II SA/Kr 909/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędziowie : Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) Sędzia WSA Paweł Darmoń Protokolant: Maksymilian Krzanowski przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie M. G. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2017 r. sprawy ze skargi "D." Spółka Jawna w K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 19 maja 2017 r. znak: [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji skargę oddala. Sygn. akt II SA/Kr [...] UZASADNIENIE Prezydent Miasta K. w dniu 12 kwietnia 2013 r. wydał decyzję nr [...] znak: [...], którą zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego pn.: "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową na parterze, oraz garażem podziemnym, wraz z instalacjami wewnętrznymi: wód - kań., c.o., eNN, gazową, wentylacją mechaniczną elementami małej architektury (murami oporowymi), miejscami postojowymi nadziemnymi oraz zjazdem z drogi wewnętrznej, wraz z przyłączem kanalizacji ogólnospławnej, przy al. [...] w K., na działkach nr [...], [...], obr. [...] jedn. ewid. [...]". W związku z pismem Wspólnoty Mieszkaniowej budynku nr [...] przy [...] w K. z dnia 23 maja 2016 r. Prezydent Miasta K. postanowieniem wydanym dnia 16 czerwca 2016r., znak: [...] wznowił postępowanie administracyjne zakończone wydaniem decyzji nr [...] z dnia 12 kwietnia 2013 r. Pismem z dnia 23 czerwca 2016r. Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji pozwolenie na budowę nr [...] z dnia 12 kwietnia 2013 roku. Dnia 19 lipca 2016r. Prezydent Miasta K. wydał postanowienie, którym wstrzymał wykonanie decyzji Nr [...] z dnia 12 kwietnia 2013 r., znak: [...] W wyniku postępowania zażaleniowego Wojewoda postanowieniem wydanym dnia 29 września 2016 r., znak: [...] uchylił skarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem wydanym dnia 9 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Kr [...] oddalił skargę [...] Spółka Jawna z siedzibą w K. na opisane wyżej postanowienie Wojewody z dnia 29 września 2016 r. Następnie Prezydent Miasta K. wydał dnia 7 października 2016 r. postanowienie znak: [...], którym wstrzymał z urzędu wykonanie decyzji Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia 12 kwietnia 2013 r. znak: [...] W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji podniósł, że gabaryty oraz wysokość mającego powstać budynku uzasadniają przypuszczenie, iż wznoszony obiekt będzie oddziaływał na budynek Wspólnoty w sposób ograniczający dostępność światła słonecznego. Ponadto w podniesionej kwestii ewentualnego zacienienia zabudowanej działki nr [...] obręb [...] K. - [...] uzasadnione wydają się wątpliwości, czy planowana inwestycja została zaprojektowana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w tym przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać obiekty i ich usytuowanie. Zatem okoliczności wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia w wyniku wznowienia postępowania decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...], a co za tym idzie uzasadniają wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji na podstawie art. 152 § 1 Kpa na etapie, który zapewni ochronę interesów wszystkich stron postępowania. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył inwestor [...] Spółka Jawna z siedzibą w K., zarzucając zmianę trybu postępowania - z trybu wnioskowego na tryb z urzędu; ustalenie stanu faktycznego w szczególności prawdopodobieństwa uchylenia decyzji administracyjnej w wyniku wznowienia postępowania niezgodnie z rzeczywistością; dowolną ocenę materiału dowodowego zwłaszcza w zakresie problematyki zacienienia oraz wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej, pomimo iż w postępowaniu wznowieniowym nie ustalono okoliczności wskazujących na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia. Wojewoda postanowieniem z dnia 19 maja 2017 r., znak [...] uchylił zaskarżone postanowienie w całości i na podstawie art. 152 § 1 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.) i po ponownym rozpatrzeniu wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku [...] z dnia 23 czerwca 2016 r. w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia 12 kwietnia 2013r. znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu tego postanowienie organ II instancji wskazał, że w toku postępowania odwoławczego na podstawie art. 136 Kpa zlecił Prezydentowi Miasta K. uzupełnienie materiału dowodowego o enumeratywnie wymienione dokumenty oraz przeprowadził dowód z przesłuchania świadka oraz przesłuchania strony - osób upoważnionych do reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku [...] na okoliczność zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Na wstępie poruszono kwestię zachowania przez Wspólnotę Mieszkaniową Budynku [...] terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Wydając poprzednie rozstrzygnięcie z dnia 29 września 2016r. Wojewoda powziął wątpliwość co do daty dowiedzenia się o wydanej decyzji przez Wspólnotę Mieszkaniową. Wspólnota Mieszkaniowa w piśmie wszczynającym postępowanie podniosła, że o wydanej decyzji dowiedziała się z chwilą rozpoczęcia robót budowlanych, natomiast pełnomocnik inwestora dołączył do jednego z pism, złożonego w toku postępowania, kserokopię artykułu z Gazety Krakowskiej z dnia 25 maja 2016r., w którym autor cytuje podanego z imienia i nazwiska członka wspólnoty mieszkaniowej, który twierdził: "Rok temu nasza wspólnota poruszała temat budowy, wobec której protestowali wszyscy mieszkańcy. Podpisywaliśmy nawet petycje do miasta, która miała na celu wstrzymanie budowy. Potem rok ciszy, więc ludzie liczyli, że nic się nie dzieje i dziać nie będzie". Podkreślono, że organ administracji jest obowiązany z urzędu badać zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, bowiem wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, pomimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa, gdyż godzi w zasadę trwałości decyzji administracyjnych (wyrok NSA z dnia 28.01.2014 r., sygn. II OSK [...]). Organ przeprowadził szerokie postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego uznał, że Wspólnota Mieszkaniowa zachowała termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Co prawda z pism dostarczanych przez stronę wnioskującą oraz zeznań osób upoważnionych do reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej nie sposób ustalić konkretnej daty dziennej, bowiem padają daty między innymi: 5 maja 2016, (12 maja 2016 jako dzień otrzymania dokumentacji), 17 maja 2016, "z końcem maja". Jednakże z uwagi na fakt, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony dnia 23 maja 2016 r. wszystkie te daty mieszczą się w terminie, o którym mowa w art. 148 § 2 Kpa. Ponadto Wojewoda odmówił wiarygodności dowodowi w postaci artykułu prasowego z Gazety Krakowskiej z dnia 24 maja 2016r. w kontekście przeprowadzonego dowodu z zeznań świadka A. L., która pouczona o odpowiedzialności karnej za składanie nieprawdziwych zeznań z art. 233 § 1 ustawy Kodeks karny zaprzeczyła, jakoby udzielała wywiadu do prasy. Nadto odmawiając wiary temu dowodowi Wojewoda zauważył, iż wywiad nie był przez świadka autoryzowany, świadek to osoba w podeszłym wieku i nie mająca upoważnienia do wypowiadania się w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej. Nadto z informacji uzyskanych z Urzędu Miasta K. za pismem z dnia 21 grudnia 2016 r. wynika, że z rejestrów posiadanych przez Prezydenta Miasta K. wynika, że od dnia wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę nr [...] czyli od dnia 12 kwietnia 2013 r. do dnia 5 maja 2016 r. nie wpłynęło od Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku os. [...] pismo odnoszące się do przedmiotowej inwestycji. Organ odwoławczy nie podzielił także stwierdzeń pełnomocnika inwestora zawartych w piśmie z dnia 5 kwietnia 2017 r., bowiem z przedstawionych w niniejszym piśmie okoliczności nie wynika, że Wspólnota Mieszkaniowa przed miesiącem majem 2016 r. wiedziała o wydanej przez Prezydenta Miasta K. decyzji z dnia 12 kwietnia 2013 r., znała jej treść, a co za tym idzie uchybiła terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 152 § 1 Kpa organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Ugruntowanym w orzecznictwie sądowym jest pogląd, który podzielił Wojewoda w niniejszej sprawie, iż skoro wstrzymanie wykonania decyzji na mocy art. 152 § 1 kpa dotyczy ostatecznej decyzji administracyjnej, to interpretacja przesłanek wstrzymania, z uwagi na zasadę trwałości decyzji ostatecznych, powinna mieć charakter ścieśniający. W przedmiotowej sprawie istotne jest to, iż przesłanką wznowienia postępowania jest zarzut niezawinionego braku udziału strony w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją. W pierwszej kolejności organ odwoławczy musiał zbadać czy wnioskująca Wspólnota Mieszkaniowa winna posiadać przymiot strony w postępowaniu, w którym wydano decyzję o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego. Z analizy zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Wspólnota Mieszkaniowa Budynku [...] w K. winna mieć przymiot strony w postępowaniu w sprawie zakończonej wydaniem dnia 12 kwietnia 2013r., decyzji nr [...], znak: [...], a jej pominiecie stanowiło uchybienie procesowe, jakiego dopuścił się Prezydent Miasta K.. Ponadto uznanie Wspólnoty za stronę nie jest jeszcze samo w sobie wystarczające do wstrzymania wykonania decyzji, gdyż organ musi mieć jeszcze podstawy do twierdzenia, że w wyniku wznowienia z tego powodu postępowania, dotychczasowa decyzja nie mogłaby się ostać tj. zapadłaby decyzja o odmowie wydania pozwolenia na budowę - nie odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej (art. 146 § 2 kpa). W niniejszym postępowaniu podstawę prawną wznowienia stanowił art. 145 § 1 pkt 4Kpa , a sprawa dotyczyła pozwolenia na budowę, zatem obowiązkiem organów było przeprowadzenie analizy, czy ze względu na rodzaj, usytuowanie, odległość, zacienianie, charakterystykę terenu, nieruchomość skarżącego jest w zasięgu oddziaływania inwestycji projektowanej. W toku wznowionego postępowania Wspólnota Mieszkaniowa podniosła, że gabaryty oraz planowana wysokość mających powstać budynków uzasadniają przypuszczenie, iż wznoszony obiekt będzie oddziaływał na budynek Wspólnoty w sposób ograniczający dostępność światła słonecznego. Z kolei Prezydent Miasta K. wstrzymując wykonanie decyzji z dnia 12 kwietnia 2013r., nr [...], znak: [...] stwierdził, iż do dnia wydania postanowienia nie otrzymał od inwestora wystarczającego materiału dowodowego wskazującego spełnienie przepisów § 13 i § 60 warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a wątpliwości organu co do prawidłowego nasłonecznienia mieszkań w budynku nr [...] [...] zostały poparte informacją fotograficzną pozyskaną z portalu GOOGLE MAPS oraz dodatkowo dla potwierdzenia dokonanej analizy w dniu 19.07.2016 r. wydrukowano z portalu GOOGLE MAPS zdjęcia i załączono do akt wznowieniowych sprawy. Ponadto przy użyciu programu "Bentley Microstation v8i" w tamtejszym organie wykonano analizę, na podstawie której stwierdzono, że istniejący budynek zlokalizowany na [...] nie posiada prawidłowego nasłonecznienia w stanie obecnym, a projektowany w sąsiedztwie budynek spowoduje dodatkowe ograniczenia nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w godzinach 7.00 - 17.00. W toku postępowania wznowieniowego Inwestor przedłożył do akt sprawy analizę zgłoszonych uwag, w skład której wchodzi również analiza nasłonecznienia. Wojewoda stwierdził, że została ona sporządzona przez osobę, która posiadała ku temu stosowne uprawnienia budowlane. Z analizy wynika, że zatwierdzona weryfikowaną decyzją inwestycja nie będzie powodowała ponadnormatywnego zacienienia budynku [...] jak również mieszkania zlokalizowane w północno - zachodnim narożniku budynku nr [...] będą miały zapewniony dostęp światła słonecznego przez co najmniej 3 godziny w dniach równonocy. Co więcej analiza nasłonecznienia została opracowana zarówno dla czasu zimowego jak i letniego. Podważeniem tego opracowania sporządzonego przez osobę uprawnioną nie może być dokumentacja wytworzona przez pracownika organu I instancji. Przede wszystkim informację fotograficzną pozyskaną z portalu GOOOGLE MAPS stanowią wydruki zdjęć Street View z 2013 i 2014r. obrazujące blok [...]. Z powyższych zdjęć wynika, że to blok [...] powoduje zacienianie działki inwestycyjnej. Zdjęcia nie zostały wykonane w dniach równonocy (21 marca, 21 września). Nadto nie określono godziny wykonania fotografii. Odnosząc się do sporządzonej Analizy nasłonecznienia dla budynków przy al. [...] w K. z 31.09.2016r. Wojewoda wskazał, że niewiadomym jest czy pracownik sporządzający przedmiotowa analizę posiadał stosowne uprawnienia budowlane. Wątpliwości budzi również określenie wykonania modelu budynku oraz jego usytuowanie. Na modelu 3D nie wprowadzono mapy do celów projektowych, nie został określony czas (letni czy zimowy). Zatem w/w analizę cechuje brak precyzji i brak uprawnień osoby ją sporządzającej. Jednakże w toku niniejszego postępowania do akt sprawy została włączona: I. Analiza nasłonecznia pomieszczeń w budynku mieszkalnym wielorodzinnym nr [...] na osiedlu [...] w K. [...] oraz w budynku projektowanym mieszkalnym wielorodzinnym, z częścią usługową w paterze i innych budynkach w kontekście projektowanego budynku mieszkalnego na dz. nr [...], [...] obr. [...], przy ul. [...] w K., II. Analiza przesłaniania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku mieszkalnym wielorodzinnym nr [...] na osiedlu [...] w K. - [...] oraz w budynku projektowanym w kontekście projektowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego na dz. nr [...], [...] obr. [...] [...], przy ul. [...] w K., sporządzona przez pracownika Urzędu Miasta K., który legitymuje się stosownymi uprawnieniami budowlanymi. Z powyższego opracowania wynika, że wszystkie mieszkania jednopokojowe usytuowane w północno - zachodniej części budynku wielorodzinnego [...] nr [...] z orientacją okien w kierunku projektowanego budynku nie mają zapewnionego czasu nasłonecznienia co najmniej 3 godziny w dniach równonocy (21 marca ) w godzinach 7°° - 17°°. Przepisowych 3 godzin nasłonecznienia, o których mowa w § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, brak jest już w istniejącym stanie, ponieważ dopływ światła słonecznego do okien następuje dopiero po godzinie 15 - tej, a od godziny 16°°, kiedy zaczynają się tworzyć warunki najlepszego nasłonecznienia okien światłem słonecznym - projektowany budynek zaczyna rzucać cień na okna pokoi, przyczyniając się do znacznego pomniejszenia powierzchni nasłonecznionych okien. Nadto stwierdzono w niej , że w dniu 21 marca w stosunku do projektowanych mieszkań wielopokojowych oznaczonych jako M nr [...] (na 2,3,4, kondygnacji) pokoje sypialne od strony północnej pozbawione są w ogóle światła słonecznego, a narożne pokoje mieszkalne posiadają czas nasłonecznienia równy 2,5 godziny, co nie spełnia warunku wynikającego z § 60 w/w rozporządzenia. Ustosunkowując się do powyżej opisanej analizy nasłonecznienia pełnomocnik Inwestora przedłożył dnia 10 maja 2017r. opinię [...] Sp. z o.o. z dnia 8 maja 2017r., z której wynika, że projektowany budynek nie zmniejszy długości obecnego czasu nasłonecznienia istniejących mieszkań w budynku nr [...]. Ponadto w stosunku do okien narożnych w mieszkaniach zlokalizowanych na [...] kondygnacji (M nr [...]) czas nasłonecznienia rozpatrywanych mieszkań należy liczyć od godziny 10.30. Wojewoda przypomniał, że w postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji nie bada się merytorycznie zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot postępowania wznowieniowego oraz konieczności ewentualnego jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Posłużenie się w art. 152 § 1 Kpa terminem "prawdopodobieństwa" nie można utożsamiać z terminami "udowodnienie" czy "uprawdopodobnienie", zatem nie ma podstaw do wymagania od organu chociażby uproszczonego dowodzenia o skutku w postaci uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Za wystarczające uznać należy wskazanie przez ten organ na takie możliwości. Powzięcie przez organ takiego przekonania może opierać się na materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdza, że analiza dotychczas zgromadzonego materiału dowodowego wykazała, że budynek wnioskującej Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku [...] w K. znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji, a Wspólnota Mieszkaniowa bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia 12 kwietnia 2013r. Nadto przedłożenie dopiero w toku postępowania wznowieniowego analiz nasłonecznienia sporządzonych przez osoby uprawnione, które merytorycznie się nie pokrywają, a co za tym idzie rodzą na tym etapie postępowania uzasadnione wątpliwości, co do zachowania przez projektowaną inwestycję warunków technicznych zwłaszcza w zakresie § 60 przedmiotowego rozporządzenia, wskazuje na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia. Uzasadniając orzeczenie reformatoryjne Wojewoda zauważył, iż zaskarżonym postanowieniem orzeczono o wstrzymaniu z urzędu wykonania decyzji z dnia 12 kwietnia 2013 r. - mimo, że wniosek o wznowienie i o wstrzymanie wykonania decyzji złożyła Wspólnota Mieszkaniowa. Zdaniem Wojewody należało orzec w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji rozpatrując wniosek Wspólnoty Mieszkaniowej, a nie działając z urzędu. Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty ponoszone w zażaleniu inwestora w przedmiocie uchybienia art. 61 § 1 Kpa, poprzez zmianę trybu orzeczenia o wstrzymaniu wykonania postanowienia. Wojewoda stwierdzając w/w naruszenia przepisów postępowania uchylił skarżone postanowienie w całości, a oceniając zgromadzony materiał dowodowy uznał, że jest wystarczający do wydania postanowienia merytorycznego, mając na względzie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa orzekł jak w sentencji. Opisane wyżej postanowienie zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie D. D.. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów prawa administracyjnego materialnego i procesowego, tj.: - art. 6, 7, 8 oraz 77 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez nieustalenie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, niedokładne zbadanie materiału dowodowego oraz naruszenie zasady zaufania do organów Państwa, - art. 107 § 3 w zw. z art. 126 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez zbyt skrótowe sformułowanie uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia. Na podstawie tych zarzutów skarżąca spółka wniosła o uchylenie w całości postanowienia Wojewody, a także o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przypisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Wojewoda nie wyjaśnił wyczerpująco wątpliwości co do daty dowiedzenia się o wydanej decyzji przez Wspólnotę Mieszkaniową. Zdaniem skarżącego, organ II instancji niewystarczająco pochylił się nad problemem przedawnienia. Pełnomocnik Inwestora wskazywał wielokrotnie, w tym ostatni raz w piśmie strony z dnia 5 kwietnia 2017 roku, że to na wnioskodawcy wnoszącym podanie o wznowienie postępowania spoczywa obowiązek udowodnienia, kiedy (w jakiej dacie) dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, tak aby możliwe było ustalenie, że podanie zostało złożone z zachowaniem terminu jednego miesiąca od tej daty. Dopiero po ustaleniu daty, w której strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, organ winien przedstawić swoje stanowisko co do kwestii zachowania terminu, które to stanowisko powinien poprzeć stosowną argumentacją zawartą w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. W związku z powyższym należy wskazać, że Wspólnota jako datę dowiedzenia się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia wskazuje różne terminy, co w szczególności widoczne jest na protokole z przesłuchania przed Urzędem Wojewódzkim z dnia 23 lutego 2017 roku. Wspólnota Mieszkaniowa wraz z zarządcą [...] S.A. wniosła do Rady Dzielnicy XVIII pisma z dnia 08 kwietnia 2016 roku oraz 19 kwietnia 2016 roku (których uwierzytelnione kopie załączono do skargi, a na ostatniej stronie pisma z dnia 8 kwietnia 2016 roku zostały zanonimizowane podpisy Zarządu Wspólnoty), w których zwraca się do Rady Dzielnicy o "cofnięcie pozwolenia na budowę", "protestuje przeciwko budowie na działce [...]" oraz twierdzi, że jej zdaniem "odległość pomiędzy blokiem [...] nowopowstałym budynkiem nie mieści się w jakichkolwiek granicach norm budowlanych", co świadczy o posiadanej wiedzy o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia a nawet znajomości projektu i pozwolenia na budowę. Powyższe bezsprzecznie wskazuje, że Wspólnota Mieszkaniowa wiedziała o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania przed dniem 08 kwietnia 2016 roku, w związku z czym podanie o wznowienie postępowania z dnia 23 maja 2016 roku, zostało złożone po terminie jednego miesiąca wymaganego art. 148 § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Zaskarżone postanowienie zostało więc wydane bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 7 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego) oraz wszechstronnego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego), a jego uzasadnienie nie odpowiada wymaganiom określonym w art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego. Tym samym naruszono także zasady ogólne, którymi organ powinien kierować się w postępowaniu administracyjnym zawarte w art. 6,7,8,11 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, a więc zasadę praworządności, nakazującą działanie na podstawie prawa, zasadę kontroli i nadzoru nad przestrzeganiem prawa w postępowaniu, wyjaśnienie stronie postępowania przesłanek, którymi się kierował, czy też zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Niniejsza sprawa dotyczy wyłącznie kwestii dopuszczalność wstrzymania wykonania decyzji, nie dotyczy zatem kwestii związanych z rozstrzygnięciem sprawy po wznowieniu postępowania. Jest to postępowanie względem całego postępowania wznowieniowego incydentalne, a obowiązki organu sprowadzają się do zbadania i oceny istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Zgodnie z art. 152 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Prawdopodobieństwo uchylenia decyzji dotychczasowej będzie zasadniczo pochodną stwierdzenia, a przynajmniej uprawdopodobnienia przyczyny wznowienia postępowania; wykluczają je natomiast pozytywne ustalenia co do okoliczności opisanych w art. 146 § 1 i 2 (por. R. Sawuła, Wstrzymanie wykonania..., s. 178). Trafne wskazówki co do wykładni art. 152 § 1 dał WSA w Krakowie w wyroku z dnia 23 września 2008 r., II SA/Kr [...], LEX nr 521343: "Wykonanie decyzji nie zostaje wstrzymane na podstawie art. 152 k.p.a. z mocy prawa. Podstawą wstrzymania wykonania decyzji jest istnienie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, a zatem gdy na podstawie akt sprawy organ wstępnie jest przekonany o uchyleniu decyzji. Norma z art. 152 k.p.a. winna być oceniana w zestawieniu z przepisem art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., gdyż dla wydania postanowienia w oparciu o art. 152 § 1 k.p.a., nie będzie podstaw w przypadku zaistnienia sytuacji przewidzianej w art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., czy też w przypadku, o jakim mowa w art. 151 § 2 k.p.a. Określenie «prawdopodobieństwa» powinno polegać na podaniu przesłanki wznowieniowej, która ma być zastosowana z jednoczesnym przytoczeniem okoliczności, które wskazują na tę konkretną przesłankę oraz omówieniu względów dla jakich zdaniem organu możliwe jest uchylenie konkretnej decyzji." (Kiełkowski, Tadeusz. Art. 152. W: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wolters Kluwer, 2015.) W kontrolowanej sprawie, wskazaną przez wnioskodawcę i rozważaną przez organ przesłanką wznowienia jest art. 145 pkt. 4 Kpa, tj. okoliczność, że Wspólnota Mieszkaniowa budynku [...] w K. (dalej: Wspólnota Mieszkaniowa) nie brała bez własnej winy udziału w postępowaniu (nie była stroną podstępowania o pozwolenie na budowę). Organ prawidłowo zbadał i ustalił, że Wspólnota Mieszkaniowa winna mieć przymiot strony w postępowaniu zakończonym wydaniem pozwolenia na budowę, albowiem budynek Wspólnoty Mieszkaniowej znajduje się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji. Parametry planowanej inwestycji, w szczególności: rodzaj zabudowy, odległość od budynku Wspólnoty Mieszkaniowej i związana z tym kwestia ograniczenia dostępu do światła słonecznego (zacienianie) została nie tylko przez organ teoretycznie rozważona, ale również przeprowadzone zostało w tym zakresie odpowiednie postępowanie dowodowe. W aktach sprawy znajduje się zarówno wykonana przez Organ I Instancji we własnym zakresie analiza nasłonecznienia z lipca 2016 r. z której wynika, że istniejący budynek Wspólnoty Mieszkaniowej już obecnie nie ma prawidłowego doświetlenia, a projektowany w sąsiedztwie budynek jeszcze ograniczenia te powiększy. Opracowanie to zostało przez organ II Instancji zakwestionowane, jako że nie zostało wykonane przez osobę uprawnioną. Analizę nasłonecznienia (wykonaną dla czasu zimowego i letniego) przedłożył także inwestor – z tej analizy wynika z kolei, że projektowana inwestycja nie będzie powodowała ponadnormatywnego zacieniania budynku Wspólnoty Mieszkaniowej. Dalej do akt dołączono również kolejne opracowanie tj. Analizę nasłonecznienia pomieszczeń w budynku mieszkalnym wielorodzinnym nr [...] na osiedlu [...] w K. [...] oraz w budynku projektowanym mieszkalnym wielorodzinnym z częścią usługową w parterze i innych budynkach w kontekście projektowanego budynku mieszkalnego na dz. nr [...],[...] obr. [...], przy ul. [...] w K. oraz Analizę przesłaniania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku mieszkalnym wielorodzinnym nr [...] na osiedlu [...] w K. [...] oraz w budynku projektowanym w kontekście projektowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego na dz. nr [...],[...] obr. [...] [...] przy ul. [...] w K., sporządzona przez mgr inż. arch. E. D. [...], która posiada w tym zakresie stosowne uprawnienia. Z tego opracowania wynika z kolei, że wymaganego nasłonecznienia nie będą miały zapewnione nie tylko niektóre z mieszkań budynku Wspólnoty, ale również część mieszkań w budynku projektowanym. Z kolei inwestor zanegował wyniki tej analizy, przedkładając opinię Pracowni [...] sp. z o.o. z której wynika, że projektowany budynek nie zmniejszy obecnego czasu nasłonecznienia w mieszkaniach w budynku Wspólnoty. Z tak zebranego materiału dowodowego wynika, że kwestia zapewnienia właściwego nasłonecznienia nie tylko w mieszkaniach znajdujących się w budynku Wspólnoty, ale także w mieszkaniach w projektowanej inwestycji, jest co najmniej sporna. Jednak z wszystkich przywołanych wyżej okoliczności można z całą pewnością wyciągnąć wniosek, że organ zbadał wystąpienie przesłanki wznowieniowej przywołanej przez wnioskodawcę – Wspólnotę Mieszkaniową i prawidłowo doszedł od przekonania, że została ona spełniona, a nadto, że przeprowadzono szczegółowe postępowanie związane z uprawdopodobnieniem okoliczności, które wskazują na możliwość uchylenie decyzji. Tym samym organ nie działał pochopnie lub przedwcześnie, miał na względzie to, że wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej winno być stosowane ostrożnie oraz także i tę okoliczność, że samo wszczęcie postępowania wznowieniowego nie jest tożsame z prawdopodobieństwem uchylenia decyzji wydanej w wyniku wznowienia postępowania. Wszystkie te okoliczności organ przedstawił w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Tym samym nie są zasadne zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania tj. art. 6, art. art. 7, art. 8, art. 77 § 1, i art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutu skargi, dotyczącego braku należytego zbadania zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie, wskazać należy co następuje. Zgodnie z art. 149 § 1 Kpa, wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Zgodnie z § 3 tego przepisu, odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia. Zgodnie natomiast z § 4, na postanowienie, o którym mowa w § 3, służy zażalenie. Tym samym, na postanowienie w sprawie wznowienia postępowania samoistne zażalenie nie przysługuje, a zatem po myśli art. 142 Kpa, postanowienie to strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Oznacza to, że w sprawie wstrzymania wykonania decyzji we wznowionym postępowaniu nie jest możliwa (ani konieczna) wiążąca wypowiedź organu, co do zachowania lub braku zachowania terminu do złożenie podania o wznowienie postepowania. Ze względu na fakt, iż okoliczność ta jest w sprawie sporna i konsekwentnie kwestionowana przez skarżącą, Wojewoda jednak także i w tym zakresie przeprowadził szczegółowe postępowanie wyjaśniające, zmierzające co najmniej do uprawdopodobnienia zachowania przez Wspólnotę terminu do złożenia podania o wznowienie, w kontekście wskazywanego przez skarżącą w toku postępowania artykułu prasowego z Gazety Krakowskiej z dnia 25 maja 2016 r. W tym celu organ przesłuchał świadków (k. 72-80 akt adm.) tj. głównie członków Wspólnoty Mieszkaniowej na okoliczność daty uzyskania wiedzy o wydanej decyzji i ustalił, że nastąpiło to w maju 2016 r., a zatem skoro podanie wniesione zostało w dniu 25 maja 2016 r., to niezależnie od wątpliwości co do daty dziennej pozyskania wiedzy o wydanej decyzji – termin do wniesienia podania został przez Wspólnotę Mieszkaniową zachowany. Zgodnie z wyrokiem NSA w Warszawie z dnia 13 stycznia 1998 r., II SA [...], z treści art. 152 § 1 wynika, że w przypadku zaistnienia przewidzianych w nim przesłanek wstrzymanie wykonania decyzji nie zależy od swobodnego uznania organu. Przeciwnie, jeśli zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji, tzn. gdy istnieje przekonanie o zasadności przesłanek wznowienia postępowania i gdy jednocześnie nie występuje przesłanka przedawnienia określona w art. 146 § 1, organ "wstrzyma", a zatem ma obowiązek wstrzymać wykonanie decyzji dotychczasowej. Wobec powyższego skarga jako bezzasadna została oddalona na zasadzie art. 151 p.p.s.a.