II SAB/Wa 644/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. z dnia 9 listopada 2017 r. na przewlekłe prowadzenie przez Prezesa Rady Ministrów postępowania w sprawie przyznania renty specjalnej postanawia odrzucić skargę. A. P. w piśmie z dnia 9 listopada 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prezesa Rady Ministrów postępowania w sprawie przyznania renty specjalnej. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie. Wskazał, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Postępowanie w sprawie przyznania skarżącej renty specjalnej zainicjowane zostało wnioskiem skarżącej złożonym w dniu 28 kwietnia 2017 r. Stąd też do postępowania tego zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją dokonaną na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935). Zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca przed wniesieniem skargi winna zatem, stosownie do treści art. 37 § 1 K.p.a., wezwać Prezesa Rady Ministrów do usunięcia naruszenia prawa. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała środka zaskarżenia, jaki jej przysługiwał w sprawie. Skarga jest więc niedpouszczalna. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.