I SA/Wa 1270/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie WSA Emilia Lewandowska WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2015 r. sprawy ze skargi T.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] maja 2015 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania T. N. od decyzji Prezydenta [...] nr [...] w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Decyzja powyższa wydana została w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny sprawy: Prezydent [...] decyzją z [...] czerwca 2012 r. nr [...] działając na wniosek właścicieli nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], zatwierdził projekt podziału tej nieruchomości na działki ewidencyjne nr [...],[...] i [...] z obrębu [...]. W związku z dokonanym podziałem Prezydent [...] decyzją z [...] stycznia 2015 r. nr [...] ustalił opłatę adiacencką w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości i zobowiązał do jej wniesienia T. N. W uzasadnieniu wyjaśnił, że ze sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego R. T. operatu szacunkowego sporządzonego dla ww. nieruchomości wynika, iż nastąpił wzrost wartości na działkach nr [...],[...] i [...] Operat szacunkowy, w ocenie organu, sporządzony został rzetelnie, w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Prezydent wskazał, że zgodnie z powołają uchwałą Rady m.st. Warszawy z 10 stycznia 2008 r. nr XXII/745/2008 stawka opłaty adiacenckiej wynosi 30% wzrostu wartości, czyli w niniejszej sprawie opłata wynosi [...]zł. Ponadto zgodnie ze stanem prawny, z daty podziału właścicielem ww. nieruchomości był T. N. toteż opłata w przedmiotowej sprawie ustalona została dla T. N. w wysokości [...]zł. Pismem z [...] lutego 2015 r. T. N. złożył odwołanie do organu wyższego stopnia wnosząc o uchylenie decyzji w całości lub w części odnoszącej się do opłaty adiacenckiej. Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję wskazując, że analiza akt sprawy potwierdza jej prawidłowość. Kolegium przytoczyło treść art. 98s ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r. poz 518 ze zm.) wskazując, że jeżeli w wyniku podziału nieruchomości dokonanego na wniosek właściciela, wzrośnie jej wartość, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może ustalić opłatę adiacencką. Kolegium wyjaśniło ponadto, że wartość nieruchomości przed podziałem i po podziale określa się według cen na dzień wydania decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej. Stan nieruchomości przed podziałem przyjmuje się natomiast na dzień wydania decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości, a stan nieruchomości po podziale na dzień, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. organ pierwszej instancji miał prawo skorzystać z przysługującego prawa i wszcząć postępowanie w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej. Analiza akt sprawy potwierdziła natomiast prawidłowość przeprowadzonego postępowania. Co prawda rzeczoznawca majątkowy powołał się w operacie szacunkowym na inne dane dotyczące działki nr [...] przyjętej do porównania parami jednakże różnica w cenie 1m2 wyniosła ok [...] zł. SKO wyjaśniło przy tym, że zawarty w odwołaniu zarzut nieprawidłowości operatu dotyczył w zasadzie jedynie tej kwestii, która jest kwestią materialną niepodlegającą kontroli organu a jedynie może być oceniona przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych. Niezgadzając się z rozstrzygnięciem organu T. N. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając organowi naruszenie: - art. 7, 77 § 1 i 80 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w wyniku czego organ przyjął, że operat szacunkowy spełnia kryteria do ustalenia na jego podstawie wzrostu wartości nieruchomości; - art. 98a ugn poprzez stwierdzenie wzrostu wartości nieruchomości; - art. 4 pkt 16 ugn w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109 ze zm.) poprzez bezpodstawne przyjęcie, że nieruchomości podobne można uznać nieruchomości ponad szesnasto i ośmio krotnie mniejsze od nieruchomości podlegającej wycenie; - art. 175 ust. 1 w zw. z art. 174 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez bezpodstawne przyjęcie, że operat z 15 grudnia 2014 r. został sporządzony zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów prawa i standardami zawodowymi, podczas gdy narusza on m.in. Powszechne Krajowe Zasady Wyceny. W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym oraz przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Przy czym, zgodnie art. 134 § 1 ppsa, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ sądowa kontrola zaskarżonej decyzji nie wykazała naruszenia przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. 2014 r. poz. 518) powoływana – dalej jako "ugn"/"ustawa"). Zgodnie z art. 98a ust. 1 tej ustawy, mającym zastosowanie w niniejszej sprawie, jeżeli w wyniku podziału nieruchomości dokonanego na wniosek właściciela, wzrośnie jej wartość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może ustalić, w drodze decyzji, opłatę adiacencką z tego tytułu. Wysokość stawki procentowej opłaty adiacenckiej ustala rada gminy, w drodze uchwały, w wysokości nie większej niż 30% różnicy wartości nieruchomości. Ustalenie opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie 3 lat od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale stało się prawomocne. Wartość nieruchomości przed podziałem i po podziale określa się według cen na dzień wydania decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej. Stan nieruchomości przed podziałem przyjmuje się na dzień wydania decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości, a stan nieruchomości po podziale przyjmuje się na dzień, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale stało się prawomocne, przy czym nie uwzględnia się części składowych nieruchomości. Przede wszystkim wskazać należy, że opłata adiacencka w niniejszej sprawie została ustalona w związku z podziałem nieruchomości położonej w W., dzielnicy [...] przy ul. [...] dokonanym na wniosek jej właściciela T. N. Operat szacunkowy określający wartość rynkową nieruchomości gruntowej został opracowany przez rzeczoznawcę majątkowego na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U. nr 207 z 2004r. poz. 2109 ze zm.) - dalej jako rozporządzenie. Rzeczoznawca majątkowy wskazał podstawy operatu oraz wskazał na przeznaczenie wycenianej nieruchomości w planie zagospodarowania przestrzennego (strony 4-5 operatu) szczegółowo opisał procedurę szacowania oraz oszacowanie wartości nieruchomości dla stanu przed podziałem i po podziale, wykonując obliczenia dla poszczególnych działek. Ponadto w związku z zawartymi w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji uwagami skarżącego, rzeczoznawca majątkowy w piśmie z dnia [...] marca 2015 r. ustosunkował się do zarzutów strony i wyjaśnił, że operat sporządzony został w oparciu o wszystkie dane dostępne na datę wyceny i został wykonany zgodnie z zasadami sporządzania operatów szacunkowych. Słusznie zatem uznały, zdaniem Sądu, organy orzekające w niniejszej sprawie, że sporządzony operat szacunkowy jest prawidłowy. W związku z powyższym za niezasadny uznać należy podnoszony w skardze zarzut naruszenia art. 175 ust. 1 w zw. z art. 174 ust. 3 ugn oraz art. 4 pkt 16 ugn w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia. Ponadto wysokość opłaty ustalona została na podstawie uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 10 stycznia 2008 r. nr XXII/745/2008 w sprawie ustalenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku jej podziału. Stawka ta w dniu uprawomocnienia się decyzji podziałowej wynosiła 30%. Jak wynika z operatu szacunkowego wartość przedmiotowego gruntu po podziale wzrosła o [...]zł. 30% tej kwoty wynosi [...]zł. Opłata została zatem ustalona prawidłowo. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi Sąd uznał, że również one nie są uzasadnione. Postępowanie wyjaśniające przeprowadzone bowiem zostało w sposób prawidłowy a materiał dowodowy skompletowany i oceniony w sposób rzetelny (art. 7, 77, 80 kpa). Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku