II SA/Rz 792/17

Dnia 9 listopada 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania - postanawia - odrzucić skargę. W dniu 29 czerwca 2017 r. T. K. (dalej w skrócie: "skarżąca") złożyła w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej w skrócie: "SKO") sporządzoną przez siebie skargę na opisane w sentencji postanowienie. Sąd z urzędu ustalił, że postanowieniem z dnia 26 czerwca 2008 r. sygn. akt [...] Sąd Okręgowy w [...] ubezwłasnowolnił częściowo skarżącą, natomiast postanowieniem z dnia 23 marca 2011 r. sygn. akt [....] Sąd Rejonowy w [...] ustanowił na rzecz skarżącej kuratora w osobie r. pr. H. B. Aktualność powyższych informacji została potwierdzona przez Sąd Rejonowy w [...] w piśmie z dnia 29 września 2017 r. (k. 20). W związku z powyższym Sąd zwrócił się do kuratora skarżącej, aby w terminie 7 dni zatwierdził czynność dokonaną przez skarżącą osobiście w postaci wniesienia skargi na ww. postanowienie, w tym poprzez jej podpisanie – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone kuratorowi w dniu 25 października 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 25). Wyznaczony termin upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – w dalszej części: "Ppsa"), sąd odrzuca skargę, jeśli jedna ze stron nie posiada zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie posiada zdolności procesowej a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Art. 26 § 1 i § 2 Ppsa stanowi, że zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, natomiast osoba fizyczna ograniczona w zdolności do czynności prawnych ma zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonywać samodzielnie. Równocześnie po myśli art. 27 Ppsa, osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może podejmować czynności procesowe tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Przepis ten dotyczy nie tylko osób niemających w ogóle zdolności do czynności prawnych, lecz odnosi się także do sytuacji, gdy chodzi o sprawy wynikające z czynności, których określona osoba nie może dokonać samodzielnie. Uregulowanie to dotyczy więc również częściowo ubezwłasnowolnionego w sprawach wynikających z czynności, których nie może on samodzielnie dokonać. W niniejszej sprawie ustalono, że skarżąca jest osobą częściowo ubezwłasnowolnioną. Zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2017, poz. 459 ze zm. – dalej w skrócie: "Kc"), osoba ubezwłasnowolniona częściowo ma ograniczoną zdolność do czynności prawnych. Osoba częściowo ubezwłasnowolniona może bez zgody przedstawiciela ustawowego zawierać jedynie umowy należące do umów powszechnie zawieranych w drobnych bieżących sprawach życia codziennego (art. 20 Kc), może bez zgody przedstawiciela ustawowego rozporządzać swoim zarobkiem - chyba że sąd opiekuńczy inaczej postanowił (art. 21 Kc), oraz w pewnych wypadkach ma pełną zdolność do czynności prawnych dotyczących przedmiotów oddanych jej do swobodnego użytku przez przedstawiciela ustawowego (art. 22 Kc). Nie budzi wątpliwości, że w tak wyznaczonym ustawowo zakresie nie mieści się wniesienie skargi do sądu administracyjnego (tak również w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 listopada 2009 r. IV SA/Gl 423/09). A zatem w niniejszej sprawie skarżąca nie mogła działać sama, a jedynie przez swego przedstawiciela ustawowego. Zgodnie z art. 58 § 2 Ppsa, z powodu braku zdolności sądowej jednej ze stron albo zdolności procesowej skarżącego lub braku w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej skarżącym, uniemożliwiającego jego działanie, sąd odrzuci skargę dopiero wówczas, gdy brak nie zostanie uzupełniony. W związku z powyższym Sąd wezwał kuratora skarżącej do zatwierdzenia skargi w tym poprzez jej podpisanie, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponieważ kurator nie zatwierdził skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 5 Ppsa należało orzec o jej odrzuceniu z powodu braku zdolności procesowej skarżącej.