I SA/Ol 850/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. P., Z. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. P., Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2015 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji WSA/post.1 - sentencja postanowienia E. P. i Z. P. (zwani dalej skarżącymi, wnioskodawcami), reprezentowani przez radcę prawnego w związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargą zwrócili się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania wymienionej wyżej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]’, w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2015 r. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że zaskarżona decyzja jest rażąco sprzeczna z przepisami prawa. W przypadku nie wstrzymania wykonania decyzji przez Sąd skarżący byliby zmuszeni do zapłaty znaczącego świadczenia objętego decyzją, mimo niesprawiedliwego oraz sprzecznego z przepisami prawa rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd może orzec o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W piśmiennictwie (por. Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, s. 190, W-wa 2006) podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką przeszkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do poprzedniego stanu. Okoliczności te strona powinna we wniosku wykazać, przekonując Sąd o tym, że wykonanie tego aktu lub czynności, bez wątpienia, zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania dla niej trudnych do odwrócenia skutków. W przedmiotowej sprawie merytoryczna ocena wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd jest niemożliwa z uwagi na brak jego właściwego uzasadnienia. Na podstawie przedstawionych danych nie można bowiem ustalić, w jakim stopniu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a Sąd nie może tych okoliczności domniemywać. Skarżący reprezentowani przez radcę prawnego nie wskazali na informacje istotne z punktu widzenia przesłanek wstrzymania z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie podali informacji dotyczących ich sytuacji majątkowej, posiadanych aktywów, czy stanu rachunków bankowych. Do wniosku nie zostały przy tym dołączone żadne dokumenty, które umożliwiłyby Sądowi ocenę, czy dobrowolne bądź przymusowe wykonanie zaskarżonej decyzji, z uwagi na sytuację finansową skarżących, spowoduje zaistnienie zdarzeń uzasadniających uwzględnienie wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej. Stąd niemożliwe jest w istocie przeprowadzenie analizy wpływu, jaki na ten majątek wywarłoby wykonanie decyzji. Materiał zgromadzony w sprawie również nie zawiera informacji umożliwiających Sądowi ocenę przedmiotowego wniosku. Podkreślić należy, że samo zarzucenie decyzji, że jest rażąco sprzeczna z przepisami prawa oraz sam fakt orzeczenia w zaskarżonej decyzji określonych kwot pieniężnych nie pozwala na wyprowadzenie wniosku, że wykonanie zaskarżonej spowoduje dla skarżących trudne do odwrócenia skutki. Warto podkreślić, że ustawodawca zdecydował się na uzależnienie udzielenia ochrony tymczasowej od sądowej oceny okoliczności poszczególnych przypadków, ocena ta wymaga natomiast dla swej miarodajności dysponowania przez Sąd konkretnymi i aktualnymi danymi dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy, dopiero bowiem ich konfrontacja np. z wysokością określonego zaskarżoną decyzją zobowiązania może prowadzić do stwierdzenia wystąpienia przesłanki zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podsumowując, wskazać należy, że radca prawny składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinien przekonać Sąd o tym, że jej wykonanie, bez wątpienia, zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania dla skarżących trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie pełnomocnik nie przedstawił jednak takiej argumentacji. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.