II SA/Gl 553/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka (spr.), Protokolant specjalista Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2017 r. sprawy ze skargi "A" SA. w O. na zarządzenie pokontrolne [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ochrony środowiska oddala skargę. Skierowanym do A. K. – Prezesa Zarządu "A" S.A. w O. Zarządzeniem pokontrolnym nr [...] z dnia [...]r. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w K. (dalej [...]WIOŚ), działając na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (t.j.: Dz. U. 2016, poz. 1688) oraz udokumentowanych protokołem nr [...] ustaleń przeprowadzonej w dniach [...] r. w "B" S.A. w L. kontroli, nakazał: Dotrzymywać warunków określonych w pozwoleniu na wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza określonych w decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...]w zakresie dotyczącym czasu pracy instalacji, ilości zużywanej energii elektrycznej oraz ilości zużywanego gazu ziemnego; Dotrzymywać warunków określonych w pozwoleniu na wytwarzanie odpadów (decyzji Starosty [...] z dnia [...]r. nr [...]zmienionej decyzjami z dnia [...]r. nr [...]oraz z dnia [...]r. nr [...]) w zakresie ilości i rodzajów wytwarzanych odpadów; Zaprzestać przetwarzania odpadów o dużym stopniu zanieczyszczenia i zawierających inne odpady, takie jak: tworzywa sztuczne, opony, tekstylia, odpady pochodzące z gospodarstw domowych; Dotrzymywać warunków art. 14 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach oraz Rozporządzenia Komisji (UE) nr 1179/2012 z dnia 10 grudnia 2012 r. ustanawiającego kryteria określające, kiedy stłuczka szklana przestaje być odpadem na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE (Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 1.337/31) dotyczących utraty statusu odpadów; Ewidencjonować na bieżąco wszystkie wytwarzane odpady oraz prawidłowo wypełniać karty przekazania odpadów zgodnie z obowiązującymi wzorami w tym zakresie. Prowadzić ewidencję odpadów w sposób opisany w objaśnieniach do Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12 grudnia 2014 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych na potrzeby ewidencji odpadów (Dz. U. 2014, poz. 1973); Sporządzić i przedłożyć Marszałkowi Województwa [...] korektę zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilościach odpadów oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania odpadów za rok 2015 uwzględniając dane zawarte w ewidencji odpadów; Sporządzić i przedłożyć Marszałkowi Województwa [...] korekty zestawienia informacji o zakresie korzystania ze środowiska oraz wysokości należnych opłat za rok 2014 i 2015, uwzględniając wszystkie eksploatowane źródła emisji zanieczyszczeń do powietrza; Podjąć skuteczne działania mające na celu ograniczenie niezorganizowanej emisji pyłów do środowiska mogącej wystąpić w miejscach załadunku i magazynowania stłuczki szklanej; Wprowadzać w ustawowym terminie dane do rocznego raportu do Krajowej bazy o emisjach gazów cieplarnianych i innych substancji. Jednocześnie organ wyznaczył termin przesłania pisemnej informacji o zakresie podjętych i zrealizowanych działań służących wyeliminowaniu wskazanych w zarządzeniu naruszeń na dzień [...]r. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w trakcie kontroli stwierdzono nieprawidłowości w zakresie przestrzegania wymagań ochrony środowiska, w związku z czym organ zarządził w punktach 1 - 9 ich usunięcie. [...]WIOŚ wskazał w tej mierze, iż: Ad 1. W czasie kontroli stwierdzono, że zakład posiada uregulowany stan formalno-prawny w zakresie ochrony powietrza - decyzja Starosty [...] nr [...] z dnia [...]r. Decyzja określa źródła emisji i miejsca wprowadzania gazów i pyłów do powietrza, charakterystykę emitorów, rodzaj urządzeń odpylających, czas pracy instalacji oraz maksymalne zużycie mediów. Jak ustalono czas pracy instalacji suszarni oraz linii technologicznej w 2016 r. wyniósł 5296 h. Natomiast w decyzji został określony w wysokości 4992 h. Zużycie gazu i prądu w 2016 r. wynosiło: gaz - 861 391 m3, energia elektryczna - 3 192439 kWh. Maksymalne roczne zużycie wg decyzji wynosi odpowiednio: gaz 700 000 m3, energia elektryczna 2 750 000 kWh. Ad. 2. Zakład posiada pozwolenie na wytwarzanie odpadów oraz zezwolenie na przetwarzanie odpadów. W czasie kontroli ustalono, że ilości odpadów o kodzie 19 12 12 wytworzone w roku 2016 są wyższe od ilości określonych w powyższych decyzjach Starosty [...]. Wytworzono 6 403,26 Mg odpadów, natomiast w decyzjach Starosty [...] maksymalna ilość dopuszczona do wytworzenia wynosi 5000 Mg. Ponadto, jak wykazały oględziny przeprowadzone w dniu [...]r. wytworzone zostały odpady zużytych taśm przenośników nieujęte w żadnej z powyższych decyzji. Po zakończeniu kontroli zakład przedłożył kopię decyzji Starosty [...] z dnia [...]r., która zmienia pozwolenie na wytwarzanie odpadów w zakresie ilości dopuszczonych do wytworzenia, w tym odpadów oznaczonych kodem 19 12 12 (obecnie 7000 Mg). Ilość przedmiotowego odpadu określona w zezwoleniu na przetwarzanie nie została zmieniona. Ad. 3 i ad. 4. W czasie oględzin przeprowadzonych w dniu [...] r., stwierdzono, że odpady kierowane do przetwarzania zawierają duże ilości zanieczyszczeń, tj.: tworzywa sztuczne (folia, opakowania), metale, tekstylia, w masie zebranych odpadów widoczne były również obuwie, opony samochodowe i inne przedmioty pochodzące z gospodarstw domowych. W trakcie kontroli stwierdzono, że stłuczka szklana wytworzona w procesie odzysku przekazywana jest jako produkt. Ja jednak stwierdzono stosowane jako wsad w procesie odzysku odpady nie spełniają kryteriów zawartych w załączniku I sekcja 2 przywołanego rozporządzenia (stwierdzono odpady pochodzące ze strumienia odpadów komunalnych). Ponadto na podstawie przedłożonej ewidencji odpadów za rok 2016-2017 stwierdzono, że w okresie - II połowa 2016 do dnia kontroli, Spółka przetwarzała również odpady o kodach 19 02 05 oraz 20 01 02. Zgodnie z zapisami sekcji 2 przedmiotowego załącznika do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1179/2012: "2.1 jako wsad w procesie odzysku można stosować wyłącznie odpady uzyskane ze zbierania odzyskiwalnego szkła opakowaniowego, szkła płaskiego lub niezawierających ołowiu naczyń stołowych. Zebrane odpady mogą w sposób niezamierzony zawierać niewielkie ilości innych rodzajów szkła; 2.2. nie można stosować jako wsadu zmieszanych odpadów komunalnych stałych lub odpadów medycznych; 2.3. nie można stosować jako wsadu odpadów niebezpiecznych". Ponadto w myśl art. 14 ust. 2 ustawy o odpadach przedmiot lub substancja, które przestały spełniać warunki, o których mowa w ust. 1, są odpadami i winny być przekazywane wraz z kartą przekazania odpadów, a nie jako produkt z oświadczeniem o zgodności z kryteriami zniesienia statusu odpadów. Ad. 5. Analiza kart przekazania odpadów wykazała, że karty ewidencji odpadów nie są prowadzone na bieżąco. Ponadto stwierdzono nieprawidłowości w prowadzonej ewidencji, tj.: w niektórych wypadkach w rubrykach dotyczących transportującego odpady w rubryce "potwierdzam przyjęcie odpadów do transportu i wykonanie usługi transportu" widnieje pieczęć spółki "B" S.A. pomimo, iż usługę tę świadczyły inne podmioty, w niektórych kartach przekazania odpadów nie została podana data w rubrykach "potwierdzam przyjęcie odpadów do transportu i wykonanie usługi transportu", "potwierdzam przyjęcie odpadu", odpad w postaci zużytych worków filtracyjnych o kodzie 15 02 03 został wytworzony w styczniu i listopadzie 2016 r. oraz styczniu 2017 r. Przedłożona karta ewidencji odpadów o kodzie 15 02 03 dotycząca roku 2016 dokumentowała jedynie odpady wytworzone w grudniu 2016 r. Brak karty ewidencji odpadów o kodzie 15 02 03 za rok 2017. wytworzone w sierpniu 2015 r. odpady filtrów z urządzeń odpylających oznaczone kodem 15 02 03 nie zostały ujęte w karcie ewidencji odpadu, w niektórych kartach ewidencji odpadów w rubryce "odpady przyjęte przez posiadacza odpadów: nr karty przekazania odpadu" nie zostały podane numery kart przekazania odpadów, z kart ewidencji odpadów o kodzie 15 01 07 za lata 2014-2016 wynika, że Spółka przetworzyła wszystkie odpady przyjęte w danych roku. Jednak w rubryce dotyczącym przekazania odpadów również jest zapis o przekazaniu odpadów. wytworzone odpady taśm gumowych z przenośników taśmowych nie zostały ujęte w ewidencji. Ad. 6. Sporządzona przez zakład korekta zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilościach odpadów oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania odpadów za rok 2015 przesłana przy piśmie zakładu z dnia [...]r. nadal nie zawiera wszystkich danych zgodnych z prowadzoną ewidencją, tj.: w dziale II nie wykazano odpadów o kodzie 19 12 03. Ad. 7. W sprawozdaniu zawierającym zestawienie informacji o zakresie korzystania ze środowiska oraz wysokości należnych opłat oraz korektach za rok 2014 i 2015 nadal nie zostały ujęte emisje ze spalania paliwa w kotle grzewczym (ryczałt). Ad. 8. W trakcie kontroli stwierdzono, że podjęte, w związku z zarządzeniem pokontrolnym [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, działania mające na celu ograniczenie emisji niezorganizowanej były niewystarczające, co potwierdziły oględziny przeprowadzone w trakcie kontroli. Ad. 9. Podczas kontroli Spółka przedłożyła potwierdzenie wprowadzenia rocznego raportu do Krajowej bazy o emisjach gazów cieplarnianych i innych substancji za rok 2015 i 2014. Raporty zostały wprowadzone po ustawowym terminie. Na opisane powyżej Zarządzenie pokontrolne wniesiona została przez Spółkę "B" S.A. po uprzednim bezskutecznym wezwaniu Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. do usunięcia naruszenia prawa – skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze Spółka reprezentowana przez r. pr. D. C. wskazała, że Zarządzenie zaskarża jedynie w części, to jest w zakresie punktów: trzeciego, czwartego i piątego tiret pierwsze. Pełnomocnik zarzucił kwestionowanemu Zarządzeniu pokontrolnemu, zarzuty te szeroko rozwijając w uzasadnieniu naruszenie: art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez zaniechanie wskazania jednoznacznej podstawy prawnej przyjmowanych rozstrzygnięć oraz uzasadnienia prawnego przyjmowanego stanowiska, jak również ogólnikowe przedstawienie stanu faktycznego, przy odesłaniu do protokołu kontroli; w konsekwencji Spółka pozostaje zmuszona do odgadywania toku myślowego Organu w celu zakwestionowania jego postanowień, co istotnie utrudnia ich właściwą merytoryczną kontrolę w postępowaniu sądowoadministracyjnym; art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez posłużenie się w sentencji zarządzenia dalece nieprecyzyjnym sformułowaniem odpadów o dużym stopniu zanieczyszczenia bez wskazania kryteriów oceny stopnia zanieczyszczenia, a następnie zmianę stanowiska w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa; to zaś przesądza o wadliwości zarządzenia, jako niepozwalającego Spółce ustalić właściwy sposób zastosowania się do jego rozstrzygnięć; art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o odpadach w zw. z załącznikiem I sekcja 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1179/2012 poprzez przyjęcie - nieznajdującego oparcia w treści przywołanych przepisów - założenia o niedopuszczalności przyjmowania transportów zawierających jakiekolwiek ilości odpadów nieszklanych, podczas gdy za przeciwną konkluzją przemawia wyraźne wymienienie niedopuszczalnych mieszanin odpadów w ust. 2.2. załącznika I do rozporządzenia, a także określenie dopuszczalnej zawartości elementów nieszklanych w produkcie końcowym w jego ust. 1.2., jak również wykładnia celowościowa ww. przepisów; art. 108 k.c. - poprzez przyjęcie, że pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej w sytuacji potencjalnej możliwości naruszenia interesów mocodawcy, podczas gdy przywołany przepis wprost dopuszcza taką możliwość w razie uwzględnienia jej w treści pełnomocnictwa; art. 98 k.c. poprzez przyjęcie, że w obowiązującym systemie prawnym w charakterze pełnomocnika może występować wyłącznie osoba fizyczna, podczas gdy przepisy nie zawierają tego rodzaju ograniczenia; w konsekwencji zaś naruszenie art. 7 Konstytucji RP poprzez nałożenie obowiązku nie znajdującego oparcia w przepisach prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty, które zawarł był w uzasadnieniu zaskarżonego Zarządzenia. Szeroko ustosunkował się do poszczególnych zarzutów skargi, w tym obszernie motywując pkt 3 Zarządzenia. Pismem z dnia [...]r. zatytułowanym "[...]" Spółka podtrzymała swoje zarzuty kwestionując twierdzenia zawarte w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Badanie zgodności z prawem zaskarżonego zarządzenia wykazało, że nie jest ono dotknięte uchybieniami uzasadniającymi jego wzruszenie, a tym samym przedmiotowa skarga, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie może zostać uwzględniona. Badając formalną dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że stosownie do treści art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. 2017, poz. 1369 zwanej dalej: p.p.s.a.) przed wniesieniem skargi na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 powoływanej regulacji, a do takich należy skarżone Zarządzenie, należy wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Natomiast w myśl art. 53 § 2 tej samej ustawy w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie skarżąca Spółka zastosowała się do opisanych powyżej wymogów, co skutkowało powinnością dokonania przez Sąd oceny zgodności z prawem przedmiotowego aktu. Oceniając formalne aspekty poddanego kontroli aktu wskazać należy, że zgodnie z art. 2 pkt 1 ppkt a i pkt 17a ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska właściwy wojewódzki inspektor ochrony środowiska był uprawniony do wykonania kontroli przestrzegania wymagań ochrony środowiska przez Spółkę. Zaskarżone Zarządzenie pokontrolne zostało też prawidłowo skierowane do kierownika kontrolowanej jednostki tj. Prezesa Zarządu Spółki. Zaakcentowania wymaga również, że formułując skargę pełnomocnik podkreślił, że skarży Zarządzenie jedynie w zakresie punktów: trzeciego, czwartego i piątego tiret pierwsze. Kwestionuje zatem jedynie obowiązek zaprzestania przetwarzania odpadów opisanych w pkt 3 i określony w pkt 4 obowiązek dotrzymywania przewidzianych przepisami warunków odnośnie stłuczki szklanej i utraty statusu odpadów. Wskazany natomiast przez pełnomocnika pkt 5 Zarządzenia wbrew sformułowaniu skargi nie posiada tiretów (nakłada jedynie obowiązek ewidencjonowania na bieżąco wytwarzanych odpadów i prowadzenia prawidłowej ewidencji). Można się zatem jedynie domyślać, że pełnomocnikowi posługującemu się określeniem "tiret pierwsze" chodzi o pierwszą z 7 nieprawidłowości wyliczonych w tym zakresie w uzasadnieniu Zarządzenia, gdzie wskazano, iż w niektórych rubrykach dotyczących transportującego odpady w rubryce "potwierdzam przyjęcie odpadów do transportu i wykonanie usługi transportu" widnieje pieczęć spółki "B" S.A. pomimo, iż usługę tę świadczyły inne podmioty. Podkreślenia wymaga w tym miejscu nadto, że skoro przedmiotem skargi jest Zarządzenie pokontrolne to jedynie ono, a nie inne pisma kierowane do Spółki, może podlegać badaniu w aspekcie legalności, prawidłowości i zgodności z protokołem kontroli. Tym samym odnoszące się do zawartych w nich twierdzeń zarzuty wykraczają poza przedmiot skargi. Podkreślenia wymaga nadto, że wszystkie nakazy sformułowane w zaskarżonym Zarządzeniu stanowią w istocie przypomnienie obowiązków w sposób oczywisty już przedtem istniejących (obowiązek przestrzegania posiadanych decyzji oraz obowiązków bezpośrednio wynikających z przepisów prawa). Tym samym wbrew twierdzeniom skargi Zarządzenie nie wprowadza wobec Spółki żadnych nowych powinności a jedynie wskazuje obowiązek przestrzegania tych, których naruszanie stwierdzono w trakcie kontroli. Dodać także należy, że w ocenie Sądu sformułowane w Zarządzeniu nakazy ściśle i precyzyjnie odzwierciedlają ustalenia protokołu kontroli, odnosząc się jedynie do stwierdzonych w protokole naruszeń. Odnosząc się w tym miejscu merytorycznie do zarzutów skargi w pierwszej kolejności ustosunkować się należy do zarzutów dotyczących pkt 3 Zarządzenia ("Zaprzestać przetwarzania odpadów o dużym stopniu zanieczyszczenia i zawierających inne odpady, takie jak: tworzywa sztuczne, opony, tekstylia, odpady pochodzące z gospodarstw domowych") i korespondującego z nim pkt 4 nakazującego dotrzymywanie warunków art. 14 ustawy o odpadach oraz Rozporządzenia Komisji (UE) nr 1179/2012 ustanawiającego kryteria określające, kiedy stłuczka szklana przestaje być odpadem. Zdaniem bowiem pełnomocnika Spółki organ przyjął w tej mierze nieznajdujące oparcia w treści przywołanych przepisów założenie o niedopuszczalności przyjmowania transportów zawierających jakiekolwiek ilości odpadów nieszklanych, podczas gdy za przeciwną konkluzją przemawia wyraźne wymienienie niedopuszczalnych mieszanin odpadów w ust. 2.2. załącznika I do rozporządzenia, a także określenie dopuszczalnej zawartości elementów nieszklanych w produkcie końcowym w jego ust. 1.2., jak również wykładnia celowościowa ww. przepisów. Nadto organ posłużył się nieprecyzyjnym sformułowaniem "duży stopień zanieczyszczenia". Wskazać w tym miejscu należy, że czasie oględzin przeprowadzonych w dniu [...]r., organ stwierdził, że odpady kierowane do przetwarzania zawierają duże ilości zanieczyszczeń, w tym tworzywa sztuczne (folia, opakowania), metale, tekstylia, w masie zebranych odpadów widoczne były również obuwie, opony samochodowe i inne przedmioty pochodzące z gospodarstw domowych. Potwierdzający te fakty protokół z oględzin został podpisany, bez zastrzeżeń, przez kierownika "C". Nadto w trakcie kontroli stwierdzono, że stłuczka szklana wytworzona w procesie odzysku przekazywana jest jako produkt pomimo, iż stosowane jako wsad w procesie odzysku odpady nie spełniają kryteriów zawartych w załączniku I sekcja 2 przywołanego rozporządzenia (stwierdzono odpady pochodzące ze strumienia odpadów komunalnych). Słusznie zatem, odzwierciedlając wyniki kontroli, organ sformułował pkt 3 i 4 Zarządzenia, przypominając tym samym jakie obowiązki ciążą na Spółce z mocy obowiązujących przepisów. Notabene twierdzenie pełnomocnika, że tym samym organ zakazał przyjmowania transportów zawierających jakiekolwiek ilości zanieczyszczeń nieszklanych mija się z prawdą. Po pierwsze bowiem Zarządzenie w ogóle nie odnosi się do przyjmowania transportów lecz wyłącznie do przetwarzania odpadów traktowanych tym samym w procesie przeróbki jako wsad. Po drugie posłużenie się zwrotem "duży stopień zanieczyszczenia" stanowi odzwierciedlenie zwrotu zawartego w załączniku do przywołanego wyżej rozporządzenia unijnego stanowiącego w pkt 2.1, iż "jako wsad w procesie odzysku można stosować wyłącznie odpady uzyskane ze zbierania odzyskiwalnego szkła opakowaniowego, szkła płaskiego lub niezawierających ołowiu naczyń stołowych. Zebrane odpady mogą w sposób niezamierzony zawierać niewielkie ilości innych rodzajów szkła". Nie ulega zaś wątpliwości, iż stwierdzenie przez organ kontrolny, że odpady kierowane do przetwarzania zawierają oprócz szkła także tworzywa sztuczne (folia, opakowania), metale, tekstylia, obuwie, opony samochodowe i inne przedmioty pochodzące z gospodarstw domowych oznacza, że kierowane do przetwarzania odpady od względem stopnia zanieczyszczeń znacznie wykraczały poza pojęcie "niewielkich ilości", nadto stwierdzone zanieczyszczenia nie stanowiły innych rodzajów szkła, o których mowa w rozporządzeniu. Nietrafne jest zatem stanowisko skarżącej, iż przetwarzała odpady o kodach 15 01 07, 19 12 05 i 20 01 02, co w świetle rozporządzenia i posiadanej decyzji jest dopuszczalne. Kontrola WIOŚ wykazała bowiem, jak to wskazano powyżej, że materiał wsadowy do przetwarzania odpadów nie spełniał wymogów dla tych kodów, jak również wymogów rozporządzenia nr 1179/2012, nie nastąpiła zatem utrata statusu odpadów, co wiąże się z określonymi obowiązkami ewidencyjnymi Spółki. Zdaniem Sądu trafnie organ wskazał też w odpowiedzi na skargę, że posiadane przez Spółkę zezwolenie na przetwarzanie odpadów stanowi, że "W wyniku wyżej opisanego procesu powstaje oczyszczona stłuczka szklana, która po spełnieniu wymagań związanych z utratą statusu odpadów będzie produktem zdatnym do dalszego wykorzystania jako pełnowartościowy materiał przeznaczony do użycia w produkcji substancji lub wyrobów szklanych w procesach przetapiania. Stłuczka szklana niespełniająca warunków określonych w przepisach dotyczących utraty statusu, stanowić będzie odpad". Podkreślenia wymaga nadto, że zawarta w piśmie procesowym Spółki zatytułowanym "[...]" polemika z organem prowadzona na tle definicji pojęcia zbierania selektywnego wykracza poza treść kontrolowanego aktu albowiem takim pojęciem skarżone Zarządzenie się nie posługuje. Odnosząc się z kolei do pkt 5 Zarządzenia, nakazującego prawidłowe prowadzenie ewidencji odpadów wskazać należy, jak to już powyżej zaakcentowano, że skarżąca Spółka zakwestionowała jedynie wskazane w uzasadnieniu pierwsze z 7 stwierdzonych w trakcie kontroli naruszeń, a mianowicie wskazanie, iż w niektórych rubrykach dotyczących transportującego odpady w rubryce "potwierdzam przyjęcie odpadów do transportu i wykonanie usługi transportu" widnieje pieczęć spółki "A" S.A. pomimo, iż usługę tę świadczyły inne podmioty. Pełnomocnik Spółki nie kwestionuje tego, że istotnie sytuacje takie miały miejsce, zresztą odnośne karty widnieją w aktach sprawy, twierdzi jednak, że skarżąca opatrując pieczątką wskazane rubryki działała nie w swoim imieniu lecz jako pełnomocnik podmiotu dokonującego opisanych czynności. Pomijając w tym miejscu, jako nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy, kontrowersje pomiędzy organem a pełnomocnikiem Spółki co do tego czy osoba prawna może być pełnomocnikiem, w jakich sytuacjach i czy lub na ile pełnomocnictwo posiada osobisty charakter wskazać należy, iż oczywistym i jednoznacznym jest, nie pozwalającym na jakiekolwiek domysły, że Spółka opatrzyła wskazane rubryki własną pieczątką i nieczytelnym podpisem we własnym imieniu, a nie jako czyjkolwiek pełnomocnik. Nie wskazała bowiem, iż podpisuje rubrykę w czyimkolwiek imieniu, na podstawie jakiegokolwiek aktu bądź czynności, a tym samym oczywistym jest, że opatrzona podpisem pieczątka Spółki wskazuje, zgodnie z tytułem rubryki, podmiot potwierdzający, że to on właśnie przyjął odpady do transportu i wykonał transport. Reasumując wskazać należy, że w ocenie Sądu w zgromadzonym materiale dowodowym, w tym w treści protokołu kontroli, brak uchybień procesowych, które miałyby wpływ na wiarygodność poczynionych przez organ ustaleń i prawidłowość wywiedzionych z nich wniosków i zastosowanych przepisów. Treść Zarządzenia pokontrolnego odpowiada treści protokołu kontroli, a sformułowane w Zarządzeniu zalecenia, w tym zobowiązanie adresata do przesłania pisemnej informacji o zakresie podjętych i zrealizowanych działań, odpowiadają obowiązującemu prawu. W efekcie Sąd nie dopatrzył się ani wskazanych w skardze, ani też rozważanych z urzędu uchybień, które mogłyby powodować konieczność uchylenia zaskarżonego aktu. Wbrew twierdzeniom skargi Zarządzenie, w ocenie Sądu, nie narusza bowiem ani art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ani art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o odpadach, ani rozporządzenia Komisji (UE) nr 1179/2012, ani też art. 108 ustawy k.c, ani wreszcie art. 98 k.c. W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając na podstawie art. p.p.s.a.orzekł jak w sentencji.