II SA/Gl 580/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego uchyla zaskarżoną decyzję. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta B. zatwierdził projekt budowlany i udzielił skarżącemu K. C. pozwolenia na rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego przy ul. [...], parc. grunt. [...]. kat. Stare B. – o samodzielny lokal mieszkalny. Zaświadczeniem z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. przyjął zawiadomienie inwestora o zakończeniu budowy. Pismem z dnia [...] r. PINB powiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie zgodności zrealizowanego tarasu z udzielonym powyższą decyzją pozwoleniem na budowę. Decyzją z dnia [...] r. organ I instancji działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.), nałożył na inwestora W. C. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego dotyczącego rozbudowy powyższego budynku, uwzględniający zmiany wynikające z wykonanych robót budowlanych (z zastosowaniem przepisów dotyczących projektu budowlanego odpowiednio do zakresu tych zmian) – w terminie do 30 października 2015 r. Organ ustalił bowiem, że co prawda wymiary samej rozbudowy budynku są zgodne z projektem, to jednak z istotnym odstępstwem podczas realizacji tej rozbudowy wybudowano taras i podtrzymujący go mur oporowy. Taras ten zrealizowano jako przedłużenie stropu nad parterem budynku, z którym jest monolitycznie połączony. Następnie na żądanie K. K. (właściciela posesji sąsiedniej nr [...]), postanowieniem z dnia [...] r. organ ten dokonał uzupełnienia i wyjaśnienia powyższej decyzji. Kolejną decyzją z dnia [...] r. organ I instancji zmienił decyzję z dnia [...] r . w zakresie terminu wykonania obowiązku, przedłużając go do 31 grudnia 2015 r. Postanowieniem z dnia [...] r. oraz kolejnym pismem z dnia [...] r. organ wezwał o uzupełnienie przedłożonego projektu zamiennego. Wreszcie decyzją z dnia [...] r. PINB na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy – Prawo budowlane, zatwierdził projekt zamienny i udzielił K. C. oraz N. C. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, niezbędnych do doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem. Zdaniem organu, uzupełniony i poprawiony projekt budowlany, nie jest sprzeczny z obowiązującym obecnie planem miejscowym, zawiera wymagane uzgodnienia w tym w zakresie p.poż. i został opracowany przez osoby legitymujące się wymaganymi uprawnieniami. Inwestor złożył też oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W projekcie tym wskazano zakres zmian, jakie należy wykonać w celu dostosowania obecnej zabudowy do stanu zgodnego z przepisami prawa budowlanego, m.in. przez wykonanie murka ogniowego wzdłuż ściany od strony wschodniej w zbliżeniu do granicy nieruchomości z działką sąsiednią, wykonanie murka oporowego równolegle do istniejącego w odległości 1,5 m od granicy z działką K. K. Odległość tarasu od granicy z działką jest zgodna z § 12 ust. 5 pkt 1 warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.). Do projektu zamiennego nie złożył uwag właściciel nieruchomości sąsiedniej. W odwołaniu od decyzji K. K zarzucił naruszenie art. 7, 77 § 1, 80 i 81 kpa poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy i błędne ustalenie, że projekt zamienny rozbudowy przedmiotowego budynku spełnia warunki techniczne. Organ I instancji nie wskazał bowiem odległości, w jakiej powinien znajdować się budynek (ściana wschodnia) od granicy z jego działką oraz odległości okapu dachu, o której stanowią przepisy § 12 ust. 3 pkt 1 oraz ust. 5 pkt 1 rozp. Tymczasem szerokość działki inwestora wynosi od 17,7 do 19 m, a ponadto, doszło do przesunięcia ogrodzenia w stronę jego działki. Organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] r. zawiesił postępowanie odwoławcze do czasu wydania decyzji w trybie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego o uchyleniu decyzji o pozwoleniu na budowę. Po wydaniu przez Prezydenta Miasta B. w dniu [...] r. decyzji w przedmiocie uchylenia decyzji z dnia [...] r., organ odwoławczy podjął zawieszone postępowanie. Następnie zaskarżoną decyzją organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa orzekł o uchyleniu decyzji organu I instancji w całości oraz odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego rozbudowy przedmiotowego budynku. Zdaniem organu II instancji, przedłożony projekt zamienny narusza wymogi § 12 ust. 1 rozp. Min. Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przedmiotowa rozbudowa budynku usytuowana jest od strony elewacji wschodniej bez otworów w odl. 1,5 m od granicy z działką o numerze ewid. [...]. Z uwagi na szerokość działki (ponad 20 m), brak podstaw do zastosowania § 12 ust. 3 pkt 1 rozp. Kwestii odległości od granicy nie reguluje też uchwała nr [...] Rady Miejskiej w B. z dnia [...] r. w sprawie planu miejscowego. Natomiast sama odległość tarasu od granicy z działką nr [...] wynosi 1,5 m, co jest zgodne z § 12 warunków technicznych – po wykonaniu robót w postaci obcięcia części tarasu. Nadto, wykonanie odwodnienia liniowego i korytek odwadniających celem odprowadzenia wód opadowych do studzienki chłonnej jest rozwiązaniem zapewniającym należytą ochronę osób trzecich. Skargę na decyzję ostateczną wniósł inwestor K. C. Skarżący zarzucił, że na usytuowanie spornej zabudowy wyraził pisemną zgodę ówczesny właściciel budynku sąsiedniego, od którego kilka lat temu K. K. nabył część budynku w okresie, kiedy sporna rozbudowa była już użytkowania. Sąsiad zanegował zbliżenie tarasu do granicy, a nie samego budynku, który nie graniczy z jego własnością. Nabywając nieruchomość, znany był mu stan zagospodarowania. Skoro zaś pozwolenie na budowę wydano w 1995 r., a budynek jest użytkowany od 2003 r., jego mieszkańcy powinni podlegać ochronie. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zaskarżona decyzja zapadła bowiem z naruszeniem art. 51 ust. 4 ustawy Prawno budowlane z 1994 r. – Prawo budowlane, wyżej powołanej (obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1332) wskutek błędnego zastosowania przepisów § 12 rozp. z 2002 r. w sprawie warunków technicznych...(obecnie Dz. U. z 2015 r. poz. 1422). Co prawda, stanowisko organu odwoławczego o dopuszczalności wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego w tym trybie jest prawidłowe, to jednak w niniejszej sprawie brak przesłanek do oceny tego projektu w aspekcie zgodności z obecnie obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi w tym zakresie, w jakim organy nadzoru budowlanego nie stwierdziły istotnego odstępstwa od udzielonego pozwolenia na budowę. Przedmiotem postępowania była sprawa budowy tarasu, zrealizowana poza zakresem udzielonego skarżącemu w 1995 r. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego. Taki zakres prac niewątpliwie stanowi istotne odstępstwo od pozwolenia na budowę (art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego). Obligowało to organy nadzoru budowlanego do wdrożenia trybu z art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy i wydania decyzji z art. 51 ust. 1 pkt 3. Projekt zamienny winien uwzględniać zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót oraz – w razie potrzeby – wykonanie określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, przy czym przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Zdaniem składu orzekającego, skoro jedynie w zakresie zmian wynikających z dotychczas wykonanych robót budowlanych, stosuje się przepisy dotyczące projektu budowlanego, a więc tryb z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, zakresem sprawdzeń rozwiązań projektowych należy objąć jedynie te roboty, które zrealizowano z istotnym odstępstwem od udzielonego pozwolenia. Nie zmienia postaci rzeczy fakt, że skutkiem wydania decyzji z art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy, jest uchylenie w całości decyzji o pozwoleniu na budowę z mocy art. 36a ust. 2. Inwestor, który nie odstąpił od innych warunków pozwolenia na budowę, podlega ochronie. Z mocy § 330 rozp. z 2002 r., przepisów tego aktu nie stosuje się z zastrzeżeniem § 2 ust. 1 i § 207 ust. 2, jeżeli przed dniem jego wejścia w życie, został złożony wniosek o pozwolenie na budowę lub zatwierdzenie projektu budowlanego i wnioski te zostały sprawdzone na podstawie dotychczasowych przepisów. Taki też przypadek zachodzi w niniejszej sprawie. Co więcej, decyzją z 1995 r. wyżej powołaną, udzielono skarżącemu pozwolenia na rozbudowę budynku w odległości 1,5m od granicy sąsiedniej działki budowlanej. Z akt tego postępowania wynika, że na usytuowanie rozbudowy w takiej odległości wyraził pisemną zgodę R. W. jako ówczesny właściciel sąsiedniej parceli (pismo z dnia [...] r. jako adnotacja na odwrocie projektu zagospodarowania terenu). Ówcześnie obowiązujący przepis § 12 ust. 6 rozp. Min. Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1995 r. Nr 10, poz. 46 ze zm.), dopuszczał takie sytuowanie budynku w razie wykazania zachowania wymaganych odległości między projektowaną zabudową, a istniejącymi lub projektowanymi elementami zagospodarowania działki sąsiedniej i uzyskania pisemnej zgody jej właściciela. Zatem usytuowanie ściany wschodniej spornej rozbudowy budynku w odległości 1,5 m od granicy działki sąsiedniej, nie stanowi ani odstępstwa od udzielonego pozwolenia na budowę, ani ówczesnych wymogów techniczno-budowlanych. Stąd też późniejsza zmiana stanu prawnego, nie ma znaczenia dla oceny zgodności projektu budowlanego zamiennego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Zakresem sprawdzeń w trybie art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego w aspekcie zgodności z obecnie obowiązującymi przepisami, podlegać winny jedynie te roboty, które wykonano poza zakresem udzielonego pozwolenia i nie wynikały z zatwierdzonego projektu budowlanego, a więc zrealizowany samowolnie taras. Tymczasem organ odwoławczy nie stwierdził naruszenia § 12 rozp. z 2002 r. co do usytuowania przedmiotowego tarasu – przy uwzględnieniu projektowanego obcięcia jego części celem uzyskania wymaganej odległości 1,5 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Stąd też zaskarżona decyzja jako wydana z naruszeniem prawa materialnego, co miało wpływ na wynik sprawy, podlegała uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.). O kosztach postępowania nie rozstrzygnięto z braku wniosku skarżącego o ich zasądzenie (art. 210 § 1 cyt. ustawy). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy winien zatem powtórnie ocenić zgodność projektu zamiennego z wymogami prawa, w tym postanowieniami obowiązującego planu miejscowego co do współczynników zabudowy, stosując obecny stan prawny jedynie do zakresu stwierdzonych odstępstw od udzielonego pozwolenia na budowę, polegających na budowie tarasu. ec