , jako całkowicie chybiony i nie poparty żadnymi kontrargumentami, zarzut dotyczący błędnego ustalenia przez organ odwoławczy, że zaprojektowane trzy doły chłonne są wystarczające dla przyjęcia odpowiedniej ilości wód opadowych z terenu inwestycji. Otóż organ oparł się w tym względzie na przyjętych rozwiązaniach szczegółowo opisanych w projekcie na kartach 2.3 do 2.4, a nadto projektant sporządził bilans wód opadowych i roztopowych dla działki nr [...], z których wynika, że zaprojektowane doły chłonne są w stanie przyjąć jednorazowo 10,2 mł wód opadowych, co gwarantuje ich rozsączenie w gruncie, zaś zaprojektowane odprowadzenie wód opadowych (w systemie odwodnienia liniowego na powierzchni terenu i kanalizacja deszczowa pod poziomem terenu) uniemożliwia spływ wód opadowych w kierunku działki sąsiedniej. Te ustalenia podziela także Sąd w całości. Zarzut złego stanu technicznego przyłącza wodociągowego do sieci wodociągowej i jego przebiegu po działce skarżącego, na który nie wyrażał on zgody, dotyczą z kolei materii, która pozostaje w tym postępowaniu poza zainteresowaniem organów administracji architektoniczno - budowlanej. Zarzuty te powinny zaś być podnoszone w stosunku do właściciela lub dysponenta sieci. Wreszcie zarzut skargi dotyczący zjazdu z drogi publicznej na teren inwestycji i jego nieodpowiednich parametrów jest także całkowicie chybiony z tego względu, że dotyczy on istniejącego już zjazdu, pozytywnie z resztą zaopiniowanego przez zarządcę drogi, który w ogóle nie był objęty wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę w niniejszej sprawie. Mając zatem na uwadze bezzasadność podniesionych zarzutów, Sąd skargę oddalił, orzekając na podstawie artr.151 p.p.s.a.