III SA/Wr 683/17
WyrokWSA we Wrocławiu2017-11-16
Skład orzekający: Maciej Guziński, Magdalena Jankowska-Szostak, Tomasz Świetlikowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo uchyliło decyzję Starosty K. i określiło kwotę dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu powiatu, uwzględniając przepisy ustawy o finansach publicznych oraz postanowienia umowy dotacyjnej?Ratio decidendi
Sąd uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo uchyliło decyzję Starosty K. i określiło kwotę dotacji podlegającej zwrotowi. Rozstrzygnięcie opierało się na przepisach ustawy o finansach publicznych, które regulują kwestie zwrotu dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem lub pobranych w nadmiernej wysokości. Sąd podkreślił, że umowa dotacyjna, choć reguluje szczegółowe warunki, nie zmienia publicznoprawnego charakteru środków i podlega kontroli.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości przez Fundację "A" na realizację zadania publicznego. Starosta K. nakazał zwrot dotacji, jednak Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło tę decyzję, określając inną kwotę zwrotu. Fundacja wniosła skargę do WSA, zarzucając organom naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym błędne zastosowanie przepisów o finansach publicznych i ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Skarżąca kwestionowała sposób obliczenia stawki dotacji na dziecko.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę w całości.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Guziński, Sędziowie Sędzia WSA Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak (sprawozdawca), Tomasz Świetlikowski, Protokolant Katarzyna Kiermacka, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 16 listopada 2017 r. sprawy ze skargi "A" w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu powiatu z tytułu pobrania w 2016 r. dotacji w nadmiernej wysokości na realizację zadania publicznego oddala skargę w całości.
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej k.p.a.) oraz art. 252 ust. 1 pkt 2, ust. 5 i ust. 6 pkt 2 w związku z art. 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1870, dalej u.f.p.), po rozpatrzeniu odwołania "A" w K. ( dalej: Fundacja, skarżąca, strona) od decyzji Starosty K. z dnia [...] 2017 r., nakazującej Fundacji jako podmiotowi realizującemu zadanie publiczne zwrot dotacji w łącznej kwocie [...] zł pobranej nienależnie w 2016 r. wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 16 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty, uchyliło w całości decyzję organu I instancji i określiło kwotę dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu Powiatu K. w wysokości [...] zł z tytułu pobrania w 2016 r. dotacji w nadmiernej wysokości na realizację zadania publicznego pn. "[...]" wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonych począwszy od dnia następującego po upływie 15 dni od dnia doręczenia decyzji
Uzasadniając przyjęte stanowisko Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, że uchwałą nr [...] Zarządu Powiatu K. powierzono realizację zadania publicznego pn. "[...]""A" z siedzibą w K..
Organ podkreślił, że szczegółowe warunki udzielenia dotacji oraz zasady rozliczania środków określono t w umowie z dnia [...] 2015 r. zawartej pomiędzy Powiatem K. a "A" w K.. Termin realizacji zadania został ustalony od dnia [...] 2015 r. do dnia [...] 2017 r. Strony ustaliły, że dotacja w kwocie j [...] zł będzie przekazywana w 13 transzach.
W okresie od stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2016 r. dotujący przekazał na rachunek bankowy Fundacji dotację w wysokości [...] zł (transze od IV do VIII). Każda transza stanowiła ustaloną kwotę na pokrycie kosztów utrzymania [...] dzieci w okresie 3 miesięcy ([...] x [...] zł x 3 m-ce).
W trakcie kontroli stwierdzono, że w miesiącach od stycznia do marca 2016 r. oraz od września do grudnia 2016 r. w placówce opiekuńczo-wychowawczej "[...]" przebywało [...] dzieci, natomiast w miesiącach od kwietnia do sierpnia 2016 r. w placówce przebywało mniej niż [...] dzieci. Organ wskazał, że zgodnie z § 3 ust. 5 i 6 umowy dotacja przysługuje na każde dziecko przebywające w placówce od dnia wydania skierowania dziecka w placówce opiekuńczo- wychowawczej do dnia faktycznego opuszczenia przez dziecko placówki opiekuńczo-wychowawczej. Miesięczna dotacja na pokrycie kosztów utrzymania jednego dziecka wynosiła [...] zł i za każdy dzień nieobecności dziecka dotacja zostanie proporcjonalnie pomniejszona. W przypadku mniejszej liczby dzieci niż [...] przekazywana dotacja będzie stanowiła iloczyn kwoty miesięcznego utrzymania i liczby faktycznie przebywających w placówce opiekuńczo-wychowawczej dzieci.
Organ dokonał wyliczenia kwoty dotacji przysługującej na każde dziecko w poszczególnych miesiącach 2016 r. w oparciu o dowody w postaci: skierowań do korzystania z całodobowej opieki i wychowania w placówce opiekuńczo-wychowawczej "[...]" w K. i potwierdzeń odbioru skierowań przez pracownika placówki.
Starosta K. wyliczył w powyższy sposób, że dotacja wyniosła [...] zł, a wypłacona [...] zł. i w konsekwencji stwierdził, że różnica między dotacją wypłaconą a należną w 2016 r. wyniosła [...] zł i nakazał jej zwrot z odsetkami liczonymi od dnia 16 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty.
W odwołaniu z dnia od decyzji Starosty K. strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzji zarzuciła naruszenie:
• prawa materialnego, tj. art. 252 ust. 1 pkt 2 i ust. 5,6 pkt 2 ustawy o finansach publicznych poprzez jego niewłaściwe zastosowanie;
• prawa materialnego poprzez niezastosowanie art. 191 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 196 ust. 1 i ust. 5 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, celem ustalenia wysokości należnej dotacji;
• prawa procesowego, tj. art. 105 § 1 Kpa w związku z art. 61a § 1 Kpa poprzez wszczęcie postępowania administracyjnego mimo bezprzedmiotowości takiego postępowania wskutek istnienia przedmiotowej przeszkody w postaci toczącego się w tej samej sprawie postępowania administracyjnego;
• prawa procesowego, a to art. 7 i art. 77 Kpa poprzez nie zebranie materiału dowodowego w sprawie i nie ustalenie faktów relewantnych, tj. czy istotnie doszło do wypłaty dotacji w nadmiernej wysokości;
• prawa procesowego, a to art. 80 Kpa poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, w szczególności umowy z [...] 2015 r. i dokonanie ustaleń rzekomej nadpłaty w oderwaniu od treści umowy określającej zasady obliczania należnych dotacji w przypadku ni przebywania w Placówce dzieci przez cały miesiąc. SKO w W. wskazało, że argumentacja strony zawarta w odwołaniu sprowadziła się do stwierdzenia, że przyjęta przez Powiat w umowie z dnia [...] 2015 r. kwota [...] zł na jedno dziecko w placówce Fundacji miała charakter dowolny i ustalona została uznaniowo przez Powiat bowiem średnia (wojewódzka) wysokość dotacji dla placówki opiekuńczo-wychowawczych typu socjalizacyjnych w roku 2015 na D. S. wynosiła [...] zł.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i orzekło, że przypadająca do zwrotu część dotacji wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem wynosi [...] zł, a termin naliczania odsetek następuje po upływie 15 dni od dnia doręczenia decyzji Starosty K. Treść takiego rozstrzygnięcia uzasadniło tym, że określenie w zaskarżonej decyzji odsetek w stosunku do kwoty [...] zł podlegającej zwrotowi do budżetu Powiatu K. pozostaje w sprzeczności z art. 252 ust. 1 pkt 2 i ust. 6 ustawy o finansach publicznych.
Kolegium Odwoławczego wskazało, że stwierdzenie nieprawidłowego naliczenia lub nienależnego pobrania dotacji (określenie wysokości dotacji oświatowej i obowiązek jej zwrotu) może nastąpić wyłącznie w decyzji dotyczącej zwrotu dotacji. Jest to bowiem zgodnie z art. 252 ustawy o finansach publicznych.
Kolegium Odwoławcze nie podzieliło nadto kwalifikacji kwoty [...] zł jako dotacji nienależnie pobranej, o której mowa w art. 252 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych. Zdaniem kolegium należało zaliczyć ją do kategorii dotacji podlegającej zwrotowi jako dotacji pobranej w nadmiernej wysokości (również art. 252 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych), gdyż dotacja w omawianej części ([...] zł) otrzymana została przez Fundację z budżetu Powiatu w wysokości wyższej niż określona w umowie z dnia [...] 2015 r. (§3 ust. 5 i 6 umowy).
SKO w W. uznało, za trafną argumentację Fundacji co do tego, że o czasie przebywania dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej decyduje data skierowania do placówki wychowanka, organ odwoławczy uznał jednak za nieuzasadniony zarzut strony, że Starosta K. naruszył postanowienia § 3 ust. 5 umowy z dnia [...] 2015 r. SKO wyraźnie podkreśliło, że szczegółowa analiza materiału dowodowego wykazała, że wyliczona kwota dotacji podlegającej zwrotowi została wyliczona prawidłowo, a strona nie kwestionowała zebranego w sprawie materiału dowodowego na podstawie, którego dokonano wyliczenia spornej kwoty. Nieuzasadniony w opinii Kolegium był jest kolejny zarzut strony stwierdzający, że zaskarżona decyzja jest drugą decyzją wydaną w tej samej sprawie. Organ odwoławczy przypomniał, że zdaniem Fundacji, pierwszą było pismo z dnia 16 marca 2017 r. skierowane do odwołującej się, w którym Zarząd Powiatu K. określił wysokość dotacji nienależnie pobranej w roku 2016 na kwotę [...] zł. Zdaniem organu odwoławczego to pismo Zarządu Powiatu K. z dnia [...] 2017r. nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 i 107 ustawy kodeks postępowania administracyjnego, bowiem nie zawiera rozstrzygnięcia istoty sprawy (nie nakłada na stronę obowiązku zwrotu dotacji) ani oznaczenia organu administracji publicznej (nie zostało wydane przez Starostę Kłodzkiego). Organ przypomniał, że rozpoznając rzekome odwołanie strony od rzeczonego pisma wydał postanowienia stwierdzające niedopuszczalność odwołania.
Z powyższą decyzja strona nie zgodziła się się i wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zarzucając temu rozstrzygnięciu:
1. naruszenie prawa materialnego, to jest przepisu art. 252 ust 1 pkt 2, ust. 5 i ust. 6 pkt 2 w zw. z art. 67 ustawy o finansach publicznych poprzez jego niewłaściwe zastosowanie;
2. naruszenie prawa materialnego, to jest przepisu art. 196 ust. 5 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej w zw. z art. 16 ust. 1 ww. ustawy oraz w zw. z art. 151 ust. 2 i art. 221 ust. 3 ustawy o finansach publicznych, poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, to jest przyjęcie, że sposób obliczenia stawek dotacji na dziecko określony w art. 196 ust. 5 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej odnosi się wyłącznie do placówek opiekuńczo – wychowawczych prowadzonych w formie jednostek organizacyjnych samorządu terytorialnego, natomiast w przypadku dotacji przekazywanych podmiotom spoza sektora finansów publicznych, realizujących takie samo zadanie publiczne w ramach partnerstwa publiczno - prywatnego na podstawie umowy, stawka dotacji na jedno dziecko może być ustalana swobodnie przez strony umowy cywilnoprawnej i ma pierwszeństwo przed regulacjami ustawowymi w tym zakresie;
3, naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to przepisu art. 61 a § 1 k.p.a. poprzez wszczęcie postępowania przez Starostę mimo prowadzenia postępowania w tej samej sprawie i wydania decyzji przez inny organ;
Mając na uwadze powyższe strona wniosła o uchylenie w całości skarżonej decyzji organu II instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego, według norm przepisanych. Strona w pisemnym uzasadnieniu odniosła się do przedstawianych przez siebie zarzutów
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało stanowisko zwarte w sprawie i wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie Sąd wyjaśnia, że uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz 1369, dalej: p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z unormowaniem art. 134 p.p.s.a., sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Należy też zauważyć, iż na podstawie art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.
Sąd badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, kontroluje zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności tak z przepisami ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego jak i z normami prawa materialnego zawartymi w ustawie o finansach publicznych.
W rozpoznawanej sprawie uchwałą nr [...] Zarządu Powiatu K. powierzono realizację zadania publicznego pn. "[...]" skarżącej Fundacji. Szczegółowe warunki udzielenia dotacji oraz zasady rozliczania środków określone zostały w umowie z dnia [...] 2015 r. zawartej pomiędzy Powiatem K. a "A" w K..
W tym miejscu uzasadnienie, wyraźnie zaznaczyć należy, że skarżąca nie kwestionuje ustalonego w postępowaniu administracyjnym stanu faktycznego, opartego na przedłożonych przez stronę dokumentów, a odnoszących się do ilości wychowanków przebywających w placówce w kontrolowanym roku. Fundacja sprzeciwia się jedynie wysokości miesięcznej dotacji na pokrycie kosztów utrzymania jednego dziecka w placówce Fundacji, gdyż w opinii skarżącej kwota ta powinna wynosić zgodnie z art. 196 ust.5 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej [...] zł na 1 dziecko, jako średnią (wojewódzka) wysokość dotacji dla placówki opiekuńczo-wychowawczych typu resocjalizacyjnego w 2015 r. na D. S.
W celu prawidłowego rozpoznania sprawy przywołać należy treść § 3 ust. 5 i 6 umowy zawartej pomiędzy Powiatem K. a "A" w K., zgodnie z którym dotacja przysługuje na każde dziecko przebywające w placówce od dnia wydania skierowania dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej do dnia faktycznego opuszczenia przez dziecko placówki opiekuńczo-wychowawczej. Miesięczna dotacja na pokrycie kosztów utrzymania jednego dziecka wynosi [...] zł i za każdy dzień nieobecności dziecka dotacja zostanie proporcjonalnie pomniejszona. W przypadku mniejszej liczby dzieci niż [...] przekazywana dotacja będzie stanowiła iloczyn kwoty miesięcznego utrzymania i liczby faktycznie przebywających w placówce opiekuńczo-wychowawczej dzieci.
W rozpoznawanej sprawie organy w następstwie przeprowadzonego postępowania kontrolnego i poczynionych w jego trakcie ustaleń wszczęły z urzędu postępowanie administracyjne wobec Fundacji w sprawie zwrotu do budżetu części dotacji wydatkowanej w nadmiernej wysokości niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami, która na podstawie umowy realizowała zadanie publiczne. Tak określony przedmiot postępowania determinował również zastosowanie przepisów, w oparciu o które winno się ono toczyć. Nie powinno zatem budzić większych wątpliwości, że problematyka dotacji, w tym dotycząca ich zwrotu, jest przedmiotem regulacji zawartych w ustawie o finansach publicznych. Wskazana problematyka nie jest natomiast przedmiotem prawa cywilnego, nie zajmuje się nią również ustawa o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, co więcej w swoim art. 34 ust. 1 stanowi ona, że w zakresie nią nieuregulowanym do nadzoru i kontroli wydatkowania środków publicznych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o finansach publicznych. Stosownie zatem do mającego w tej sprawie zastosowanie art. 221 u.f.p. podmioty niezaliczane do sektora finansów publicznych i niedziałające w celu osiągnięcia zysku mogą otrzymywać z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacje na cele publiczne związane z realizacją zadań tej jednostki, a także na dofinansowanie inwestycji związanych z realizacją tych zadań (ust. 1). Zlecenie zadania i udzielenie dotacji następuje zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, a jeżeli dotyczy ono innych zadań niż określone w tej ustawie - na podstawie umowy jednostki samorządu terytorialnego z podmiotem, o którym mowa w ust. 1 (ust.2). Umowa, o której mowa w ust. 2, powinna określać: 1) szczegółowy opis zadania, w tym cel, na jaki dotacja została przyznana, i termin jego wykonania; 2) wysokość dotacji udzielanej podmiotowi wykonującemu zadanie i tryb płatności; 3) termin wykorzystania dotacji, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku budżetowego; 4) tryb kontroli wykonywania zadania; 5) termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji; 6) termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji, nie dłuższy niż terminy zwrotu dotacji określone w niniejszym dziale (ust.3).
Z art. 252 ust. 1 u.f.p. wynika ponadto, że dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem (pkt 1), pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości (pkt 2), podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2.
W nawiązaniu do wcześniejszych rozważań trzeba wyjaśnić pewne kwestie związane z udzielaniem i wydatkowaniem dotacji. Dotacją nazywane jest nieodpłatne przekazanie pewnej kwoty środków publicznych określonemu podmiotowi w celu realizacji zadań publicznych. Przekazanie to może nastąpić – tak jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie – na podstawie umowy zawartej z beneficjentem dotacji. Umowa zawarta przez Fundację, co podkreślono w decyzjach, zawierała postanowienia zobowiązujące skarżącą do wykorzystania otrzymanych środków w sposób zgodny z celem na jaki je uzyskała i na warunkach określonych zawartą umowa (§1 ust.3). Strona zawierając umowę o powierzenie realizacji zadania publicznego "[...]" musiała co najmniej godzić się na warunki ujęte w umowie, w tym, na wysokość otrzymywanych środków na miesięczne utrzymanie wychowanka w prowadzonej przez siebie placówce. Zdaniem Sądu Fundacja miała obowiązek wykorzystać dotację zgodnie ze szczegółowymi warunkami zawartymi w umowie. Treść umowy nie może tu budzić żadnych wątpliwości. Tym bardziej, że zawarcie umowy dotacyjnej jest poprzedzane ofertą szczegółową wykonania określonego zadania, zawierającą opis projektowanych zadań i harmonogram wydatków i Sąd zgadza się z organem odwoławczym, że prowadzi to do wniosku, że sama umowa jest sfinalizowaniem wcześniejszych propozycji i ustaleń stron. Sąd podkreśla, że kwota dotacji może być przeznaczona tylko na cele określone w umowie, gdyż sposób wykorzystania dotacji pochodzących ze środków publicznych jest – co wynika z przedstawionych wyżej przepisów - pod szczególną kontrolą. Dotujący jest zatem zobowiązany do kontrolowania wydatkowania przyznanych dotacji, a dotowany jest zobowiązany do przeznaczania otrzymanych dotacji tylko i wyłącznie na zadania określone w umowie o przyznaniu dotacji, co w właściwy sposób winno też być udokumentowane. Zawarcie umowy nie oznacza bowiem, że wszystkie stosunku pomiędzy podmiotami będą regulowane przez przepisy prawa prywatnego. W ugruntowanym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się bowiem, że w takim przypadku przekazane środki nie tracą swego publicznoprawnego charakteru (np. uchwała Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. akt FPS 6/02, publ. ONSA 2003/1, poz. 8). W tym stanie rzeczy wbrew odmiennym twierdzeniom Fundacji organy rozstrzygając w kwestii zasadności zwrotu środków publicznych do budżetu gminy prawidłowo oparły to rozstrzygnięcie o przepisy wskazanej ustawy o finansach publicznych, które to przepisy tworzą reguły gospodarowania środkami publicznymi.
Z przedstawionych powodów Sąd badając prawidłowość ustaleń organu w zakresie określenia wysokości kwoty dotacji podlegającej zwrotowi, o trzymanej przez Fundacje na podstawie zawartej przez nią umowy z 3 sierpnia 2015 r. nie znalazł podstaw do podzielenia argumentacji skarżącej zaprezentowanej w skardze w zakresie naruszenia przez organy art. 252 ust. 1 pkt 2 ust. 5 u.f.p. oraz art. 196 ust.5 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej i systemie pieczy zastępczej w zw. z art. 16 ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie w zw z art. 151 ust.2 i art.221 ust. u.f.p.
Odnosząc się do zarzutu podnoszonego przez stronę dotyczącego naruszenia art. 252 ust. 6 pkt 2 w zw. z art.67 u.f.p. Sąd stwierdza ponownie, że stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonej decyzji jest prawidłowy i nie budzi wątpliwości tak skarżącej jaki Sądu, natomiast kwestia sporna w tej sprawie, to jest wysokość środków otrzymywana przez Fundację na miesięczne utrzymanie wychowanków placówki została wyraźnie ustalona w zawartej przez Fundację umowie. W konsekwencji takie kwota [...] zł. słusznie została uznana za dotację pobraną w nadmiernej wysokości i
Nadto Sąd zgadza się z organem odwoławczym, że odsetki powinny być liczone jak dla zaległości podatkowych po upływie 15 dni od dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji dotyczącej zwrotu dotacji, gdyż jest to zgodne z art. 252 ust.6 pkt 6 u.f.p.
Z kolei art. 67 u.f.p. stanowi, że w postępowanie w sprawach dotyczących należności, o których mowa w art. 60 tej ustawy regulowane jest przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu III ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej, wobec uzasadnionego przyjęcia przez Sąd, że do pobrania części dotacji doszło w nadmiernej wysokości to wszelkie rozliczenia ww. środków następują na podstawie cytowanego przepisu.
Odnosząc się do kolejnego zarzutu naruszenia przepisu art. 61a §1 k.p.a. Sąd wskazuje, że organy zasadnie wskazały skarżącej, że pismo, które skarżąca otrzymała od ze Starostwa Powiatowego w K. z [...] 2017 r. nie było decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 i 107 ustawy kodeks postępowania administracyjnego, bowiem nie zawiera rozstrzygnięcia istoty sprawy (nie nakłada na stronę obowiązku zwrotu dotacji) ani oznaczenia organu administracji publicznej (nie zostało wydane przez Starostę K.). Sąd stwierdza, że sporne pismo było pisemną informacją dla Fundacji, które zawiadamiało stronę o konieczności zwrotu części dotacji, dając taką Fundacji możliwość bez wszczynania postępowania administracyjnego. Organ pierwszej instancji wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zwrotu pobranej nienależnie w 2016 r. dotacji z budżetu Powiatu K. dopiero [...] 2017 r., w sytuacji. kiedy strona nie zastosowała się do niniejszego wezwania. Dodatkowo mając na uwadze przepisy art. 60 ust.1 pkt 4 oraz ust. 3 pkt 4 u.f.p. określające organy właściwe do orzekania o zwrocie dotacji lub jej części do budżetu (wójt, burmistrz, prezydent miasta, starosta, marszałek województwa i samorządowe kolegium odwoławcze jako organ II instancji), formę w jakiej orzeczenie takie zapada (decyzja) nie sposób zakwestionować, iż takie postępowanie jest postępowaniem administracyjnym, a od kończącej to postępowanie decyzji przysługuje skarga do sądu administracyjnego, co jednoznacznie wynika z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem twierdzenie strony skarżącej o prowadzeniu postępowania przez Starostę pomimo prowadzenia postepowania w tej sprawie przez inny organ jest twierdzeniem nieuprawnionym, nie mającym żadnego oparcia w przepisach regulujących postępowanie dotyczące zwrotu dotacji ze środków publicznych. Z przedstawionych powodów zarzut skarżącego Stowarzyszenia odnoszący się do tej problematyki okazał się w całości nieuzasadniony.
Sąd wskazuje, że organ drugiej instancji odniósł się do tego zarzutu zarówno w odpowiedzi na skargę jak i decyzji wskazując, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na skutek wniesienia przez "A" w K. pisma stanowiącego "odwołanie" od pisma Zarządu Powiatu K. z dnia [...] 2017 r. wydało postanowienie z dnia [...] 2017 r., nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania.
.
Mając na uwadze przedstawione w uzasadnieniu argumenty Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę w całości.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło