II SAB/Wa 431/17
PostanowienieWSA w Warszawie2017-10-25
Skład orzekający: Iwona Maciejuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie rozpoznania odwołania jest dopuszczalna, jeśli odwołanie zostało skierowane do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie rozpoznania odwołania jest niedopuszczalna, gdy odwołanie zostało skierowane do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Obowiązkiem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej było jedynie przekazanie odwołania organowi właściwemu, co nie stanowi czynności podlegającej kontroli sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji o zwolnieniu ze służby. Skarżąca domagała się uznania propozycji pracy za decyzję administracyjną, stwierdzenia bezczynności organu i nakazania podjęcia działań prawnych. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że skarżąca przyjęła propozycję pracy, a odwołanie zostało skierowane do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, od którego nie przewidziano trybu odwoławczego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 25 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w przedmiocie rozpoznania odwołania z dnia [...] maja 2017 r. postanawia: odrzucić skargę.
B. M., reprezentowana przez pełnomocnika, pismem z dnia 18 sierpnia 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W.
w sprawie odwołania od decyzji administracyjnej o zwolnieniu skarżącej ze służby zawartej w propozycji pracy w KAS z dnia [...] maja 2017 r. nr [...]. Zarzucając istnienie bezprawnej i niezasadnej bezczynności Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W., wniosła o uznanie przez Sąd, że propozycja pracy jest w swej istocie decyzją administracyjną o zwolnieniu skarżącej ze służby, a także o stwierdzenie bezczynności organu w sprawie oraz nakazanie Dyrektorowi podjęcia stosownych działań prawnych tj. przekazanie odwołania do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej lub ewentualnie
o zobowiązanie organu do rozpoznania odwołania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Izby Administracji Skarbowej
w W., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Wskazał, że skarżąca pracę w administracji celnej rozpoczęła w dniu 1 czerwca 1993 r. Aktem mianowania z dnia [...] lipa 2000 r. została mianowana do służby celnej w Urzędzie Celnym w W. W związku z połączeniem w dniu 1 marca 2017 r. Izby Administracji Skarbowej w W. z Izbą Celną w W. oraz Urzędem Kontroli Skarbowej w W., a także zniesieniem urzędów celnych wraz z podległymi oddziałami celnymi, decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. przeniósł skarżącą do pełnienia służby w [...] w [...] Urzędzie Skarbowym W. Następnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. pismem z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] przedstawił skarżącej propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w W. W dniu [...] czerwca 2017 r. skarżąca złożyła oświadczenie o jej przyjęciu i od dnia [...] czerwca 2017 r. stała się członkiem korpusu służby cywilnej. Dotychczasowy stosunek służbowy przekształcił się w stosunek pracy zawarty na czas nieokreślony. Po złożeniu oświadczenia o przyjęciu propozycji pracy skarżąca złożyła w dniu [...] maja 2017 r. odwołanie od otrzymanej propozycji zawierającej decyzję o zwolnieniu ze służby, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i pozostawienie jej jako funkcjonariusza celnego w Służbie Celno-Skarbowej. W odpowiedzi z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. wyjaśnił skarżącej, że obowiązujące przepisy nie przewidują trybu odwoławczego od propozycji zatrudnienia przedkładanej funkcjonariuszowi celnemu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu
przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369.) - dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (§ 1). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (§ 2). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).
Przedmiotem skargi B. M. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w sprawie odwołania z dnia [...] maja 2017 r.
Z odwołania jednoznacznie jednak wynika, że skierowane zostało ono
do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Skoro B. M. wniosła odwołanie do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, to nie jest dopuszczalne kwestionowanie bezczynności Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w jego rozpatrzeniu. Okoliczność skierowania odwołania do Szefa KAS
za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej nie powoduje, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej może przyjąć to odwołanie do rozpoznania jako organ właściwy w sprawie. Stąd też skarga na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. nie jest w tym zakresie dopuszczalna. Obowiązkiem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie było natomiast zgodnie z
art. 133 K.p.a. przekazanie odwołania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej w terminie 7 dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie. To Szef KAS władny jest bowiem – wobec skierowania do niego odwołania – podjąć w jego przedmiocie działania na gruncie K.p.a.
Czynność przesłania odwołania, o czym jest mowa w art. 133 K.p.a. nie stanowi jednakże żadnej z czynności, której niedokonanie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.
Wobec niedopuszczalności skargi na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania, brak było podstaw do dokonywania na gruncie tej sprawy rozważań co do charakteru pisma z dnia 15 maja 2017 r.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,
na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło