II SA/Wa 1710/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Pismem z dnia 05 października 2017 r. A. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2017 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta [...] W. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] o pozbawieniu A. D. statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] stycznia 2014 r. do dnia [...] kwietnia 2015 r. oraz o pozbawieniu ww. prawa do zasiłku od dnia [...] stycznia 2014 r. do dnia [...] listopada 2014 r. oraz od dnia [...] grudnia 2014 r. do dnia [...] stycznia 2015 r. W treści przedmiotowej skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując powyższe tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować "zabranie środków pieniężnych do życia". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jego wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Należy stwierdzić, iż w postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego aktu. Wyjaśnić należy, że "wykonanie aktu może oznaczać spowodowanie lub sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan, którego spowodowanie wynika z aktu administracyjnego, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu jest więc zazwyczaj każde zachowanie podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresat aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów. W rzeczywistości wykonanie aktu dotyczy najcześniej aktów zobowiązujących, które określają dla adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (patrz. Postępowanie sądowoadministracyjne T. Woś, Wydawnictwa Prawnicze PWN, Warszawa 1996)." – patrz: uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 15 maja 2000 r. sygn. akt OPS 1/00). Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę skarżącego przed niekorzystnymi dla niego konsekwencjami zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej. Zaznaczyć należy, że zaskarżoną decyzją skarżący został pozbawiony statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] stycznia 2014 r. do dnia [...] kwietnia 2015 r. oraz prawa do zasiłku od dnia [...] stycznia 2014 r. do dnia [...] listopada 2014 r. oraz od dnia [...] grudnia 2014 r. do dnia [...] stycznia 2015 r. W ocenie Sądu, decyzja o takim rozstrzygnięciu nie wywołuje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Utrata statusu osoby bezrobotnej nie stwarza takiego zagrożenia. Skarżący co prawda traci ten status, jednakże w wyniku ewentualnego pozytywnego dla skarżącej rozstrzygnięcia Sądu status ten będzie przywrócony. Ponadto na mocy zaskarżonej decyzji skarżący utraciła prawo do zasiłku. Zaskarżona decyzja jednak nie nakłada na skarżącego obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, w związku z czym decyzja ta nie powoduje żadnych obciążeń finansowych dla skarżącego. Stąd też rozstrzygnięcie organu w tym zakresie, w ocenie Sądu, również nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na to, że obecnie nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu zaskarżoną decyzją znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.