VI SA/Wa 228/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Asesor WSA Joanna Kruszewska - Grońska Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant st. sekr. sąd. Jarosław Kielczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2017 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę Przedmiotem skargi jest decyzja Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "UP") z [...] sierpnia 2016 r. nr [...], wydana na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2, art. 132 ust. 1 pkt 3 i art. 131 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 246 i art. 247 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410 ze zm., nazywanej dalej: "P.w.p.") oraz art. 100 K.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 P.w.p., po rozpoznaniu sprawy o unieważnienie w części prawa ochronnego na znak towarowy KRUK NIERUCHOMOŚCI o numerze [...] udzielonego na rzecz A. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą A. K. z siedzibą w W. (dalej: "Uprawniona", "Skarżąca"), wszczętej na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny wniesionego przez K. S.A. z siedzibą w W. (dalej: "Wnosząca sprzeciw"), którą UP: 1. unieważnił prawo ochronne na znak towarowy KRUK NIERUCHOMOŚCI o numerze [...] w części dotyczącej usług z klasy 36, tj.: usługi - administrowanie nieruchomościami, celne i kredytowe, doradztwo w sprawach ubezpieczeniowych, dzierżawa gospodarstw rolnych i majątku nieruchomego, informacja o ubezpieczeniach, pośrednictwo i wycena majątku nieruchomego, wynajmowanie mieszkań, ubezpieczenia, ubezpieczenia morskie i zdrowotne, administrowanie i dzierżawa nieruchomości, agencje i wycena nieruchomości, wycena: nieruchomości i ubezpieczeń, wycena kosztów naprawy nieruchomości zwłaszcza obiektów budowlanych, wynajmowanie pomieszczeń biurowych i mieszkań, zarządzanie: majątkiem nieruchomym i nieruchomościami; 2. w pozostałym zakresie sprzeciw oddalił; 3. zniósł wzajemnie między stronami koszty postępowania. Pismem z [...] maja 2014 r., Wnosząca sprzeciw, wniosła na podstawie art. 246 w związku z art. 132 ust. 1 pkt 3 oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., sprzeciw wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na sporny znak towarowy słowny "KRUK NIERUCHOMOŚCI" na rzecz Uprawnionej, przeznaczonego do oznaczania usług z klas 35, 36, 37 i 41. Wnosząca sprzeciw stwierdziła, że sporny znak towarowy jest podobny do przysługującego Jej, już wygasłego, znaku towarowego KRUK o numerze [...] oraz przysługującego Jej znaku towarowego KRUK o numerze [...]. Uznała, że porównywane znaki przeznaczone są do oznaczania podobnych usług z klasy 36, a same oznaczenia wykazują podobieństwo za sprawą wspólnego elementu słownego "KRUK". W odpowiedzi na sprzeciw, w piśmie z [...] września 2014 r., Uprawniona uznała sprzeciw za bezzasadny, stwierdzając, że usługi zarządzania majątkiem nieruchomym i nieruchomościami oraz zarządzanie majątkiem nie są tożsame. Uprawniona ponadto podniosła, że Wnosząca sprzeciw nie używa wskazanych znaków do oznaczania usług zarządzania nieruchomościami, a słowo "Kruk" nie ma oryginalnego charakteru, na co wskazuje okoliczność zarejestrowania licznych znaków towarowych zawierających to słowo. Jest to przede wszystkim nazwa gatunku ptaka, jak również występujące w Polsce nazwisko, które jest również nazwiskiem uprawnionej. Uprawniona zaznaczyła, że warstwa graficzna porównywanych znaków różni się w sposób istotny, zaznaczyła, że posiadała już prawo ochronne na znak towarowy o numerze [...] identyczny z przedmiotowym. Na rozprawie [...] marca 2015 r. Wnosząca sprzeciw sprecyzowała, że sprzeciw dotyczy wyłącznie usług z klasy 36. W pozostałym zakresie towarów i usług wycofała sprzeciw. Wskazała, iż podstawami prawnymi sprzeciwu są: art. 132 ust. 2 pkt 2, art. 132 ust. 1 pkt 3, art. 131 ust. 1 pkt 3, art. 129 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 129 ust. 2 pkt 3 P.w.p. UP wskazał w pierwszej kolejności, że w świetle art. 246 P.w.p. Wnosząca sprzeciw nie mogła skutecznie na rozprawie [...] marca 2015 r., a więc po upływie sześciu miesięcy od daty ogłoszenia w WUP-ie informacji o udzieleniu prawa ochronnego na sporny znak towarowy, rozszerzyć sprzeciwu przez wskazanie art. 129 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 129 ust. 2 pkt 2 i pkt 3 ustawy P.w.p., które nie zostały powołane przez niego w sprzeciwie. Tym samym UP nie wziął ich pod uwagę przy rozpatrywaniu zarzutów podniesionych przez Wnoszącą sprzeciw. UP wyjaśnił również, że Wnosząca sprzeciw powołała jako podstawę prawną sprzeciwu art. 131 ust. 1 pkt 3 P.w.p. dopiero w piśmie z [...] marca 2015 r., ale w piśmie z [...] maja 2014 r. zarzuciła, że sporny znak towarowy ma charakter mylący w odniesieniu do niektórych usług zawartych w zakresie ochrony spornego znaku towarowego, dlatego rozpatrzył również tę podstawę prawną. UP zanalizował zatem, czy prawo ochronne na sporny znak towarowy zostało udzielone wbrew ustawowym warunkom wymaganym do uzyskania ochrony określonym w art. 131 ust. 1 pkt 3, art. 132 ust. 2 pkt 2 i art. 132 ust. 1 pkt 3 P.w.p. w odniesieniu do usług ujętych w klasie 36. Dokonując oceny podobieństwa, na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., UP w pierwszej kolejności poddał ocenie podobieństwo samych usług. Wskazał, że sporny znak towarowy przeznaczony został do oznaczania usług z klasy 36, tj. usługi - administrowanie nieruchomościami, agencje: mieszkaniowe, nieruchomości, celne i kredytowe, agencje pośrednictwa w handlu nieruchomościami, doradztwo w sprawach ubezpieczeniowych, dzierżawa gospodarstw rolnych i majątku nieruchomego, informacja o ubezpieczeniach, pośrednictwo i wycena majątku nieruchomego, wynajmowanie mieszkań, sporządzanie umów najmu, ubezpieczenia, ubezpieczenia morskie i zdrowotne, administrowanie i dzierżawa nieruchomości, agencje i wycena nieruchomości, wycena: nieruchomości i ubezpieczeń, wycena kosztów naprawy nieruchomości zwłaszcza obiektów budowlanych, wynajmowanie pomieszczeń biurowych i mieszkań, zarządzanie: majątkiem nieruchomym i nieruchomościami. Natomiast przeciwstawiony znak towarowy KRUK o numerze [...] przeznaczony został do oznaczania między innymi usług z klasy 36, tj.: doradztwo w sprawach finansowych, prowadzenie agencji skupu długów, prowadzenie agencji ściągającej należności, prowadzenie analiz finansowych, zarządzanie finansami, zarządzanie majątkiem, informacja o zasobach finansowych, opinie i sondaże na temat kondycji finansowej przedsiębiorstw. UP uznał, że usługi zawarte w zakresie ochrony znaku spornego w klasie 36 jedynie w części wykazują podobieństwo do towarów i usług ujętych w zakresie ochrony znaku towarowego Wnoszącej sprzeciw o numerze [...]. UP uznał, że "usługi - administrowanie nieruchomościami, agencje kredytowe, doradztwo w sprawach ubezpieczeniowych, dzierżawa gospodarstw rolnych i majątku nieruchomego, informacja o ubezpieczeniach, pośrednictwo i wycena majątku nieruchomego, wynajmowanie mieszkań, ubezpieczenia, administrowanie i dzierżawa nieruchomości, agencje i wycena nieruchomości, wycena: nieruchomości i ubezpieczeń, wycena kosztów naprawy nieruchomości zwłaszcza obiektów budowlanych, wynajmowanie pomieszczeń biurowych i mieszkań, zarządzanie: majątkiem nieruchomym i nieruchomościami", mieszczą się w ogólnie zredagowanej usłudze "zarządzania majątkiem", zawartej w zakresie ochrony znaku towarowego Wnoszącej sprzeciw oraz podobne są do pozostałych usług finansowych zawartych w zakresie ochrony znaku przeciwstawionego. Natomiast pozostałe usługi zawarte w zakresie ochrony znaku spornego, takie jak "agencje: mieszkaniowe, nieruchomości, agencje pośrednictwa w handlu nieruchomościami, sporządzanie umów najmu", w ocenie UP, nie wchodzą w zakres ochrony znaku wnoszącego sprzeciw. Dotyczą one bowiem pośrednictwa w handlu nieruchomościami, których to usług przeciętny odbiorca nie pomyli z szeroko ujętymi usługami zarządzania majątkiem i usługami finansowymi. Usługi pośrednictwa świadczone są z udziałem handlowców, natomiast zarządzanie majątkiem i doradztwo finansowe wymaga wiedzy specjalistycznej z zakresu księgowości, finansów, prawa i gospodarki nieruchomościami. Przeciętni polscy odbiorcy odróżniają te usługi i udając się do biura pośrednictwa w obrocie nieruchomościami oczekują okazania im ofert sprzedaży lub zakupu nieruchomości. Natomiast, udając się do firmy świadczącej usługi zarządzania majątkiem oczekują, że firma taka doradzi i podejmie się zarządzania posiadanym już przez klienta majątkiem lub wykona usługę doradztwa finansowego. Wobec stwierdzenia podobieństwa części usług UP dokonał analizy porównawczej znaków towarowych na trzech płaszczyznach postrzegania: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, mając na uwadze to, że decydujące znaczenie dla oceny podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń ma kryterium ogólnego wrażenia, jakie znaki te wywierają na przeciętnym odbiorcy. UP opisał porównywane znaki wskazując, że sporny znak towarowy to słowno-graficzne oznaczenie "KRUK NIERUCHOMOŚCI", zapisane w dwóch rzędach - w górnym rzędzie widnieje wyraz "KRUK" zapisany pogrubioną czerwoną czcionką obwiedzioną czarnym konturem a w drugim rzędzie widnieje napis "NIERUCHOMOŚCI" zapisany pogrubioną czarną czcionką. Natomiast znak przeciwstawiony to słowno-graficzne oznaczenie KRUK, w którym wyraz "KRUK" zapisany pogrubioną czcionką umieszczony jest w dolnej części oznaczenia pod linią podkreślającą element graficzny w postaci zarysu głowy ptaka na tle półkola. Zarówno w znaku spornym jak i przeciwstawionym elementem dominującym jest wyraz "KRUK". Mimo, iż porównywane znaki zawierają jeszcze inne elementy słowne i graficzne to zarówno w znaku spornym jak i przeciwstawionym na pierwszy plan wysuwa się fantazyjny element słowny. W znaku przeciwstawionym jest to bowiem jedyny element słowny, natomiast w znaku spornym element "KRUK" jest zapisany dużo większą czcionką niż drugi element słowny "NIERUCHOMOŚCI". Zatem w warstwie wizualnej, mimo odmienności szaty graficznej w obydwu znakach dominuje fantazyjne słowo "KRUK". W warstwie fonetycznej, w ocenie UP, porównywane znaki wykazują podobieństwo. Obydwa znaki mają wspólny element "KRUK", przy czym w znaku przeciwstawionym jest to jedyny element słowny a w znaku spornym element ten jest odczytywany jako pierwszy. Ponadto słowo "KRUK" stanowi element fantazyjny, podczas gdy drugi element słowny w znaku spornym to opisowy wyraz "NIERUCHOMOŚCI". W warstwie znaczeniowej, UP stwierdził, że w obydwu znakach zawarty jest element słowny "KRUK", który mimo, że jest wyrażeniem fantazyjnym w odniesieniu do usług do oznaczania których przeznaczony jest sporny znak towarowy, to jest to słowo o określonym znaczeniu. "Kruk" to nazwa gatunku ptaka oraz popularne polskie nazwisko. Natomiast słowo "nieruchomości" zawarte w znaku spornym to element opisowy w odniesieniu do niektórych usług do oznaczenia których przeznaczone są porównywane znaki towarowe. Zatem porównywane znaki towarowe wykazują podobieństwo w warstwie znaczeniowej z uwagi na wspólny fantazyjny wyraz "KRUK". UP uznał, że przeciwstawione znaki towarowe są podobne w takim stopniu, zarówno w warstwach fonetycznej jak i znaczeniowej, że stwarzają ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia części usług, o którym mowa w art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. W ocenie UP, w sprawie zachodziło ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd polegające na tym, iż będą oni zakładać, że firma Uprawnionej jest powiązana z firmą Wnoszącej sprzeciw w zakresie usług zarządzania majątkiem, gdyż są to usługi specjalistyczne, skierowane do grupy odbiorców posiadających majątek, którego obsługa wymaga wsparcia wyspecjalizowanej firmy oraz chcących nabyć produkt finansowy czy ubezpieczeniowy. Przeciętny konsument jest osobą należycie poinformowaną, uważną i ostrożną, która świadomie poszukuje właściwego towaru i w sposób przemyślany wybiera pomiędzy dostępnymi na rynku markami. UP wskazał na ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd z uwagi na fakt, iż porównywane znaki towarowe są podobne, a także przeznaczone do oznaczania usług, pomiędzy którymi zachodzi związek polegający na ich konkurencyjności. UP nie stwierdził natomiast, aby w sprawie zachodziło ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia takich usług jak: agencje: mieszkaniowe, nieruchomości, agencje pośrednictwa w handlu nieruchomościami, sporządzanie umów najmu. Usługi te dotyczą pośrednictwa w handlu nieruchomościami, których przeciętny odbiorca nie pomyli z szeroko ujętymi usługami zarządzania majątkiem i usługami finansowymi. Usługi pośrednictwa świadczone są z udziałem handlowców, natomiast zarządzanie majątkiem i doradztwo finansowe wymaga wiedzy specjalistycznej z zakresu księgowości, finansów, prawa i gospodarki nieruchomościami. Przeciętni polscy odbiorcy odróżniają te usługi i nie uznają, że mogą być świadczone przez ten sam podmiot. Ponadto w świetle przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. okoliczność posiadania przez Uprawnioną wcześniejszego prawa ochronnego na znak towarowy nie ma wpływu na wynik niniejszego postępowania. O pierwszeństwie przesądza bowiem data zgłoszenia znaku, będącego przedmiotem niniejszej sprawy, do ochrony w UP. Przeciwstawiony w sprawie znak ma wcześniejsze pierwszeństwo. Na tej podstawie UP unieważnił prawo ochronne na znak towarowy KRUK NIERUCHOMOŚCI o numerze [...] w części dotyczącej usług z klasy 36, tj.: usługi - administrowanie nieruchomościami, doradztwo w sprawach ubezpieczeniowych, dzierżawa gospodarstw rolnych i majątku nieruchomego, informacja o ubezpieczeniach, pośrednictwo i wycena majątku nieruchomego, wynajmowanie mieszkań, ubezpieczenia, administrowanie i dzierżawa nieruchomości, agencje i wycena nieruchomości, wycena: nieruchomości i ubezpieczeń, wycena kosztów naprawy nieruchomości zwłaszcza obiektów budowlanych, wynajmowanie pomieszczeń biurowych i mieszkań, zarządzanie: majątkiem nieruchomym i nieruchomościami. Odnosząc się do podstawy prawnej z art. 132 ust. 1 pkt 3 P.w.p., powołanej przez Wnoszącą sprzeciw, UP wskazał, że okres dwóch lat, o którym mowa w tym przepisie, od wygaśnięcia prawa zapewnia kupującym odzwyczajenie się od znaku, którego ochrona wygasła, jako wskazującego na pochodzenie od pierwotnie uprawnionego. W tym okresie inna osoba niż poprzednio uprawniony nie może uzyskać prawa ochronnego. Przeciwstawione prawo ochronne na znak towarowy "KRUK" o numerze [...] wygasło [...] listopada 2009 r. Dwuletni okres, o którym mowa w tym przepisie, minął [...] listopada 2011 r. Natomiast zgłoszenie spornego znaku towarowego do ochrony zostało dokonane [...] lipca 2011 r., a zatem przed upływem dwuletniego okresu karencji. W związku z tym, że przeciwstawiony znak towarowy "KRUK" o numerze [...], to znak słowno-graficzny, w którym wyraz "Kruk", zapisany jest pogrubioną, czarną czcionką i widnieje na tle zarysu głowy ptaka, która widnieje na tle czarnego koła i że jest on przeznaczony do oznaczania, między innymi usług z klasy 36 tj.: doradztwo w sprawach finansowych, prowadzenie agencji skupu długów, prowadzenie agencji ściągającej należności, prowadzenie analiz finansowych, zarządzanie finansami, zarządzanie majątkiem, UP dokonując oceny podobieństwa na podstawie art. 132 ust. 1 pkt 3 P.w.p. zarówno usług, do których oznaczania przeznaczony był przeciwstawiony znak towarowy oraz sporny znak towarowy, jak również samych oznaczeń, doszedł do identycznych wniosków, jak w przypadku porównania spornego znaku towarowego oraz przeciwstawionego znaku towarowego o numerze [...]. UP stwierdził zatem, że zakres, w jakim należało unieważnić sporne prawo w oparciu o przepis art. 132 ust. 1 pkt 3 P.w.p., pokrywa się z zakresem ochrony, w jakim UP uznał za zasadne unieważnić sporne prawo w oparciu o przepis art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. Odnosząc się do podstawy prawnej z art. 131 ust. 1 pkt 3 P.w.p., powołanej przez Wnoszącą sprzeciw, UP wskazał, że zgodnie ze stanowiskiem doktryny "powołany przepis pozbawia zdolności rejestrowej oznaczenia, które ze względu na swoją treść mogłyby wprowadzić w błąd przeciętnego nabywcę towarów (znak mylący). Znak jest mylący, jeżeli przeciętny odbiorca na podstawie treści znaku może być wprowadzony w błąd w odniesieniu do jakichkolwiek właściwości towaru. Podstawą oceny jest pogląd przeciętnego nabywcy towarów. Sporne oznaczenie zawiera element słowny informacyjny "nieruchomości", a zatem wskazuje, że oznaczane nim usługi to usługi związane z nieruchomościami. Tymczasem usługi objęte ochroną spornego znaku, w postulowanym zakresie pozostałym do rozpatrzenia, to: usługi agencji celnych, ubezpieczenia morskie i zdrowotne, agencje: mieszkaniowe, nieruchomości, agencje pośrednictwa w handlu nieruchomościami, sporządzanie umów najmu. W świetle powyższego z uwagi na brak konotacji nie powinny być opatrywane znakiem towarowym zawierającym zwrot informacyjny nieruchomości, usługi agencji celnych, ubezpieczenia morskie i zdrowotne. Usługi te nie zawierają się bowiem w pojęciu "nieruchomości". Nie nawiązują nawet pośrednio do usług związanych z nieruchomościami. UP uznał, że oznaczanie wskazanych usług spornym oznaczeniem wprowadza w błąd odbiorców spodziewających się, że pod szyldem zawierającym napis "nieruchomości" skorzystają z usług dotyczących nieruchomości. Pozostałe usługi zawarte w zakresie ochrony spornego znaku towarowego, w ocenie UP, mogły być świadczone pod szyldem "KRUK NIERUCHOMOŚCI", bowiem dotyczą pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Zatem pomiędzy takimi usługami jak: agencje: mieszkaniowe, nieruchomości, agencje pośrednictwa w handlu nieruchomościami, sporządzanie umów najmu a oznaczeniem "KRUK NIERUCHOMOŚCI" nie wystąpi rozdźwięk pojęciowy z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy. UP uznał ostatecznie, że zachodzą przesłanki do unieważnienia spornego prawa w części dotyczącej usług z klasy 36, tj. usługi agencji celnych, ubezpieczenia morskie i zdrowotne, bowiem wobec tych usług sporny znak towarowy wykazuje charakter mylący, natomiast w pozostałym zakresie zachodzi zgodność pojęciowa pomiędzy usługami a zwrotem informacyjnym nieruchomości. Pismem z [...] stycznia 2017 r. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę zaskarżając decyzję UP z [...] sierpnia 2016 r., w części dotyczącej pkt 1 oraz pkt 3, wnosząc o jej uchylenie w zaskarżonej części oraz zasądzenie na Jej rzecz, zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów: art. 132 ust. 2 pkt 2, art. 132 ust. 1 pkt 3 i art. 131 ust. 1 pkt 3 P.w.p. poprzez: 1) uznanie, że: a) znaki towarowe Skarżącej oraz Wnoszącej sprzeciw są podobne w takim stopniu, zarówno w warstwach fonetycznej jak i znaczeniowej, że stwarzają ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd (co do pochodzenia części usług), o którym mowa w art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., oraz, że w związku z tym podobieństwem istnieje ryzyko skojarzenia przez odbiorców znaku spornego z wygasłym znakiem Wnoszącej sprzeciw (art. 132 ust. 1 pkt 3 P.w.p.), b) zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd polegające na tym, że będą oni zakładać, że firma Skarżącej jest powiązana z firmą Wnoszącej sprzeciw w zakresie usług zarządzania majątkiem, c) przyjęcie, że nie zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia takich usług jak: agencje: mieszkaniowe, nieruchomości, agencje pośrednictwa w handlu nieruchomościami, sporządzanie umów najmu - wskazując, że ww. usługi dotyczą pośrednictwa w handlu nieruchomościami, których przeciętny odbiorca nie pomyli z szeroko ujętymi usługami zarządzania majątkiem i usługami finansowymi, a jednocześnie przyjęcie przez organ, że ryzyko wprowadzenia w błąd dotyczy wskazanych w petitum zaskarżonej decyzji pozostałych usług związanych z nieruchomościami, mianowicie: usługi - administrowanie nieruchomościami, dzierżawa gospodarstw rolnych i majątku nieruchomego, pośrednictwo i wycena majątku nieruchomego, wynajmowanie mieszkań, agencje i wycena nieruchomości, wycena: nieruchomości i ubezpieczeń, wycena kosztów naprawy nieruchomości zwłaszcza obiektów budowlanych, wynajmowanie pomieszczeń biurowych i mieszkań, zarzadzanie: majątkiem nieruchomym i nieruchomościami, d) sporny znak może wprowadzać odbiorców w błąd, w szczególności co do charakteru, właściwości lub pochodzenia geograficznego towaru; 2) pominięcie przy dokonywaniu oceny podobieństwa konkurujących znaków, elementu słownego znaku Skarżącej, mianowicie słowa "nieruchomości", które jest elementem wyraźnie odróżniającym oba znaki w warstwie słownej oraz graficznej. W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała na brak podstaw do uznania, że wymienione w klasie 36 konkurujących znaków usługi są tożsame. W przypadku znaku Skarżącej, w klasie 36 wymieniono usługę "zarzadzanie: majątkiem nieruchomym i nieruchomościami". Natomiast odnośnie znaków wnoszącego sprzeciw, w klasie 36 podano m.in. usługę "zarządzanie majątkiem". Strona zauważyła, że Międzynarodowa Klasyfikacja Towarów i Usług (IX edycja), obowiązująca w dacie dokonywania zgłoszenia znaku Skarżącej, klasyfikuje jako odrębne usługi: zarządzenia majątkiem i zarządzanie majątkiem nieruchomym. Wprowadzone natomiast w wykazie towarów rozróżnienie dwóch rodzajów usług, tj. "zarzadzania majątkiem" i "zarządzania majątkiem nieruchomym" prowadzi do wniosku, że zarządzanie majątkiem dotyczy majątku innego niż nieruchomości (tj. majątku związanego z objętymi wskazaną klasą działalnościami w zakresie ubezpieczeń, działalności finansowej i bankowości). Znaki towarowe Wnoszącego sprzeciw przeznaczone są do oznaczania usług związanych z zarządzaniem majątkiem - innym niż nieruchomości. Skarżąca dodała, że organ całkowicie pominął okoliczność, że w chwili dokonywania przez Wnoszącego sprzeciw zgłoszenia znaku towarowego nr [...], nie prowadził on działalności gospodarczej w przedmiocie zarządzania nieruchomościami, jego zamiarem zatem nie było przeznaczanie tego znaku do oznaczania usług związanych z zarządzaniem majątkiem nieruchomym. Ponadto, wszelka działalność Wnoszącego sprzeciw związana z nieruchomościami została wykreślona z przedmiotu jego działalności [...] maja 2003 r. Dopiero w 2009 r. Wnoszący sprzeciw dodał do swojego przedmiotu działalności, działalność związaną z obsługa rynku nieruchomości, która później została zawężona i sprecyzowana do kupna i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek. Z tych samych względów, zdaniem Skarżącej, nie było zamiarem Wnoszącego sprzeciw oznaczania znakiem nr [...] usług związanych z zarzadzaniem nieruchomościami. Zatem, zdaniem Skarżącej, nie sposób było uznać, że wskazane przez Skarżącą oraz Wnoszącego sprzeciw w klasie 36 usługi - "zarzadzanie majątkiem" oraz "zarzadzanie: majątkiem nieruchomym i nieruchomościami" - są identyczne lub choćby podobne; dotyczą one bowiem całkowicie odmiennych przedmiotów i co więcej - są one towarami (usługami) odmiennie sklasyfikowanymi Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług (IX edycja). W konsekwencji, brak było podstaw do unieważnienia znaku Skarżącej w zakresie którejkolwiek z usług związanej z nieruchomościami. Za niezrozumiałe Skarżąca uznała stanowisko organu polegające na przyjęciu, że nie zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia takich usług jak: agencje: mieszkaniowe, nieruchomości, agencje pośrednictwa w handlu nieruchomościami, sporządzanie umów najmu - wskazując, że ww. usługi dotyczą pośrednictwa w handlu nieruchomościami, których przeciętny odbiorca nie pomyli z szeroko ujętymi usługami zarządzania majątkiem i usługami finansowymi (prowadzonymi przez wnoszącego sprzeciw), a jednocześnie przyjęcie przez organ, że ryzyko wprowadzenia w błąd dotyczy wskazanych w petitum zaskarżonej decyzji pozostałych usług związanych z nieruchomościami. Zdaniem Skarżącej, usługi, w zakresie których unieważniono ochronę na sporny znak towarowy, nie są usługami finansowymi, są usługami o podobnym charakterze jak usługi "pośrednictwa w handlu nieruchomościami" i również nie wymagają specjalistycznej wiedzy z zakresy księgowości, finansów, prawa i gospodarki nieruchomościami, a przeciętny odbiorca nie pomyli tych usług z szeroko pojętymi usługami zarzadzania majątkiem i usługami finansowymi. Zdaniem Skarżącej, organ nie dostrzegł, że dokonując oceny podobieństwa znaków należy ocenić podobieństwa konkurujących znaków w trzech płaszczyznach: znaczeniowej, fonetycznej i wizualnej lecz wydał rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie bazując wyłącznie na płaszczyźnie fonetycznej (warstwie słownej) obu znaków, mianowicie na występującym w obu znakach słowie "KRUK". Skarżąca podkreśliła, że użyte w konkurujących znakach słowo "kruk" nie ma oryginalnego, czy też wyjątkowego charakteru, na co wskazuje okoliczność zarejestrowania licznych znaków towarowych zawierających wskazane słowo, a przeznaczonym do oznaczania towarów z różnych klas. Jest to przede wszystkim nazwa gatunku ptaka, jak również powszechnie występujące w Polsce nazwisko, które jest również nazwiskiem Skarżącej (A. K.). Element słowny "kruk" znajduje się zatem w domenie publicznej i jego monopolizacja w granicach znaku towarowego powinna być oceniania bardzo ostrożnie. Organ nie dostrzegł też, że znak towarowy Skarżącej składa się z dwóch nierozerwanych członów: "kruk" oraz "nieruchomości" - jako wskazanie przedmiotu prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. W orzecznictwie podkreśla, że w sytuacji, kiedy pierwszy człon ma bardzo słabą zdolność odróżniającą na skutek używania go przez wiele podmiotów w wielu różnych znakach towarowych, znaczenie drugiej części znaku wzrasta i może być tak, że to właśnie ta druga część znaku ma znaczenie odróżniające i dominujące. Element słowny "nieruchomości" należy zatem uznać za wyraźnie odróżniający oba znaki w warstwie słownej (oraz również w warstwie graficznej) i element ten nie może być pominięty bądź deprecjonowany przy dokonywaniu oceny podobieństwa obu znaków. Skarżąca zarzuciła również, że warstwa graficzna znaków obu podmiotów różni się bardzo istotnie, co de facto całkowicie wyklucza konfuzję w obrocie. Oba znaki opatrzone są wyraźnie odróżniającymi się grafikami, zarówno co do ich kształtu jak i kolorystyki. Skarżąca zaznaczyła ponadto, że ewentualne podobieństwo oznaczeń powinno być oceniane z punktu widzenia przeciętnego konsumenta, który podejmuje decyzje dotyczące nabywania usług związanych z zarządzaniem nieruchomościami w sposób świadomy i rozważny. Skarżąca stwierdziła, że oba podmioty (Skarżąca i Wnoszący sprzeciw) należy w powszechnym mniemaniu przeciętnego odbiory (konsumenta), są kojarzone z całkowicie odmiennymi usługami. Wnoszący sprzeciw od wielu lat kojarzy się konsumentom przede wszystkim z windykacją należności, natomiast działalność prowadzona przez Skarżącą związana jest od wielu lat z nieruchomościami i w tym zakresie jest ona rozpoznawalna na rynku. Skarżąca prowadzi bowiem działalność związaną z pośrednictwem w obrocie nieruchomościami i zarządzaniem nieruchomościami od [...] roku. Przeciętny konsument nie kojarzy natomiast spółki wnoszącego sprzeciw z działalnością na rynku nieruchomości; tego typu usługi (zarzadzanie nieruchomościami) nie są nawet oferowane przez Wnoszącego sprzeciw na jego stronie internetowej [...]. Organ nie wyjaśnił podstawy ustalenia, że "zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd polegające na tym, że będą oni zakładać, że firma Skarżącej jest powiązana z firmą Wnoszącego sprzeciw w zakresie usług "zarządzania majątkiem", a przede wszystkim zarządzania nieruchomościami. Odnosząc się do przyjętej przez organ podstawy unieważnienia znaku ochronnego Skarżącej na podstawie art. 132 ust. 1 pkt 3 P.w.p., Skarżąca podniosła, iż z uwagi na wskazane już powyżej okoliczności, znaku towarowego Skarżącej oraz znaku towarowego Wnoszącego sprzeciw nie można uznać za znaki podobne. Brak podobieństwa obu znaków czyni koniecznym przyjęcie, że nie istnieje ryzyko skojarzenia przez odbiorców znaku spornego z wygasłym. W kwestii unieważnienia znaku Skarżącej na podstawie art. 131 ust. 1 pkt 3 P.w.p., Skarżąca zarzuciła, iż skoro organ uznał, że odbiorcy mają prawo oczekiwać, że oznaczenie zawierające element słowny informacyjny "nieruchomości" będzie stosowane do oznaczania usług związanych z nieruchomościami - to bezzasadne było dokonanie przez organ unieważnienia na tej podstawie usług związanych z nieruchomościami. W odpowiedzi na skargę UP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. Podstawę prawną sprzeciwu w niniejszej sprawie, wskazaną w ustawowym sześciomiesięcznym terminie od daty ogłoszenia w WUP informacji o udzieleniu prawa ochronnego na sporny znak towarowy, stanowiły art. 131 ust. 1 pkt 3, art. 132 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 2 P.w.p. Jak wynika z art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Przytoczony przepis ma zatem zastosowanie w danym stanie faktycznym wówczas, gdy łącznie spełnione zostały trzy przesłanki: podobieństwo lub identyczność znaków towarowych, podobieństwo lub identyczność towarów lub usług, do oznaczania których przeznaczone są dane znaki oraz istnienie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do źródła pochodzenia oznaczanych towarów lub usług, polegającego w szczególności na skojarzeniu znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym. Nie każde zatem podobieństwo pomiędzy znakami powoduje, na gruncie tego przepisu, niedopuszczalność rejestracji znaku towarowego, lecz takie, które nawet potencjalnie mogłoby wprowadzać odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów i usług, w szczególności poprzez ryzyko skojarzenia między znakami. Oznacza to, że w świetle art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., niedopuszczalna jest rejestracja znaku towarowego, gdyby w jej wyniku powstało prawo, którego zakres pokrywałby się chociaż częściowo z zakresem prawa z rejestracji z wcześniejszym pierwszeństwem. Zgodnie natomiast z art. 132 ust. 1 pkt 3 P.w.p., nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli znak ten jest identyczny lub podobny do wcześniej zarejestrowanego w Rzeczypospolitej Polskiej znaku towarowego, którego ochrona wygasła, jeżeli od daty wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy do dnia zgłoszenia podobnego znaku przez inną osobę nie upłynął, z zastrzeżeniem art. 133, okres 2 lat. Ten zatem przepis ma zastosowanie w danym stanie faktycznym wówczas, gdy łącznie spełnione zostały również trzy przesłanki: podobieństwo lub identyczność znaków towarowych, podobieństwo lub identyczność towarów lub usług, do oznaczania których przeznaczone są dane znaki oraz brak upłynięcia okresu 2 lat od daty wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy do dnia zgłoszenia podobnego znaku przez inną osobę. W obu przypadkach, badanie zasadności podniesionych przez Wnoszącego sprzeciw zarzutów, wymaga przeprowadzenia porównania podobieństwa oznaczeń oraz towarów i usług, do których oznaczania przeznaczone są porównywane znaki towarowe. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przystępując do porównania znaków towarowych należy najpierw ocenić podobieństwo lub identyczność towarów lub usług, do oznaczania których służą porównywane znaki. Dopiero przesądzenie o jednorodzajowości towarów lub usług implikuje konieczność dokonania porównania oznaczeń. W celu dokonania oceny podobieństwa towarów lub usług należy uwzględnić wszystkie istotne czynniki charakteryzujące wzajemny stosunek, w którym mogą one pozostawać. Czynniki te obejmują w szczególności charakter towarów bądź usług, ich przeznaczenie, sposób używania towarów, sposób i miejsca ich sprzedaży lub świadczenia usług, jak również to, czy te towary bądź usługi konkurują ze sobą czy też się uzupełniają. W niniejszej sprawie Wnoszący sprzeciw przeciwstawił spornemu, słowno-graficznemu znakowi towarowemu "KRUK NIERUCHOMOŚCI", dwa, słowno-graficzne znaki "KRUK" o nr [...] i [...]. Ten ostatni znak towarowy wygasł [...] listopada 2009 r., a więc dwuletni okres, o którym mowa w art. 132 ust. 1 pkt 3 P.w.p., minął po zgłoszeniu do ochrony spornego znaku towarowego, które miało miejsce [...] lipca 2011 r. Oba przeciwstawione znaki towarowe przeznaczone zostały do oznaczania m.in. usług z klasy 36 i odnośnie tych usług zakres ochronny obu znaków pokrywał się odnośnie sześciu usług, obejmując przy tym zarządzanie majątkiem, ale również doradztwo w sprawach finansowych, prowadzenie agencji skupu długów, prowadzenie agencji ściągającej należności, prowadzenie analiz finansowych, zarządzanie finansami. Przeciwstawiony znak towarowy o nr [...] obejmował również usługi z tej klasy: informacja o zasobach finansowych, opinie i sondaże na temat kondycji finansowej przedsiębiorstw. W ocenie Sądu, UP słusznie uznał, że usługi z klasy 36 zawarte w zakresie ochrony spornego znaku towarowego w części wykazują podobieństwo do usług z tej klasy ujętych w zakresie ochrony przeciwstawionych znaków towarowych, co po zbadaniu zasadności zarzutów Wnoszącego sprzeciw dało podstawę w oparciu o art. 132 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 2 P.w.p., do unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy w zakresie obejmującym usługi: administrowanie nieruchomościami, agencje kredytowe, doradztwo w sprawach ubezpieczeniowych, dzierżawa gospodarstw rolnych i majątku nieruchomego, informacja o ubezpieczeniach, pośrednictwo i wycena majątku nieruchomego, wynajmowanie mieszkań, ubezpieczenia, administrowanie i dzierżawa nieruchomości, agencje i wycena nieruchomości, wycena: nieruchomości i ubezpieczeń, wycena kosztów naprawy nieruchomości zwłaszcza obiektów budowlanych, wynajmowanie pomieszczeń biurowych i mieszkań, zarządzanie: majątkiem nieruchomym i nieruchomościami. Na tej podstawie UP nie unieważnił prawa ochronnego na sporny znak towarowy przeznaczony do oznaczania usług z tej klasy: agencje: mieszkaniowe, nieruchomości, celne, agencje pośrednictwa w handlu nieruchomościami, sporządzanie umów najmu, ubezpieczenia morskie i zdrowotne. Sąd zgadza się z UP, że usługi w zakresie których UP unieważnił prawo ochronne na sporny znak towarowy, mieszczą się w ogólnie zredagowanej usłudze "zarządzanie majątkiem" znajdującej się w zakresie ochrony przeciwstawionych znaków towarowych, jak również są podobne do pozostałych usług z klasy 36 zawartych w zakresie ochrony przeciwstawionych znaków towarowych. UP prawidłowo wskazał, że tego rodzaju usługi – zarządzanie majątkiem oraz usługi finansowe, wymagają specjalistycznej wiedzy z zakresu księgowości, finansów prawa i gospodarki nieruchomościami. Sąd też zgadza się z UP, że pozostałe usługi z klasy 36, znajdujące się w zakresie ochrony spornego znaku towarowego, można ująć w ogólnej kategorii usług pośrednictwa w handlu nieruchomościami, których przeciętny odbiorca nie pomyli z usługami zarządzania majątkiem oraz usługami finansowymi i które są świadczone w biurach pośrednictwa w obrocie nieruchomościami poprzez przedstawienie odpowiedniej oferty. Sąd stwierdza, że przedstawiona przez Skarżącą argumentacja dotycząca faktu, że Międzynarodowa Klasyfikacja Towarów i Usług (IX edycja), obowiązująca w dacie dokonywania zgłoszenia znaku Skarżącej, klasyfikuje jako odrębne usługi: zarządzenia majątkiem i zarządzanie majątkiem nieruchomym oraz zarządzanie finansami, co oznacza zdaniem Skarżącej, że są to różne usługi i że zarządzanie majątkiem dotyczy majątku innego niż nieruchomości, nie oznacza, że UP dokonał wadliwego porównania podobieństwa usług, do których oznaczania przeznaczone były porównywane znaki towarowe. Należy zauważyć, że przeciętny odbiorca omawianych usług, nie zna dokładnie Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług, zwłaszcza wyróżnienia poszczególnych usług w ramach danej klasy. W praktyce zatem, przeciętny odbiorca, dobrze zorientowany i uważny, nie dokonuje analizy usług oznaczonych danym znakiem towarowym przez pryzmat Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług. Przeciętny odbiorca będzie zatem postrzegał usługę zarządzania majątkiem jako usługę szerszej kategorii obejmującą swym zakresem również usługę zarządzania majątkiem nieruchomym. Należy też wskazać, że Międzynarodowa Klasyfikacja Towarów i Usług nie klasyfikuje towarów i usług w taki sposób, że nie zachodzi pomiędzy poszczególnymi zakresami wyróżnionych towarów i usług relacja zawierania się jednych w drugich, czy też nakładania się części tych zakresów. Dlatego też argumentacja Skarżącej nie dowodzi błędnej oceny podobieństwa omawianych usług, dokonanej przez UP w niniejszej sprawie. Sąd zauważa też, że przy ocenie podobieństwa porównywanych znaków towarowych nie ma znaczenia faktyczny zakres działalności gospodarczej podmiotu uprawnionego do danego znaku towarowego. UP nie udziela prawa ochronnego na dany znak towarowy tylko w takim zakresie w jakim zgłaszający prowadzi działalność gospodarczą, lecz w takim w jakim znak został zgłoszony do ochrony jeżeli oczywiście nie występują przeszkody w udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy w zgłoszonym zakresie. Porównaniu zatem podlegają zakresy ochrony porównywanych znaków towarowych, a nie zakres używania znaków towarowych, a nie zakres działalności uprawnionych do danych znaków towarowych. Dlatego też w niniejszej sprawie nie ma znaczenia, podnoszona przez Skarżącą okoliczność, że Wnoszący sprzeciw nie prowadził działalności gospodarczej w przedmiocie zarządzania nieruchomościami. UP uznał również podobieństwo samych porównywanych oznaczeń, a Sąd nie dopatrzył się w analizie organu uchybień, które mogłyby stanowić podstawą uchylenia zaskarżonej decyzji. Oceny podobieństwa oznaczeń dokonuje się w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, mając na uwadze to, że decydujące znaczenie ma kryterium ogólnego wrażenia, jakie znaki te wywierają na przeciętnym odbiorcy. Porównywane znaki są znakami słowno-graficznymi. Należy podkreślić, że o ile przeciętny konsument normalnie postrzega znak towarowy jako całość i nie oddaje się badaniu jego różnych detali, to co do zasady najłatwiej zapamiętywane są dominujące i odróżniające go cechy. Dokonując analizy podobieństwa przedmiotowych oznaczeń UP trafnie uznał, iż dominującym elementem w porównywanych znakach jest element słowny "KRUK", jeżeli natomiast elementem dominującym w porównywanych znakach są ich cechy wspólne, jak w niniejszej sprawie, to zachodzi między nimi podobieństwo stwarzające ryzyko konfuzji w znaczeniu art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. Sporny, słowno-graficzny znak towarowy złożony jest z dwóch wyrazów "KRUK" i "NIERUCHOMOŚCI", zapisane jedno pod drugim, w górnym rzędzie wyraz "KRUK" zapisany pogrubioną czerwoną czcionką obwiedzioną czarnym konturem, a w drugim rzędzie wyraz "NIERUCHOMOŚCI" zapisany pogrubioną czarną czcionką. Przeciwstawiony, słowno-graficzny znak towarowy o nr [...] zawiera jeden element słowny "KRUK", zapisany pogrubioną czcionką, umiejscowiony w dolnej części oznaczenia pod linią podkreślającą element graficzny w postaci zarysu głowy ptaka na tle półkola. Drugi przeciwstawiony, słowno-graficzny znak towarowy o nr [...] zawiera również jeden element słowny "KRUK", zapisany pogrubioną, czarną czcionką i umiejscowiony w dolnej lewej części znaku poniżej głowy ptaka, która widnieje na tle czarnego koła. We wszystkich znakach na pierwszy plan wysuwa się słowny element "KRUK", w przeciwstawionych znakach jako jedyny słowny element, a w znaku spornym, jako zapisany znacznie większą czcionką niż drugi słowny element "NIERUCHOMOSCI". Dlatego w warstwie wizualnej widoczne jest podobieństwo porównywanych znaków, pomimo różnic elementów graficznych w tych znakach. Wspólny element słowny "KRUK" jedyny w przeciwstawionych znakach towarowych, w znaku spornym odczytywany jako pierwszy sprawia, że porównywane znaki wykazują również podobieństwo w warstwie fonetycznej. UP, słusznie wskazał, że słowny element "KRUK" występujący w porównywanych znakach, stanowi fantazyjny element w odniesieniu do usług do oznaczania których przeznaczone są porównywane znaki towarowe, natomiast drugi element słowny "NIERUCHOMOSCI" w spornym znaku, stanowi opisowy element wskazujący na rodzaj towaru, którego dotyczą usługi oznaczane spornym znakiem towarowym. Niezależnie do tego element "KRUK" odnosi się do gatunku ptaka, jak również stanowi popularne nazwisko, [...]. Nie ulega zatem wątpliwości również znaczeniowe podobieństwo porównywanych znaków. Nie można zgodzić się ze Skarżącą, że UP wydał rozstrzygnięcie bazując wyłącznie na płaszczyźnie fonetycznej w związku z występującym we wszystkich znakach wyrazu "KRUK". Organ wykazał bowiem podobieństwo porównywanych znaków towarowych na wszystkich trzech płaszczyznach porównawczych, co rzutuje na ogólne wrażenia, jakie znaki te wywierają na przeciętnym odbiorcy. Nie dochodzi zatem w niniejszej sprawie do sytuacji, w której podobieństwo znaków na jednej płaszczyźnie jest neutralizowane na innej płaszczyźnie. Należy zgodzić się ze Skarżącą, że słowo "KRUK" nie ma oryginalnego i wyjątkowego charakteru, a więc też silnej zdolności odróżniającej. Należy jednak zauważyć, że elementy graficzne porównywanych znaków również nie należą do takich, które wysuwałyby się na pierwszy plan przed słowny element "KRUK" nabierając różnicującego znaczenia. Także drugi słowny element w spornym znaku – "NIERUCHOMOSCI", nie nabywa znaczenia odróżniającego, na skutek słabej zdolności odróżniającej słowa "KRUK", ponieważ jest to nie posiadający mocy dystynktywnej, opisowy element znaku spornego. Z tych względów Sąd stwierdza, że UP słusznie uznał podobieństwo porównywanych znaków towarowych, które rozpatrywane na gruncie art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., stwarza ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia części usług w zakresie których organ unieważnił prawo ochronne na sporny znak towarowy. UP oceniał podobieństwo przedmiotowych znaków według dominującej, mającej dystynktywny charakter, cechy wspólnej znaków, wpływającej w sposób decydujący na ogólne wrażenia jakie wywołują te znaki towarowe na potencjalnym odbiorcy usług, do których odnoszą się te znaki. Podobieństwo tego elementy na płaszczyźnie wizualnej i fonetycznej oraz fantazyjny charakter w warstwie znaczeniowej odnośnie usług, do których oznaczania przeznaczone są porównywane znaki, stwarza ryzyko wprowadzenia w błąd potencjalnego, nawet dobrze zorientowanego, uważnego który świadomie poszukuje właściwego towaru i w sposób przemyślany wybiera pomiędzy dostępnymi na rynku markami, odbiorcy. UP, prawidłowo uznał, że w sprawie zachodziło ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd polegające na tym, iż odbiorcy będą zakładać, że firma Skarżącej jest powiązana z firmą Wnoszącego sprzeciw w zakresie usług zarządzania majątkiem, gdyż są to usługi specjalistyczne, skierowane do grupy odbiorców posiadających majątek, którego obsługa wymaga wsparcia wyspecjalizowanej firmy oraz chcących nabyć produkt finansowy czy ubezpieczeniowy. Ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd wynika z faktu, że porównywane znaki towarowe są podobne na wszystkich płaszczyznach porównawczy, jak również z faktu podobieństwa części usług do których oznaczania przeznaczone są przedmiotowe znaki towarowe. Sąd stwierdza również, że UP prawidłowo unieważnił, na podstawie art. 131 ust. 1 pkt 3 P.w.p., prawo ochronne na sporny znak towarowy w części dotyczącej usług agencji celnych, ubezpieczenia morskie i zdrowotne. Zgodnie z art. 131 ust. 1 pkt 3 P.w.p., nie udziela się praw ochronnych na oznaczenia, które ze swojej istoty mogą wprowadzać odbiorców w błąd, w szczególności co do charakteru, jakości lub, z uwzględnieniem ust. 3, pochodzenia geograficznego towaru. W świetle tego przepisu znak jest mylący, jeżeli przeciętny odbiorca na podstawie treści znaku może być wprowadzony w błąd w odniesieniu do jakichkolwiek właściwości towaru. W spornym znaku towarowym słowo "NIERUCHOMOSCI", stanowi opisowy element informujący odbiorcę o rodzaju towarów, których dotyczą usługi do których oznaczania przeznaczony jest ten znak towarowy. Przeciętny odbiorca na podstawie spornego znaku towarowego otrzymuje informację, że usługi oznaczone tym znakiem są związane z nieruchomościami. Nie są natomiast związane z nieruchomościami usługi: agencje celne, ubezpieczenia morskie i zdrowotne, w tym zakresie zatem sporny znak towarowy jest mylący i może wprowadzać w błąd odbiorców co do charakteru usługi nim oznaczonej. Sąd stwierdza, że ze względów omówionych powyżej niezasadny jest zarzut podniesiony w skardze, dotyczący naruszenia art. 131 ust. 1 pkt 3, art. 132 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 2 P.w.p. W tym stanie rzeczy wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), skargę oddalił.