II SA/Wa 177/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska(spr.), Andrzej Góraj, Protokolant spec. Wiesława Jesiotr, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2017 r. sprawy ze skargi [...] Szkoły Wyższej w [...] na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia uprawnienia do prowadzenia studiów I stopnia 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2. zasądza od Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego na rzecz [...] Szkoły Wyższej w [...] kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 28 grudnia 2016 r. [...] Szkoła Wyższa w S. (zwana dalej stroną skarżącą lub uczelnią) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], wydaną na podstawie art. art. 11b ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm. - zwaną dalej psw) Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. Minister zawiesił Wydziałowi [...] uczelni uprawnienie do prowadzenia studiów pierwszego stopnia, o profilu ogólnoakademickim, na kierunku "[...]". Organ wyjaśnił, że uchwałą z dnia [...] września 2015 r. nr [...] Prezydium Polskiej Komisji Akredytacyjnej, działając na podstawie art. 48a ust. 3 oraz art. 52 ust. 1 psw, wydało negatywną ocenę programową dla kierunku "[...]", prowadzonym na Wydziale [...] uczelni, na poziomie studiów pierwszego stopnia, o profilu ogólnoakademickim. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że kryterium oceny programowej dotyczące infrastruktury dydaktycznej oceniono na "niedostatecznie", natomiast kryteria dotyczące: koncepcji rozwoju kierunku celów i efektów kształcenia oraz systemu ich weryfikacji, programu studiów a także wewnętrznego systemu zapewnienia jakości kształcenia otrzymały ocenę "częściowo". Ocenę "znacząco" wystawiono kryteriom: zasoby kadrowe i system wsparcia studentów w procesie uczenia się. Przy wydawaniu oceny, Prezydium wzięło pod uwagę następujące uchybienia: 1) brak infrastruktury zapewniającej prawidłową realizację celów kształcenia, brak odpowiednich warunków do prowadzenia zajęć w salach dydaktycznych laboratoriach i pracowniach oraz niezapewnienie studentom możliwość korzystania z zasobów bibliotecznych, obejmujących literaturę zalecaną na ocenianym kierunku studiów, co świadczy o niespełnianiu wymogów, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 2 lit. f i g rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 3 października 2014 r. w sprawie warunków prowadzenia studiów na określonym kierunku i poziomie kształcenia (Dz. U. z 2014 r., poz. 1370), 2) przypisanie kierunkowych efektów kształcenia do jednego obszaru nauk społecznych oraz do dyscyplin ekonomia i nauka o zarządzaniu, co nie tworzy podstaw prowadzących do uzyskania tytułu zawodowego inżyniera; 3) zbyt ogólny i szeroki charakter części przedmiotowych efektów kształcenia co uniemożliwia przeprowadzenie weryfikacji ich osiągnięcia, przekładając się na brak możliwości weryfikacji kierunkowych efektów kształcenia; 4) brak posiadania przez prace dyplomowe cech inżynierskich, przy czym przeszło połowa z nich nie jest związana z kierunkiem studiów; 5) zbyt duży stopień ogólności misji i strategii uczelni, co sprawia, że nie mogą one stanowić podstawy opracowania koncepcji rozwoju kształcenia, z uwzględnieniem kierunku "logistyka"; 6) błędy w programie studiów, który w nikłym stopniu realizuje efekty prowadzące do osiągnięcia kompetencji inżynierskich. Treści programowe, formy zajęć oraz metody dydaktyczne nie zostały właściwie dobrane i nie uwzględniają specyfiki przedmiotów, co uniemożliwia osiągniecie zakładanych efektów przedmiotowych. Brakuje zajęć w laboratoriach komputerowych, a prowadzone są tylko zajęcia audytoryjne; 7) mała skuteczność wewnętrznego systemu zapewnienia jakości kształcenia (został on formalnie zbudowany, ale nie został skutecznie wdrożony); 8) brak charakteru kompleksowego i systematycznego prowadzenia systemu upowszechniania informacji dotyczących wyników monitorowania jakości procesu kształcenia i uzyskiwanych efektów kształcenia, a nadto brak pełnego zakresu pozyskiwanych informacji; 9) ograniczony udział interesariuszy zewnętrznych w procesie budowy kultury jakości kształcenia; 10) niewłaściwa obsada zajęć dydaktycznych (ich prowadzenie powierzono osobom nieposiadającym dorobku naukowego, należącego do zakresów dyscyplin naukowych, z którymi przedmioty te są związane); 11) powierzenie prowadzenie wykładów osobom z tytułem zawodowym magistra; 12) niezaliczenie do minimum kadrowego reprezentantów obszaru nauk technicznych; 13) brak wystarczającej opieki dydaktycznej nad studentami w procesie dyplomowania. Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezydium Komisji, uchwałą z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], podtrzymało negatywną opinię, zmieniając ocenę kryterium dotyczącego infrastruktury dydaktycznej na "częściowo". Natomiast oceny kryteriów: koncepcja rozwoju kierunku, cele i efekty kształcenia oraz system ich weryfikacji, program studiów, wewnętrzny system zapewnienia jakości kształcenia oraz zasoby kadrowe, zostały podtrzymane. Wobec powyższego Minister wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie zawieszenia Wydziałowi [...] uczelni uprawnienie do prowadzenia studiów pierwszego stopnia, o profilu ogólnoakademickim, na kierunku "[...]", o czym poinformował uczelnię zawiadomieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...], odebranym w dniu 1 lutego 2016 r. W ww. piśmie Minister poinformował uczelnię, o treści art. 10 § 1 kpa, o możliwość zapoznania się z aktami sprawy, wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego i złożenia dodatkowych wniosków. W odpowiedzi z dnia 6 lutego 2016 r., rektor uczelni złożył wniosek o weryfikację ustaleń Polskiej Komisji Akredytacyjnej, z uwzględnieniem złożonych przez uczelnię dowodów i dokumentów, wskazując na rozbieżności pomiędzy ustaleniami zawartymi w protokole kontroli (w zakresie opisu kierunku, infrastruktury i programu studiów), a stanem faktycznym. Rektor uczelni podniósł, że Komisja, oceniając kierunek o profilu ogólnoakademickim, odwoływała się do kryteriów dotyczących profilu praktycznego. Zgłosił on również zastrzeżenia co do obiektywności i bezstronności zespołu kontrolującego, wskazując, że jego członkowie są związani z konkurencyjną uczelnią z [...]. Rektor wskazał ponadto, że Komisja nie odniosła się do dokumentów złożonych przez uczelnię, a także nie wyznaczyła ponownego terminu na przeprowadzenie kontroli. Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego zwróciło się do Dyrektora Biura Polskiej Komisji Akredytacyjnej z prośbą o przekazanie potwierdzonej za zgodność z oryginałem, kopii całości dokumentacji, dotyczącej przeprowadzonego postępowania oceniającego, zakończonego wydaniem uchwał z dnia [...] września 2015 r. nr [...] r. i z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], w szczególności: protokołu z kontroli, stanowiącego podstawę do wydania oceny, złożonych do niego zastrzeżeń uczelni, wniosku uczelni o ponowne rozpatrzenie sprawy, sprawozdania z posiedzenia w sprawie ww. wniosku oraz protokołów z posiedzeń Prezydium Komisji w niniejszej sprawie, z listami obecności oraz wynikami głosowania. Za pismem z dnia [...] marca 2016 r. Biuro Polskiej Komisji Akredytacyjnej przekazało kserokopie dokumentów, stanowiących podstawę wydania uchwał. Odnosząc się do ustaleń Polskiej Komisji Akredytacyjnej oraz dokumentów przedstawionych przez Szkołę Wyższą Minister stwierdził, że zebrany w niniejszym postępowaniu materiał dowodowy w pełni uzasadnia zastosowaniem wobec uczelni sankcji mniej dolegliwej, jaką jest zawieszenie uprawnień do prowadzenia studiów na ww. kierunku, tym bardziej, że uczelnia podejmowała działania, zmierzające do wyeliminowania uchybień, wskazanych w uchwałach Prezydium Polskiej Komisji Akredytacyjnej. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca wniosła o przeanalizowanie dodatkowych okoliczności, których nie wzięto pod uwagę. Dalej strona skarżąca wyjaśniła, że zawarte w uchwale PKA nr [...] zarzuty zostały przez uczelnię wyjaśnione lub wprowadzono zmiany zgodnie z wytycznymi Komisji. W szczególności dokonano zmiany programów rezygnując z 7 semestralnych studiów inżynierskich na rzecz 6 semestralnych studiów licencjackich, zatem wszelkie zarzuty dotyczące uchybień dotyczących studiów inżynierskim są nieuzasadnione. Uczelnia wyjaśniła, że dysponuje trzema laboratoriami komputerowymi w łącznej liczbie 30 stanowisk. Specjalistyczne oprogramowania są zainstalowane w dwóch pracowniach, prawdopodobnie więc członek komisji PKA trafił do trzeciej pracowni, w której takiego oprogramowania nie ma. Na potwierdzenie powyższego uczelnia przedstawiła sylabusy przedmiotów zawierające informację o prowadzeniu zajęć z wykorzystaniem specjalistycznych programów oraz prace zaliczeniowe studentów. Odnosząc się do stanowiska Prezydium PKA dotyczących pracowni fizycznej uczelnia dołączyła spis wyposażenia pracowni fizycznej udostępnianej przez sąsiadujące z uczelnią Liceum Ogólnokształcące. Przedstawiając kopie umów, uczelnia stwierdziła, że biblioteka uczelni dysponuje bądź zapewnia dostęp do wszystkich pozycji literatury ujętej w sylabusach przewidzianych do kierunku logistyka – albo na miejscu albo z księgozbioru biblioteki uczelni partnerskiej. Uczelnia posiada katalog on-line, dostępny na podanej stronie internetowej, katalog on-line biblioteki Uniwersytetu [...] oraz katalog biblioteki [...] Szkoły Wyższej. W dobie komputeryzacji miejsce, w którym znajduje się biblioteka me powinno mieć już takiego znaczenia jak zostało wykazane w opinii PKA. Uczelnia podniosła też, że zapewnia dostęp do Wirtualnej Biblioteki Nauki. Poza stałym dostępem do komputera w bibliotece istnieje możliwość wypożyczenia laptopa do czytelni (biblioteka dysponuje pięcioma laptopami, a kolejne zakupi w przyszłości). Uczelnia podpisała również umowę na dostęp do platformy Ibuk Libra, na potwierdzenie czego dołączyła spis zakupionych dostępów. W załączeniu do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy uczelnia przesłała również opisy baz EBSCO z dziedziny ekonomii, biznesu i nauk pokrewnych, do których będzie składać wniosek o dofinansowanie z Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Uczelnia wskazała także, że, bazując na wskazówkach komisji PKA, dokonała zmiany efektów kształcenia jak całego programu studiów. Nadto zawarła umowę partnerską z Kancelarią Podatkową [...] na udostępnienie do celów edukacyjnych oprogramowania CDN OPTIMA oraz o CRM i EPR, na co przedstawiła umowę. Ponadto uczelnia zabiega o współpracę z [...], a rozpoczęcie współpracy planowane jest na październik 2017. Natomiast wbrew zarzutom Komisji wszystkie zajęcia odbywały i odbywają się z wykorzystaniem pracowni komputerowej. Uczelnia uszczelniła nadto wewnętrzny system zapewnienia jakości kształcenia poprzez uchwalenie Uczelnianej księgi procedur jakości kształcenia oraz zaktualizowała "Harmonogram zadań dot. doskonalenia jakości kształcenia w [...] Szkole Wyższej w 2015-2016", którego realizacja będzie oceniona za pomocą m.in. procedury nr 1 pt. "Audyt wewnętrzny [...] w [...]". Uczelnia dokonała również zmian osób prowadzących zajęcia, powierzając ich prowadzenie osobom z odpowiednim dorobkiem naukowym oraz stopniem naukowym. Zmieniając profil studiów inżynierskich na licencjackie oraz przygotowując program nowego kierunku kształcenia uczelnia wzięła pod uwagę zarzuty Komisji zarówno w zakresie tematyki prac dyplomowych, jak i braku elementów inżynierskich w ich tematyce. Decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. Minister utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2016 r. Minister podniósł, że z uwagi na odniesienie się przez uczelnię do zarzutów sformułowanych przez PKA w uchwałach z dnia [...] września 2015 r. nr [...] oraz z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] Ministerstwo zwróciło się do Dyrektora Biura PKA z prośbą, o pomoc w przeprowadzeniu merytorycznej oceny materiałów złożonych przez uczelnię. Zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] Minister przedłużył do dnia 8 września 2016 r. termin rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, z uwagi na konieczność uzyskania opinii PKA w sprawie ww. wniosku. Za pismem z dnia [...] lipca 2016 r. Biuro PKA przekazało Stanowisko Prezydium PKA z dnia [...] lipca 2016 r. w sprawie oceny dodatkowej dokumentacji przedstawionej przez uczelnię. Na prośbę uczelni Minister przedłużył do dnia 21 października 2016 r. termin rozpoznania ww. wniosku, z uwagi na konieczność zapewnienia uczelni możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego oraz zgłoszenia dodatkowych wniosków lub żądań. Uczelnia zapoznała się z aktami sprawy w dniu 7 września 2016 r., a pismem z dnia 15 września 2016 r., uczelnia złożyła dodatkowe wyjaśnienia w sprawie. Ponadto pismem z dnia 15 września 2016 r., uczelnia zwróciła się z wnioskiem o zawieszenie postępowania, stwierdzając, iż w jej przekonaniu istnieje przesłanka do zawieszenia postępowania, ponieważ rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji wymaga uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, tj. obiektywnego wyjaśnienia stanu faktycznego będącego istotnym dowodem w sprawie. Zawiadomieniem z dnia [...] października 2016 r. nr [...], Minister przedłużył do dnia 21 listopada 2016 r. termin rozpoznania ww. wniosku, z uwagi na konieczność przeprowadzenia szczegółowej analizy zebranego materiału dowodowego, a postanowieniem z dnia [...] października 2016 r. nr [...], Minister na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 123 kpa, odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. Rozpatrując ponownie sprawę Minister dokonał szczegółowej analizy zarzutów podniesionych przez uczelnię we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i stwierdził, iż zarzuty te nie dają podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego w zaskarżonej decyzji. Ponadto, Minister, analizując niniejszą sprawę, wziął również pod uwagę dodatkowe wyjaśnienia w sprawie zawarte w piśmie uczelni z dnia 15 września 2016 r. Odnosząc się natomiast do szczegółowych rozwiązań związanych z nową koncepcją kształcenia Minister stwierdził, zgadzając się z opinią PKA, że przedstawiony program studiów licencjackich wymaga dopracowania. Minister wyjaśnił, że zmiana koncepcji kształcenia pozwoliła PKA na odstąpienie od zastrzeżeń dotyczących infrastruktury niezbędnej dla kierunku inżynierskiego. Natomiast przedstawienie sylabusu przedmiotu nie jest wystarczającym dowodem na posiadanie licencji w przypadku programów, do których takie licencje trzeba kupić. Przedstawione informacje nie pozwalają także na stwierdzenie, by uczelnia zapewniała studentom dostęp do wskazanej w sylabusach literatury niezbędnej do osiągnięcia zakładanych efektów kształcenia. Minister wskazał tytułem przykładu, że spośród dziesięciu pozycji literatury obowiązkowej do przedmiotu "Podstawy logistyki" według katalogu biblioteki dostępnych jest tylko pięć, do przedmiotu "Inżynieria systemowa i analiza systemów" wskazano sześć pozycji literatury, z których w bibliotece są dwa, dla przedmiotu "Zarządzanie produkcją i usługami" na trzy wskazane pozycje literatury obowiązkowej w bibliotece jest jedna, do przedmiotu "Ekologistyka" nie ma żadnej z pozycji obowiązkowych, do przedmiotu "Zarządzanie łańcuchem dostaw" na siedemnaście pozycji dostępnych jest osiem, a do wykładu z "Technologii informacyjnych" nie ma żadnej z trzech pozycji obowiązkowych. Minister podniósł, że znacząca część wskazanej w sylabusach literatury dostępna jest w [...] lub [...], co oznacza brak możliwości dostępu do literatury na terenie uczelni. Ponadto, wbrew informacjom uczelni nie posiada ona katalogu on-line, bo pod wskazanym we wniosku adresem znaleźć można jedynie wykaz literatury w postaci pliku arkusza kalkulacyjnego. Ponadto, uczelnia nie przedstawiła informacji świadczących o tym, że studenci rzeczywiście korzystają z zasobów [...] Szkoły Wyższej, Uniwersytetu [...] oraz [...] Biblioteki Wojewódzkiej w [...]. Zastrzeżenia Ministra wzbudził również rozmiar koncepcji praktyk. Plan praktyk wskazany przez uczelnię w sylabusie, w ocenie Ministra, nie jest możliwy do zrealizowania w ciągu 4 tygodni, a wycena pracochłonności praktyk (2 punkty ECTS) jest nieadekwatna. Minister podzielił także opinię PKA, iż nowe sylabusy programu studiów licencjackich budzą liczne zastrzeżenia, w przeciwieństwie do nowej obsady kadrowej. Odnosząc się do wewnętrznego systemu zapewnienia jakości Minister podkreślił, iż zarzuty PKA dotyczyły nie braku procedur (uchwał) wewnętrznego systemu zapewnienia jakości, ale niskiej jego skuteczności, braku kompleksowości, systematyczności, a także braku wykorzystywania informacji oraz ograniczonego udziału interesariuszy zewnętrznych. Stwierdzając, że zebrany w postępowaniu materiał dowodowy w pełni uzasadniał wydanie decyzji, o której mowa w art. 11b ust. 3 psw, Minister pozytywnie ocenił podejmowane przez uczelnię działania, zmierzające do wyeliminowania uchybień, wskazanych w uchwałach Prezydium PKA. Uznając jednak, że rodzaj i zakres stwierdzonych naruszeń, przemawia za zastosowaniem wobec uczelni sankcji mniej dolegliwej, jaką jest zawieszenie uprawnień do prowadzenia studiów na ww. kierunku, utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2016 r. W skardze na decyzję z dnia [...] listopada 2016 r. uczelnia wniosła o jej uchylenie w całości oraz zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji uczelnia zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w tym w szczególności: – obrazę art. 138 kpa poprzez brak umorzenia sprawy przez organ wobec Wydziału [...] [...] Szkoły Wyższej w następstwie zmian organizacyjnych w uczelni i utraty przez wydział przymiotu strony, – naruszenie art. 11b ust. 2 i 3 psw, poprzez przyjęcie kierunku wykładni zgodnie z którym, organ wydając decyzje o zawieszeniu Wydziałowi [...] uprawnień do prowadzenia kierunku studiów, opiera się wyłącznie na stanowisku i uchwale innego podmiotu tj. PKA, co oznacza rozstrzygnięcie sprawy przez organ administracji bez zachowania zasad o charakterze gwarancyjnym zawartych w kpa i ograniczenie roli organu wyłącznie do automatycznego powtarzania ustaleń zawartych w uchwałach Komisji, a nie rzeczywistego ponownego rozpatrzenia sprawy oraz wszystkich podnoszonych przez stronę skarżącą zarzutów dotyczących istoty sprawy, – naruszenie art. 7 i 8 oraz art. 77 kpa w zw. z art. 49 ust. 3 psw, polegające na rozstrzygnięciu sprawy bez dokładnego i wszechstronnego rozważenia całego materiału dowodowego, a przede wszystkim wyjaśnień uczelni co do dostępu studentów do zbiorów bibliotecznych, infrastruktury technicznej, oprogramowania wykorzystywanego do prowadzenia zajęć, spełnienia standardów nauczania, a także pominięcie wniosków dowodowych uczelni, co w rezultacie spowodowało nienależyte ustalenie stanu faktycznego, a w konsekwencji wadliwe rozstrzygnięcie. – obrazę art. 78, art. 81, art. 97 § 1 ust. 4 kpa poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych strony skarżącej mających istotne znaczenie dla sprawy oraz uznanie spornych w ocenie uczelni okoliczności faktycznych, leżących u podstaw decyzji, za udowodnione mimo jaskrawego i wielokrotnego sprzeciwu strony skarżącej. Dalej poprzez niezawieszenie postępowania z urzędu, na wniosek strony skarżącej, mimo konieczności rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, którym była opinia Komisji wydana w oparciu o istotnie rozbieżny w ocenie stron stan faktyczny. Uczelnia podkreśliła, że zarzuty zawarte w protokole i uchwale PKA nr [...] czy nr [...] często mijały się z prawdą i stanem faktycznym, co uczelnia podnosiła wielokrotnie w toku postępowania (ostatnio w piśmie z dnia [...] września 2016 r.). Strona skarżąca zaakcentowała również podnoszone przez nią w piśmie z dnia [...] lutego 2016 r. okoliczności co do bezstronności i obiektywizmu zespołu kontrolującego, gdyż, w ocenie uczelni, jego członkowie są związani z konkurencyjną uczelnią z [...].. W ocenie uczelni istotne rozbieżności dotyczyły nie tylko oceny prawnej zaistniałej sytuacji, ale głównie elementarnej weryfikacji stanu faktycznego. Niedopuszczalnym jest podtrzymywanie przez PKA swojego stanowiska o braku np. oprogramowania w sytuacji, gdy uczelnia dostarcza niezbite dowody na jego użytkowanie w szkole, czy też na jego zakup, podobnie rzecz się ma z zasobami biblioteki czy dostępności literatury dla studentów. Istotne dla sprawy rozbieżności dotyczą w szczególności infrastruktury dydaktycznej uczelni, programu studiów, kadry dydaktycznej czy koncepcji rozwoju kierunku. Uczelnia wskazała również, że kolejnym przykładem naruszenia naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest naruszenie przez organ art. 8 kpa, poprzez zamieszczenie przez Ministra w systemie POLON informacji o zawieszeniu kierunku jeszcze przed uprawomocnieniem się decyzji. Nadto, w ocenie uczelni, Minister dopuścił się rażącego naruszenia zasad ogólnych postępowania administracyjnego, m.in. poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych składanych przez stronę skarżącą, czy ograniczenie się do dowodów zawartych w uchwale i protokole PKA, które bez wątpienia mają znaczący wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Ponadto, Minister nie dokonał weryfikacji składu Komisji, nie zbadał też podstawowych przesłanek uznania wydanej oceny za skuteczną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego umorzenia postępowania, Minister podkreślił, że zmiana struktury organizacyjnej uczelni nie ma wpływu na zastosowanie art. 11b ust. 3 psw. Minister podniósł również, że wnikliwie przeanalizował uchwały Prezydium PKA z dnia [...] września 2015 r. nr [...] oraz z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], jak również informacje wyrażone w stanowisku PKA z dnia [...] lipca 2016 r., uznając, że należy w pełni je podzielić. Minister zaakcentował nadto, że PKA jest instytucją działającą niezależnie na rzecz doskonalenia jakości kształcenia. PKA w swoich pracach kieruje się zasadą rzetelności, bezstronności i przejrzystości. W skład PKA wchodzą eksperci mający niezbędną wiedzę i doświadczenie. Minister dodał również, że w myśl art. 37b ust. 3 psw informacje w systemie POL-on zamieszcza się w terminie siedmiu dni od dnia podjęcia decyzji w tych sprawach. Ponadto, z danych zawartych w systemie POL-on wynika, że ww. uprawnienie było i jest oznaczone statusem "posiada" przez cały okres prowadzenia niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). Oceniając niniejszą sprawę w świetle powyższych kryteriów, Sąd stwierdził, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodzić się trzeba z najdalej idącym zarzutem strony skarżącej, że postępowanie prowadzone było w stosunku do podmiotu, który nie był stroną postępowania. Z treści art. 107 § 1 kpa wynika, że jednym z podstawowych elementów decyzji administracyjnej jest oznaczenie strony lub stron. W sytuacji gdy w decyzji jako stronę oznaczono podmiot, który nie był stroną postępowania, bowiem postępowanie nie dotyczyło jego interesu prawnego, bądź gdy podmiot taki utracił przymiot strony na skutek utraty zdolności prawnej, to taka decyzja dotknięta jest wadą nieważności. Przystępując do rozpatrzenia niniejszej sprawy wskazać należy, że podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji był art. 11 b ust. 3 pow. ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym, zgodnie z którym w przypadku negatywnej oceny jakości kształcenia dokonanej przez Polską Komisję Akredytacyjną minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, uwzględniając w szczególności rodzaj i zakres stwierdzonych naruszeń może podjąć decyzję o cofnięciu albo zawieszeniu podstawowej jednostce organizacyjnej uczelni uprawnienia do prowadzenia studiów na danym kierunku, poziomie i profilu kształcenia. Podmiotem zatem, do którego kierowana jest taka decyzja jest Wydział na którym prowadzony jest dany kierunek studiów. W rozpoznawanej sprawie Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. wydaną na podstawie pow. art. 11b ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym zawiesił Wydziałowi [...] [...] Szkoły Wyższej w S. uprawnienie do prowadzenia studiów pierwszego stopnia, o profilu ogólnoakademickim, na kierunku "[...]". Decyzja ta została następnie utrzymana w mocy decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. Jak wynika zaś z akt sprawy Senat [...] Szkoły Wyższej w S. uchwałą z dnia [...] lutego 2016 r. Nr [...] w miejsce dotychczasowego Wydziału [...] prowadzącego kierunki: pedagogika, turystyka i rekreacja, ekonomia, politologia, informatyka i ekonometria oraz logistyka utworzył dwa wydziały, tj. Wydział [...] prowadzący kierunki pedagogika, turystyka i rekreacja, ekonomia, politologia, informatyka i ekonometria oraz Wydział [...] prowadzący kierunek logistyka. Powołano również nowych dziekanów dla obu Wydziałów. Następnie władze uczelni zawiadomiły organ nadzoru tj. Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego o zmianach organizacyjnych uczelni i powołanych nowych jednostkach właściwych do prowadzenia kierunków studiów. Na wezwanie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w dniu 30 maja 2016 r. rektor uczelni złożył dodatkowe oświadczenie o spełnieniu przez nowe jednostki organizacyjne wymogów ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego na podstawie art. 30 w zw. z art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym zarządził dokonanie zmian w rejestrze uczelni niepublicznych i związków uczelni niepublicznych poprzez wpis kierunku "logistyka" do nowego wydziału. Wskazać należy, że organ rozpoznając wniosek uczelni o ponowne rozpatrzenie sprawy i utrzymując w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] kwietnia 2016 r., uczynił adresatem decyzji Wydział [...] [...] Szkoły Wyższej w S., pomimo iż dysponował z urzędu wiedzą, o dokonanych na uczelni zmianach organizacyjnych. Wskazać należy również, że organ rozpoznając odwołanie skarżącej od decyzji, zgodnie z zasadą dwiuinstancyjności postępowania, wynikającą z art. 15 kpa rozpatruje sprawę na nowo w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony przez organ pierwszej instancji. Organ obowiązany jest jednocześnie do uwzględnienia wszelkich zmian co do stanu faktycznego jak i prawnego. Uwzględnić winien zatem zmiany organizacyjne jakie miały miejsce w skarżącej uczelni, w tym przyporządkowanie od [...] lutego 2016 r. kierunku logistyka do nowego Wydziału [...]. Stroną zaś decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. był Wydział [...] [...] Szkoły Wyższej w S.. Uchwałą Senatu uczelni z dnia [...] lutego 2016 r. powołano nowy Wydział [...] do którego przyporządkowano kierunek "logistyka". Minister dokonał stosownego wpisu i kierunku "logistyka" do nowego Wydziału w dniu [...] lipca 2016 r. . W tej sytuacji organ wydając decyzję w postępowaniu odwoławczym winien uwzględnić nowy stan prawny i faktyczny w uczelni. Wydział [...] utracił przymiot strony i w tych warunkach organ rozpatrując wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zobligowany był zastosować art. 138 § 1 pkt 2 kpa, czyli uchylenia decyzji I instancji wobec Wydziału [...] [...] Szkoły Wyższej i umorzenia w tym zakresie postępowania przed organem I instancji. Skierowanie zatem decyzji do Wydzialu [...] i oznaczenie jej jako strony postępowania jest równoznaczne ze skierowaniem decyzji do osoby nie będącej stroną, co w konsekwencji powoduje, że decyzja ta dotknięta jest wadą nieważności w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 4 kpa. W przypadku gdy organ odwoławczy ustalił, iż decyzja organu pierwszej instancji skierowana jest do osoby nie będącej stroną w sprawie powinien ją uchylić i umorzyć postępowanie organu pierwszej instancji. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.