V SA/Wa 1672/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Zawiślak (spr.) Sędziowie: WSA Izabella Janson WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2017 r. sprawy ze skargi [...] S.A. w [...] na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu złożonego przez C.S.A. w M. (dalej: "skarżąca", "spółka" lub "strona") w ramach Programu Operacyjnego Polska Wschodnia na lata 2014-2020 (POPW 2014-2020), Oś priorytetowa I: Przedsiębiorcza Polska Wschodnia Działanie 1.2 Internacjonalizacja MSP dokonana przez Polska Agencje Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej jako: "PARP" lub "organ"). Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt. "...", który został złożony w konkursie na wybór projektów do dofinansowania w ramach II Etapu działania 1.2POPW Internacjonalizacja MŚP i otrzymał nr ... Pismem z ... lipca 2017r., nr ... organ poinformował spółkę, że wniosek o dofinansowanie realizacji projektu został oceniony negatywnie. Wskazano, że powodem odrzucenia wniosku o dofinansowanie jest brak spełnienia kryterium formalnego specyficznego nr 1 "Projekt dotyczy przygotowania do wdrożenia nowego modelu biznesowego internacjonalizacji - zatwierdzonego w ramach realizacji I etapu działania 1.2 POPW". W ocenie PARP analiza wniosku wykazała, że wniosek o dofinansowanie nie odzwierciedla rekomendacji Modelu Biznesowego Internacjonalizacji (MBI) będącego zatwierdzonym produktem projektu zrealizowanego w ramach 1 Etapu w następujących obszarach: 1) nie uwzględniono w budżecie projektu wydatków związanych z udziałem w następujących imprezach: ...; 2) nie uwzględniono w budżecie projektu wydatków z zakresu "Projektowania stron internetowych (w tym aplikacji mobilnych) przeznaczonych do promocji i sprzedaży na rynkach zagranicznych" zarówno dla rynku niemieckiego jak i amerykańskiego; 3) nie uwzględniono w budżecie projektu przewidzianych na 2017 r. wydatków "Usługi doradcze w zakresie uzyskania certyfikacji, akredytacji, koncesji lub innego typu dokumentów i praw niezbędnych dla prowadzenia działalności gospodarczej, sprzedaży produktów na docelowym rynku zagranicznym" i "Usługi finansowania zewnętrznego na działalność eksportową w formie poręczeń i gwarancji w celu wprowadzenia produktu na nowy rynek" dla obu rynków docelowych; 4) znacząco (41,67% i 50%) zmniejszono wartość 4 rekomendowanych kosztów "Usługi doradcze w zakresie wyszukiwania i selekcji partnerów zagranicznych" i "Usługi doradcze w zakresie nawiązania kontaktów z wybranymi partnerami zagranicznym" na obu rynkach w roku 2017. Wskazano także, jako uwagę dodatkową, że analizy rynkowe w rozdziale 4 MBI odnoszą się do klocków konstrukcyjnych (zabawek) jako jednorodnej grupy produktowej, tj. bez rozróżnienia na serie/kolekcje klocków rozróżniane we wniosku o dofinansowanie jako produkty przeznaczone do internacjonalizacji. Nie ma to bezpośredniego przełożenia na ocenę przedmiotowego kryterium, ale zostaje odnotowane, jako mające potencjalne znaczenie dla oceny merytorycznej projektu. PARP zauważyła, że w rozdziale 12 MBI, w części dot. harmonogramu i budżetu usług doradczych wskazano, że cyt. "Po dokładnej analizie, podobnie jak przy targach, skonstruowano rzeczywisty, oszczędny budżet." W jej ocenie, w związku z niespójnościami wskazanymi w punktach 1-4, po uwzględnieniu korespondujących zapisów MBI, jak np. określenie celów szczegółowych obrazujących postęp wdrażania modelu biznesowego w rozdziale 14 stwierdzono, że MBI nie daje podstaw do dowolnego wyboru działań rekomendowanych do realizacji. Różnice pomiędzy rekomendacjami MBI a wnioskiem o dofinansowanie mają charakter zasadniczy - uznanie możliwości usunięcia ww. wydatków podważałoby zasadność rekomendacji dotyczących pozostałych wydatków kwalifikowalnych oraz skutkowałoby wdrożeniem niekompletnego modelu biznesowego. Rozpoznając sprawę na skutek złożonego protestu PARP pismem z ... sierpnia 2017 r., nr ... stwierdziła, że formalna ocena wniosku została przeprowadzona prawidłowo. Organ zauważył, że zgodnie z zapisami konkursu Działania 1.2 PO PW składa się z dwóch etapów: Etap I - obejmuje przygotowania nowego modelu biznesowego internacjonalizacji, Etap II - obejmuje przygotowanie do wdrożenia w przedsiębiorstwie beneficjenta nowego modelu biznesowego internacjonalizacji opracowanego w ramach Etapu I. Zatem celem Działania 1.2 PO PW jest przygotowanie nowego modelu internacjonalizacji, który w kolejnym etapie zostanie przygotowany do wdrożenia. W ocenie organu mamy tu do czynienia z przygotowaniem do wdrożenia, a nie wdrożeniem zaplanowanych do realizacji zadań modelu. W II etapie koszty kwalifikowalne dotyczą finansowania usług doradczych związanych z przygotowaniem do wdrożenia modelu, natomiast nie zostały określone jako kwalifikowalne koszty wdrożenia wyników usług doradczych. PARP wyjaśniła, powołując się także na zapisy Regulaminu konkursu w ramach Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014-2020 Oś priorytetowa I Przedsiębiorcza Polska Wschodnia Działanie 1.2 Internacjonalizacja MŚP II Etap (dalej: Regulamin konkursu), że strona w momencie przygotowania projektu zarówno do etapu I jak i II etapu znał założenia Działania 1.2 i zakres kosztów kwalifikowalnych, które oprócz Regulaminu Konkursu zostały także wcześniej określone w Programie Operacyjnym Polska Wschodnia oraz Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014-2020, w których wyraźnie wskazano, że Działaniu 1.2 PO PW dotyczy wsparcia ukierunkowanego na zapewnienie MŚP dostępu do usług doradczych oraz zakupu wartości niematerialnych i prawnych związanych z przygotowaniem do wdrożenia nowego modelu biznesowego. Natomiast katalog kosztów kwalifikowalnych został zawarty w Regulaminie konkursu jak również w Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w Programie Operacyjnym Polska Wschodnia 2014-2020. Odpowiadając na zarzuty spółki dotyczące rozpoczęcia realizacji projektu powołał się na zapisy § 5 Regulaminu konkursu oraz Instrukcję wypełniani wniosku i stwierdził, że wskazane w Modelu Biznesowym działania należało zrealizować w ramach okresu realizacji projektu określonego we wniosku o dofinansowanie dotyczącego II Etapu. Tym samym uznano, że wniosek o dofinansowanie nie odzwierciedla rekomendacji MBI we wskazanych obszarach. Podkreślono, że skarżąca zobowiązana jest wypełnić wniosek zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie. Organ przytoczył obszerne fragmenty Instrukcji i zauważył, że nieprawidłowości określone w pkt 1-3 pierwotnej informacji a dotyczące udziału we wskazanych imprezach, projektowania stron internetowych oraz usług doradczych w zakresie uzyskania certyfikacji itp. i pozyskania finansowania zewnętrznego na działalność eksportową nie zostały wskazane we wniosku o dofinansowanie mimo, że były zawarte w Modelu Biznesowym. Również wartość kosztów w zakresie usług doradczych w zakresie nawiązania kontaktów z wybranymi partnerami zagranicznymi oraz usługi doradcze w zakresie wyszukiwania i selekcji partnerów zagranicznych zostały określone niezgodnie z zatwierdzonym Modelem Biznesowym. PARP stwierdziła, że zgodnie z Instrukcją, strona miała możliwość wskazać w harmonogramie finansowo- rzeczowym wydatków, które poniesie i określić je jako koszty niekwalifikowalne, co jednak nie zostało zawarte we wniosku o dofinansowanie. Podkreślono, że zakres rzeczowy projektu powinien wiernie odzwierciedlać plan oraz kosztorys działań prowadzących do przygotowania do wdrożenia zatwierdzonego Modelu biznesowego internacjonalizacji będącego produktem I Etapu Działania 1.2. W przedmiotowym wniosku o dofinansowanie informacje nie były tożsame z Modelem biznesowym, co nie pozwoliło na ocenę kryterium jako spełnionego. Pismem z 14 września 2017r. strona złożyła skargę na rozstrzygnięcie PARP z ... sierpnia 2017r. wnosząc o uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez PARP, a także wniosła o zasądzenie kosztów postępowania. Rozstrzygnięciu spółka zarzuciła naruszenie: 1) art. 37 ust. 1 i 2 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 217 ze zm., dalej: ustawa wdrożeniowa), Regulaminu konkursu oraz Instrukcji wypełniania wniosku poprzez przyjęcie, że wniosek o dofinansowanie II Etapu nie odzwierciedla rekomendacji MBI w obszarach w skazanych w pkt 1-4 oraz pkt 5 informacji o wynikach oceny projektu, podczas, gdy wniosek o dofinansowanie odzwierciedla rekomendacje zawarte w MBI, a powyższe zadania (zarzuty nr 1 -4) nie musiały być przedmiotem dofinansowania w ramach Etapu II, gdyż zgodnie z kryteriami formalno-specyficznymi zawartymi w załączniku do Regulamin - Kryteria wyboru projektów POPW projekt musi odzwierciedlać opracowaną w I Etapie strategię przygotowania do wdrożenia nowego modelu biznesowego internacjonalizacji, w tym strategię wejścia na co najmniej jeden nowy rynek zagraniczny zaś zgodnie z Instrukcją wypełnienia wniosku o dofinansowanie (str. 17 Instrukcji) to wnioskodawca określa niezbędne zadania projektu, które zamierza sfinansować z udziałem środków pomocowych, a nie wyłącznie ze środków własnych; 2) art. 56 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej poprzez niedokonanie przez PARP weryfikacji wyników dokonanej przez siebie oceny projektu w zakresie zarzutów skarżącej zawartych w proteście dotyczących braku możliwości wprowadzenia do elektronicznego generatora wniosków zadań z datami spoza deklarowanego okresu realizacji projektu (01.06.2017 - 31.12.2018) pomimo, że w ocenie PARP strona miał możliwość wskazania w harmonogramie finansowo-rzeczowym wydatków poniesionych na te zadania i określenia ich jako koszty niekwalifikowalne; 3) art. 56 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej poprzez niedokonanie przez PARP weryfikacji wyników dokonanej przez siebie oceny projektu w zakresie zarzutów skarżącej zawartych w proteście dotyczących przyczyn zmniejszenia wartość czterech rekomendowanych kosztów "Usługi doradcze w zakresie wyszukiwania i selekcji partnerów zagranicznych" i "Usługi doradcze w zakresie nawiązania kontaktów z wybranymi partnerami zagranicznymi" na obu rynkach w ciągu całego 2017 r. W uzasadnieniu spółka rozwinęła powyższe zarzutu. W odpowiedzi na skargę PARP wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 217 ze zm., dalej: ustawa wdrożeniowa) w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony może budzić wątpliwości kwestia dopuszczalnej sądowej oceny procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować także w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie. Uznać zatem należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego, i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez PARP, jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z ... sierpnia 2017 r., stwierdzić wypada, że odpowiadają one prawu. Ocena sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania PARP z prawem, w tym zgodności m.in. z: - ustawą z 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020; - Regulaminem konkursu; - Kryteriami wyboru projektów stanowiącymi załącznik do Regulaminu konkursu, - Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie. Dokonując oceny zaskarżonej informacji w pierwszej kolejności należy zauważyć, że projekt skarżącej nie spełnił kryterium formalnego specyficznego nr 1 "Projekt dotyczy przygotowania do wdrożenia nowego modelu biznesowego internacjonalizacji – zatwierdzonego w ramach realizacji I etapu działania 1.2 POPW". Kryterium to oceniane jest Tak/Nie (spełnia, nie spełnia). Zatem uzyskanie oceny "Nie" oznacza, że projekt musiał zostać wykluczony z dalszej oceny (patrz § 9 ust. 2 pkt 2 Regulaminu konkursu), tak jak to zostało uczynione z projektem skarżącej. W opisie kryterium nr 1 wskazano, że cyt. "Wnioskodawca prawidłowo zrealizował projekt dofinansowany w ramach I etapu działania 1.2 POPW tzn. zrealizował zakres rzeczowy i finansowy oraz złożył wniosek o płatność końcową wraz z modelem biznesowym internacjonalizacji, które zostały zatwierdzone. Projekt musi odzwierciedlać opracowaną w I etapie strategię przygotowania do wdrożenia nowego modelu biznesowego internacjonalizacji, w tym strategię wejścia na co najmniej jeden nowy rynek zagraniczny. Mając na względzie wagę aktualności nowego modelu biznesowego, wniosek o dofinansowanie w ramach II etapu działania 1.2 POPW musi zostać złożony nie później niż 6 miesięcy od daty złożenia wniosku o płatność końcową w ramach I etapu". Zgodnie z § 3 ust. 1 "Postanowienia ogólne" Regulaminu konkursu celem konkursu jest wyłonienie projektów, które w największym stopniu przyczynią się do osiągnięcia celów POPW oraz celów działania określonych w SZOOP, do których należy w szczególności zwiększenie aktywności gospodarczej MŚP z makroregionu Polski Wschodniej na rynkach międzynarodowych, poprzez wsparcie doradcze obejmujące kompleksowe działania związane z opracowaniem (I etap działania) i przygotowaniem do wdrożenia (II etap działania) nowego modelu biznesowego związanego z internacjonalizacją działalności przedsiębiorcy. W myśl § 4 ust. 1 "Przedmiot konkursu" Regulaminu konkursu działanie składa się z dwóch etapów: Etap I - obejmuje przygotowanie nowego modelu biznesowego internacjonalizacji; Etap II - obejmuje przygotowanie do wdrożenia w przedsiębiorstwie beneficjenta nowego modelu biznesowego internacjonalizacji opracowanego w ramach Etapu I. W § 5 "Zasady finansowania projektów" Regulaminu konkursu wskazano m.in., że okres realizacji projektu nie może być dłuższy niż 24 miesiące, licząc od dnia rozpoczęcia realizacji projektu określonego w umowie o dofinansowanie (za dzień rozpoczęcia realizacji projektu uznaje się dzień zaciągnięcia zobowiązania do zamówienia usług lub dóbr stanowiących koszty projektu wskazane w części IX wniosku o dofinansowanie - Harmonogramie Rzeczowo-Finansowym). Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie (strona 2) także potwierdziła, że rozpoczęcie realizacji projektu może nastąpić najwcześniej po dniu złożenia wniosku o dofinansowanie. Za dzień rozpoczęcia realizacji projektu uznaje się dzień zaciągnięcia zobowiązania do zamówienia usług lub dóbr stanowiących koszty projektu wskazane w części IX wniosku - Harmonogramie Rzeczowo-Finansowym. Nie stanowią rozpoczęcia realizacji projektu czynności podejmowane w ramach działań przygotowawczych, w szczególności przygotowanie dokumentacji związanej z wyborem wykonawców lub dostawców. W dalszej części § 5 Regulaminu konkursu wskazano, że do kosztów kwalifikowalnych w zakresie pomocy udzielanej w ramach II Etapu działania zalicza się wydatki w zakresie przygotowania do wdrożenia nowego modelu biznesowego opracowanego w I etapie obejmujące: 1) koszty usług doradczych; 2) koszty doradztwa oraz zakupu wartości niematerialnych i prawnych w formie autorskich praw majątkowych lub licencji, związanych z nabyciem oprogramowania niezbędnego do automatyzacji procesów biznesowych w związku z przygotowaniem do internacjonalizacji działalności; 3) koszty udziału w międzynarodowych targach, wystawach lub misjach gospodarczych. Mając powyższe na względzie zgodzić się należy z PARP, że celem Działania 1.2 PO PW jest przygotowanie nowego modelu internacjonalizacji, który w kolejnym etapie zostanie przygotowany do wdrożenia. Słusznie zatem wywiedziono, że II Etap konkursu polega na przygotowaniu do wdrożenia, a nie na wdrożeniu zaplanowanych do realizacji zadań modelu. Skarżąca w momencie przygotowania projektu zarówno do etapu I jak i II etapu znała założenia Działania 1.2 (m.in. kryteria wyboru projektów dla działania 1.2) i zakres kosztów kwalifikowalnych, które oprócz Regulaminu Konkursu (ogłoszony dopiero 29 grudnia 2016r.) zostały także wcześniej określone w: kryteriach wyboru projektów dla działania 1.2 Internacjonalizacja MŚP (działanie dwuetapowe), Program Polska Wschodnia przyjętych przez Komitet Monitorujący Program Polska Wschodnia w dniu 28 stycznia 2016r.; rozporządzeniu Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 13 lipca 2015 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach osi I Przedsiębiorcza Polska Wschodnia Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014-2020 (Dz. U. poz. 1007, dalej: rozporządzenie) i rozporządzeniu Komisji (UE) Nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającym niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, dalej: rozporządzeniem 651/2014) oraz w szczególności Programie Operacyjnym Polska Wschodnia, Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014-2020, w których wyraźnie wskazano, że Działaniu 1.2 PO PW dotyczy wsparcia ukierunkowanego na zapewnienie MŚP dostępu do usług doradczych oraz zakupu wartości niematerialnych i prawnych związanych z przygotowaniem do wdrożenia nowego modelu biznesowego. Natomiast katalog kosztów kwalifikowalnych został zawarty w Regulaminie Konkursu jak również w Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w Programie Operacyjnym Polska Wschodnia 2014-2020. Powyższe zapisy potwierdzają, że strona miała dostęp do informacji na temat przedmiotu konkursu, kryteriów wg. Których oceniany jest wniosek i kosztów kwalifikowalnych w ramach Działania 1.2 PO PW. W instrukcji wypełniania wniosku (strona 18 "Zakres rzeczowy") wyjaśniono, że zakres rzeczowy powinien wiernie odzwierciedlać plan oraz kosztorys działań prowadzących do przygotowania do wdrożenia zatwierdzonego Modelu biznesowego internacjonalizacji będącego produktem I Etapu działania 1.2. Wnioskodawca określa niezbędne zadania projektu. Zadania to zamknięte zbiory kosztów (kwalifikowalnych lub niekwalifikowalnych) wynikających z powiązanych ze sobą działań prowadzących do osiągnięcia wspólnego celu (np. związanych z przygotowaniem udziału i udziałem w określonej imprezie targowej, przygotowaniem do uzyskania konkretnego certyfikatu i przeprowadzeniem certyfikacji, zakupem i wdrożeniem konkretnego systemu informatycznego). Zakres rzeczowy powinien przedstawiać logiczny ciąg prac, które wnioskodawca zamierza przeprowadzić w ramach projektu. Należy skrótowo (hasłowo) opisać działania planowane w ramach realizacji tego zadania oraz czas ich realizacji (należy podać datę rozpoczęcia i zakończenia zadania). Wymienione zadania powinny wypełniać całość okresu realizacji projektu wskazanego w punkcie I wniosku o dofinansowanie (w polach wskazujących krańcowe daty okresu realizacji projektu od... do ...). Natomiast w tej samej Instrukcji w odniesieniu do "Zakresu finansowego" wskazano, że w tym zakresie należy wskazać koszty (kwalifikowalne lub niekwalifikowalne), jakie zostaną poniesione w ramach poszczególnych zadań określonych w tabeli ,,Zakres rzeczowy". W związku z powyższym dokonując analizy wniosku o dofinansowanie w kontekście zapisów Modelu Biznesowego Internacjonalizacji (MBI) zgodzić się należy z oceniającymi projekt, że wniosek o dofinansowanie nie odzwierciedla rekomendacji MBI w poniższych obszarach: 1) nie uwzględniono w budżecie projektu (strona 23 wniosku o dofinansowanie) wydatków związanych z udziałem w następujących imprezach: ...; 2) nie uwzględniono w budżecie projektu (strony 23-25 wniosku o dofinansowanie) wydatków z zakresu "Projektowania stron internetowych (w tym aplikacji mobilnych) przeznaczonych do promocji i sprzedaży na rynkach zagranicznych" zarówno dla rynku niemieckiego jak i amerykańskiego – strony 154-155 MBI; 3) nie uwzględniono w budżecie projektu (strony 23-25 wniosku o dofinansowanie) przewidzianych na 2017 r wydatków "Usługi doradcze w zakresie uzyskania certyfikacji, akredytacji, koncesji lub innego typu dokumentów i praw niezbędnych dla prowadzenia działalności gospodarczej, sprzedaży produktów na docelowym zagranicznym" i "Usługi doradcze w zakresie pozyskania finansowania zewnętrznego np. źródeł niepublicznych, w tym w formie poręczeń i gwarancji w celu wprowadzenia produktu na nowy rynek" dla obu rynków docelowych - strony 154-155 MBI. Należy bowiem jednoznacznie stwierdzić, że powyższe pozycje nie zostały wskazane we wniosku o dofinansowanie mimo, że były zawarte w MBI. W zakresie wartości kosztów w pozycji "usługi doradcze w zakresie wyszukiwania i selekcji partnerów zagranicznych" oraz "usługi doradcze w zakresie nawiązania kontaktów z wybranymi partnerami zagranicznymi" (strony 153-154 MBI) zasadnie zauważono, że strona we wniosku o dofinansowanie (strona 23-24) znacząco (41,67% i 50%) zmniejszyła wartość 4 rekomendowanych kosztów "usługi doradcze w zakresie wyszukiwania i selekcji partnerów zagranicznych" i "usługi doradcze w zakresie nawiązania kontaktów z wybranymi partnerami zagranicznym" na obu rynkach w roku 2017. A więc zostały one określone niezgodnie z zatwierdzonym Modelem Biznesowym. Co więcej w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych PO PW 2014-2020, (SZOOP PO PW) zostało wskazane, że założeniem działania 1.2. jest wsparcie działań obejmujących kompleksowe, indywidualne, profilowane pod odbiorcę działania związane z opracowaniem i przygotowaniem do wdrożenia nowego modelu biznesowego w MŚP związanego z internacjonalizacją ich działalności. Działanie to mogło być realizowane 2 etapowo, z czego Etap I obejmował opracowanie a Etap II - przygotowanie do wdrożenia u beneficjenta - nowego Modelu Biznesowego Internacjonalizacji (MBI). Tym samym stwierdzić trzeba, że w myśl założeń tego Działania i dokumentacji konkursowej Model Biznesowy Internacjonalizacji (MBI), zdefiniowany również w § 2 pkt 11 Regulaminu konkursu, stanowił dokument strategiczny, który powinien być zrealizowany całościowo, zgodnie z zakresem i kosztami w nim określonymi. Skoro, jak wynika z powyżej cytowanej dokumentacji konkursowej, zakres rzeczowy powinien wiernie odzwierciedlać plan oraz kosztorys działań prowadzących do przygotowania do wdrożenia zatwierdzonego Modelu biznesowego internacjonalizacji będącego produktem I Etapu Działania 1.2, a strona do tego się nie zastosowała, to zasadnie organ zakwestionował kryterium formalne specyficzne nr 1. W tym miejscu należy zauważyć, że myli się skarżąca wskazując, iż to wnioskodawca określa niezbędne zadania projektu, które zamierza w jego ramach realizować, a zadania te muszą być tylko opisane w dokumencie MBI. Innymi słowy, w ocenie skarżącej, wnioskodawca może wybrać i wskazać we wniosku o dofinansowanie II Etapu jedynie część zadań rekomendowanych w MBI. Powyższe zdaniem strony wynika z cytowanego wyżej zapisu Instrukcji wypełniania wniosku, która wskazuje, m.in. że cyt. " Wnioskodawca określa niezbędne zadania projektu". W ocenie sądu powyższa interpretacja jest nieprawidłowa, gdyż jak to zostało już wyżej wskazane strona miała obowiązek w złożonym wniosku o dofinansowanie II Etapu wiernie odzwierciedlić plan oraz kosztorys działań prowadzących do przygotowania do wdrożenia zatwierdzonego Modelu biznesowego internacjonalizacji będącego produktem I Etapu działania 1.2. Powołany przez stronę zapis instrukcji odnosi się do zadań, a nie działań w ramach zadania. Do działań odnosi się pierwsze zdanie tego zapisu instrukcji wskazujące, że strona ma obowiązek wiernie odzwierciedlać plan oraz kosztorys działań. Drugie zdanie odnosi się do zadań. A więc powyższe należy odczytywać w ten sposób, że strona samodzielnie nazywa, grupuje i określa zadania ze wszystkich działań określonych w MBI. Działania określone w MBI natomiast mają zostać wiernie przeniesione do wniosku o dofinansowanie, z tym, że będą one grupowane w zadania samodzielnie przez wnioskodawcę. Inna interpretacja tego zapisu zaprzepaszczałaby celowi I Etapu działania 1.2. Skoro w pierwszym etapie strona otrzymuje pomoc finansową na stworzenie Modelu biznesowego internacjonalizacji, to zupełnie pozbawione racjonalności byłoby stanowisko skarżącej wskazujące, że nie będzie ona przygotowywać się do realizacji całości tego Modelu, tylko wybierze określone działania z tego Modelu i będzie jej realizować. A więc przyjmując powyższe założenie należałoby a priori wskazać, że wypracowany Model biznesowy internacjonalizacji nie będzie realizowany w całości. Powyższe również ze względu na fakt współfinansowania ze środków europejskich tego Modelu byłoby niezasadne i nieracjonalne. W ocenie sądu natomiast zupełnie niezasadne są twierdzenia PARP wskazujące, że strona miała możliwość wskazać w harmonogramie finansowo-rzeczowym wydatki poniesione przed złożeniem projektu i określić je jako koszty niekwalifikowalne, czego jednak nie uczyniła. Powyższe jest niezasadne zarówno z przyczyn technicznych (brak możliwości wpisania do generatora wniosku) i przede wszystkim z powodu obowiązujących przepisów prawa. Mianowicie zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia pomoc finansowa wywołuje efekt zachęty, co oznacza, że jest udzielana przedsiębiorcy pod warunkiem złożenia wniosku o udzielenie pomocy finansowej, zwanego dalej "wnioskiem", przed rozpoczęciem prac nad projektem, z zastrzeżeniem ust. 2-3a. Zgodnie z motywem 18 rozporządzenia 651/2014 aby mieć pewność, że pomoc jest niezbędna i zachęca do rozwoju dalszej działalności lub projektów, niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do pomocy na działalność, którą i tak beneficjent by prowadził, nawet w przypadku braku pomocy. Pomoc powinna być wyłączona z obowiązku zgłoszenia na mocy niniejszego rozporządzenia tylko wówczas, gdy prace dotyczące realizacji projektu lub działań objętych pomocą rozpoczęto po przedłożeniu przez beneficjenta pisemnego wniosku o pomoc. Zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia 651/2014 niniejsze rozporządzenie stosuje się jedynie do pomocy, która wywołuje efekt zachęty. W myśl art. 6 ust. 2 rozporządzenia 651/2014 uznaje się, że pomoc wywołuje efekt zachęty, jeżeli beneficjent złożył do danego państwa członkowskiego pisemny wniosek o przyznanie pomocy przed rozpoczęciem prac nad projektem lub rozpoczęciem działalności. Wniosek o przyznanie pomocy musi zawierać co najmniej następujące informacje: a) nazwę przedsiębiorstwa i informację o jego wielkości; b) opis projektu, w tym daty jego rozpoczęcia i zakończenia; c) lokalizację projektu; d) wykaz kosztów projektu; e) rodzaj pomocy (dotacja, pożyczka, gwarancja, zaliczka zwrotna, zastrzyk kapitałowy lub inne) oraz kwota finansowania publicznego, potrzebnego do realizacji projektu. Tym samym powyższe przepisy jednoznacznie wskazują, że strona nie mogła ująć poniesionych kosztów zarówno jako kosztów kwalifikowalnych, jak i niekwalifikowalnych, które strona poniosła przed złożeniem wniosku o dofinansowanie. Co więcej jak wynika z powyższych przepisów strona nie może także uzyskać dofinansowania, gdyż rozpoczęła już prace dotyczące realizacji projektu (wystąpiła w targach, poniosła koszty na projektowanie stron internetowych przeznaczonych do promocji i sprzedaży na rynkach zagranicznych, czy też częściowo poniosła koszty za tzw. usługi doradcze). Tym samym wykluczone jest dofinansowanie projektu, skoro sama strona z własnych środków przystąpiła do realizacji projektu. Trzeba w związku z tym uznać, że projekt i tak zostałby zrealizowany. W tym miejscu należy także wskazać, że brak jest jakichkolwiek podstaw do twierdzenia, że zaakceptowanie wniosku końcowego złożonego w Etapie I, w którym wytworzono MBI powoduje, że wniosek o dofinansowanie oparty na tym Modelu tylko z tego powodu winien zostać zaakceptowany w Etapie II konkursu. Wniosek o dofinansowanie w II etapie winien spełniać warunki konkursu dla II etapu, niezależnie od tego, iż MBI został zatwierdzony przez PARP w ramach projektu I Etapu. Posiadanie zatwierdzonego projektu I Etapu jest zgodnie z cytowanym wyżej § 4 ust 4 Regulaminu konkursu tylko jednym z koniecznych warunków udziału w przedmiotowym konkursie. W przedmiotowej sprawie skarżąca otrzymała dofinansowanie w ramach I etapu na projekt, którego produktem był model biznesu internacjonalizacji (MBI). Zatwierdzenie przez PARP poprawności i zgodności z celami projektu MBI uprawniało stronę do złożenia wniosku o dofinansowanie w kolejnym II etapie. Jednakże, jak prawidłowo zauważył organ w odpowiedzi na skargę, to w zakresie skarżącej było takie wyznaczenie poszczególnych zadań i działań w zakresie rzeczowym i harmonogramie projektu obu etapów aby były one możliwe do wykonania i zgodne z wymogami PO PW. Czego w sprawie ewidentnie zabrakło. To strona jest odpowiedzialny za treść zawartą we wniosku o dofinansowanie. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że wszystkie zarzuty zawarte w skardze nie zasługują na uwzględnienie. Słusznie wskazała PARP w odpowiedzi na skargę, że ocena projektu w zakresie przedmiotowego kryterium była dokonana rzetelnie, prawidłowo oraz zgodnie z prawem, tj. z dokumentacją konkursową i wymienionymi w niej regulacjami. Organ dokonał prawidłowej oceny złożonego wniosku, w kontekście dokumentacji konkursowej oraz w sposób wystarczający do kontroli stanowiska poinformował o przyczynach braku spełnienia zakwestionowanego kryterium. Zasadnie także wyjaśniono w odpowiedzi na skargę, że podniesiony przez skarżącą zarzut dotyczący naruszenia art. 56 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej jest jedynie polemiką ze stanowiskiem organu. Reasumując sąd dokonując kontroli podjętego w sprawie rozstrzygnięcia stwierdza, że ocena projektu został przeprowadzona w sposób prawidłowy. Na zakończenie sąd wskazuje, że nie odnosił się do uwagi dodatkowej zawartej w pkt 5 informacji z ... lipca 2017r., gdyż uwaga ta ma charakter merytoryczny, tj. jest oceniana na etapie oceny merytorycznej projektu, a projekt skarżącej został odrzucony na etapie oceny formalnej. Co więcej uwaga ta nie stanowiła powodu odrzucenia wniosku o dofinansowania. Tym samym odniesienie się do tego było niezasadne. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej orzekł jak w sentencji.