III SA/Gl 757/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Nita po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R. B. i M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną R. B.. Wyrokiem z 18 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę R. B. i M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Strona skarżąca – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – wniosła od powyższego wyroku skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 13 września 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił skargę kasacyjną do tutejszego Sądu w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Braki te, zdaniem NSA, dotyczyły udzielenia pełnomocnictwa substytucyjnego adwokatowi M.G. – autorowi skargi kasacyjnej. Co prawda pełnomocnictwo udzielone przez R. B. i M. S. dla adwokata T.D. nie budzi wątpliwości, to jednak pełnomocnictwo substytucyjne, dla M.G., udzielone przez T. D. już tak, bowiem pełnomocnictwo to jest podpisane jedynie przez M. S.. Nie ma jednak wzmianki o substytucji dla M. G. na pełnomocnictwie dzielonym T. D. przez R.B.. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zarządzeniem z dnia 6 października 2017 r. wezwał M. G., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, do nadesłania pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego R. B. przed NSA. Ewentualnie o nadesłanie pełnomocnictwa substytucyjnego udzielonego przez adwokata T. D. adwokatowi M. G.. Wezwanie to zostało doręczone uprawnionemu pracownikowi kancelarii w dniu [...] r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm. - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3 przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 P.p.s.a.). Na podstawie art. 176 § 2 P.p.s.a. skarga kasacyjna, poza wymaganiami, o których mowa w art. 176 § 1, powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony. Jak stanowi art. 46 § 3 P.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Brak pełnomocnictwa stanowi brak formalny, podlegający usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga kasacyjna, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braków formalnych tejże skargi, obliguje sąd do jej odrzucenia. W myśl art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła. Przepisy powyższe mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są wyłącznie podmioty wymienione w art. 175 § 1 – 3 P.p.s.a., natomiast sporządzenie skargi kasacyjnej z zachowaniem określonych w ww. przepisach wymogów jest warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka zaskarżenia. Sądy administracyjne z urzędu są bowiem zobowiązane do badania, czy ww. wymogi zostały zachowane. Przy czym żadne szczególne okoliczności nie uprawniają do jakichkolwiek odstępstw w tym zakresie. Ponadto w niniejszej sprawie skarga kasacyjna była dotknięta brakiem formalnym uniemożliwiający nadanie jej biegu, tj. brakiem pełnomocnictwa dla z którego w sposób niewątpliwy wynikałoby, że M. G., który w imieniu skarżących sporządził skargę kasacyjną, jest umocowany do dokonania tej czynności. Mając na uwadze powyższe, zarządzeniem z dnia 6 października 2017 r. wezwano wymienionego adwokata do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie stosownego pełnomocnictwa procesowego uprawniającego go do sporządzenia skargi kasacyjnej, w tym do reprezentowania skarżącego w postępowaniu kasacyjnym, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Pomimo prawidłowo skierowanego wezwania, pełnomocnik nie wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku, bowiem wyznaczony termin do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie w dniu [...] r., albowiem pełnomocnik strony skarżącej nie zastosował się do wezwania i nie przedłożył uwierzytelnionego pełnomocnictwa. W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna dotknięta była brakiem formalnym, który to brak został precyzyjnie określony w treści zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, jako brak pełnomocnictwa obejmującego swym zakresem umocowanie do wniesienia skargi kasacyjnej i reprezentowania skarżącego przed NSA. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 176 § 2 i art. 46 § 3 P.p.s.a. oraz art. 177 § 1 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji