II SAB/Wa 806/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska (spr.), Sędziowie WSA Przemysław Szustakiewicz, Iwona Maciejuk, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 października 2017 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Stowarzyszenia Sędziów [...] z siedzibą w [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1. zobowiązuje Stowarzyszenie Sędziów [...] z siedzibą w [...] do rozpatrzenia wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] z dnia 5 października 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Stowarzyszenia Sędziów [...] z siedzibą w [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala wniosek o wymierzenie grzywny; 4. zasądza od Stowarzyszenia Sędziów [...] z siedzibą w [...] na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. [...] z siedzibą w W., dalej "Stowarzyszenie" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę (z dnia [...] listopada 2016 r.) na bezczynność Zarządu Głównego Stowarzyszenia Sędziów [...] z siedzibą w W., dalej "[...]", zarzucając bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2016 r. poprzez nieudostępnienie wnioskowanych informacji. Wskazując na powyższe Stowarzyszenie wniosło o: 1. uznanie, że [...] pozostaje w bezczynności w przedmiocie udostępnienia wnioskowanych informacji publicznych, 2. zobowiązanie do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznych zgodnie z wnioskiem, 3. uznanie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 4. wymierzenie grzywny w maksymalnej wysokości. W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie wskazało, że wnioskiem z dnia [...] września 2016 r. zwróciło się o udostępnienie następujących informacji: - jakie przedsięwzięcia od 2014 r., w których korzystano ze środków publicznych, prowadziło Stowarzyszenie Sędziów [...] - wniosło w tym względzie o przekazanie informacji o nazwie poszczególnych przedsięwzięć (projektów), wskazanie podmiotu przekazującego Stowarzyszeniu środki publiczne oraz podanie roku podpisania umowy związanej z przekazaniem środków publicznych (jeżeli została podpisana umowa). W dniu [...] października 2016 r. wpłynęła do Stowarzyszenia odpowiedź [...], z której wynikało, że dwa typy przedsięwzięć były realizowane ze środków publicznych Następnie [...] października 2016 r. Stowarzyszenie wysłało drugi wniosek o udostępnienie informacji, związanych z realizowanymi przedsięwzięciami ze środków publicznych o następującej treści: "Mamy w związku z tym prośbę o przesłanie informacji o wydatkach w ramach projektów o jakich Państwo nas poinformowali poprzez podanie kwoty wydatku, daty, strony wydatku (np. z kim była zawarta umowa), przedmiotu wydatku. Prosimy o przekazanie informacji w sposób i formie w jakiej Państwo mogą to zrobić z tym zastrzeżeniem aby to był powszechnie stosowany plik np. pdf." W odpowiedzi na wniosek "[...]" poinformowało o przedłużeniu terminu do udzielenia odpowiedzi. Następnie do poczty elektronicznej z dnia [...] listopada 2016 r. załączono odpowiedź zawierającą podstawowe informacje finansowe o realizowanych projektach. Odnośnie projektu "Wspólnie przeciw dyskryminacji. Sędziowie i organizacje na rzecz równego traktowania" przesłano informacje o źródłach finasowania, komentarz oraz "szczegółowe opisanie budżetu". Jednakże w udzielonej odpowiedzi nie znajdowały się informacje o wydatkach - kwoty wydatku, daty, strony wydatku (np. z kim była zawarta umowa), przedmiotu wydatku. Informacje związane z przeprowadzonymi szkoleniami dla sędziów w [...] również zostały przekazane w sposób ogólny. Podano kwotę zapłaconą, rzeczywistą kwotę do zapłaty, kwotę zwrotu oraz kategorie wydatków (np. noclegi, ubezpieczenie). Zdaniem Stowarzyszenia wniosek z [...] października 2016 r. nie został wykonany w całości. "[...]" nie udostępniło informacji zgodnie z wnioskiem, czyli szczegółowych wydatków np. stron umów. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] grudnia 2016 r. [...] wniosło o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazało, że pismem z dnia [...] października 2016 r. Stowarzyszeniu udzielona została odpowiedź na wszystkie zadane pytania we wniosku z dnia [...] września 2016 r. Dodatkowo podano otrzymane kwoty środków publicznych i ogólnie cele, na które zostały wydatkowane. W kolejnym wniosku z dnia [...] października 2016 r. skarżąca wnosiła o przesłanie informacji o wydatkach w ramach realizowanych projektów poprzez podanie: - kwoty i daty wydatku, - przedmiotu wydatku, - strony wydatku ( z kim była zawarta umowa). [...] pismem z dnia [...] października 2016 r. poinformowało Stowarzyszenie, że odpowiedź, ze względu na konieczność zgromadzenia żądanych informacji, nie może być udzielona w terminie [...] dni od dnia złożenia wniosku. Udzielona jednak zostanie w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące tj. do dnia [...] grudnia 2016 r. W odpowiedzi udzielonej pismem z dnia [...] listopada 2016 r. [...] wskazało sposób rozliczenia środków publicznych tj. kwoty, przedmiot i strony wydatku (podmioty z którymi zawierane były umowy) określając to w sposób zbiorczy i ogólny. Nie wskazano jedynie dat poszczególnych umów, bowiem taka szczegółowość żądania nie wynikała z treści wniosku. Stowarzyszenie nie wnosiło o uzupełnienie w jakikolwiek sposób przesłanej informacji, natomiast w dniu [...] listopada 2016r. sformułowało skargę na bezczynność. Dalej [...] wskazało, że dokumenty księgowe dotyczące wydatków również tych dotyczących środków publicznych, znajdują się w biurze firmy sprawującej obsługę księgową i mającej siedzibę w [...]. Dla sformułowania odpowiedzi na wniosek, konieczne było przesłanie tych dokumentów do siedziby [...]. Są one obszerne i składają się ze znacznej ilości kart (około 200 sztuk ). Nie wiadomo ostatecznie, bo wniosek w tym zakresie nie został jasno sformułowany, w jakiej formie miałaby zostać udzielona odpowiedź. Gdyby chodziło o opisanie każdej umowy i każdego rachunku za usługę czy świadczenie, co do daty, kwoty i podmiotu otrzymującego wynagrodzenie - to należy stwierdzić, że [...] nie dysponuje możliwością wytworzenia informacji w takiej formie. Zdaniem [...] prawo do uzyskania informacji publicznej może być realizowane m. in. przez wgląd do dokumentów. Uznając zatem prawo Stowarzyszenia do uzyskania żądanej informacji i podzielając przekonanie o konieczności uczynienia transparentnym procesu wydatkowania środków publicznych Zarząd zaproponował inny niż we wniosku sposób zapoznania się z żądaną informacją. [...] w piśmie z dnia [...] grudnia 2016 r. poinformowało Stowarzyszenie o możliwości zapoznania się z żądaną dokumentacją w siedzibie [...]. Pismo to zostało jednak wysłane omyłkowo do Biura Fundacji [...] Polska. Po ustaleniu, że doszło do pomyłki pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. Stowarzyszenie zostało poinformowane o możliwości zapoznania się z dokumentacją w wyżej opisany sposób. Zarząd [...] oczekiwał na odpowiedź Stowarzyszenia i uzgodnienie daty, w której można będzie zrealizować żądanie wniosku przez okazanie wskazanych w nim dokumentów. Zdaniem [...] nie pozostaje w bezczynności. Stowarzyszeniu zostały udzielone żądane odpowiedzi, bowiem konieczność ich uszczegółowienia nie wynikała z żądań obydwu wniosków. Z udzielonej przez [...] odpowiedzi m.in. wskazanych tam kwot i ilości zaangażowanych w realizację projektu podmiotów, jasno wynikała konieczność sporządzania wielu umów, w różnych datach oraz istnienie obszernej dokumentacji księgowej. Następnie [...] wskazało, że jeżeli zdaniem Stowarzyszenia istniała potrzeba uszczegółowienia odpowiedzi należało o nią wnosić. Natomiast reakcje Zarządu [...] na obydwa wnioski nie wskazywały na chęć zatajenia jakiejkolwiek informacji. Milczenie Stowarzyszenia zostało odebrane jako akceptacja sposobu załatwienia wniosku. W aktach administracyjnych sprawy złożonych w dniu [...] grudnia 2016 r. do Sądu, znajduje się pismo [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. skierowane do Biura Fundacji [...] Polska w T. informujące, że żądana przez wnioskodawcę informacja może zostać udostępniona poprzez wgląd do znajdujących się w posiadaniu [...] dokumentów księgowych objętych wnioskiem. Wyrażono też prośbę o podanie w terminie 14 dni konkretnej daty, w której przedstawiciel wnioskodawcy chciałby (w siedzibie Stowarzyszenia ul. [...]pok. [...], W.) zapoznać się z dokumentacją wskazaną we wniosku. Akta zawierały pismo tej samej treści skierowane do [...] Polska bez daty, z dopiskiem prosimy o wyrozumiałość wobec dosłania powyższego pisma po upływie dwóch miesięcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 780 ze zm.), dalej: P.p.s.a., odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Skarga zasługuje na uwzględnienie. W sprawie niniejszej, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, należy mieć na uwadze przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ), dalej "u.d.i.p.", która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania (art. 1 - 2 u.d.i.p.). Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 4 i 8 P.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 u.d.i.p. Stosownie do treści art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności, lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W myśl art. 149 § 2 P.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Wniosek o udostępnienie informacji publicznej podlega rozpatrzeniu w drodze czynności materialno-technicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. lub decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). Oczywistym zatem jest, że w przypadku niepodjęcia przez adresata wniosku takich prawnych form działania, strona może zwalczać stan jego opieszałości w drodze skargi na bezczynność w trybie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Strona ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez nią informacje są informacjami publicznymi i powinny być jej udzielone w trybie u.d.i.p. W przypadku takiej skargi, sąd dokonuje kwalifikacji żądanych informacji i w zależności od ich charakteru, podejmuje stosowne rozstrzygnięcie. Stwierdzając lub nie stwierdzając bezczynności organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, ocenia wówczas prawidłowość dokonania przez organ kwalifikacji wniosku, zapewniając stronie niezbędną ochronę sądową w zakresie dostępu do informacji publicznej. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność [...] w zakresie rozpoznania wniosku Stowarzyszenie z dnia [...] października 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej, złożonego w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Wprawdzie nawiązywał on do wniosku z [...] września 2016 r. skierowanego do tego samego podmiotu zobowiązanego, jednakże między stronami jest bezsporne, że na ten wniosek [...] udostępniła żądaną informację. W aktach złożonych w dniu [...] stycznia 2017 r. znajduje się znajduje się pismo Prezesa Zarządu Stowarzyszenia Sędziów [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. informujące o próbach udostępnienia wnioskodawcy żądanej przez niego informacji publicznej poprzez wgląd do dokumentów księgowych. Wobec braku reakcji ze strony skarżącej na propozycje, [...] wskazało, że koniecznym będzie wydanie decyzji o umorzeniu postępowania. Do pisma z dnia [...] stycznia 2017 r. dołączona została notatka służbowa sporządzona przez asystenta Zarządu [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. z rozmowy z p. B. W., z której wynika, czy [...] będzie w ogóle zainteresowany odwiedzinami w Biurze [...]. W dniu [...] stycznia 2017 r. wysłany został mail informujący o przesłaniu w dniu [...] grudnia 2016 r. pisma z zaproszeniem na spotkanie w celu sprawdzenia dokumentacji. Do pisma załączono pismo z [...] grudnia 2016 r. wysłane drogą pocztową (to samo co w aktach z [...] grudnia 2016 r.). Odnośnie zakresu podmiotowego wskazać należy na treść art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Przepis ten stanowi, iż zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: podmioty reprezentujące inne osoby i jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W świetle powyższej regulacji, nie ulega wątpliwości, że Stowarzyszenie Sędziów [...] mieści się w zakresie podmiotowym stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej, o ile korzysta ze środków publicznych. Również nie budzi wątpliwości, że wniosek Stowarzyszenia z dnia [...] października 2016 r. o wydatkach w ramach prowadzonych przez [...] projektów z wykorzystaniem środków publicznych poprzez podanie kwoty i daty wydatku, przedmiotu wydatku, strony wydatku (z kim była zawarte umowa) stanowi informację publiczną. Okoliczność ta nie była w niniejszej sprawie kwestionowana. W świetle powyższego uznać należy, że w niniejszej sprawie spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Skoro zatem żądanie Stowarzyszenia obejmowało udostępnienie informacji publicznej, obowiązkiem [...] było udzielenie informacji, o ile nie zachodziły okoliczności wyłączające możliwość jej udzielenia. Niezałatwienie zaś przez organ wniosku w zakresie żądania sformułowanego we wniosku z dnia [...] października 2016 r. w prawem przewidziany sposób, w zastrzeżonym do tego terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 ustawy), stanowi o jego bezczynności. Z akt sprawy wynika, że [...] pismem z dnia [...] października 2016 r. poinformowało stronę skarżącą, że odpowiedź ze względu na konieczność zgromadzenia żądanych informacji nie może być udzielona w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Udzielona jednak zostanie w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące, t.j. do dnia [...] grudnia 2016 r. Następnie w zakreślonym terminie [...] listopada 2016 r. przekazano Stowarzyszeniu informację o wydatkowaniu środków publicznych na projekt "[...]" oraz "[...]". W przydatku pierwszego przekazano szczegółowe opisanie budżetu z wskazaniem ogólnych kosztów projektu z rozbiciem na koszty bezpośrednie i koszty pośrednie, wynagrodzenia ekspertów i sędziów w połączeniu z czasem ich pracy i umową (zlecenie, część etatu, wolontariat), koszty materiałowe, wynajmu sal, koszty podróży. Odnośnie szkolenia dla sędziów [...] wskazało sądy, objęte szkoleniem, ogólne kwoty zapłacone, rzeczywistą kwotę do zapłaty oraz kwotę do zwrotu w odniesieniu do każdego z tych sądów, a w szczegółowym wyliczeniu ogólnie wydatki dotyczące ubezpieczenia, opłaty dla wykładowców, noclegi gości i prowadzących, gastronomię, salę konferencyjną (dodatkowe usługi). Jak stwierdzono w odpowiedzi na skargę w piśmie tym wskazano Stowarzyszeniu sposób rozliczenia środków publicznych tj. kwoty, przedmiot i strony wydatku (podmioty, z którymi zawierane były umowy) określając to w sposób zbiorczy i ogólny. We wniosku z [...] października 2016 r. Stowarzyszenie prosiło o informację o wydatkach poprzez podanie kwoty wydatku, daty, strony wydatku (np. z kim była zawarta umowa), przedmiotu wydatku. Sąd stwierdza, że takich informacji przekazane przez [...] opracowanie nie zawiera. Na podstawie tak ogólnych, zbiorczych danych nie można ustalić przedmiotu umów, dat i podmiotów, z którymi były zawarte. Po otrzymaniu skargi na bezczynność [...] skierowało do Stowarzyszenia pismo z dnia [...] grudnia 2016 r. informujące, że nie posiada środków osobowych, technicznych, ani też finansowych, przy pomocy których mogłoby udzielić informacji w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem. Żądana przez wnioskodawcę informacja może zatem zostać udostępniona poprzez wgląd do znajdujących się w posiadaniu [...] dokumentów księgowych objętych wnioskiem. Pismo to jednak zostało omyłkowo wysłane do innego podmiotu Fundacji [...] Polska. Następnie [...] grudnia 2016 r. pismo to zostało przekazane Stowarzyszeniu. W dniu [...] stycznia 2017 r. podmiot zobowiązany przesłał pismo informujące Sąd, że o próbach udostępnienia wnioskodawcy żądanej przez niego informacji publicznej poprzez wgląd do dokumentów księgowych. Wobec braku reakcji ze strony skarżącej na propozycje, [...] wskazało, że koniecznym będzie wydanie decyzji o umorzeniu postępowania. Do pisma z dnia [...] stycznia 2017 r. dołączona została notatka służbowa sporządzona przez asystenta Zarządu [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. z rozmowy z p. B. W., pismo z dnia [...] grudnia 2016 r. z zaproszeniem na spotkanie w celu sprawdzenia dokumentacji oraz wydruk maila z dnia [...] stycznia 2017 r. informujący o przesłaniu w dniu [...] grudnia 2016 r. pisma. Jak już wcześniej wskazano, postępowanie zainicjowane wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej powinno skutkować udostępnieniem informacji zgodnie z wnioskiem, w terminie 14 dni od jego złożenia (art. 13 ust. 1 ustawy.), co następuje w formie czynności materialno - technicznej, wydaniem decyzji o odmowie udostępnienia informacji (art. 16 ust. 1 ustawy), albo ewentualnie zawiadomieniem wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w sposób lub w formie określonej we wniosku art. 14 ust. 2 ustawy (por. I. Kamińska, M. Rozbicka - Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz, Warszawa 2012, s. 193). W doktrynie podkreśla się też, że umorzenie postępowania z przyczyn określonych w art. 14 ust. 2 ustawy wymaga poinformowania wnioskodawcy, że organ nie dysponuje odpowiednimi środkami technicznymi i czy w takiej sytuacji zaproponowany w powiadomieniu sposób i forma udzielenia satysfakcjonują wnioskodawcę (I. Kamińska, M. Rozbicka - Ostrowska, op. cit., s. 194). Mając na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy oraz powołane wyżej przepisy u.d.i.p. Sąd stwierdził, że [...] pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] października 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej. Wniosek ten nie został bowiem przez Spółkę rozpatrzony w przewidzianej przepisami prawa formie w terminie określonym w art. 13 ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ust. 2 i art. 16 ust. 1 u.d.i.p., jak też nie został rozpatrzony do dnia rozpoznania przez Sąd niniejszej skargi na bezczynność. W aktach sądowych brak jest informacji, że [...] wydało decyzję administracyjną. Z tego względu Sąd zobowiązał Stowarzyszenie Sędziów [...] z siedzibą w W. do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia [...] Polska z siedzibą w W. z dnia [...] października 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Sąd stwierdził jednocześnie, że w stanie faktycznym tej sprawy bezczynności [...] nie można przypisać charakteru rażącego naruszenia prawa. Oceniając tę kwestę Sąd miał na uwadze, że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i jawnego braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa, czy opóźnienia w podejmowanych czynnościach pozbawionego jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. W rzeczonej sprawie, zdaniem Sądu, nie sposób dopatrzyć się w działaniu organu rażącego naruszenia prawa. Brak jest bowiem podstaw do stwierdzenia, że zaniechanie organu było zamierzone, czy też miało na celu utrudnienie skarżącemu dostępu do informacji publicznej. Po otrzymaniu wniosku organ podjął czynności związane z jego załatwieniem i wystosował do Stowarzyszenia pismo informujące o przedłużeniu terminu do udzielenia odpowiedzi z uwagi na konieczność zgromadzenia materiałów. Następnie w zakreślonym terminie udostępnił informację sporządzoną w sposób zbiorczy i ogólny, która niestety nie zawierała informacji żądanych we wniosku. Po wpłynięciu skargi uznając prawo Stowarzyszenia do uzyskania żądanej informacji i podzielając przekonanie o konieczności czynienia transparentnym procesu wydatkowania środków publicznych, co wynika z treści odpowiedzi na skargę, zaproponował inny niż we wniosku sposób zapoznania się z żądaną informacją – dokumentami księgowymi w siedzibie [...]. Z akt wynika też, że asystent Zarządu Stowarzyszenia [...] w dniach [...] stycznia i [...] stycznia 2017 r. drogą elektroniczną i telefonicznie kontaktował się ze skarżącym, aby ustalić, czy przedstawiona forma udostępnienia wnioskowanych informacji jest odpowiednia. Skarżący jednak nie reagował na przedstawioną propozycję. Zdaniem Sądu w sprawie nie zachodził zatem przypadek oczywistego braku podejmowania przez podmiot zobowiązany jakichkolwiek czynności, czy też lekceważenia wniosku skarżącego. Powyższa ocena skutkowała oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i § 1a w zw. z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w punkcie 1 i 2 wyroku. Wniosek o wymierzenie grzywny został oddalony na podstawie art. 151 P.p.s.a. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł, jak w punkcie 4 wyroku, na podstawie art. 200 powołanej ustawy. Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony przez Stowarzyszenie wpis sądowy w wysokości 100 zł.