II GZ 146/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J B na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 1876/17 w zakresie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi J B na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [..] czerwca 2017 r. nr [..] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie niezaliczenia I roku aplikacji adwokackiej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA w Warszawie lub Sąd I instancji) odrzucił skargę J B (dalej: skarżący) na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [.] czerwca 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie niezaliczenia I roku aplikacji adwokackiej. Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 25 września 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 października 2017 r. W związku z tym, że skarżący uiścił wpis sądowy w dniu 8 listopada 2017 r., a więc z uchybieniem terminu, WSA w Warszawie odrzucił skargę. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Wskazał, że Sąd I instancji wadliwie przyjął, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało odebrane w dniu 12 października 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z zacytowanych przepisów wynika, że odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu jest dopuszczalne, jeżeli strona została wcześniej wezwana do uiszczenia tego wpisu i pomimo wezwania wpis nie został przez nią uiszczony. W rozpoznawanej sprawie wątpliwe jest, czy wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skarżącemu doręczone. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (karta 15 akt sądowych) wynikają bowiem sprzeczne informacje. W miejscu gdzie powinno się znajdować imię i nazwisko odbiorcy widnieje nieczytelny podpis. Na odwrocie zpo, doręczyciel zaznaczył, że przesyłka została doręczona upoważnionemu pracownikowi, jednocześnie wskazał, że przesyłka została doręczona ojcu adresata, a ponadto odznaczył w pkt 3 zpo podpunkt, z którego wynika, że przesyłkę wydano w miejscu wskazanym w pkt 2 upoważnionemu pracownikowi. Z kolei w pkt 2 zpo nie zaznaczono, czy chodzi o placówkę pocztową, czy urząd gminy. Bezspornie, jak wskazał Sąd I instancji, na zwrotce widnieje data 12 października 2017 r., jednak pozostałe informacje umieszczone przez doręczającego budzą pewne wątpliwości. Dokument ten nie został sporządzony w sposób wystarczająco rzetelny, aby na jego podstawie uznać, że bez wątpienia skarżący otrzymał wezwanie w dniu 12 października 2018 r. i w konsekwencji odrzucić skargę z powodu nieuiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.