II SO/Wa 39/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie akt sprawy postanawia: oddalić wniosek. Pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. K. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie dla kontroli sądowej akt sprawy, a jedynie dowolnie dobrane dla tego postępowania dokumenty i dla celu uzyskania orzeczenia sądowego korzystnego dla organu, w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2017 r. [...] (sygn. akt II SA/Wa 1155/17). Równocześnie, w zakresie sprawy, wniósł o dokonanie sądowej kontroli sprawy, od samego początku jej wszczęcia wnioskiem o wydanie zaświadczenia, z uwzględnieniem rozróżnienia trybu wstępnego w sprawie o wydanie zaświadczenia, od przeprowadzenia takiego postępowania zgodnie z przepisami k.p.a. Wnioskodawca w piśmie z dnia [...] września 2017 r. wniósł o zmianę zarządzenia z dnia [...] września 2017 r. poprzez określenie wyłącznie do rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji i zarządzenie rozpoznania sprawy merytorycznie i prawomocnie przez rozpoznaniem sprawy II SA/Wa 1155/17. Zarządzenie wystąpienia do Komendanta Głównego Policji o wyjaśnienie przyczyn nieprzekazania środków dowodowych wbrew prawnemu obowiązkowi na potwierdzenie okoliczności świadczonych przez organ dla potrzeb postępowania sądowego, a w tym o przeprowadzeniu faktycznie i zgodnie z nakazami prawa postępowań wyjaśniających w niezbędnym zakresie. Zobowiązanie organu do przedłożenia środków dowodowych, na potwierdzenie świadectwa organu, pod rygorem, w razie ich nieprzedłożenia brakiem podstaw do przyznania organowi racji, albowiem sąd nie może przyznać organowi racji, który na potwierdzenie świadectwa okoliczności przedstawionych sądowi, nie przedłoży posiadanych dokumentów dowodowych bezpośrednich. W odpowiedzi na wniosek Komendant Główny Policji, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o oddalenie wniosku. Wskazał, że skarżący we wniosku o wymierzenie grzywny nie wyjaśnił jakich dokumentów organ nie przekazał Sądowi. Podał, że organ za odpowiedzią na skargę datowaną na dzień [...] sierpnia 2017 r. przekazał całą dokumentację stanowiącą akta postępowania w związku z okolicznościami faktycznymi i prawnymi postanowienia nr [...]. Ponadto organ uzupełnił materiały postępowania na żądanie Sądu. W ocenie organu, uzupełnienie akt na żądania Sądu nie może uzasadniać wniosku o wymierzenie grzywny organowi. Organ podniósł, że K. J. zamierza doprowadzić do ponownej merytorycznej oceny postępowania o wydanie zaświadczenia w postępowaniu sądowym mającym za przedmiot jedynie zbadanie, czy skarżącemu zasadnie odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienia orzeczenia administracyjnego. W ocenie organu nie zachodziła żadna uzasadniona potrzeba przekazywania innych materiałów aniżeli tych, na podstawie których wydano postanowienie nr [...]. Skarżący w piśmie z dnia [...] października 2017 r. podtrzymał wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie akt sprawy. Podniósł, że nadal nie przedłożono, co wynika wprost z okoliczności udzielonej odpowiedzi, kompletu dokumentacji i dowodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Praw o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej P.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 tej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie Komendant Główny Policji przekazał w ustawowym terminie skargę K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], załączając do niej odpowiedź organu oraz akta administracyjne. Akta nie zawierały dowodu doręczenia skarżącemu zaskarżonego postanowienia oraz upoważnienia dla A. J. Dyrektora Biura Kadr, Szkolenia i Obsługi Prawnej Komendy Głównej Policji do wydania w imieniu Komendanta Głównego Policji postanowienia z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] oraz upoważnienia dla P. D. I zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] do wydania w imieniu Komendanta Wojewódzkiego Policji postanowienia z dnia [...] maja 2017 r. nr [...]. Wystąpienie z wnioskiem o wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 P.p.s.a. możliwe jest tylko w sytuacji uchybienia przez organ obowiązkowi wynikającemu z art. 54 § 2 P.p.s.a., czyli wtedy, gdy organ nie przekaże Sądowi skargi oraz akt administracyjnych i odpowiedzi na skargę, uniemożliwiając tym samym rozpoznanie przez Sąd skargi. Skarga K. J. z dnia [...] lipca 2017 r. została przekazana do Sądu w dniu 7 sierpnia 2017 r., zatem z zachowaniem terminu do jej przekazania. Dopuszczalność wymierzenia organowi grzywny warunkuje uchybienie przez organ terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią. Wskazana przesłanka nie zostaje spełniona w przypadku terminowego wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a. Nadto wskazać należy, że organ winien był przekazać wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę akta sprawy dotyczące okoliczności faktycznych wydania postanowienia Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...]. Bowiem przedmiotem badania przez Sąd będzie prawidłowość wydania postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie orzeczenia, a nie badanie zasadności odmowy wydania zaświadczenia. Z uwagi na powyższe okoliczności wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny okazał się nieuzasadniony. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. i art. 55 §1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.