I SA/Wa 1340/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu H. G. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji postanawia: odrzucić sprzeciw. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa, działając na podstawie art. 138 § 2 kpa, decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] uchyliła w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r., nr [...]vodmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r. stwierdzającej, że [...] maja 1990 r. Gmina [...] nabyła z mocy prawa, nieodpłatnie, prawo własności nieruchomości położonej w jednostce ewidencyjnej [...], obręb [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] ha objętej księgą wieczystą KW nr [...] – i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Na powyższą decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł H. G. (dalej jako: skarżący). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Należy wyjaśnić, że z dniem 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935; zwana dalej: ustawą nowelizującą), którą wprowadzono m.in. szereg istotnych zmian w procedurze sądowoadministracyjnej uregulowanej w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: ppsa). Na mocy art. 9 pkt 7 ustawy nowelizującej, w dziale III ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po rozdziale 3 dodano rozdział 3a, obejmujący art. 64a do 64d. Dodany tą nowelizacją art. 64a ppsa stanowi, że od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Zgodnie z art. 64c § 1 ppsa sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Stosownie do art. 64b § 1 ppsa do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa, sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 17 ust. 1 ustawy nowelizującej do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym. W konsekwencji wszystkie sprawy wszczęte przed sądami administracyjnymi po dniu 1 czerwca 2017 r. podlegają rozpoznaniu już według reguł obowiązujących na gruncie ustawy znowelizowanej. W rozpoznawanej sprawie postępowanie sądowe zostało wszczęte już po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r. Od zaskarżonej decyzji przysługiwał zatem sprzeciw, a nie jak błędnie pouczył organ – skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 4 lipca 2017 r. Zatem czternastodniowy termin do wniesienia sprzeciwu od decyzji upłynął w dniu 18 lipca 2017 r., a wskazany w pouczeniu zaskarżonej decyzji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 3 sierpnia 2017 r. Skarga, którą Sąd zakwalifikował jako sprzeciw od decyzji, została natomiast wniesiona w dniu 4 sierpnia 2017 r. (data stempla pocztowego), a zatem z przekroczeniem zarówno 14-dnowego terminu, jak i 30-dniowego terminu przewidzianego dotychczas na złożenie skargi. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 ppsa, postanowił jak w sentencji.