III SA/Wa 2997/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 25 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę E. sp. z o.o. z siedzibą w S. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła w niniejszej sprawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2017 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Następnie na podstawie zarządzenia z dnia 5 września 2017 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braku formalnego jej skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 28 września 2017 r. Skarżąca nie odpowiedziała na powyższe wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Jak już wcześniej wskazano, w rozpoznawanej sprawie Skarżąca była wzywana do usunięcia braku formalnego jej skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi. Skarżąca do dnia wydania niniejszego postanowienia nie odpowiedziała na skierowane do niej wezwanie. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Jednocześnie wobec odrzucenia skargi Sąd uznał za bezprzedmiotowe rozpoznanie wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż na obecnym etapie postępowania strona skarżąca nie została jeszcze obciążona obowiązkiem uiszczenia żadnych kosztów sądowych.