IV SA/Wa 1680/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie sędzia WSA Joanna Borkowska, sędzia del. SO Aleksandra Westra, Protokolant ref. staż. Magdalena Dębska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2017 r. sprawy ze skargi E. P. i E.G. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego z dnia [...]maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków oddala skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] maja 2017 r, nr [....], po rozpatrzeniu odwołania E.P. i E.H., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r. w sprawie wpisów w ewidencji gruntów i budynków odnośnie działek nr [...] z obrębu [...] położonych w [...] przy ul. [...]. W uzasadnieniu podano, iż Prezydent [...] w związku z wnioskiem E. P. z [...] października 2013 r. o ujawnienie władania E.P. i E.G. do położonych w [...] działek nr [...] z obrębu [...] oraz działki nr [...] z obrębu [...] wydał ww. decyzję nr [...], odmówił aktualizacji w operacie ewidencji gruntów i budynków w pkt 1. wpisu władającego dla działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...]położonej przy ul. [...] w dzielnicy [...] polegającej na wykreśleniu w ewidencji wpisu [...] i wpisaniu w to miejsce E. P. i E.G. jako współwładających po 1/2 części na zasadach samoistnego posiadania w/w działki; w pkt 2. wpisu władającego dla działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] w dzielnicy [...]polegającej na wykreśleniu w ewidencji wpisu [...] jako gospodarującego gminnym zasobem nieruchomości; 3. wpisu władającego dla działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...]położonej przy ul. [...] w dzielnicy [...]polegającej na wykazaniu wpisu E. P. i E. G. jako współwładających gruntem po 1/2 części; w pkt 4. wpisania w rejestrze gruntów dla działek ewidencyjnych nr [...] z obrębu [...] sygn. sądowej postępowania [...] o nabycie spadku. W odwołaniu strony podniosły fakt bardzo długiego prowadzenia przedmiotowego postępowania, zmianę w stosunku do treści wniosku rozstrzygnięcia oraz żądanie uwzględnienia ich posiadania przedmiotowych nieruchomości jako następców prawnych. Rozpatrując przedmiotową sprawę organ odwoławczy wskazał, iż sprawa wskazanej we wniosku działki nr [...] z obrębu [....], organ I instancji wydzielił do odrębnego postępowania, które zostało zakończone decyzją z Prezydenta [...] nr [...] z [...] czerwca 2014 r., utrzymaną w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. Dlatego kwestia tej działki nie była przedmiotem niniejszego postępowania a dotyczyło ono jedynie działek nr [...] i nr [...]. Organ przyznał, że postępowanie w tej sprawie rzeczywiście toczyło się niezwykle długo, jednakże ewentualna przewlekłość prowadzenia sprawy nie jest przedmiotem niniejszego postępowania. Ze złożonych wniosków i dołączonych do nich dokumentów wynika, że strony wywodzą swoje uprawnienia do przedmiotowych działek z testamentu J. B. spisanego w formie aktu notarialnego oraz szeregu działań podjętych w stosunku do tych nieruchomości takich jak: opłacenie podatku, wystąpienia o zgody na podłączenie mediów itp. E. P. i E. G. żądają ujawnienia w ewidencji gruntów i budynków, jako współwładających, jednocześnie kwestionują takie władanie [...]. Organ wyjaśnił, iż aktualnie w ewidencji gruntów i budynków [...] obrębu [...] figurują bowiem następujące zapisy: - działka nr [...] o pow. 0,3022 ha stanowiąca las klasy VI. wpisano, że to grunt niehipotekowany o nieustalonym właścicielu, a terenem tym włada [...], - działka nr [....] o pow. 0,0300 ha, stanowiąca drogę uregulowaną w księdze wieczystej [...] jako jej właściciela wpisano [...] a Prezydenta [...] jako gospodarującego tą działką. W ewidencji znajduje się też zapis, że jest to droga publiczna gminna-[...]. Zgodnie z zapisami w księdze wieczystej [...] działka nr [....] stanowi część drogi, której właścicielem jest [...]. Zatem dane ujawnione w ewidencji gruntów i budynków dla działki nr [...] są zgodne z informacjami zawartymi w księdze wieczystej. Organ wyjaśnił, iż w myśl art. 20 ust. 2 pkt 1a ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne w ewidencji gruntów budynków wykazuje się w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego oprócz właściciela inne podmioty, w których władaniu lub gospodarowaniu, w rozumieniu przepisów o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa, znajdują się te nieruchomości. § 11 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków precyzuje, że w ewidencji ujawnia się oprócz właścicieli także dane dotyczące: a) użytkowników wieczystych gruntów; b) jednostek organizacyjnych sprawujących zarząd lub trwały zarząd nieruchomościami; c) państwowych osób prawnych, którym Skarb Państwa powierzył w stosunku do jego nieruchomości wykonywanie prawa własności lub innych praw rzeczowych; d) organów administracji publicznej, które gospodarują nieruchomościami wchodzącymi w skład zasobu nieruchomości Skarbu Państwa oraz gminnych, powiatowych i wojewódzkich zasobów nieruchomości; e) użytkowników gruntów państwowych i samorządowych. Organ stwierdził, iż wnioskujące nie są jednak żadną ze wskazanych wyżej osób, nie legitymują się też żadnym pochodzącym od właściciela – [...] prawem do dysponowania tą nieruchomością. Wskazał również, że władanie tą działką przez wnioskodawczynie jest niemożliwe do udowodnienia, bowiem stanowi ona istniejącą w terenie i użytkowaną powszechnie drogę publiczną. W takim wypadku nie można zaś mówić o samoistnym posiadaniu tego terenu przez strony. Organ I instancji zatem zasadnie odmówił wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków polegających na wykreślenia władania Prezydenta [...] i wpisaniu współwładania E. P. i E. G. do tej działki. Natomiast odmiennie kształtuje się stan prawny działki nr [...]. W ewidencji wpisano, że stanowi ona grunt niehipotekowany, a jej właściciel jest nieustalony. Wpisów takich dokonano na podstawie decyzji Prezydenta [...] nr [...] z [...] września 2014 r. utrzymanej w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nr [...] z dnia 10 listopada 2014 r. Organ zaznaczył, że decyzja [...]WINGiK nr [...] wprawdzie ma przymiot ostateczności i jako taka podlega wykonaniu, jednakże wniesiona na nią skarga nie została jeszcze prawomocnie rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Przedmiotowe decyzje orzekały o wykreśleniu z ewidencji gruntów i budynków J. i W. B. o wpisaniu w to miejsce "właściciel nieustalony" oraz wykreśleniu oznaczenia nieruchomości "[...] hip nr [...] dz. [...]" i wpisaniu w to miejsce "grunt niehipotekowany". Art. 20 ust. 2 pkt 1 b ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne stwierdza, że do gruntów, dla których ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić ich właścicieli w ewidencji gruntów i budynków ujawnia się osoby lub inne podmioty, które władają tymi gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Posiadanie samoistne jest pojęciem z kategorii prawa cywilnego i jak wielokrotnie wyjaśniały sądy posiadanie to jest stanem faktycznym przejawiającym się we władztwie nad rzeczą oraz woli władania rzeczą dla siebie. Posiadanie samoistne to stan władztwa nad rzeczą mający charakter samodzielny, rzeczywisty, niezależny od woli innej osoby. Organ podkreślił, iż strony przedłożyły szereg dokumentów jakich jak: wnioski do podmiotów dostarczających media (prąd, wodę. gaz) o ustalenie warunków ich dostarczenia do ww. działki, dowód opłacenia zaległego podatku leśnego od przedmiotowej działki. Dowody te świadczą o intencji stron objęcia przedmiotowej działki w posiadanie i władaniu nią dla siebie, jednak nie stanowi to wystarczającej przesłanki do uznania istnienia posiadania samoistnego. W przedmiotowej sprawie sporny jest warunek sprawowania faktycznego władztwa na rzeczą. Działka stanowi bowiem działkę leśną, brak zaś w aktach dowodów na to kto i czy w ogóle wykonywał, szczególnie w ostatnim okresie, zabiegi pielęgnacyjne, a dokonana wycinka drzew dokonana została przez nieokreśloną osobę bez wymaganej do tego zgody. (str. 204 akt I instancji). Ogrodzenie działki biało-czerwoną, plastikową taśmą (protokół z oględzin str. 183 akt I instancji) ma charakter tymczasowy i jako takie nie może stanowić dowodu władztwa nad rzeczą. Z historycznych zapisów w ewidencji gruntów wynika, że przy zakładaniu ewidencji w roku 1960 jako władającego wpisano "teren państwowy". Wpis ten wynikał z protokołu ustalenia granic oraz właścicieli i władających, w którym wpisano "teren państwowy" w miejsce wcześniejszego wpisu "Wydział Rolnictwa i Leśnictwa DRN." co potwierdził podpisem przedstawiciel Wydziału Rolnictwa Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej (str. 7 akt I instancji). W 1966 r. jako właściciela na podstawie badań hipotecznych wpisano W.i J. B., a jako użytkownika wpisano Prezydium Rady Narodowej [...] Wydział Rolnictwa i Leśnictwa (str. 8 akt I instancji). W kolejnych rejestrach (str. 13 i 19 akt I instancji) wpis właściciela pozostał taki sam. zaś jako władającego wpisano Gminę [...]. Wpis władania został przy tym potwierdzony w protokole ogłoszenia wyników stanu władania z 2000 roku. Organ podkreślił, iż Prezydent [...] występuje w tej sprawie w podwójnej roli: zarówno jako organ I instancji (wykonujący jako miasto na prawach powiatu zadania starosty z zakresu administracji rządowej) oraz jako strona postępowania (gmina jako podmiot ujawniony w ewidencji). Wnioskodawczynie wskazują, że ich prawa do nieruchomości wynikają z mającego formę aktu notarialnego testamentu J. B., przy czym jak wynika z wyjaśnień stron postępowanie sądowe o sygnaturze [...] w sprawie spadku nie zostało dotychczas prawomocnie zakończone. Organ dodał, iż istniejący między tymi podmiotami spór dotyczący władztwa na przedmiotową działką znalazł m.in. wyraz w postaci dwóch odrębnych protokołów - oględzin nieruchomości z i.09.2016 r. (str. 183 i 188 akt I instancji). Organ wyjaśnił, iż deklaratoryjny charakter wpisów oznacza, że nie kształtuje ona nowego stanu prawnego a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości wynikający wprost z dokumentów. Ewidencja nie rozstrzyga sporów o prawa do nieruchomości ani nie potwierdza istnienia tych praw. Samoistne posiadanie jest pojęciem z kategorii prawa cywilnego, zatem rozstrzyganie wszelkich wątpliwości z tego zakresu należy do właściwości sądów powszechnych. Ustalenie istnienia posiadania na rzecz innego podmiotu niż wynikałoby to z dotychczasowych dokumentów i w oparciu o niejednoznaczny stan faktyczny może nastąpić tylko w odpowiedniej procedurze cywilistycznej a nie administracyjnej. Organ uznał, iż w uzasadnieniu decyzji organ I instancji prawidłowo wskazał, że w ewidencji może być ujawnione jedynie takie władanie, które nie budzi wątpliwości ani co do swojego istnienia ani swojego zakresu, a zatem jest trwale, ma czytelny zakres a przedmiot będzie w stałej dyspozycji władającego z wyłączeniem innych podmiotów. Taki stan w przedmiotowej sprawie nie ma miejsca, zatem nie jest możliwe ujawnienie władania wnioskodawczyń do działki nr [...]. Wnioskowanych wpisów będzie można dokonać na podstawie stosownych dokumentów, np. orzeczenia sądu stwierdzającego samoistne posiadanie przez strony tej działki łub też prawa własności tej nieruchomości. Organ wyjaśnił nadto, że nie jest możliwe ujawnienie w ewidencji gruntów i budynków sygnatury akt toczącego się postępowania sądowego, gdyż w ewidencji wykazuje się tylko te dokumenty, które stanowiły podstawę dokonanych wpisów, a zatem dokumentów, które stwierdzają określone prawa lub stany nieruchomości, a nie takie które potencjalnie w przyszłości będą te prawa kształtować. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego odmiennego od treści wniosku sformułowania rozstrzygnięcia w zaskarżonej decyzji, organ wskazał, iż strony wielokrotnie występowały w sprawie dokonania wpisów dotyczących przedmiotowych nieruchomości, które to wnioski były podobnie acz nie tak samo formułowane. Kwestia wpisu własności działek została rozstrzygnięta w odrębnym postępowaniu. Na gruncie zapisów w ewidencji pozostała zatem kwestia wpisu władającego utożsamianego z samoistnym posiadaniem. Strony nie zgadzają się z wpisem dotyczącym [...] i żądają ujawnienia siebie, a orzeczenie dotyczące tej kwestii jest zawarte w rozstrzygnięciu I instancji, dlatego nie można uznać aby było ono niezgodne z intencją wnioskodawców wyrażaną podczas postępowania, choć rozpoznano tą kwestię dla stron negatywnie. W skardze E. P. i E.G. wniosły o uchylenie decyzji organów obu instancji, podnosząc te same argumenty co w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie podkreślić należy, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęte jest stanowisko, że z regulacji prawnej ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (j.t. Dz.U. z 2010 r. nr 193, poz. 1287 ze zm., dalej jako u.p.g.k.), a zwłaszcza z art. 20, art. 22 i art. 24 tej ustawy wynika charakter prawny prowadzonej przez organy administracji publicznej ewidencji gruntów. Ewidencja gruntów jest tylko specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach, który pełni funkcje informacyjno-techniczne nie rozstrzygając sporów o prawo, ani nie nadaje czy ujmuje praw. o zasadności tego stanowiska przesądza przyjęta definicja ustawowa ewidencji gruntów i budynków. Według art. 2 pkt 8 u.p.g.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej do sądu decyzji: "Ilekroć w ustawie jest mowa o: ewidencji gruntów i budynków (katastrze nieruchomości) – rozumie się przez to system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach ich właścicielach oraz innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami". Pełniąc jedynie funkcje rejestrujące stanów prawnych ustalonych w innym trybie i przez inne organy. Stąd też przez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów nie można dochodzić, ani udowadniać swoich praw właścicielskich. Deklaratoryjny charakter wpisów oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny wynikający z dokumentów. Wedle art. 24 ust. 2a pkt 1 i 2 oraz ust. 2b u.p.g.k., aktualizacja operatu ewidencyjnego odbywa się z urzędu lub na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania i w zależności od jej podstawy, następuje w drodze czynności materialno-technicznej lub w drodze decyzji administracyjnej. Zgodnie z ust. 2c tego artykułu odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej. W myśl art. 20 ust. 1 u.p.g.k. w ewidencji gruntów i budynków wskazuje się informacje dotyczące gruntów (ich położenia, granic, powierzchni, rodzaju użytków itp.) oraz budynków (ich położenia, przeznaczenie, funkcji czy powierzchni użytkowej) czy lokali. Wskazuje się także dane dotyczące właścicieli nieruchomości, a w przypadku nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego - oprócz właścicieli inne podmioty, w których władaniu lub gospodarowaniu, w rozumieniu przepisów o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa, znajdują się te nieruchomości. W przypadku gruntów, do których ze względu na brak księgi wieczystej zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić ich właścicieli - w ewidencji ujawnia się osoby lub inne podmioty, które władają tymi gruntami na zasadach samoistnego posiadania (art. 20 ust. 2 pkt 1 lit.b) . Z kolei zgodnie z § 10 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 1034, dalej jako rozporządzenie) tylko w przypadku gruntu o nieustalonym właścicielu w ewidencji wykazuje się dane osób i jednostek organizacyjnych, które tymi gruntami władają na zasadach samoistnego posiadacza. Z powołanych przepisów ustawy wynika, że w zakresie podmiotowym regułą jest ujawnianie w ewidencji gruntów i budynków właścicieli nieruchomości. Odstępstwo stanowią nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym. Tylko bowiem w przypadku tych nieruchomości, dla których nie można ustalić właściciela ze względu na brak odpowiednich dokumentów (m.in. księgi wieczystej czy zbioru dokumentów) ujawnia się osoby lub inne podmioty władające tym gruntami na zasadach samoistnego posiadania. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że zapisy w ewidencji dotyczące uprawnień do gruntu mają charakter pochodny w stosunku do informacji wynikających ze źródeł wskazanych w § 12 ust. 1 rozporządzenia oraz że w postępowaniu dotyczącym wprowadzenia zmian w ewidencji źródeł tych nie można interpretować w sposób dowolny. Organ ewidencyjny może wpisać do ewidencji gruntów i budynków tylko takie prawo do nieruchomości, które jednoznacznie, w sposób niewątpliwy wynika z dokumentów wskazanych w rozporządzeniu, nie może zaś takiego prawa ani ustanowić, ani wyinterpretować z przesłanek pośrednich (por. wyrok NSA z dnia 19 marca 2003 r. sygn. akt II SA 1018/02). Jest to związane z tym, że ewidencja gruntów ma charakter techniczno-deklaratoryjny, a nie konstytutywny. Nie kształtuje więc nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan zaistniały wcześniej (rejestruje zmiany dokonane w innych postępowaniach). Dlatego dokonanie zmian wpisów w ewidencji gruntów i budynków ma charakter wtórny do dotyczących danej nieruchomości zmian natury prawnej i faktycznej, a organ ewidencyjny na podstawie wszystkich zgromadzonych w sprawie dowodów, w tym oświadczeń stron, powinien ocenić zasadność wprowadzenia tych zmian. Odnosząc powyższe regulacje do rozpoznawanej sprawy należy zgodzić się z orzekającymi w sprawie organami administracji co do braku podstaw do pozytywnego załatwienia wniosku skarżących o ujawnienie ich ewidencji gruntów i budynków jako samoistnych posiadaczy działek o nr ew.[...] i [...] z obrębu [...], położonych przy ul. [...] w [...]. oznaczonych w ewidencji. W niniejszej sprawie dla działki ew. nr[...], stanowiącej drogę gminną ( [...]) prowadzona jest księga wieczysta nr KW [...], zgodnie z którą działka ta stanowi własność [....]. Zatem skoro przedmiotowe grunty posiadają uregulowany stan prawny, to nie podlegają one regulacji z art. 20 ust. 2 pkt 1 lit. b) u.p.g.k. Podzielić należy również stanowisko organów co do baku podstaw ujawnienia skarżących jako samoistnych posiadaczy w stosunku do działki ew. nr [...]. Z akt sprawy wynika, iż obecnie na podstawie decyzji[...]INGiK nr[...] z dnia [...] listopada 2014 r., utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta [....] nr [...] z dnia [...] września 2014 r., dokonano w dniu [...] lutego 2016 r. zmiany w ewidencji gruntów i budynków odnośnie działki nr [...], obręb [...], w ten sposób, że wykreślono J.B. i W. B. ujawnionych jako współwłaścicieli, a w to miejsce wpisano właściciel nieujawniony. Natomiast wpis dotychczasowy wpis dotyczący władającego tą działką pozostał bez zmian, gdyż nadal jako władający pozostało [...]. Po zmianach wpisano, iż działka ta stanowi grunt niehipotekowany, właściciel nie jest ustalony. Jak wskazał organ odwoławczy wymieniona decyzja nr [...] stała się przedmiotem skargi, przy czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 listopada 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 2515/14, zawiesił postępowanie sądowe do czasu zakończenia postępowania sądowego prowadzonego przed Sądem Rejonowym w [...] pod sygn. akt [....] o stwierdzenie nabycia spadku przez skarżące po zmarłej J.B., ujawnionej uprzednio jako właścicielka działki ew. nr [...]. Stąd też do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed sądem powszechnym nie można jednoznacznie stwierdzić, czy grunty tej nieruchomości posiadają, czy też nie uregulowany stan prawny, tym samym czy podlegają, czy też nie podlegają regulacji zawartej w art. 20 ust. 2 pkt 1 lit. b) u.p.g.k. Jak podkreślono spory o własność leżą w wyłącznej kompetencji sądów powszechnych. Zatem do czasu zakończenia postępowania przez sąd powszechny co do stwierdzenia, iż J.B. posiadała tytuł własności do działki nr [...] i wobec ujawnienia [...] jako władającego tą działką nie ma podstaw do wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków zmian żądanych przez skarżące. Podzielić należy stanowisko organu, iż skarżące nie wykazały aby władały przedmiotową działki w sposób właściwy dla właściciela działki leśnej, a więc dokonywały stosownych zabiegów pielęgnacyjnych i w tym zakresie zwracały się Lasów Miejskich – [...] o wydanie decyzji wskazującej jakie mają wykonać zabiegi pielęgnacyjne i w jakim terminie przewidziane w dokumencie "Inwentaryzacja Stanu Lasu, Osiedlę [...] na okres od 1.01.2014 – 31.12.2023, w którym jako właściciele tej działki widnieją J. i W. małż. B.. Wykonane przez skarżące ogrodzenie działki w postaci drewnianych słupków, na których zawieszono biało-czerwoną plastykową taśmę, nie stanowi dowodu władztwa nad tą nieruchomością, jak trafnie stwierdził organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji. Uwzględniając powyższe ustalenia nie można uznać za zasadne zgłoszonych przez skarżących w skardze zarzutów naruszenia. Sprawa została bowiem wyjaśniona i przygotowana do rozstrzygnięcia, które zostało należycie uzasadnione. Mając na uwadze wszystkie poczynione powyżej uwagi i ustalenia Sąd, nie stwierdzając naruszenia prawa przez organ odwoławczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) oddalił skargę.