I OSK 658/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie: Sędzia NSA Elżbieta Kremer Sędzia del. WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego Marcin Rączka po rozpoznaniu w dniu 19 września 2019 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Operatora Gazociągów Przesyłowych [...] S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 304/17 w sprawie ze skargi G. S.A. z siedzibą w S. na bezczynność Operatora Gazociągów Przesyłowych [...] S.A. z siedzibą w W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej 1. uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę; 2. zasądza od G. S.A. z siedzibą w S. na rzecz Operatora Gazociągów Przesyłowych [...] S.A. z siedzibą w W. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 listopada 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 304/17 po rozpoznaniu w trybie uproszczonym sprawy ze skargi G. S.A. z siedzibą w S. na bezczynność Operatora Gazociągów Przesyłowych [...] S.A. z siedzibą w W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej: 1. zobowiązał Operatora Gazociągów Przesyłowych [...] S.A. z siedzibą w W. do rozpatrzenia wniosku strony skarżącej G. S.A. z siedzibą w S. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w zakresie wskazania ostatecznej wysokości naliczonych kar umownych oraz okoliczności, które zostały uwzględnione i miały wpływ na obniżenie naliczonych kar, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdził , że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddalił skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądził od Operatora Gazociągów Przesyłowych [...] S.A. z siedzibą w W. na rzecz strony skarżącej G. S.A. z siedzibą w S. kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: G. S.A. z siedzibą w S. wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2017 r. zwróciła się do Operatora Gazociągów Przesyłowych [...] S.A. z siedzibą w W. o udostępnienie korespondencji prowadzonej pomiędzy G., a Okręgowym Przedsiębiorstwem Geodezyjno-Kartograficznym z siedzibą w O. dotyczącej realizacji zadania Aktualizacja inwentaryzacji map zasadniczych na terenie działania Oddziału Operatora Gazociągów Przesyłowych [...] S.A. w P. w zakresie kar umownych naliczonych Wykonawcy w związku z opóźnieniem realizacji prac wynikających z umowy oraz wskazania ostatecznej wysokości naliczonych kar, jak i okoliczności, które zostały przez Spółkę [...] uwzględnione i miały wpływ na obniżenie naliczonych kar. W odpowiedzi na powyższy wniosek Operator Gazociągów Przesyłowych [...] S.A. w piśmie z dnia 28 kwietnia 2017 r. wskazała, że brak jest podstaw do udzielenia informacji w formie czynności materialno-technicznej albo odmowy jej udzielenia w formie decyzji administracyjnej, albowiem czynności te mogą być podjęte wyłącznie w sytuacji, gdy żądana informacja stanowi informację publiczną i uzasadnia zastosowanie trybu określonego w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Skarżąca spółka skierowała skargę do Sądu pierwszej instancji na bezczynność Operatora Gazociągów Przesyłowych [...] S.A. z siedzibą w W., zarzucając temu podmiotowi naruszenie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2017 r. W skardze wniosła o: 1) zobowiązanie Operatora Gazociągów Przesyłowych [...] S.A. z siedzibą w W. do udzielenia żądanej informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2017 r., 2) zasądzenie od Operatora Gazociągów Przesyłowych [...] z siedzibą w W. na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podkreślono, iż nie ulega wątpliwości, że G. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji mającej walor informacji publicznej będącej w jego posiadaniu. Z KRS wynika bowiem, że G. powstała w ramach przekształcenia, jedynym jej akcjonariuszem jest zaś Skarb Państwa. Wobec powyższego, G. jest podmiotem zobowiązanym, stosownie do art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1764, dalej jako "u.d.i.p."), do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Żądane pismem z dnia 19 kwietnia 2017 r. informacje stanowią zaś informację publiczną. Skarżąca zaznaczyła, że realizacja wniosku podmiotu zainteresowanego uzyskaniem dokumentów związanych z zamówieniami publicznymi, musi przebiegać przy uwzględnieniu przepisów u.d.i.p. i ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 2164 ze zm., dalej jako "p.z.p.") W myśl zaś art. 139 ust. 3 p.z.p. umowy w sprawach zamówień publicznych są jawne i podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w przepisach o dostępie do informacji publicznej. Wynika z tego, że do spraw wszczętych w trybie dostępu do informacji publicznej, podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej stosuje przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej przy uwzględnieniu szczególnych unormowań ustawy - Prawo zamówień publicznych. Zgodnie natomiast z orzecznictwem sądowym w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie jest dopuszczalne wydanie decyzji odmawiającej udostępnienia umów w sprawach zamówień publicznych, gdyż te są jawne. Nie oznacza to jednak, że ustawa - Prawo zamówień publicznych przez tego rodzaju zawarte w niej regulacje odbiera przymiot informacji publicznej innym, niż umowy, dokumentom posiadającym taki walor, a dotyczącym postępowań przetargowych i szeroko pojętej realizacji zamówień. W odpowiedzi na skargę Operator Gazociągów Przesyłowych [...] S.A. z siedzibą w W. wniosła o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Rozpoznając sprawę, Sąd pierwszej instancji na wstępie dokonał wykładni przepisów ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764) jak również art. 61 Konstytucji RP. Na tej podstawie stwierdził, że Operator Gazociągów Przesyłowych [...] Spółka Akcyjna, w której Skarb Państwa posiada 100 % akcji, jest podmiotem wykonującym zadania publiczne. W następnej kolejności Sąd powołując się na ugruntowane w ramach doktryny stanowisko wskazał m.in., że termin "zadania publiczne" jest pojęciem szerszym od terminu "zadania władzy publicznej". Pojęcia te różnią się przede wszystkim zakresem podmiotowym, zadania władzy publicznej mogą być bowiem realizowane przez organy tej władzy lub podmioty, którym zadania te zostały powierzone w oparciu o konkretne i wyraźne unormowania ustawowe. Zadania publiczne mogą być wykonywane przez różne podmioty niebędące organami władzy i bez konieczności przekazywania tych zadań. Tak rozumiane "zadanie publiczne" cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji lub ustawie. Wykonywanie zadań publicznych zawsze wiąże się z realizacją podstawowych publicznych praw podmiotowych obywateli. Sąd pierwszej instancji wskazał, że pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Ponieważ sformułowania te nie są zbyt jasne, należy przy ich wykładni kierować się art. 61 Konstytucji RP. Sąd wskazał, że z odpowiedzi udzielonej przez Spółkę G. wniosek o udostępnienie informacji publicznej wynika, że umowa na realizację zadania Aktualizacja inwentaryzacji map zasadniczych na terenie działania Oddziału Operatora Gazociągów Przesyłowych [...] S.A. w P. została zawarta w trybie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych. Powołując się na przepis art. 139 ust. 3 p.z.p. Spółka G. wywiodła, iż tylko umowy zawierane w trybie zamówień publicznych są jawne i podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, co a contrario oznacza, że inne dokumenty związane z realizacją takiej umowy nie są jawne i nie podlegają udostępnieniu w trybie przepisów o dostępie do informacji publicznej. Sąd pierwszej instancji nie zgodził się z powyższym i podzielił stanowisko skarżącego, iż przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej i przepisy ustawy – Prawo zamówień publicznych pozostają w stosunku do siebie w relacji przepisu ogólnego do szczególnego. Z powyższego wynika, że do spraw wszczętych w trybie dostępu do informacji publicznej, podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej stosuje przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej przy uwzględnieniu szczególnych unormowań ustawy – Prawo zamówień publicznych. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej wyłącza bowiem możliwość odmowy ich udostępnienia z powołaniem się na którąkolwiek z tajemnic ustawowo chronionych. Nie jest zatem dopuszczalne wydanie decyzji odmawiającej udostępnienia umów w sprawach zamówień publicznych, gdyż są one jawne. Odnosząc się do stanowiska przedstawionego w odpowiedzi na skargę Sąd stwierdził, że zawarcie w trybie zamówień publicznych umowy na wykonanie zadania w zakresie Aktualizacji inwentaryzacji map zasadniczych na terenie działania Oddziału Operatora Gazociągów Przesyłowych [...] S.A. w P. wiąże się z realizacją przez Spółkę G., jako operatora gazowego systemu przesyłowego, szeroko pojętych zadań publicznych nałożonych m. in. ustawą z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 220 ze zm.). Informacja o wysokości kar umownych naliczonych wykonawcy w związku z realizacją tej umowy, jak też o okolicznościach, które zostały przez Spółkę G. uwzględnione i miały wpływ na obniżenie naliczonych kar umownych mieści się w ocenie Sądu w pojęciu informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że informacja ta dotyczy wiążących i ostatecznych rozstrzygnięć podjętych przez wymienioną spółkę w ramach realizacji przedmiotowej umowy, co wiąże się z dysponowaniem przez nią mieniem publicznym. Sąd pierwszej instancji ocenił, że w pojęciu informacji publicznej nie mieści się korespondencja prowadzona pomiędzy Spółką G., a Okręgowym Przedsiębiorstwem Geodezyjno-Kartograficznym z siedzibą w O., w zakresie kar umownych. Materiały wytworzone w czasie negocjacji lub w czasie uzgadniania stanowisk nie posiadają waloru ostateczności co do skutku składanego oświadczenia woli, nie mogą mieć one zdaniem Sądu waloru informacji publicznej. Wymiana poglądów może jedynie prowadzić do podjęcia przez podmiot ostatecznego stanowiska w sprawie. Podsumowując Sąd stwierdził, że żądana korespondencja nie stanowiła informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej pomimo, że dotyczyła nałożenia kar umownych w związku z realizacją umowy zawartej w trybie przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu pierwszej instancji nieudostępnienie stronie skarżącej przez Spółkę G. informacji o wysokości kar umownych, jak również o okolicznościach, które zostały przez tą spółkę uwzględnione i miały wpływ na obniżenie naliczonych kar umownych, mając na uwadze, że jednocześnie nie wydała ona decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, skutkowało uznaniem przez Sąd, że popadła w bezczynność. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji, w oparciu o art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał Spółkę G. do rozpoznania wniosku skarżącej w tym zakresie. Sąd pierwszej instancji podał następnie, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Biorąc pod uwagę treść przywołanego przepisu Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność Spółki G. w zakresie opisanym w pkt 1 wyroku, zakreślił temu podmiotowi termin 14-dniowy do rozpoznania wniosków, liczony od dnia doręczenie prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie, działając na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd stwierdził, że bezczynność Spółki G. w rozpoznaniu wniosku w powyższym zakresie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W przedmiotowej sprawie bezczynność spółki wynikała jedynie z wadliwego zakwalifikowania żądanej informacji w całości jako nie podlegającej przepisom ustawy o dostępie do informacji publicznej. W pozostałym zakresie Sąd oddalił skargę, uznając że przedmiotowa korespondencja nie mieści się w pojęciu informacji publicznej, z tego względu w tym zakresie Spółka G. w ocenie Sądu pierwszej instancji nie pozostała w bezczynności. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniosła Operator Gazociągów Przesyłowych [...] S.A. z siedzibą w W., zaskarżając wyrok w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono nieważność postępowania na podstawie art. 183 § 2 pkt 1 w związku art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynikającą z orzeczenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie, która nie należy do właściwości sądów administracyjnych, w wyniku uznania swej właściwości z naruszeniem przepisów prawa materialnego, to jest art. 1 ust. 1 i art. 4 ust. 3 u.d.i.p., poprzez ich wadliwe zastosowanie, w wyniku czego Sąd pierwszej instancji uznał, że wysokość kar umownych oraz okoliczności związane z ich naliczeniem, o których udostępnienie wystąpił skarżący w pierwszej instancji, stanowią informację publiczną, w konsekwencji czego Sąd pierwszej instancji uwzględnił skargę, która winna zostać odrzucona. Na wypadek uznania przez Naczelny Sąd Administracyjny zarzutu nieważności postępowania za niezasadny zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to jest naruszenie 149 p.p.s.a. w związku z naruszeniem przepisów prawa materialnego, to jest art. 1 ust. 1 i art. 4 ust. 3 u.d.i.p., poprzez ich wadliwe zastosowanie, w wyniku czego Sąd pierwszej instancji uznał, że wysokość kar umownych oraz okoliczności związane z ich naliczeniem, o których udostępnienie wystąpił skarżący w pierwszej instancji, stanowi informację publiczną, w konsekwencji czego Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę, która winna zostać oddalona. Wskazując na powyższe zarzuty, skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i odrzucenie skargi, ewentualnie o uchylenie ww. wyroku w zakresie jego punktu 1, 2 i 4 oraz oddalenie skargi. Ponadto wniesiono o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kasacyjnie zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną G. S.A. wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej w całości oraz o zasądzenie od skarżącej kasacyjnie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a".), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a. – wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej – w tej sprawie nie wystąpiły. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Biorąc po uwagę tak uregulowany zakres kontroli instancyjnej sprawowanej przez Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdzić należy, że skarga kasacyjna jest zasadna. Prawo do informacji publicznej zostało określone w art. 61 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. nr 78, poz. 483) Przedmiot informacji publicznej określa przepis art. 61 ust. 1 Konstytucji RP wskazujący czego dotyczy informacja publiczna. Przepis ten jest zamieszczony w rozdziale II "Wolności, prawa i obowiązki człowieka i obywatela" Jak wskazuje się w doktrynie jest to prawo o charakterze politycznym (P. Szustakiewicz, Dostęp do informacji publicznej, warszawa 2016, http://www.legalis.pl), które stanowi istotny fundament ustroju demokratycznego Prawo to pozwala bowiem obywatelom na kontrolę instytucji wykonujących zadania publiczne lub podmiotów, które gospodarują majątkiem publicznym. W tym miejscu należy zauważyć, że w doktrynie wskazuje się nadużycia prawa do informacji publicznej. Nadużycie prawa dostępu do informacji publicznej będzie polegało na próbie korzystania z jego instytucji dla osiągnięcia celu innego aniżeli troska i dobro publiczne, jakim jest prawo do przejrzystego państwa, jego struktur, przestrzeganie prawa przez podmioty życia publicznego, jawność administracji i innych organów itp. Celem ustawy o dostępie do informacji publicznej nie jest więc zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb w postaci pozyskiwania informacji wprawdzie publicznych, lecz przeznaczonych dla celów innych niż wyżej wymienione. Takie informacje mogą być uzyskiwane na zasadach przyjętych dla danego rodzaju stosunków (por. J. Drachal, Prawo do informacji publicznej w świetle wykładni funkcjonalnej, w: Sądownictwo administracyjne gwarantem wolności i praw obywatelskich 1980-2005, Naczelny Sąd Administracyjny, Warszawa 2005 pod redakcją J. Górala, R. Hausera i J. Trzcińskiego, s. 146, 147; zobacz również: W. Jakimowicz, Nadużycie publicznego prawa podmiotowego dostępu do informacji publicznej, w: Antywartości w prawie administracyjnym, red. A. Błaś, Warszawa 2016, s. 163 -170; M. Jaśkowska, Nadużycie publicznego prawa podmiotowego jako przesłanka ograniczenia dostępu do sądu w sprawach z zakresu informacji publicznej, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 2018, nr 1). Występowanie tego typu zachowań dostrzeżono również w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. m.in. wyrok NSA z 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt I OSK 799/12; wyroki NSA z 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 1087/14 – wyroki dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem cbois.nsa.gov.pl, dalej jako "CBOSA"). Rudymentarnym aktem prawnym regulującym problematykę dostępu do informacji publicznej jest ustawa o dostępie do informacji publicznej, która normuje podstawowe zasady oraz tryby udostępniania tego rodzaju informacji. Jednocześnie ustawa ta wprowadziła definicję legalną "informacji publicznej", przez którą to informację należy rozumieć, zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każdą informację o sprawach publicznych. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 września 2018 r., sygn. akt I OSK 1359/18 (CBOSA), wyraził pogląd, że "Określenia istoty pojęcia "sprawa publiczna" powinno się dokonywać na podstawie kryterium interesu ogólnego i jednostkowego. Sprawami publicznymi nie będą zatem konkretne i indywidualne sprawy określonej osoby lub podmiotu. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że pisma składane w indywidualnych sprawach, przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą, nie mają waloru informacji publicznej. Ich przedmiotem nie jest problem czy kwestia, która ma znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli, lub jest ważna dla funkcjonowania organów państwa. Przedmiotem takiego pisma jest realizacja lub ochrona indywidualnych interesów podmiotu, który pismo to składa. Wobec tego pismo takie nie dotyczy sprawy publicznej i nie powinno być udostępniane w trybie u.d.i.p. (.....). Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być nadużywana i wykorzystywana w czysto prywatnych sprawach. Z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny a nie subiektywny." Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozstrzygającym niniejszą sprawę w pełni powyższy pogląd podziela. Okoliczności niniejszej sprawy pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie, że G. S.A. z siedzibą w S. zamierza wykorzystać prawo do informacji publicznej w sposób niezgodny z intencjami ustawodawcy. W uzasadnieniu wniosku wskazano bowiem, iż w dniu 11 sierpnia 2014 r. przedsiębiorstwo G. S.A. zawarło umowę z OPGK z siedzibą w O. w związku z realizacją przez OPGK O. na rzecz Spółki G. umowy w zakresie aktualizacji inwentaryzacji map zasadniczych na terenie działania Oddziału Operatora Gazociągów Przesyłowych [...] S.A. w P. Umowa została wykonana przez G. S.A. w sposób prawidłowy. Aby dokonać ostatecznego rozliczenia umowy, konieczne jest uzyskanie przez skarżącą spółkę informacji w przedmiocie rozliczeń pomiędzy OPGK O., a zamawiającym. W wyniku powyższych rozważań, należało stwierdzić, że żądane przez G. S.A. w piśmie z 19 kwietnia 2017 r. informacje mają służyć do załatwienia własnej sprawy, nie mają więc charakteru publicznego, dlatego nie stanowią informacji publicznej. Wobec powyższego zasadny okazał się zarzut naruszenia art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Skoro Operator Gazociągów Przesyłowych [...] S.A. w piśmie z dnia 28 kwietnia 2017 r. prawidłowo odpowiedział na wniosek G. S.A. pismem, to brak było podstaw z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do uwzględnienia skargi na bezczynność. Z powyższych względów i biorąc pod uwagę, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 188 p.p.s.a. oraz art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. uznał, że skargę kasacyjną należało uwzględnić przez uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 p.p.s.a.