III SA/Wr 656/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sędziowie Sędzia WSA Anna Moskała, asesor WSA Katarzyna Borońska, Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca), Protokolant referent Aneta Szmyt, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 2 listopada 2017 r. sprawy ze skargi E. D. na czynność Instytucji Pośredniczącej Aglomeracji W. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia stwierdza, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazuje sprawę do rozpatrzenia Instytucji Pośredniczącej Aglomeracji W. Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy j/n. Pismem z [...] sierpnia 2017 r., Instytucja Pośrednicząca Aglomeracji W. (dalej: IPAW) poinformowała stronę skarżącą ("A" E. D.), że jej wniosek o dofinansowanie realizacji projektu p/n "Inwestycje w nowy sprzęt szansą rozwoju firmy "A" E. D." został oceniony negatywnie. Wskazała, że ów wniosek nie spełnił kryterium formalnego ogólnego obligatoryjnego z możliwością dokonania korekty, zawartego w "Kryteriach wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa D. 2014-2020", tj. kryterium "Wnioskodawca wybrał wszystkie wskaźniki obligatoryjne dla danego typu projektu". Zauważyła, że - na etapie konstruowania wniosku o dofinansowanie - wnioskodawca zobowiązany jest do wyboru w generatorze wniosków aplikacyjnych wszystkich adekwatnych wskaźników w zależności od specyfiki oferowanego w projekcie wsparcia, zgodnie z katalogiem wskaźników podanym w Regulaminie konkursu. Stwierdziła, że strona nie wybrała wszystkich adekwatnych wskaźników rezultatu, obrazujących realizację, typ i cel projektu, do czego była zobligowana zgodnie z pkt 22 Regulaminu konkursu, tj. pominęła wskaźnik "Przychody ze sprzedaży nowych lub udoskonalonych produktów/procesów (zł)". Poinformowała, że wymóg formalny doboru wskaźników obligatoryjnych dla danego typu projektu stanowi kryterium, którego spełnienie jest niezbędne dla możliwości otrzymania dofinansowania i że niespełnienie tego kryterium (mimo możliwości dokonania jednorazowej korekty) skutkuje odrzuceniem wniosku. Strona złożyła protest dotyczący braku wykazania wskaźnika "Przychody ze sprzedaży nowych lub udoskonalonych produktów/procesów (zł)". Argumentowała, że - na etapie poprawek formalnych - nie została poinformowana o błędnym wypełnieniu Sekcji M Wskaźniki osiągnięcia celów projektu i że wskazówki oceniającego sugerowały dowolność wyboru tego wskaźnika. Pismem z [...] sierpnia 2017 r., IPAW pozostawiła protest bez rozpatrzenia ze względu na niespełnienie wymogów z art. 54 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm. - dalej: ustawa wdrożeniowa), tj. brak wskazania kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem. Podniosła, że - zgodnie z art. 54 ust. 2 pkt 4 ustawy - w/w brak nie jest brakiem formalnym i protest w tym zakresie nie podlega uzupełnieniu. Uznała, że - stosownie do art. 59 ust. 1 pkt 3 ustawy wdrożeniowej - protest należało pozostawić bez rozpatrzenia. W skardze, strona nie zgodziła się ze stanowiskiem, że w proteście nie wskazała kryterium wyboru projektów, z których oceną się nie zgadza. Dowodziła, że podała wprost, którego kryterium dotyczy protest. Podniosła, że negatywna ocena odnosiła się tylko i wyłącznie do jednego kryterium. Podkreśliła, że nielogiczne byłoby składanie protestu obejmującego inne - spełnione przez nią - kryteria. Zauważyła, że w proteście wskazała kryterium w taki sposób, w jaki zrobiła to IPAW, tj. uszczegółowiła kryterium. Strona zawnioskowała o uchylenie czynności IPAW i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę, IPAW wniosła o nieuwzględnienie i oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga okazała się uzasadniona. Kontrolując legalność skarżonej czynności, w wyniku której protest strony pozostawiono bez rozpatrzenia ze względu na niespełnienie wymogów określonych w art. 54 ust. 4 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, Sąd stwierdził, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione. Zgodnie z art. 54 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, wnioskodawca może wnieść protest w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 45 ust. 4. Protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera m.in. wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem (art. 54 ust. 2 pkt 4). Z powołanymi przepisami koresponduje art. 57 tej ustawy, nakładający na właściwą instytucję powinność rozpatrzenia protestu przez weryfikację prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4. IPAW uznała, że protest nie spełnia wymogów formalnych gdyż wnioskodawca nie wskazał kryteriów wyboru projektu, z których oceną się nie zgadza. Przyjęła, że w sprawie zastosowanie znajduje art. 59 ust. 1 pkt 3 w/w ustawy stanowiący, że protest pozostawia się bez rozpatrzenia, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia, o którym mowa w art. 46 ust. 5, został wniesiony bez spełnienia wymogów określonych w art. 54 ust. 2 pkt 4. Według strony skarżącej, w proteście wskazała ona kryterium wyboru projektów, z oceną którego się nie zgadza, poprzez odpowiedni - szczegółowy - opis. W ocenie Sądu, rację w zaistniałym sporze należy przyznać stronie skarżącej. W okolicznościach sprawy trzeba uznać, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawca w ogóle nie wskazał kryterium, z którego oceną się nie zgadza, a tym samym do pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Sąd podziela pogląd zaprezentowany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (wyrok z 31 stycznia 2017 r., I SA/Rz 1073/16, LEX 2203201), że warunek określony w art. 54 ust. 2 pkt 4 ustawy wdrożeniowej, tj. wskazanie kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, zostaje spełniony również wtedy, gdy autor protestu poprzez odpowiedni opis odnosi się do kryterium, które kwestionuje, tym bardziej, że w sprawie chodzi tylko o jedno kryterium wyboru, którego nie spełniono. Określony w art. 54 ust. 2 pkt 4 ustawy wdrożeniowej wymóg formalny protestu, obejmujący wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem, nie wymaga podania nazwy tego kryterium. Stanowi jedynie o "wskazaniu" kryteriów. Dla uznania spełnienia tego wymogu wystarczy zatem samo opisanie (uszczegółowienie) warunków, jakie - zdaniem wnioskodawcy - błędnie uznano za niespełnione w ramach konkretnego kryterium wyboru projektów z podaniem przyczyn tego stanu rzeczy, czyli zawarcie uzasadnienia na poparcie stawianych w proteście zarzutów odnoszących się do kryterium, z oceną którego wnioskodawca się nie godzi. W rozpatrywanej sprawie - w proteście - skarżąca wskazała i uzasadniła, z oceną którego kryterium wyboru projektów się nie zgadza. Zrobiła to poprzez odwołanie się do wskaźnika "Przychody ze sprzedaży nowych lub udoskonalonych produktów/procesów (zł)", którego nie wykazała i którego niewykazanie rzutowało na ocenę spełnienia kryterium "Wnioskodawca wybrał wszystkie wskaźniki obligatoryjne dla danego typu projektu" (jedynego niespełnionego przez nią, co dodatkowo ułatwiało identyfikację kryterium objętego protestem). IPAW nie uczyniła zadość powinności rozpatrzenia protestu poprzez weryfikację prawidłowości oceny projektu w zakresie kryterium, o którym mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 ustawy wdrożeniowej. W skarżonej informacji z [...] sierpnia 2017 r. w sposób dowolny uznała, że w proteście wnioskodawca nie wskazał kryteriów wyboru projektów, z których oceną się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem, przez co protest pozostawiła bez rozpatrzenia. Podkreślenia wymaga, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia, z przyczyny określonej w art. 59 ust. 1 pkt 3 ustawy wdrożeniowej, winno być zawężone wyłącznie do sytuacji, w których składający protest wnioskodawca w ogóle nie formułuje oraz nie uzasadnia jakichkolwiek kryteriów wyboru projektów, z których oceną się nie zgadza (określonych w art. 54 ust. 2 pkt 4 ustawy). Wobec powyższego uprawnione jest stanowisko, że IPAW naruszyła normy proceduralne zawarte w art. 54 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 57 w zw. z art. 59 ust. 1 pkt 3 ustawy wdrożeniowej. Rozpatrując sprawę ponownie, IPAW będzie miała na uwadze wyrażone w uzasadnieniu wyroku wskazania Sądu i dokona weryfikacji oceny protestu z ich uwzględnieniem, odnosząc się wyczerpująco do przedstawionej w proteście argumentacji wnioskodawcy. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. b ustawy wdrożeniowej.