III SA/Gd 859/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Hanna Tarnawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi Gminy Miejskiej S. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia 26 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę. W odpowiedzi na konkurs nr [...] ogłoszony przez Zarząd Województwa [...], jako instytucję zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2014 - 2020, dla Osi Priorytetowej 11 Środowisko, Działanie 11.01. Ograniczanie zagrożeń naturalnych, Gmina Miejska S. [...] (dalej jako "wnioskodawca"; "skarżąca"), złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą "Zagospodarowanie wód opadowych i roztopowych wraz z retencjonowaniem wody na terenie MOF S. [...]". W ramach projektu zaplanowano wykonywanie następujących zadań: 1. Budowa systemu kanalizacji deszczowej o dł. 1, 54 km z budową zbiornika retencyjnego o pojemności 2117 m sześciennych we wsi K.; 2. Budowa systemu kanalizacji deszczowej o dł. 7, 72 km zbierającej wody opadowe z osiedla Ż. i Ł., ul. [...] i [...] do planowanego zbiornika retencyjnego o pojemności 5000 m sześciennych i zrzutem do rzeki W.; 3. Budowa kanalizacji deszczowej o dł. 1, 14km zbierającej wody opadowe w rejonie ul. [...] do planowanego zbiornika retencyjnego o pojemności 8600 m sześciennych. Pismem z dnia 10 lipca 2017 r. Zarząd Województwa [...] poinformował wnioskodawcę, że ww. wniosek o dofinansowanie uzyskał negatywną ocenę wykonalności i nie został zakwalifikowany do oceny strategicznej I stopnia. W uzasadnieniu wskazano, że w odniesieniu do kryterium oceny wniosku – A. 4. "Poprawność procedury OOŚ" stwierdzono, że projekt nie jest wykonalny środowiskowo. Powody dla których stwierdzono powyższe wyjaśniono w trzech odrębnych podpunktach dotyczących każdego z trzech zaplanowanych w ramach projektu ww. zadań. Podsumowując te wyjaśnienia, w piśmie wskazano końcowo, że przeprowadzone dla poszczególnych zadań postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zawierają liczne uchybienia, w tym formalno-prawne, takie jak: - dla zadania nr 1 - w sposób szczątkowy opisano zbiornik retencyjny co budzi zastrzeżenia do co właściwego przeanalizowania oddziaływań związanych z jego budową i użytkowaniem, - dla zdania nr 2 - nieuwzględnianie w karcie informacyjnej służącej wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach umocnienia brzegów przy wylotach kolektora kanalizacyjnego do rzeki W. stanowiącej podstawowy element obszaru Natura 2000 " Dolina W." oraz analiza krótszej długości kanalizacji deszczowej, przywołanie w wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (DSU) nieobowiązującego na ten moment rozporządzenia ooś, nie wystąpienie o wydanie jednej DSU dla całości zadania pomimo takiego obowiązku wynikającego z powiązania technologicznego poszczególnych jego elementów, brak uwiarygodnienia upublicznienia informacji o wydanej 17 lutego 2012 r. DSU w miejscu realizacji przedsięwzięcia oraz uzyskanie tej decyzji już po uzyskaniu pozwolenia wodnoprawnego, - dla zadania nr 3 – błędna klasyfikacja przedsięwzięcia w wydanej w dniu 28 sierpnia 2014 r. decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych, brak uwiarygodnienia upublicznienia informacji o wydaniu tej decyzji w miejscu realizacji przedsięwzięcia i w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy Miejskiej S. [...] Z uwagi na obecność ww. uchybień w postępowaniach w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stwierdzono, że nie jest możliwe potwierdzenie prawidłowego przeanalizowania projektu pod kątem jego oddziaływania na środowisko, w szczególności dla zadania nr 2, w którym koszt wykonania robót budowlanych stanowi 76 % kosztów wszystkich robót budowlanych. W związku z negatywną oceną wnioskodawca, na podstawie art. 53 i art. 54 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217 ze zm.; dalej jako "ustawa wdrożeniowa"), złożył protest, w którym zakwestionował ocenę Komisji Oceny Projektów w kryteriach - A.4 Poprawność procedury OOŚ. Wnioskodawca nie zgodził się z oceną, że projekt jest niewykonalny środowiskowo. W ocenie wnioskodawcy komisja nie dokonała weryfikacji, ani uzasadnienia tej weryfikacji w taki sposób, aby z niej wynikało, jakie czynności postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko (na podstawie jakich dokumentów określonych w regulaminie konkursu) nie są zgodne z właściwymi przepisami prawa, z jakimi właściwymi przepisami prawa (wskazanie konkretnych przepisów prawa) oraz czy ta niezgodność jest tego charakteru, że uniemożliwia wykonalność projektu i dlaczego. Właściwa weryfikacja kryterium A. 4. i właściwe uzasadnienie tej weryfikacji pozwoliłoby wnioskodawcy na prześledzenie tej weryfikacji pod kątem jej poprawności i braku arbitralności ze strony Komisji Oceny Projektów. W przedmiotowej sprawie zdaniem wnioskodawcy nie jest to możliwe. Wnioskodawca nie tylko nie jest więc przekonany o prawidłowości dokonanej przez komisję oceny, ale nie może jej de facto zweryfikować Prawidłowe uzasadnienie dokonanej oceny wniosku skutkującej negatywną oceną wykonalności powinno być przekonywające dla wnioskującego w zakresie poprawności dokonanej i przyjętej przez komisję oceny. Pismem z dnia 26 września 2017 r. Zarząd Województwa [...] poinformował wnioskodawcę o nieuwzględnieniu protestu. Uzasadniając stanowisko wskazano, że w piśmie z dnia 10 lipca 2017 r. informującym o wyniku oceny wykonalności wniosku, stwierdzono że projekt nie jest wykonalny środowiskowo, przestawiając następnie na poparcie takiej oceny bardzo szczegółową i wyczerpującą analizę. Uzasadnienie przestawione przez komisję jest ponadto bardzo konkretne i odnosi się do całego zakresu projektu i całości dokumentacji przestawionej przez wnioskodawcę w zakresie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Odnosząc się do wskazania przez wnioskodawcę, że nie wie na podstawie jakich dokumentów oraz z jakimi właściwymi przepisami nastąpiła weryfikacja zgodności spotęgowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, wskazano, że dokumenty na podstawie których następuje weryfikacja postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko określone są w stanowiącym integralną cześć regulaminu konkursu załączniku nr 3 Instrukcja przygotowania załączników do wniosku o dofinansowanie . Przepisy prawa, z którymi zgodność jest weryfikowana to przepisy prawa powszechnie obowiązującego, które zobowiązani są stosować wszyscy inwestorzy, bez względu na to czy ubiegają się o dofinansowanie czy też nie. Dyrektor Departamentu Programów Regionalnych Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...], podkreślił, że ocena oddziaływania na środowisko jako narzędzie ochrony środowiska odgrywa bardzo dużą rolę wśród polityk UE. Konieczność zapewnienia, aby w projektach inwestycyjnych otrzymujących dofinansowanie z UE oceny oddziaływani na środowisko były przeprowadzone w związku z najwyższymi standardami jest obowiązkiem Instytucji zarządzającej (Zarząd Województwa [...]) wynikającym z przepisów prawa tj. art. 8 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego nr 1303/2013 ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. W postępowaniach w sprawie oddziaływania na środowisko przeprowadzonych w związku z planowanymi inwestycjami, które miały być przedmiotem projektu wnioskodawcy wystąpiły liczne uchybienia oraz braki w udokumentowaniu dokonanych czynności, które spowodowały, że nie można potwierdzić, że dokonano poprawnej i rzetelnej analizy oddziaływania inwestycji na środowisko. W uzasadnieniu omówione zostały poszczególne stwierdzone przez komisję uchybienia. Rozpoznający protest podzielił ocenę komisji, że projekt jest niewykonalny środowiskowo w rozumieniu kryteriów wyboru projektów obowiązujących w Regionalnym Programie Operacyjnym Województwa [...] na lata 2014-2010. Dodatkowo wskazano, że w toku oceny projektu starano się pozyskać od wnioskodawcy wyjaśnienia i dano mu możliwość złożenia uzupełnień, dla których nie wykazywał należytej staranności (dwukrotnie przedstawił wydruk z BIP dla zupełnie innej sprawy). Gmina Miejska S. [...] zaskarżyła powyższą informację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Strona skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie przez Sąd, że ocena projektu została dokonana w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez instytucję zarządzającą. Zdaniem strony skarżącej organ naruszył art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej stanowiących, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz, że projekt podlega ocenie pod względem spełniania kryteriów wyboru projektów, poprzez przyjęcie, że projekt nie spełnia kryterium wykonalności A. 4. Poprawność procedury OOŚ i nie jest wykonalny środowiskowe, w sytuacji niewykazania przez Zarząd Województwa [...], że ocena tego kryterium nastąpiła w trybie wskazanym w Opisie Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 – Kryteria wyboru projektów – kryterium wykonalności A.4 Poprawność procedury OOŚ tj. niewykazania, że przy ocenie tego kryterium nastąpiła weryfikacja zgodności postępowań w sprawie oceny oddziaływania na środowisko z właściwymi przepisami prawa na podstawie dokumentów określonych w regulaminie konkursu. W skardze podniesiono także zarzut naruszenia przez organ art. 57 ustawy wdrożeniowej, poprzez nierozpatrzenie zarzutów protestu strony skarżącej i niedokonanie weryfikacji prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów , o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 cyt. ustawy. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd administracyjny kontroluje działalność administracji publicznej, a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki przewidziane w tych przepisach (art. 3 § 1 w zw. z § 3 p.p.s.a.). Taką szczególną ustawą jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 – dalej jako: "ustawa wdrożeniowa"), która w art. 61 ust. 1 stanowi, że w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.). W takim wypadku – zgodnie z art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej - w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1/ uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2/ oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3/ umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Natomiast w przypadku, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej zostanie wyczerpana kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania, a w przypadku gdy w działaniu występują poddziałania - w ramach poddziałania, sąd - stosownie do art. 66 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej - uwzględniając skargę, stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. Jednocześnie zaznaczyć należy, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż dokonana przez Zarząd Województwa [...] ocena wniosku skarżącej o dofinansowanie projektu nie została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, w stopniu mającym istotny wpływ na jej wynik. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była ocena zgodności z prawem działalności Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2014-2020, tj. Zarządu Województwa [...], co do przeprowadzonej przez ww. organ oceny złożonego przez stronę skarżącą projektu pt.: "Zagospodarowanie wód opadowych i roztopowych wraz z retencjonowaniem wody na terenie MOF S. [...]" w ramach konkursu ogłoszonego przez Zarząd Województwa [...], jako instytucję zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2014 - 2020, dla Osi Priorytetowej 11 Środowisko, Działanie 11.01. Ograniczanie zagrożeń naturalnych ( konkurs nr RPPM.11.01.00-IŻ.00-22-001/16). Przystępując do kontroli oceny wniosku należy wskazać, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Skarżąca po otrzymaniu negatywnej oceny swojego projektu (informacja z dnia 10 lipca 2017 r.) wniosła protest w terminie przewidzianym ustawą, który został rozpatrzony pismem IZ RPO WP z dnia 26 września 2017 r. (data wpływu do Urzędu Miasta – 4 października 2017 r.). Odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów dotyczących prowadzonego przez IZ RPO WP postępowania w sprawie oceny przedłożonego projektu, jak też samej oceny tego projektu, należy na wstępie wyjaśnić, że ocena projektów w ramach konkursu składa się z 3 etapów: 1) oceny formalnej, 2) oceny wykonalności, 3) oceny strategicznej I stopnia i rozstrzygnięcia konkursu. Po każdym etapie oceny IZ RPO WP umieszcza na stronie RPO WP www.rpo.pomorskie.eu listę projektów po ocenie zakwalifikowanych do następnego etapu. W przypadku, gdy dany etap jest ostatnim etapem oceny, IZ RPO WP publikuje listę projektów po ocenie z wyróżnieniem projektów, które otrzymały dofinansowanie. Oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów przez projekty uczestniczące w konkursie dokonuje Komisja Oceny Projektów w podkomisjach odpowiadających etapom oceny określonym w regulaminie konkursu. W przypadku spełnienia wszystkich kryteriów formalnych wniosek uzyskuje pozytywną ocenę formalną i zostaje zakwalifikowany do oceny wykonalności. Taka ocena jest częścią oceny merytorycznej i polega na weryfikacji zasadności i wewnętrznej logiki projektu, m.in. jego zakresu rzeczowego, kwestii technicznych i środowiskowych, finansowych, ekonomicznych oraz instytucjonalnych. Niespełnienie któregokolwiek z kryteriów skutkuje uzyskaniem przez projekt negatywnej oceny wykonalności. W przypadku spełnienia wszystkich kryteriów wykonalności wniosek uzyskuje pozytywną ocenę wykonalności i zostaje zakwalifikowany do oceny strategicznej I stopnia. Po zakończeniu oceny wykonalności wszystkich projektów, IZ RPO WP niezwłocznie przekazuje wnioskodawcy pisemną informację o wyniku oceny wraz z uzasadnieniem. W przypadku uzyskania negatywnej oceny informacja o wyniku oceny zawiera pouczenie o możliwości wniesienia protestu zgodnie z art. 46 ust. 5 ustawy wdrożeniowej. Istotę sporu w przedmiotowej sprawie stanowi, czy złożony przez Gminę Miejską S. [...] wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt. "Zagospodarowanie wód opadowych i roztopowych wraz z retencjonowaniem wody na terenie MOF S. [...]", został prawidłowo oceniony w ramach oceny wykonalności, w zakresie niespełnienia przez wnioskodawcę - zawartego w Informacji o negatywnej ocenie wykonalności wniosku o dofinansowanie projektu i nie zakwalifikowaniu do oceny strategicznej I stopnia - kryterium A.4. "Poprawność procedury OOŚ". Skarżąca zarzuca w skardze, że ocena projektu została dokonana w sposób naruszający prawo. Organ naruszył art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, nie wykazano bowiem w sposób dostateczny, że projekt nie spełnia kryterium wykonalności A. 4. Poprawność procedury OOŚ i nie jest wykonalny środowiskowo. Zdaniem skarżącej nie wykazano, że przy ocenie tego kryterium nastąpiła weryfikacja zgodności postępowań w sprawie oceny oddziaływania na środowisko z właściwymi przepisami prawa na podstawie dokumentów określonych w regulaminie konkursu. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu, spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku. Wnioskodawca zatem przystępując do konkursu, winien znać w pełni jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc, musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Braki w złożonej dokumentacji, czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek poszczególnych kryteriów dopuszczających, zasadniczo obciążają stronę wnioskującą. Szczególnego zaakcentowania wymaga fakt, że przygotowując wniosek o dofinansowanie, należy dokumentację konkursową czytać kompleksowo, stosując się zarówno do przepisów powszechnie obowiązujących (krajowych i unijnych), ale także wydanych na ich podstawie zapisów Regulaminu konkursu, jego załączników, jak i Instrukcji wypełniania wniosku. Procedura konkursowa (w tym ocena wniosków o dofinansowanie) charakteryzuje się daleko posuniętym formalizmem, z czym każdy przystępujący do konkursu musi się liczyć i ten formalizm zaakceptować (uczynić mu zadość). Ocena zgłoszonego przez skarżącą projektu została dokonana w oparciu o dane przedstawione we wniosku o dofinansowanie projektu oraz dane uzyskane w trakcie postępowania konkursowego – w odpowiedzi na kierowane do skarżącej zapytania. W toku oceny projektu starano się bowiem pozyskać od wnioskodawcy wyjaśnienia i dano mu możliwość złożenia uzupełnień. Sąd nie podziela prezentowanego w skardze stanowiska, że ww. ocena została dokonana z pominięciem zasad wskazanych w Opisie Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014 – 2020 - Kryteria wyboru projektów, gdzie dla kryterium wykonalności A.4 Poprawność procedury OOŚ wskazano, że przy ocenie tego kryterium nastąpi weryfikacja zgodności postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko z właściwym przepisami prawa na podstawie dokumentów określonych w regulaminie konkursu. Zdaniem skarżącej ocena kryterium powinna się odbyć w tym trybie, co jak wskazano wcześniej, zdaniem skarżącej nie miało miejsca. Należy zauważyć, że podniesione w skardze zarzuty niewłaściwej oceny przez organ kryterium poprawność procedury OOŚ w zakresie wykonalności rzeczowej projektu sprowadzają się do ww. ogólnych zarzutów, bez wskazania, czy i w jaki sposób wskazywane uchybienia niweczą prawidłowość oceny wyrażonej przez oceniających, podtrzymaną następnie w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Sąd stwierdził, że dokonana przez członków komisji ocena, co znalazło wyraz w Informacji o wyniku oceny wykonalności wniosku, jest konsekwentna, logiczna i przekonująca, a przede wszystkim mająca oparcie przepisach składających się na system realizacji programu operacyjnego. Sąd nie stwierdza, aby naruszono regulacje w zakresie procedury konkursowej. Zaprezentowana ocena wniosku o dofinansowanie pod kątem omawianego kryterium jest rzetelna i bezstronna, w więc nie sposób mówić, aby naruszony został przepis art. 37 ustawy wdrożeniowej. Co istotne, nie można podzielić stanowiska skarżącej, że ocena wniosku pod względem zgodności postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko z właściwym przepisami prawa na podstawie dokumentów określonych w regulaminie konkursu nie została dokonana w odniesieniu do właściwych przepisów prawa. W Informacji o wyniku oceny wykonalności wniosku wymieniając zastrzeżenia co zgodności postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko z przepisami prawa wielokrotnie powoływano się na konkretne przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej zwana "ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku"), Prawa budowlanego, jak również przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W obszernej argumentacji zawartej w Informacji o wyniku oceny wykonalności wniosku wykazano również w sposób dostateczny, że projekt nie spełnia kryterium wykonalności A. 4. "Poprawność procedury OOŚ" i nie jest wykonalny środowiskowo. Potwierdzeniem powyższego jest m.in. uzasadnienie negatywnej oceny wniosku i braku możliwości przeanalizowania projektu pod kątem jego oddziaływania na środowisko odnośnie zadania drugiego polegającego na budowie systemu kanalizacji deszczowej o dł. 7, 72 km zbierającej wody opadowe z osiedla Ż. i Ł., ul. [...] i [...] do planowanego zbiornika retencyjnego o pojemności 5000 m3 i zrzutem do rzeki W.. W Informacji wskazano dla tego zadania jako wady formalno-prawne: nieuwzględnienie w karcie informacyjnej służącej wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (DSU) umocnienia brzegów przy wylotach kolektora kanalizacyjnego do rzeki W. stanowiącej podstawowy element obszaru Natura 2000 "Dolina W." oraz analiza krótszej długości kanalizacji deszczowej, przywołanie w wydanej DSU nieobowiązującego na ten moment rozporządzenia ooś, nie wystąpienie o wydanie jednej DSU dla całości zadania pomimo takiego obowiązku wynikającego z powiązania technologicznego poszczególnych jego elementów, brak uwiarygodnienia upublicznienia informacji o wydanej 17 lutego 2012 r. DSU w miejscu realizacji przedsięwzięcia oraz uzyskanie tej decyzji już po uzyskaniu pozwolenia wodnoprawnego. Organ podtrzymał powyższe stanowisko w informacji o nieuwzględnieniu protestu wskazując, że poważnym mankamentem w zakresie postępowań przeprowadzonych w projekcie jest w przypadku ww. zadania nieuwzględnienie powiązań technologicznych obu części zadania tj. budowy kanalizacji deszczowej i zbiornika retencyjnego w rejonie ul. [...]-[...] – [...] oraz budowy kanalizacji deszczowej odprowadzającej wody opadowe i roztopowe z osiedli Ż. i Ł., a także nowych działek, które zaplanowano jako miejsce jego realizacji po przeprojektowaniu części zadania. W tym miejscu należy zauważyć, że na skierowane do wnioskodawcy zapytanie, czy ww. części zadania są ze sobą powiązane technologicznie, w piśmie z dnia 7 lipca 2017 r. udzielono odpowiedzi twierdzącej. Analizując treść zawartych w tym piśmie wyjaśnień i danych, którymi organ dysponował, doszedł on do prawidłowych wniosków, że powiązanie obu ww. zadań jest ścisłe i nie mogą być one realizowane w oderwaniu od siebie, każda z tych części nie może też funkcjonować bez infrastruktury drugiej. Organ powołał się przy tym na zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku definicję "przedsięwzięcia" przez co ustawodawca rozumie zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty. Wykładnia pojęcia przedsięwzięcia w ramach indywidualnej oceny oddziaływania na środowisko powinna uwzględniać zakres procesu budowanego lub innej ingerencji w środowisko, w skład którego wchodzi konkretne przedsięwzięcie. W sytuacji zatem gdy przedsięwzięcie jako takie obejmuje różne rodzaje ingerencji w środowisko koniecznym jest traktowanie całości planowanych prac jako jednego przedsięwzięcia, które powinno zostać poddane procedurze indywidualnej oceny. Należy bowiem uwzględnić powiązania technologiczne z uwzględnieniem zasady prewencji. Wykładnia pojęcia "powiązania technologiczne" w ramach definicji przedsięwzięcia musi uwzględniać przede wszystkim jego cele, funkcje i zadania. Wąskie rozumienie powiązania technologicznego może naruszać zasadę prewencji, gdyż przedsięwzięcia powiązane technologicznie i ze względu na swój cel mogą powodować zwiększenie negatywnego oddziaływania na środowisko ( por. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2017r., sygn. akt II OSK 1472/15, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Prawidłowe jest tym samym stanowisko Zarządu Województwa, że całość zadania nr 2, będącego jednym przedsięwzięciem, powinno zostać poddane ocenie oddziaływania na środowisko, o jakiej mowa w przepisach ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, tym bardziej, że projekt przewiduje kierowanie dwoma wylotami wód opadowych z 8 zlewni do rzeki W. w S. [...], zatem będzie realizowany na terenach objętych programem Natura 2000 " Dolina W." PLH 220094. Dodać należy, że każda z części zadania nr 2 była projektowana w różnym czasie i uzyskiwano dla nich odrębnie niezbędne zezwolenia inwestycyjne. Połączenie ich do wspólnej realizacji wiązało się z koniecznością oceny znaczenia wynikających z tego modyfikacji dla wydanych wcześniej uzgodnień. Organ dokonał wobec tego szczegółowej analizy wniosku w tym zakresie, wynikiem czego były wskazane w Informacji zastrzeżenia. Sąd zauważa, że merytoryczna weryfikacja projektu według kryteriów wartościujących opiera się na swobodnej ocenie, zbliżonej w swej istocie do uznania administracyjnego. To zaś oznacza, że wynik takiej oceny powinien być należycie uzasadniony, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały o ocenie. Jak podkreśla się w orzecznictwie, w tego rodzaju sprawach, rzeczą Sądu jest skontrolowanie, czy podjęte rozstrzygnięcie jest wystarczająco przejrzyste i zrozumiałe, także w aspekcie zgodności z regułami logiki i doświadczenia życiowego, oraz zgodne z regułami konkursu - jednakowymi dla wszystkich uczestników. Nie dostrzegając zaś uchybień w powyższym zakresie, Sąd podzielił trafność dokonanej przez organ oceny złożonego przez skarżącą protestu, a w konsekwencji oceny projektu w toku niniejszego postępowania konkursowego, które przeprowadzono w sposób zgodny z przepisami prawa. Sąd nie podzielił tym samym zarzutu naruszenia przez organ art. 57 ustawy wdrożeniowej, poprzez nierozpatrzenie zarzutów protestu strony skarżącej i niedokonanie weryfikacji prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów , o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 cyt. ustawy. Dodać należy, że skarżąca poza przytoczeniem tego zarzutu nie wykazała w skardze, na czym miałoby – jej zdaniem – polegać to naruszenie. Mając powyższe na uwadze Sąd nie dopatrzył się, by przeprowadzenie przez IZ RPO WP oceny projektu zostało dokonane z naruszeniem prawa mającym istotny wpływ na wynik tej oceny, i w konsekwencji - na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej - oddalił skargę