VIII SAB/Wa 103/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak (sprawozdawca) Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 28 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi M. T. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza [...]do rozpoznania wniosków M.T.: z dnia 4 lipca 2017 r.- zakresie punktu 4 i 5 oraz z dnia 21 lipca 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. oddala skargę w części dotyczącej wniosków o udostępnienie informacji publicznej z dnia 18 maja 2017 r., z dnia 12 czerwca 2017 r. - w części dotyczącej żądania udostępnienia protokołu z zebrania wiejskiego z 3 kwietnia 2017 r. oraz z dnia 4 lipca 2017 r. - w zakresie punktów: 1, 2 i 3; 3. stwierdza, że Burmistrz [...]dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosków wskazanych w punkcie 1 (pierwszym) wyroku; 4. stwierdza, że bezczynność Burmistrza [...]nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 5. oddala skargę w części dotyczącej wymierzenia organowi grzywny i przyznania sumy pieniężnej; 6. zasądza od Burmistrza [...]na rzecz skarżącej M. T. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga M. T. na bezczynność Burmistrza W. w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy: Pismem z 18 maja 2017 r. (data złożenia wniosku bezpośrednio w organie) M. T. (dalej: skarżąca, wnioskodawczyni), jako mieszkaniec sołectwa G., zwróciła się do Burmistrza W. (dalej: Burmistrz, organ) o wydanie podpisanej za zgodność z oryginałem kopii uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w W. z dnia [...] października 2006 r. w sprawie przekazania w użytkowanie zabudowanej nieruchomości, położonej we wsi L. na rzecz Sołectwa G. oraz protokołu zdawczo-odbiorczego tego przekazania celem przedłożenia tych dokumentów przed Sądem (k. 20 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe Burmistrz w piśmie z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] poinformował, że (mając na uwadze cel wydania dokumentów) wskazywane dokumenty będą mogły być wydane na żądanie Sądu, zaś uchwała jest dostępna w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego w W. (k. 21 akt sądowych). Skarżąca w piśmie z dnia 8 czerwca 2017 r. ponowiła wniosek o ww. dokumenty (k. 38 akt sądowych), na który otrzymała odpowiedź w piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...], iż o udostępnienie protokołu zdawczo-odbiorczego należy zwrócić się do Sołtysa G.. Co do żądanej uchwały Rady Miejskiej Burmistrz ponownie odesłał skarżącą do stron BIP Urzędu Miejskiego w W. (k. 40 akt sądowych). W piśmie z dnia 12 czerwca 2017 r. (data wpływu do organu – 13 czerwca 2017 r.) wnioskodawczyni wnosiła m.in. o udostępnienie jej protokołu z zebrania wiejskiego z dnia [...] kwietnia 2017 r., sporządzonego przez sołtysa wsi G. (k. 39 v akt sądowych). Organ w piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r., wskazał, że w zakresie udostępnienia ww. protokołu, skarżąca winna zwrócić się do sołtysa wsi G. (k.41 akt sądowych). Pismem z dnia [...] lipca 2017 r., przekazanym Burmistrzowi przez Radę Miejską w W. według właściwości w dniu [...] lipca 2017 r., wnioskodawczyni zwróciła się o nadesłanie dokumentów w związku z toczącym się postępowaniem przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w postaci: 1) wykazu mienia komunalnego, którym dysponuje sołectwo G., 2) wykazu mienia komunalnego pochodzącego z mienia wsi, 3) wykazu mienia komunalnego przekazanego uchwałą Rady Gminy, 4) decyzji komunalizacyjnej, stwierdzającej nabycie z mocy prawa przez Gminę W. działki nr [...], położonej we wsi L., 5) umów dzierżawy działki nr [...] zawartych od roku 1998 (k. 23 akt sądowych). W piśmie z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] , Burmistrz poinformował skarżącą, że nie posiada żądanych przez nią wykazów mienia komunalnego. Natomiast pozostałe dokumenty zawarte w ww. piśmie zostały przesłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (k. 26 akt sądowych). W piśmie z dnia 21 lipca 2017 r. (data wpływu do organu – 25 lipca 2017 r.) wnioskodawczyni zawnioskowała o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej przepływu środków finansowych z tytułu czynszu dzierżawnego, wynikającego z umów dzierżawy z dnia [...] stycznia 2007 r. i z dnia [...] listopada 2012 r., obejmujących zabudowaną działkę nr [...] o powierzchni 0,50 ha, zawartych między firmą "[...] " a Sołectwem G.. Wniosła o wskazanie na podstawie faktur i rachunków (od 2 stycznia 2007 r. do daty wniosku), ile i na co przeznaczone były środki pieniężne z czynszu dzierżawnego uzyskiwanego od ww. firmy (k. 43 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe Burmistrz w piśmie z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] , wskazał, że mając na uwadze cel wydania dokumentów (w związku z toczącym się postępowaniem) będą one wydane na żądanie Sądu (k. 45 akt sądowych). Pismem z dnia 2 października 2017 r. (data złożenia skargi bezpośrednio w organie) skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Burmistrza w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Wniosła o ukaranie organu grzywną oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi, która ma charakter opisowy, wskazała na ww. dokumenty i informacje, których ujawnienia żądała w trybie udostępnienia informacji publicznej celem ustalenia stanu faktycznego i zbadania przebiegu komunalizacji działki nr [...], położonej we wsi L., w związku z toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym oraz postępowaniem przed Wojewodą [...] o zmianę/uchylenie decyzji administracyjnej. Jednocześnie wskazała, że Burmistrz zamierza sprzedać ww. działkę, na terenie której mieszkańcy wsi G. w latach 1986-1988 wybudowali punkt skupu owoców. Bez ujawnienia tych dokumentów skarżąca nie może skorzystać z pomocy prawnika, a Sołectwo G. nie może wpisać się jako użytkownik działki nr [...] do księgi wieczystej. Jednocześnie podniosła, że w dniu 25 sierpnia 2017 r. skierowała do Wojewody [...] za pośrednictwem Burmistrza zażalenie na bezczynność w tej sprawie, które zostało bez odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości. Burmistrz wskazał, że wnioskodawczyni o wskazane w skardze dokumenty wnioskowała kilkoma pismami, na które za każdym razem udzielano jej odpowiedzi. Jeśli chodzi o uchwałę Rady Miejskiej w W. Nr [...] z dnia [...] października 2006 r. wraz z protokołem zdawczo-odbiorczym, to skarżąca jest w posiadaniu tej uchwały. Poza tym dokumenty, o które zawnioskowała, zostały przesłane do WSA w Warszawie w sprawie VIII SA/Wa 549/17 ze skargi wnioskodawczyni na uchwałę Rady Miejskiej w W. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. w przedmiocie wyrażenia zgody na sprzedaż w drodze przetargu nieruchomości, oznaczonej numerem [...] we wsi L.. W dniu 11 lipca 2017 r. Burmistrz przekazał skargę wnioskodawczyni na ww. uchwałę wraz odpowiedzią na skargę w 2 egzemplarzach. Do odpowiedzi na skargę zostały dołączone załączniki potwierdzone za zgodność z oryginałem (wymienione w karcie przeglądowej akt dołączonej do niniejszego pisma). Skoro więc organ przesłał do Sądu pisma w 2 egzemplarzach, z czego 1 egzemplarz był dla skarżącej, to nie ma już obowiązku po raz kolejny bezpośrednio skarżącej przesyłania tych dokumentów. Burmistrz nadmienił, że WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 7 września 2017 r. w sprawie VIII SA/Wa 549/17 odrzucił skargę wnioskodawczyni, natomiast Sąd Rejonowy w G. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych w dniu [...] sierpnia 2017 r. oddalił jej wniosek o wpis Sołectwa G. w dziale III księgi wieczystej jako użytkownika działki nr [...]. Jeśli chodzi o wykazy mienia i umowy dzierżawy, organ udzielił skarżącej odpowiedzi w piśmie z dnia [...] lipca 2017 r. W zakresie protokołów z zebrań wiejskich organ podniósł, że nie posiada takich dokumentów, zaś jeśli chodzi o faktury i rachunki od firmy [...], to pieniądze z czynszu dzierżawnego nigdy nie były przychodem Sołectwa G., lecz wpływały do budżetu gminy i były rozdysponowane w ramach wydatków budżetowych gminy. Burmistrz ponadto dodał, że skarżąca od kwietnia 2017 r. złożyła do Urzędu Miejskiego około 30 pism, w tym były to m.in. wnioski o udostępnienie "danych niejawnych". Żadne jej pismo nie zostało bez odpowiedzi. Jednak - w ocenie organu – skarżąca nadużywa przysługującego jej prawa do informacji publicznej, gdyż pomimo że znana jest jej treść dokumentów, o jakie wnioskuje (niektóre są również na BIP), to nadal składa do Urzędu kolejne wnioski o tej samej lub zbliżonej treści. W dniu 10 listopada 2017 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe skarżącej uzupełniające skargę, w którym zarzuciła Burmistrzowi naruszenie art. 13 ust. 1 i art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2016 r., poz. 1764 ze zm., zwana dalej: u.d.i.p.) przez nieudzielenie jej informacji publicznej, zgodnie z żądanym zakresem. W związku z tym wniosła o: 1) zobowiązanie Burmistrza do udzielenia informacji w terminie publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, 2) orzeczenie na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. z 2011 r. Nr 34, poz. 173) w związku z art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, zwana dalej: p.p.s.a.), że bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3) wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w maksymalnej wysokości, określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub na podstawie art. 154 § 7 p.p.s.a. przyznanie na rzecz skarżącej od organu sumy pieniężnej z przeznaczeniem na plac zabaw na terenie Sołectwa G.. Poza tym ponowiła wniosek o zasądzenie kosztów postępowania i wniosła o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu powyższego pisma skarżąca wskazała na charakter informacji publicznej oraz zasady jej udostępniania. W odniesieniu do odpowiedzi na skargę podniosła, że nigdy nie otrzymała od Burmistrza żadnego z wnioskowanych dokumentów nawet w formie kserokopii. Natomiast wśród załączników złożonych do odpowiedzi na skargę do sprawy VIII SA/Wa 549/17 nie ma: protokołu zdawczo-odbiorczego do uchwały Rady Miejskiej z dnia [...] października 2006 r., protokołu z zebrania wiejskiego z dnia [...] kwietnia 2017 r., wykazu mienia komunalnego, którym dysponuje Sołectwo G., wykazu mienia komunalnego pochodzącego z mienia wsi, wykazu mienia komunalnego przekazanego uchwałą Gminy W., faktur i rachunków, począwszy od 2 stycznia 2007 r., ile i na co były przeznaczane pieniądze z czynszu dzierżawnego, uzyskiwane przez Sołectwo G. od firmy [...]. W dniu 23 listopada 2017 r. do Sądu wpłynęło kolejne pismo skarżącej, stanowiące uzupełnienie skargi, w którym zarzuciła dodatkowo organowi naruszenie art. 14 ust. 1 u.d.i.p. W piśmie z dnia 1 grudnia 2017 r. organ zauważył, że z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.d.i.p. wynika, iż przedmiotem udostępnienia jest treść dokumentów urzędowych, nie zaś dokumenty urzędowe. Dlatego wydanie wnioskodawczyni kserokopii dokumentów wyczerpuje obowiązek organu w zakresie udostępnienia informacji publiczne. W ramach u.d.i.p. organ nie ma podstaw do poświadczania dokumentów za zgodność z oryginałem. Ponadto Burmistrz ponownie ustosunkował się do skargi, podtrzymując stanowisko, że wszystkie wnioski skarżącej zostały rozpatrzone przez udzielenie jej stosownej odpowiedzi. Przyznał, że niektóre dokumenty, których żądała, otrzymała za pośrednictwem WSA w sprawie VIII SA/Wa 549/17. W nawiązaniu do powyższego pisma skarżąca podtrzymała swoje stanowisko, że nie otrzymała żadnych wnioskowanych dokumentów w ramach dostępu do informacji publicznej (pismo z dnia 22 grudnia 2017 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga jest częściowo zasadna. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8). Z art. 52 § 1 p.p.s.a. wynika, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie jest jednak konieczne uprzednie wzywanie do usunięcia naruszenia prawa (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 1991/12 i 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05 oraz postanowienie z 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 646/10, publ. cbosa). Zatem zażalenie skarżącej z dnia 25 sierpnia 2017 r. złożone do Wojewody [...] na bezczynność organu w tej sprawie było zbędne, bowiem przedmiotowa skarga jest dopuszczalna i podlega merytorycznemu rozpoznaniu bez podejmowania dodatkowych procedur. Przepis art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483, zwanej dalej: Konstytucja RP) stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Ustawa o dostępie do informacji publicznej, będąca rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazując, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Zgodnie z art. 1 cyt. ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. W świetle ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych, informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie swych kompetencji. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów, odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim, bądź w jakikolwiek sposób go dotyczących. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzone, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od niego (por. np. wyrok NSA z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 2904/12 publ. cbosa, wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 17 stycznia 2013 r., sygn. akt II SAB/Rz 48/12, publ. cbosa). W demokratycznym państwie prawnym oczywistym jest, że jawność działań państwa powinna być traktowana w sposób uprzywilejowany, to znaczy wszelkie wątpliwości co do udostępnienia informacji powinny działać na korzyść dostępu (por. wyroki NSA: z dnia 2 lipca 2003 r., II SA 837/03, publ. Monitor Prawniczy 2003, nr 17, s. 770, z dnia 10 stycznia 2014 r., I OSK 2213/13, publ. Monitor Prawniczy 2014, nr 3 poz. 117). Przepis art. 13 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 u.d.i.p.). Natomiast obowiązek wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział tylko w takim wypadku, gdy informacja, której udostępnienia żąda określony podmiot, jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej, którymi są również organy samorządu terytorialnego, a więc organy gminy, powiatu i województwa. Z tego przepisu niewątpliwie wynika, że Burmistrz W. mieści się w zakresie podmiotowym ustawy, a więc jako organ władzy publicznej zobowiązany jest do udostępniania posiadanych informacji, mających charakter informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). W związku z powyższym, należało dokonać oceny charakteru żądanych przez skarżącego informacji. Wskazać trzeba, że określony w art. 6 u.d.i.p. katalog informacji podlegających udostępnieniu jest katalogiem otwartym, o czym świadczy użycie zwrotu "w szczególności" i z tego względu należy przyjąć zasadę jawności informacji o charakterze publicznym, a wyjątki od tej zasady muszą wynikać wprost z przepisów prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie Sądu, dokumenty żądane przez skarżącą mają walor informacji publicznej. I tak: kopia uchwały nr [...] Rady Miejskiej w W. z dnia [...] października 2006 r. w sprawie przekazania w użytkowanie zabudowanej nieruchomości oznaczonej nr [...] , położonej we wsi L. na rzecz G. wraz z protokołem zdawczo-odbiorczym tego przekazania, o które to dokumenty skarżąca zwróciła się do Burmistrza wnioskiem z dnia 18 maja 2017 r., stanowią informację publiczną, wymienioną w art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.d.i.p. (treść i postać dokumentów urzędowych, w tym treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć). Organ w ustawowym terminie udzielił skarżącej informacji pismem z dnia [...] maja 2017 r., że ww. uchwała jest udostępniona na stronie BIP Urzędu Miejskiego w W.. Natomiast na ponowny wniosek z dnia 8 czerwca 2017 r. w powyższym zakresie, organ pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. wskazał, że nie posiada protokołu zdawczo-odbiorczego z przekazania nieruchomości z 2006 r. O ten dokument należy zwrócić się do Sołtysa G.. Odnosząc się do powyższego zachowania Burmistrza pod kątem zasadności skargi na bezczynność w udostępnieniu powyższej informacji publicznej (punkt 1 skargi) Sąd uznał, że skarga w tym zakresie co do wniosku skarżącej z dnia 18 maja 2017 r. (ponowionym w piśmie z dnia 8 czerwca 2017 r.) nie zasługuje na uwzględnienie, dlatego należało ją oddalić (punkt 2 wyroku). Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej następuje w drodze ogłaszania jej, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej. Organ administracji publicznej w takim przypadku nie ma już obowiązku dokonywania wydruków z biuletynu i przesyłania ich żądającemu (por. wyrok NSA z dnia 7 marca 2012 r., I OSK 2479/11, publ. Lex nr 1264736). Żądana uchwała Rady Miejskiej z 2006 r. została ogłoszona w BIP Urzędu Miejskiego w W. pod pozycją: Uchwały Rady Miejskiej kadencja 2002 – 2006 (informacja możliwa do sprawdzenia w internecie), zgodnie z art. 8 ust. 2 i ust. 3 u.d.i.p. Przez ogłoszenie ww. uchwały funkcjonuje ona już w publicznym obiegu i Burmistrz nie pozostaje w bezczynności, jeśli nie udostępnił tej informacji, a tylko poinformował o umieszczeniu jej w BIP. Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p., informacja publiczna podlega udostępnieniu na wniosek, ale tylko wówczas, gdy nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej. W tym miejscu należy odnieść się do kwestii poświadczania przez organ żądanych w trybie informacji publicznej dokumentów. Na ten temat wypowiedział się Burmistrz w piśmie z dnia 1 grudnia 2017 r., które to stanowisko Sąd w pełni podziela. Z treści art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.d.i.p. wynika, że przedmiotem udostępnienia jest treść dokumentów urzędowych, a nie dokumenty urzędowe. Należy powtórzyć za organem, że wydanie wnioskodawcy kserokopii dokumentów wyczerpuje obowiązek organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Natomiast poświadczenie zgodności z oryginałem kopii dokumentu służy nadaniu tej kopii mocy dokumentu urzędowego. Celem u.d.i.p. nie jest zaś wydawanie dokumentów urzędowych, tylko umożliwienie udostepnienia informacji (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 75/12, publ. Lex nr 1216577). Z treści art. 4 ust. 3 u.d.i.p. wynika z kolei, że obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty będące w posiadaniu takich informacji. Jeśli więc Burmistrz w piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r. poinformował skarżącą, że dysponentem protokołu zdawczo-odbiorczego z 2006 r. jest Sołtys G., tym samym oświadczył, że nie jest w posiadaniu żądanej informacji. Nie można więc przypisać mu bezczynności w udostępnieniu ww. informacji. W ten sam sposób organ odpowiedział na pismo skarżącej z dnia 12 czerwca 2017 r. w zakresie żądania udostępnienia protokołu z zebrania wiejskiego z dnia [...] kwietnia 2017 r. (pismo z dnia [...] czerwca 2017 r.), że o ten dokument należy się zwrócić do Sołtysa G.. Zdaniem Sądu, ww. protokół stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c) u.d.i.p. jako informacja związana z działalnością i funkcjonowaniem gminy. Zebranie wiejskie jest organem uchwałodawczym sołectwa, a organem wykonawczym jest sołtys (art. 36 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r., Dz.U. 2017, poz. 1875, j.t.), stąd odesłanie skarżącej do sołtysa [...] w ww. piśmie jest wiarygodne. Z uwagi na nieposiadanie przez organ żądanej informacji publicznej w postaci protokołu z zebrania wiejskiego z dnia [...] kwietnia 2017 r., Sąd uznał, że Burmistrz nie pozostaje w bezczynności w tym zakresie, dlatego oddalił skargę co do dokumentu wymienionego w jej punkcie 2 (punkt 2 wyroku). Burmistrz w piśmie z dnia [...] lipca 2017 r. oświadczył również, że nie posiada żądanych przez skarżącą we wniosku z dnia 4 lipca 2017 r. wykazów mienia komunalnego (punkty: 1, 2 i 3), tj. którym dysponuje sołectwo G., pochodzącego z mienia wsi i przekazanego uchwałą Rady Gminy (informacja publiczna z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.). Dlatego i w tym zakresie na podstawie art. 4 ust. 3 u.d.i.p. Sąd oddalił skargę co do dokumentów wymienionych w jej punktach: 3, 4 i 5 (punkt 2 wyroku). We wniosku z dnia 4 lipca 2017 r. skarżąca, oprócz ww. wykazów, żądała udostępnienia informacji publicznej w postaci decyzji komunalizacyjnej stwierdzającej nabycie z mocy prawa przez Gminę W. działki nr [...], położonej we wsi L. (punkt 4 wniosku) oraz umów dzierżawy ww. działki zawartych od roku 1998. Żądane powyższym wnioskiem dokumenty stanowią informację publiczną, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f) u.d.i.p. (decyzja komunalizacyjna to informacja o majątku gminy) oraz w art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. b) u.d.i.p. (umowy dzierżawy to umowy cywilnoprawne dotyczące działania Burmistrza w zakresie wykonywania zadań publicznych) i są w posiadaniu organu, ponieważ Burmistrz poinformował (pismo do skarżącej z dnia 27 lipca 2017 r. oraz pismo procesowe - k. 73 akt sądowych), że przesłał je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do toczącej się sprawy VIII SA/Wa 549/17, co ma odzwierciedlenie w karcie przeglądowej tej sprawy (pkt 11 i 16). Zdaniem Sądu, brak udostępnienia przez Burmistrza ww. dokumentów jako informacji publicznej nie znajduje uzasadnienia w okolicznościach faktycznych sprawy. Ocena, czy określona informacja ma walor informacji publicznej nie może być uzależniona od tego, kto i dla jakich celów ubiega się o jej udostępnienie. Możliwy sposób wykorzystania żądanej informacji pozostaje bez wpływu na ocenę jej waloru jako informacji publicznej, a kryteria uznania za informację publiczną muszą być zobiektywizowane i znajdować podstawę w przepisach u.d.i.p. Podobne stanowisko jest prezentowane w orzecznictwie sądowym (por. wyrok NSA z dnia 12 marca 2014 r., I OSK 2753/13, pub. Lex nr 1446552, wyrok NSA z dnia 26 lutego 2014 r., I OSK 2399/13, publ. Lex nr 1446542). W świetle powyższego nie zasługuje na uwzględnienie ocena Burmistrza, że nie ma on obowiązku przesyłania skarżącej (w sposób bezpośredni czy pośredni) wielokrotnie jednych i tych samych dokumentów (pismo z dnia 1 grudnia 2017 r. - k. 73 akt sądowych), ponieważ dokumenty żądane przez skarżącą we wniosku z dnia 4 lipca 2017 r. (w punktach 4 i 5) zostały już przesłane w 2 egzemplarzach do sprawy VIII SA/Wa 549/17. To jest dowolna i nie znajdująca oparcia w u.d.i.p. ocena, skutkująca uwzględnieniem skargi w zakresie żądania dokumentu z jej punktu 6 i 7 (punkt 1 wyroku). Tak samo jeśli chodzi o informację publiczną zawartą we wniosku z dnia 21 lipca 2017 r. dotyczącą wysokości czynszu dzierżawnego z dzierżawy działki nr [...], począwszy od 2 stycznia 2007 r. oraz wskazanie na podstawie rachunków i faktur sposobu wykorzystania przez Gminę tych środków (punkt 8 skargi). Udostępnienie ww. informacji publicznej mieści się w przepisie art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f) oraz pkt 5 lit. c) u.d.i.p., czyli danych o majątku Gminy i jego wykorzystaniu. W tym miejscu należy przypomnieć, że jednostki samorządu terytorialnego tworzą sektor finansów publicznych (art. 9 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r., Dz.U. z 2016 r., poz. 1870, j.t., zwanej dalej: u.f.p.). Jedną z naczelnych zasad rządzących gospodarką środkami publicznymi jest zasada jawności finansów publicznych (art. 33 ust. 1 u.f.p.), która musi być bezwzględnie przestrzegana przez każdą jednostkę dysponującą publicznymi środkami finansowymi. Brak udostępnienia powyższej informacji zawartej we wniosku z dnia 21 lipca 2017 r. skutkuje uwzględnieniem skargi w tym zakresie (punkt 1 wyroku). Zdaniem Sądu, bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej występuje wtedy, gdy organ, będąc właściwym i zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w sposób przewidziany w u.d.i.p., wbrew przepisom prawa, ani nie udostępnia w nakazanym terminie w drodze czynności materialno-technicznej żądanej informacji, ani też nie wydaje stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej bądź o umorzeniu postępowania. Sąd w pełni podziela pogląd WSA w Łodzi zawarty w wyroku z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie III SAB/Łd 34/14 (publ. Lex nr 1562788), że wniesienie skargi na bezczynność jest uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w razie odmowy podjęcia określonego działania, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że zachodzą okoliczności, które uwalniają go od obowiązku prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie i zakończenia go wydaniem decyzji administracyjnej lub innego aktu czy czynności. Niezasadne jest więc stanowisko organu w przedmiotowej sprawie, że nie pozostaje w bezczynności co do wniosków skarżącej z dnia 4 lipca 2017 r. (punkty 4 i 5) oraz z dnia 21 lipca 2017 r., ponieważ udzielił jej stosownych informacji. Nie ulega jednak wątpliwości, że skarżąca nie uzyskała od Burmistrza żądanych informacji, które ten posiadał i był zobowiązany je udostępnić. Nieudzielenie przez organ informacji w ww. zakresie spowodowało, że Burmistrz pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku wnioskodawczyni z dnia 4 lipca 2017 r. (w zakresie punktu 4 i 5) oraz z dnia 21 lipca 2017 r. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., zobowiązał organ do rozpoznania powyższych wniosków skarżącej - w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (punkt 1 wyroku), stwierdzając jednocześnie, że organ pozostawał w tym zakresie w bezczynności (punkt 3 wyroku). Oceniając, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, Sąd uznał, że w istocie wynikała ona z błędnej interpretacji przepisów u.d.i.p. oraz wielości wniosków kierowanych do Burmistrza przez skarżącą (punkt 4 wyroku na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd oddalił żądanie skarżącej dotyczące wymierzenia organowi grzywny lub przyznania sumy pieniężnej, o których można orzec na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a., nie znajdując w okolicznościach tej sprawy uzasadnienia do dodatkowego pieniężnego dyscyplinowania organu (punkt 5 wyroku). O kosztach postępowania, obejmujących uiszczony wpis sądowy od skargi ([...] zł), orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. (punkt 6 wyroku).