III SA/Kr 1129/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. S. w sprawie skargi na pismo Prorektora ds. studenckich Politechniki [...] im. [...] z dnia 21 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie wniosku z 24 stycznia 2009 r. o przyjęcie na II kierunek studiów na Wydziale [...] postanawia: skargę odrzucić Skarżąca złożyła skargę na "odpowiedź P. dr hab. inż. M. S. Prorektor ds. studenckich z dnia 21.07.2017 r. oraz na brak odpowiedzi Rektora PK". W uzasadnieniu wskazała m.in., że odmówiono jej kształtowania drogi życiowej poprzez zdobywanie wykształcenia. W odpowiedzi pełnomocniczka Rektora wniosła o odrzucenie skargi w trybie art. 58 §1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.). W uzasadnieniu podała, że skarżąca nie wskazała jakie rozstrzygnięcie zaskarżyła, co jest istotne ponieważ w 2017 r. nie toczyło się jakiekolwiek postępowanie związane z przyjęciem skarżącej na studia. Skarżąca nie przystąpiła do postępowania rekrutacyjnego w 2017 r., a więc w jej sprawie nie podjęto żadnej decyzji. Wprawdzie 17 lipca 2017 r. skarżąca zwróciła się o ponowne rozpatrzenie decyzji w sprawie studiów na Politechnice, ale sprawa ta została prawomocnie zakończona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 22 czerwca 2010 r., III SA/Kr 344/10. Skarżąca została wezwana przez Sąd o wskazanie jakiego konkretnie wniosku (kiedy złożonego, na jaki kierunek) jej skarga dotyczy. Sąd pouczył przy tym, że w razie nieudzielenia odpowiedzi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, Sąd uzna, że skarga dotyczy wniosku z 24 stycznia 2009 r. o przyjęcie na II kierunek studiów na Wydziale [...]. Skarżąca odebrała osobiście wezwanie 25 października 2017 r. i nie udzieliła jakiejkolwiek odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga została odrzucona ponieważ była niedopuszczalna. Pismo Prorektora z 21 lipca 2017 r. było jedynie pisemną informacją w sprawie możliwości przystąpienia do postępowania rekrutacyjnego, a więc nie mogło zostać zaskarżone do sądu administracyjnego. Wobec braku odpowiedzi na wezwanie o sprecyzowanie jakiego dokładnie wniosku skarga dotyczyła, Sąd uznał (tak jak uprzedził o tym w wezwaniu), że w istocie skarga dotyczyła pierwotnego wniosku skarżącej z 24 stycznia 2009 r. o przyjęcie na II kierunek studiów na Wydziale [...]. Jak wynika z uzasadnienia prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 22 czerwca 2010 r., III SA/Kr 344/10 po złożeniu tego wniosku organ uczelniany I instancji (Dziekan) wydał 9 marca 2009 r. decyzję odmawiającą skarżącej przyjęcia na II kierunek studiów z powodu niedostarczenia zaświadczenia. Po wniesieniu odwołania (10 marca 2009 r.) organ II instancji (Rektor) wydał 20 marca 2009 r. decyzję podtrzymującą w mocy decyzję organu I instancji. Skarżąca nie złożyła skargi do sądu administracyjnego od tej decyzji. Formalnie więc postępowanie administracyjne prowadzone przez organy uczelniane zakończyło się doręczeniem ww. decyzji Rektora. Gdyby przyjąć, jak uprzedzał o tym Sąd, że skarga dotyczyła ww. wniosku z 24 stycznia 2009 r. to jej wniesienie 4 września 2017 r. powoduje, że należy ją odrzucić jako wniesioną po terminie. Zgodnie bowiem z art. 53 §1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd, co prawda, nie dysponował dowodem doręczenia ww. decyzji Rektora z 20 marca 2009 r., jednakże z uzasadnienia ww. postanowienia III SA/Kr 344/10 wynika, że skarżąca kolejnym podaniem z 4 lipca 2009 wnosiła ponownie o przyjęcie na ten same kierunek. Sąd uznał więc, że na pewno najpóźniej 4 lipca 2009 r. skarżąca otrzymała pierwotną negatywną decyzję Rektora. Sąd zaznacza również, że w odpowiedzi na ponowny wniosek (ww. wniosek z 4 lipca 2009 r.) Dziekan pismem z 2 marca 2010 r. poinformował o odmowie przyjęcia na studia. Jak wynika z uzasadnienia ww. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 22 czerwca 2010 r., III SA/Kr 344/10 – orzekający ówcześnie Sąd uznał, że ww. pismo z 2 marca 2010r. bez względu na intencje nadawcy, było decyzją administracyjną rozstrzygającą o prawach i obowiązkach jej adresata. Decyzja ta została skarżącej doręczona 8 marca 2010 r., ale skarżąca nie wniosła odwołania, dlatego też jej skarga została odrzucona. Sąd wyjaśnił, że: "Dopiero na decyzję Rektora Politechniki zapadłą po rozpatrzeniu odwołania, służyła by skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego". Orzekający obecnie Sąd przyjął więc, że skarżąca skutecznie wszczęła dwa odrębne postępowania administracyjne: - pierwsze – rozpoczęte wnioskiem z 24 stycznia 2009 r., a zakończone negatywną decyzją Rektora z 20 marca 2009 r. – decyzja ta nie została zaskarżona do sądu administracyjnego; - drugie – rozpoczęte wnioskiem z 4 lipca 2009 r., a zakończone decyzja Dziekana z 2 marca 2010 r. – od tej decyzji skarżąca nie wniosła odwołania w terminie 14 dni od daty doręczenia tejże decyzji; nie wniosła również o przywrócenie terminu do wniesienia takiego odwołania np. z powodu braku odpowiedniego pouczenia – skarga wniesiona na decyzję Dziekana została odrzucona ponieważ dotyczyła decyzji organu I instancji, a odwołanie nie zostało wniesione. Następnie skarżąca, nie przystępując formalnie do kolejnego postępowania rekrutacyjnego, skierowała pismo 17 lipca 2017 r. do Rektora prosząc "(...) o ponowne rozpatrzenie decyzji w sprawie studiów na Politechnice [...] na Wydziale [...]". W odpowiedzi, Prorektor (pismem z 21 lipca 2017 r.) wskazał, że sprawa dotycząca przyjęcia na studia zastała prawomocnie zakończona "wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie", ale jednocześnie poinformował o możliwości studiowania po przystąpieniu do postępowania rekrutacyjnego. W ocenie Sądu powyższe pismo jest jedynie informacją co do trybu dalszego postępowania. Prorektor, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie tylko nie "zabronił" dalszego kształcenia, ale wyraźnie informował, że: "(...) ma Pani możliwość studiowania na Politechnice [...] przystępując do postępowania rekrutacyjnego". Sąd doszedł więc do wniosku, że zaskarżone pismo Prorektora z 21 lipca 2017 nie mieściło się w żadnej z kategorii rozstrzygnięć wymienionych w art. 3 §2 i 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.). Przepis ten stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 §2 ustawy). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 §2a ustawy).. Skoro zaskarżone pismo miało jedynie charakter informacyjny i nie rozstrzygało definitywnie o prawie skarżącej do studiowania – Sąd uznał, że wniesiona skarga była niedopuszczalna i ją odrzucił na podstawie art. 58 §1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.